Mahābhārata · Adhyāya 12.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.78.1
व्याख्याता राजधर्मेण वृत्तिरापत्सु भारत ।
कथंचिद्वैश्यधर्मेण जीवेद्वा ब्राह्मणो न वा ॥ १२.७८.१ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: O Bhārata, der Lebensunterhalt in Notzeiten wurde durch die Pflicht der Könige dargelegt. Soll ein Brahmane irgendwie vom Pflichtenkreis der Kaufleute leben oder nicht?
12.78.2
अशक्तः क्षत्रधर्मेण वैश्यधर्मेण वर्तयेत् ।
कृषिं गोरक्ष्यमास्थाय व्यसने वृत्तिसंक्षये ॥ १२.७८.२ ॥
Bhīṣma sprach: Wer nicht fähig ist, der Pflicht des Kriegers zu folgen, soll sich durch die Pflicht der Kaufleute erhalten, indem er Ackerbau und Viehhut übernimmt, wenn Not herrscht und der Lebensunterhalt zerstört ist.
12.78.3
कानि पण्यानि विक्रीणन्स्वर्गलोकान्न हीयते ।
ब्राह्मणो वैश्यधर्मेण वर्तयन्भरतर्षभ ॥ १२.७८.३ ॥
Yudhiṣṭhira sprach: O Stier der Bharatas, welche Waren darf ein Brahmane, der sich durch die Pflicht der Kaufleute erhält, verkaufen, ohne die himmlischen Welten zu verlieren?
12.78.4
सुरालवणमित्येतत्तिलान्केसरिणः पशून् ।
वृषभान्मधु मांसं च कृतान्नं च युधिष्ठिर ॥ १२.७८.४ ॥
Bhīṣma sprach: O Yudhiṣṭhira, Branntwein, Salz, dieser Sesam, die Tiere mit Mähnen, das Vieh, die Stiere, Honig, Fleisch und zubereitete Speise: diese.
12.78.5
सर्वास्ववस्थास्वेतानि ब्राह्मणः परिवर्जयेत् ।
एतेषां विक्रयात्तात ब्राह्मणो नरके पतेत् ॥ १२.७८.५ ॥
Bhīṣma sprach: Unter allen Umständen soll ein Brahmane diese gänzlich meiden. Lieber Sohn, durch den Verkauf dieser fällt der Brahmane in die Hölle.
12.78.6
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्वः पृथिवी विराट् ।
धेनुर्यज्ञश्च सोमश्च न विक्रेयाः कथंचन ॥ १२.७८.६ ॥
Bhīṣma sprach: Die Ziege, das Feuer, Varuṇa, der Widder, die Sonne, das Pferd, die Erde, Virāṭ, die Kuh, das Opfer und Soma: diese dürfen auf keine Weise verkauft werden.
12.78.7
पक्वेनामस्य निमयं न प्रशंसन्ति साधवः ।
निमयेत्पक्वमामेन भोजनार्थाय भारत ॥ १२.७८.७ ॥
Die Guten loben den Tausch von Gekochtem gegen dies nicht; o Bhārata, zum Essen soll man Gekochtes gegen Rohes tauschen.
12.78.8
वयं सिद्धमशिष्यामो भवान्साधयतामिदम् ।
एवं संवीक्ष्य समयं नाधर्मोऽस्ति कथंचन ॥ १२.७८.८ ॥
Wir essen das Zubereitete; du bereite dies zu. Hat man die Abmachung so bedacht, gibt es keinerlei Adharma.
12.78.9
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा कर्मः सनातनः ।
व्यवहारप्रवृत्तानां तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.७८.९ ॥
Hier werde ich dir den ewigen Brauch erklären; verstehe dieses Verhalten derer, die sich mit Geschäften befassen, o Yudhiṣṭhira.
12.78.10
भवतेऽहं ददानीदं भवानेतत्प्रयच्छतु ।
उचितो वर्तते धर्मो न बलात्संप्रवर्तते ॥ १२.७८.१० ॥
Ich gebe dir dies; du gib jenes. Das ist der angemessene Dharma; er wird nicht durch Gewalt vollzogen.
12.78.11
इत्येवं संप्रवर्तन्ते व्यवहाराः पुरातनः ।
ऋषीणामितरेषां च साधु चैतदसंशयम् ॥ १२.७८.११ ॥
So werden die alten Geschäfte fortgeführt, wie sie die Weisen und andere pflegten; und dies ist zweifellos gut.
