மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.78
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.78.1
व्याख्याता राजधर्मेण वृत्तिरापत्सु भारत ।
कथंचिद्वैश्यधर्मेण जीवेद्वा ब्राह्मणो न वा ॥ १२.७८.१ ॥
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: பாரதா, அரச தர்மத்தால் ஆபத்துக் காலத்தில் வாழ்க்கை வழி விளக்கப்பட்டுள்ளது. பிராமணன் ஏதேனும் வகையில் வைசிய தர்மத்தால் வாழலாமா, இல்லையா?
12.78.2
अशक्तः क्षत्रधर्मेण वैश्यधर्मेण वर्तयेत् ।
कृषिं गोरक्ष्यमास्थाय व्यसने वृत्तिसंक्षये ॥ १२.७८.२ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: க்ஷத்திரிய தர்மத்தால் இயலாதவன், ஆபத்திலும் வாழ்க்கை அழியும்போதும் உழவையும் பசு காப்பையும் மேற்கொண்டு வைசிய தர்மத்தால் வாழட்டும்.
12.78.3
कानि पण्यानि विक्रीणन्स्वर्गलोकान्न हीयते ।
ब्राह्मणो वैश्यधर्मेण वर्तयन्भरतर्षभ ॥ १२.७८.३ ॥
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்: பரதர்களில் சிறந்தவரே, வைசிய தர்மத்தால் வாழும் பிராமணன் எந்தப் பொருட்களை விற்றால் சொர்க்கலோகத்தை இழக்கமாட்டான்?
12.78.4
सुरालवणमित्येतत्तिलान्केसरिणः पशून् ।
वृषभान्मधु मांसं च कृतान्नं च युधिष्ठिर ॥ १२.७८.४ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: யுதிஷ்டிரரே, மது, உப்பு, எள், பிடரி உள்ள விலங்குகள், கால்நடைகள், காளைகள், தேன், இறைச்சி, சமைத்த உணவு ஆகியவை இவையே.
12.78.5
सर्वास्ववस्थास्वेतानि ब्राह्मणः परिवर्जयेत् ।
एतेषां विक्रयात्तात ब्राह्मणो नरके पतेत् ॥ १२.७८.५ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: எல்லா நிலைகளிலும் பிராமணன் இவற்றை முற்றிலும் தவிர்க்க வேண்டும். அன்பே, இவற்றை விற்றால் பிராமணன் நரகத்தில் வீழ்வான்.
12.78.6
अजोऽग्निर्वरुणो मेषः सूर्योऽश्वः पृथिवी विराट् ।
धेनुर्यज्ञश्च सोमश्च न विक्रेयाः कथंचन ॥ १२.७८.६ ॥
பீஷ்மர் கூறினார்: வெள்ளாடு, அக்னி, வருணன், ஆட்டுக்கடா, சூரியன், குதிரை, பூமி, விராட், பசு, யாகம், சோமம் ஆகியவற்றை எந்த வகையிலும் விற்கக் கூடாது.
12.78.7
पक्वेनामस्य निमयं न प्रशंसन्ति साधवः ।
निमयेत्पक्वमामेन भोजनार्थाय भारत ॥ १२.७८.७ ॥
சான்றோர்கள் சமைத்ததை இதன் பரிமாற்றத்திற்கு புகழ்வதில்லை. பாரதா, உணவுக்காக சமைத்ததை பச்சையானதற்கு பரிமாற வேண்டும்.
12.78.8
वयं सिद्धमशिष्यामो भवान्साधयतामिदम् ।
एवं संवीक्ष्य समयं नाधर्मोऽस्ति कथंचन ॥ १२.७८.८ ॥
நாங்கள் தயாரானதை உண்போம்; நீர் இதைத் தயார் செய்க. இவ்வாறு ஒப்பந்தத்தை ஆராய்ந்தால் எவ்வகையிலும் அதர்மம் இல்லை.
12.78.9
अत्र ते वर्तयिष्यामि यथा कर्मः सनातनः ।
व्यवहारप्रवृत्तानां तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.७८.९ ॥
இங்கே உனக்கு சனாதனமான வழக்கத்தை விவரிப்பேன். வணிகத்தில் ஈடுபடுவோரின் அதை அறிவாய், யுதிட்டிரா.
12.78.10
भवतेऽहं ददानीदं भवानेतत्प्रयच्छतु ।
उचितो वर्तते धर्मो न बलात्संप्रवर्तते ॥ १२.७८.१० ॥
நான் உனக்கு இதைத் தருகிறேன்; நீர் அதைக் கொடுக்கட்டும். இதுவே முறையான தர்மம்; வலிமையால் இது நடைபெறாது.
12.78.11
इत्येवं संप्रवर्तन्ते व्यवहाराः पुरातनः ।
ऋषीणामितरेषां च साधु चैतदसंशयम् ॥ १२.७८.११ ॥
இவ்வாறு பழைய வணிக முறைகள் நடைபெறுகின்றன. ரிஷிகளும் மற்றவர்களும் இதையே பின்பற்றினர்; இது சந்தேகமின்றி நல்லது.