12.78.12
अथ तात यदा सर्वाः शस्त्रमाददते प्रजाः ।
व्युत्क्रमन्ते स्वधर्मेभ्यः क्षत्रस्य क्षीयते बलम् ॥ १२.७८.१२ ॥
Nun, lieber Freund, wenn alle Menschen zu den Waffen greifen und von ihren Pflichten abweichen, schwindet die Kraft der Kriegerkaste.
12.78.13
तदा त्राता तु को नु स्यात्को धर्मः किं परायणम् ।
एतं मे संशयं ब्रूहि विस्तरेण पितामह ॥ १२.७८.१३ ॥
Wer wäre dann der Beschützer? Was ist Dharma, und was ist seine Zuflucht? Großvater, erkläre mir diesen meinen Zweifel ausführlich.
12.78.14
दानेन तपसा यज्ञैदद्रोहेण दमेन च ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः क्षेममिच्छेयुरात्मनः ॥ १२.७८.१४ ॥
Durch Gaben, Askese, Opfer, Gewaltlosigkeit und Selbstbeherrschung, mit den Brahmanen an der Spitze, sollen die Stände ihr eigenes Wohl erstreben.
12.78.15
तेषां ये वेदबलिनस्त उत्थाय समन्ततः ।
राज्ञो बलं वर्धयेयुर्महेन्द्रस्येव देवताः ॥ १२.७८.१५ ॥
Unter ihnen sollen die an Vedakraft Starken sich von allen Seiten erheben und die Kraft des Königs mehren, wie die Götter die Kraft des großen Indra mehren.
12.78.16
राज्ञो हि क्षीयमाणस्य ब्रह्मैवाहुः परायणम् ।
तस्माद्ब्राह्मबलेनैव समुत्थेयं विजानता ॥ १२.७८.१६ ॥
Für den schwindenden König, so sagt man, ist das Brahman allein die Zuflucht; darum soll sich der Wissende allein durch die Macht der Brahmanen erheben.
12.78.17
यदा तु विजयी राजा क्षेमं राष्ट्रेऽभिसन्दधेत् ।
तदा वर्णा यथाधर्मं निविशेयुः स्वकर्मसु ॥ १२.७८.१७ ॥
Wenn aber ein siegreicher König Wohlergehen im Reich begründet, dann finden die Stände sich gemäß dem Dharma in ihre eigenen Pflichten.
12.78.18
उन्मर्यादे प्रवृत्ते तु दस्युभिः संकरे कृते ।
सर्वे वर्णा न दुष्येयुः शस्त्रवन्तो युधिष्ठिर ॥ १२.७८.१८ ॥
Wenn die Grenzen durchbrochen sind und Räuber die Vermischung der Stände herbeiführen, o Yudhiṣṭhira, so sollen doch alle Stände, die Waffen tragen, nicht verderben.
12.78.19
अथ चेत्सर्वतः क्षत्रं प्रदुष्येद्ब्राह्मणं प्रति ।
कस्तत्र ब्राह्मणांस्त्राता को धर्मः किं परायणम् ॥ १२.७८.१९ ॥
Wenn die Kriegerkaste überall gegen die Brahmanen verderbt würde, wer würde dann dort die Brahmanen schützen? Was ist Dharma, und was ist die höchste Zuflucht?
12.78.20
तपसा ब्रह्मचर्येण शस्त्रेण च बलेन च ।
अमायया मायया च नियन्तव्यं तदा भवेत् ॥ १२.७८.२० ॥
Dann muss er durch Askese, Keuschheitsdisziplin, Waffen und Gewalt gezügelt werden, sowie durch Aufrichtigkeit und auch durch List.
12.78.21
क्षत्रियस्यातिवृत्तस्य ब्राह्मणेषु विशेषतः ।
ब्रह्मैव संनियन्तृ स्यात्क्षत्रं हि ब्रह्मसंभवम् ॥ १२.७८.२१ ॥
Einen Krieger, der die Grenzen überschritten hat, besonders gegenüber den Brahmanen, muss das heilige Brahman zügeln, denn die Kriegerkaste entspringt dem Brahman.
12.78.22
अभ्द्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वस्वयोनिषु शाम्यति ॥ १२.७८.२२ ॥
Feuer entsteht aus Wasser, die Kriegermacht aus dem Brahmanen, Eisen aus Stein. Ihre allgegenwärtige Glut erlischt in ihren eigenen Quellen.
12.78.23
यदा छिनत्त्ययोऽश्मानमग्निश्चापोऽभिहन्ति च ।
क्षत्रं च ब्राह्मणं द्वेष्टि तदा शाम्यन्ति ते त्रयः ॥ १२.७८.२३ ॥
Wenn Eisen den Stein zerschneidet, Feuer das Wasser schlägt und die Kriegermacht den Brahmanen hasst, dann erlöschen diese drei.
12.78.24
तस्माद्ब्रह्मणि शाम्यन्ति क्षत्रियाणां युधिष्ठिर ।
समुदीर्णान्यजेयानि तेजांसि च बलानि च ॥ १२.७८.२४ ॥
Darum, o Yudhiṣṭhira, erlöschen die unbesiegbaren feurigen Energien und Kräfte der Krieger, wenn sie erwacht sind, im Brahmanen.
12.78.25
ब्रह्मवीर्ये मृदूभूते क्षत्रवीर्ये च दुर्बले ।
दुष्टेषु सर्ववर्णेषु ब्राह्मणान्प्रति भारत ॥ १२.७८.२५ ॥
O Bhārata, wenn die Macht der Brahmanen erschlafft und die Macht der Krieger schwach wird und unter allen Ständen die Bösen sich gegen die Brahmanen wenden.
12.78.26
ये तत्र युद्धं कुर्वन्ति त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति तेषां लोका भवन्ति के ॥ १२.७८.२६ ॥
Welche Welten gehören denen, die dort kämpfen, ihr eigenes Leben hingebend, und die Brahmanen beschützen?
12.78.27
ब्राह्मणान्परिरक्षन्तो धर्ममात्मानमेव च ।
मनस्विनो मन्युमन्तः पुण्याँल्लोकान्व्रजन्त्यमी।
ब्राह्मणार्थं हि सर्वेषां शस्त्रग्रहणभिष्यते ॥ १२.७८.२७ ॥
Indem sie die Brahmanen, das Dharma und sich selbst beschützen, gehen diese hochgesinnten, eifrigen Krieger in verdienstvolle Welten; um der Brahmanen willen allein ist für alle das Ergreifen der Waffen geboten.
12.78.28
अतिस्विष्टमधीतानां लोकानतितपस्विनाम् ।
अनाशकाग्न्याहितानां शूरा यान्ति परां गतिम् ॥ १२.७८.२८ ॥
Die Helden erlangen das höchste Ziel, über die Welten derer hinaus, die große Opfer dargebracht, das Veda studiert, große Asketen sind und die heiligen Feuer ohne Fasten unterhalten.
12.78.29
ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु शस्त्रं गृह्णन्न दुष्यति ।
एष एवात्मनस्त्यागो नान्यं धर्मं विदुर्जना ॥ १२.७८.२९ ॥
Ein Brahmane, der unter den drei Ständen die Waffen ergreift, verfällt nicht in Schuld; dies ist wahrhaft das Opfer seiner selbst; die Menschen erkennen dies als Dharma, kein anderes Dharma.
12.78.30
तेभ्यो नमश्च भद्रं च ये शरीराणि जुह्वति ।
ब्रह्मद्विपो जिघांसन्तस्तेषां नोऽस्तु सलोकता ॥ १२.७८.३० ॥
Gruß und Heil denen, die ihre Leiber als Opfer darbringen in dem Wunsch, die Feinde der Brahmanen zu erschlagen; mögen wir mit ihnen dieselbe Welt teilen.
12.78.31
ब्रह्मलोकजितः स्वर्ग्यान्वीरांस्तान्मनुरव्रवीत् ।
यथाऽश्वमेधावभृथे स्नाताः पूता भवन्त्युत।
दुष्कृतः सुकृतश्चैव तथा शस्त्रहता रणे ॥ १२.७८.३१ ॥
Manu sprach über jene Helden: Sie erobern die Welt Brahmās und sind des Himmels würdig. Wie die, die im Abschlussbad des Pferdeopfers baden, rein werden, so werden auch Übeltäter und Rechtschaffene, im Kampf durch Waffen erschlagen, gereinigt.
12.78.32
भवत्यधर्मो धर्मो हि धर्मोऽधर्मो भवत्युत ।
कारणाद्देशकालस्य देशः कालः स तादृशः ॥ १२.७८.३२ ॥
Aufgrund von Ort und Zeit wird Unrecht zu Recht und Recht zu Unrecht. Solcher Art sind dieser Ort und diese Zeit.
12.78.33
मैत्राः क्रूराणि कुर्वन्तो जयन्ति स्वर्गमुत्तमम् ।
धर्म्याः पापानि कुर्वाणा गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १२.७८.३३ ॥
Die Wohlgesinnten gewinnen, indem sie grausame Taten tun, den höchsten Himmel; die Rechtschaffenen, indem sie Sünden begehen, erlangen das höchste Ziel.