12.78.12
अथ तात यदा सर्वाः शस्त्रमाददते प्रजाः ।
व्युत्क्रमन्ते स्वधर्मेभ्यः क्षत्रस्य क्षीयते बलम् ॥ १२.७८.१२ ॥
ஐயா, எல்லா மக்களும் ஆயுதம் ஏந்தி தங்கள் கடமைகளிலிருந்து விலகும்போது, சத்திரியரின் வலிமை குறைகிறது.
12.78.13
तदा त्राता तु को नु स्यात्को धर्मः किं परायणम् ।
एतं मे संशयं ब्रूहि विस्तरेण पितामह ॥ १२.७८.१३ ॥
அப்போது காப்பவர் யார்? தர்மம் எது, அதன் புகலிடம் எது? பிதாமகரே, என் இந்த சந்தேகத்தை விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
12.78.14
दानेन तपसा यज्ञैदद्रोहेण दमेन च ।
ब्राह्मणप्रमुखा वर्णाः क्षेममिच्छेयुरात्मनः ॥ १२.७८.१४ ॥
கொடை, தவம், யாகம், அகிம்சை, தன்னடக்கம் ஆகியவற்றால், பிராமணர்களை முன்னிறுத்தி, எல்லா வர்ணங்களும் தங்கள் நலனை விரும்ப வேண்டும்.
12.78.15
तेषां ये वेदबलिनस्त उत्थाय समन्ततः ।
राज्ञो बलं वर्धयेयुर्महेन्द्रस्येव देवताः ॥ १२.७८.१५ ॥
அவர்களில் வேத பலம் பெற்றவர்கள் எல்லாப் பக்கமும் எழுந்து, மகேந்திரனின் பலத்தைத் தேவர்கள் பெருக்குவது போல, அரசனின் பலத்தைப் பெருக்க வேண்டும்.
12.78.16
राज्ञो हि क्षीयमाणस्य ब्रह्मैवाहुः परायणम् ।
तस्माद्ब्राह्मबलेनैव समुत्थेयं विजानता ॥ १२.७८.१६ ॥
வீழ்ச்சியடையும் அரசனுக்கு பிரம்மமே புகலிடம் என்று சொல்லப்படுகிறது. ஆகையால், அறிந்தவன் பிராமண பலத்தினாலேயே எழ வேண்டும்.
12.78.17
यदा तु विजयी राजा क्षेमं राष्ट्रेऽभिसन्दधेत् ।
तदा वर्णा यथाधर्मं निविशेयुः स्वकर्मसु ॥ १२.७८.१७ ॥
வெற்றி பெற்ற அரசன் நாட்டில் நலனை நிலைநிறுத்தும்போது, வர்ணங்கள் தர்மத்திற்கேற்ப தங்கள் கடமைகளில் ஈடுபடுகின்றன.
12.78.18
उन्मर्यादे प्रवृत्ते तु दस्युभिः संकरे कृते ।
सर्वे वर्णा न दुष्येयुः शस्त्रवन्तो युधिष्ठिर ॥ १२.७८.१८ ॥
யுதிஷ்டிரரே, எல்லைகள் மீறப்பட்டு, கொள்ளையர்களால் வர்ணக் கலப்பு உண்டாகும்போதும், ஆயுதம் ஏந்திய அனைத்து வர்ணங்களும் கெடாமல் இருக்கட்டும்.
12.78.19
अथ चेत्सर्वतः क्षत्रं प्रदुष्येद्ब्राह्मणं प्रति ।
कस्तत्र ब्राह्मणांस्त्राता को धर्मः किं परायणम् ॥ १२.७८.१९ ॥
ஷத்திரிய வர்க்கம் எல்லா பக்கமும் பிராமணர்களுக்கு எதிராகக் கெட்டுப் போனால், அங்கே பிராமணர்களைக் காப்பவர் யார்? எது தர்மம், எது உயர்ந்த புகலிடம்?
12.78.20
तपसा ब्रह्मचर्येण शस्त्रेण च बलेन च ।
अमायया मायया च नियन्तव्यं तदा भवेत् ॥ १२.७८.२० ॥
தவத்தாலும் பிரம்மசரியத்தாலும், ஆயுதத்தாலும் பலத்தாலும், நேர்மையாலும் வஞ்சனையாலும் அப்போது அடக்கப்பட வேண்டும்.
12.78.21
क्षत्रियस्यातिवृत्तस्य ब्राह्मणेषु विशेषतः ।
ब्रह्मैव संनियन्तृ स्यात्क्षत्रं हि ब्रह्मसंभवम् ॥ १२.७८.२१ ॥
பிராமணர்களிடம் குறிப்பாக வரம்பு மீறிய ஷத்திரியனை பிரம்மமே அடக்குபவனாக இருக்க வேண்டும்; ஏனெனில் ஷத்திரம் பிரம்மத்திலிருந்து தோன்றியது.