12.78.34
ब्राह्मणस्त्रिषु कालेषु शस्त्रं गृह्णन्न दुष्यति ।
आत्मत्राणे दस्युदोषे सर्वस्वहरणे तथा ॥ १२.७८.३४ ॥
Ein Brahmane, der zu drei Zeiten zur Waffe greift, wird nicht befleckt: zur Selbstverteidigung, in der Gefahr durch Räuber und bei der Wegnahme all seines Besitzes.
12.78.35
अभ्युत्थिते दस्युबले क्षत्रार्थे वर्णसङ्करे ।
संप्रमूढेषु वर्णेषु यदन्योऽभिभवेद्वली ॥ १२.७८.३५ ॥
Wenn die Macht der Räuber sich erhebt, um der Pflicht der Krieger willen, wenn die Stände vermischt und verwirrt sind, und ein anderer Mächtiger sie überwältigt—
12.78.36
ब्राह्मणो यदि वा वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम ।
दस्युभ्यो यः प्रजा रक्षेद्दण्डं धर्मेण धारयेत् ॥ १२.७८.३६ ॥
O Bester der Könige, sei er Brahmane, Vaiśya oder Śūdra, wer die Untertanen vor Räubern schützt, soll den Stab der Strafe gerecht führen—
12.78.37
कार्यं कुर्यान्न वा कुर्यात्स वार्यो वा भवेन्न वा ।
न स्म शस्त्रं गृहीतव्यमन्यत्र क्षत्रबन्धुतः ॥ १२.७८.३७ ॥
Man mag handeln oder nicht handeln, zurückgehalten werden oder nicht; doch niemand soll eine Waffe ergreifen außer ein Verwandter der Kriegerkaste.
12.78.38
अपारे यो भवेत्पारमप्लवेः यः प्लवो भवेत् ।
शूद्रो वा यदि वाऽप्यन्यः सर्वथा मानमर्हति ॥ १२.७८.३८ ॥
Wer im grenzenlosen Wasser zum Boot wird, das die Bootlosen ans andere Ufer trägt, sei er Śūdra oder ein anderer, verdient in jeder Hinsicht Ehre.
12.78.39
यमाश्रित्य नरा राजन्वर्तयेयुर्यथासुखम् ।
अनाथास्तप्यमानाश्च दस्युभिः परिपीडिताः ॥ १२.७८.३९ ॥
O König, auf den sich Menschen verlassen, um glücklich zu leben, und die Schutzlosen, von Räubern gequält und bedrängt.
12.78.40
तमेव पूजयेयुस्ते प्रीत्या स्वमिव बान्धवम् ।
यहद्ध्यभीष्टं कौरव्य कर्ता सन्मानमर्हति ॥ १२.७८.४० ॥
O Nachkomme der Kuru, sie sollen ihn mit Zuneigung ehren wie ihren eigenen Verwandten; wer das Gewünschte tut, verdient wahre Ehre.
12.78.41
किमनडुहा यो न वहेत्किं धेन्वा वाऽप्यदुग्धया ।
बन्ध्यया भार्यया कोऽर्थः कोऽर्थो राज्ञाऽप्यरक्षता ॥ १२.७८.४१ ॥
Was nützt ein Ochse, der keine Last trägt? Was nützt eine Kuh, die keine Milch gibt? Welchen Zweck hat eine unfruchtbare Frau? Und welchen Zweck hat ein König, der nicht schützt?
12.78.42
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
यथा ह्यदक्षः पुरुषः पथि क्षेत्रं यथोपरम् ॥ १२.७८.४२ ॥
Wie ein Elefant aus Holz, wie ein Hirsch aus Leder, wie ein ungeschickter Mensch, wie ein brachliegendes Feld am Weg — so ist er (nutzlos).
12.78.43
यथा विप्रोऽनधीयानो राजा यश्च न रक्षिता ।
मेघो न वर्षते यश्च सर्व एव निरर्थकाः ॥ १२.७८.४३ ॥
Wie ein Brahmane, der nicht studiert, ein König, der nicht beschützt, und eine Wolke, die nicht regnet – alle sind sie nutzlos.
12.78.44
नित्यं यस्तु सतो रक्षेदसतश्च निवर्तयेत् ।
स एव राजा कर्तव्यस्तेन सर्वमिदं धृतम् ॥ १२.७८.४४ ॥
Nur derjenige soll König sein, der die Guten stets beschützt und die Bösen zurückhält; durch ihn wird all dies getragen.