12.78.22
अभ्द्योऽग्निर्ब्रह्मतः क्षत्रमश्मनो लोहमुत्थितम् ।
तेषां सर्वत्रगं तेजः स्वस्वयोनिषु शाम्यति ॥ १२.७८.२२ ॥
நீரிலிருந்து நெருப்பு, பிரம்மத்திலிருந்து ஷத்திரம், கல்லிலிருந்து இரும்பு எழுந்தன. அவற்றின் எங்கும் பரவிய தேஜஸ் தம் தம் மூலத்திலேயே அடங்குகிறது.
12.78.23
यदा छिनत्त्ययोऽश्मानमग्निश्चापोऽभिहन्ति च ।
क्षत्रं च ब्राह्मणं द्वेष्टि तदा शाम्यन्ति ते त्रयः ॥ १२.७८.२३ ॥
இரும்பு கல்லை வெட்டும்போதும், நெருப்பும் நீரும் ஒன்றையொன்று தாக்கும்போதும், ஷத்திரம் பிரம்மனை வெறுக்கும்போதும், அந்த மூன்றும் அடங்கும்.
12.78.24
तस्माद्ब्रह्मणि शाम्यन्ति क्षत्रियाणां युधिष्ठिर ।
समुदीर्णान्यजेयानि तेजांसि च बलानि च ॥ १२.७८.२४ ॥
ஆகவே, யுதிஷ்டிரா, எழுந்த வெல்ல முடியாத ஷத்திரியர்களின் தேஜஸும் பலமும் பிரம்மத்திலேயே அடங்குகின்றன.
12.78.25
ब्रह्मवीर्ये मृदूभूते क्षत्रवीर्ये च दुर्बले ।
दुष्टेषु सर्ववर्णेषु ब्राह्मणान्प्रति भारत ॥ १२.७८.२५ ॥
பாரதனே, பிராமணர்களின் வீர்யம் மென்மையடைந்து, க்ஷத்திரியர்களின் வீர்யம் பலவீனமடைந்து, எல்லா வர்ணங்களிலும் தீயோர் பிராமணர்களுக்கு எதிராக இருக்கும்போது.
12.78.26
ये तत्र युद्धं कुर्वन्ति त्यक्त्वा जीवितमात्मनः ।
ब्राह्मणान्परिरक्षन्ति तेषां लोका भवन्ति के ॥ १२.७८.२६ ॥
அங்கு தங்கள் உயிரைத் துறந்து போர் செய்து பிராமணர்களைக் காப்பவர்களுக்கு என்ன உலகங்கள் கிடைக்கின்றன?
12.78.27
ब्राह्मणान्परिरक्षन्तो धर्ममात्मानमेव च ।
मनस्विनो मन्युमन्तः पुण्याँल्लोकान्व्रजन्त्यमी।
ब्राह्मणार्थं हि सर्वेषां शस्त्रग्रहणभिष्यते ॥ १२.७८.२७ ॥
பிராமணர்களையும் தர்மத்தையும் தங்களையும் காக்கும் மனவலிமையும் உற்சாகமும் கொண்ட இவர்கள் புண்ணிய உலகங்களை அடைகின்றனர்; பிராமணர்களுக்காகவே எல்லோரும் ஆயுதம் ஏந்துவது விதிக்கப்பட்டுள்ளது.
12.78.28
अतिस्विष्टमधीतानां लोकानतितपस्विनाम् ।
अनाशकाग्न्याहितानां शूरा यान्ति परां गतिम् ॥ १२.७८.२८ ॥
மிகுந்த யாகம் செய்தவர்கள், வேதம் கற்றவர்கள், பெரும் தவசிகள், நோன்பின்றி அக்னிகளைக் காப்பவர்கள் ஆகியோரின் உலகங்களையும் கடந்து, வீரர்கள் உயர்ந்த கதியை அடைகின்றனர்.
12.78.29
ब्राह्मणस्त्रिषु वर्णेषु शस्त्रं गृह्णन्न दुष्यति ।
एष एवात्मनस्त्यागो नान्यं धर्मं विदुर्जना ॥ १२.७८.२९ ॥
பிராமணன் மூன்று வர்ணங்களிலும் ஆயுதம் ஏந்துவதால் குற்றமடைவதில்லை; இதுவே தன்னைத் துறப்பது ஆகும்; மக்கள் இதையே தர்மமாக அறிவர், வேறு தர்மம் இல்லை.
12.78.30
तेभ्यो नमश्च भद्रं च ये शरीराणि जुह्वति ।
ब्रह्मद्विपो जिघांसन्तस्तेषां नोऽस्तु सलोकता ॥ १२.७८.३० ॥
பிராமணர்களின் பகைவர்களைக் கொல்ல விரும்பி தங்கள் உடல்களை யாகத்தில் அர்ப்பணிப்பவர்களுக்கு வணக்கமும் நலமும் உண்டாகட்டும்; அவர்களுடன் எங்களுக்கும் ஒரே உலகம் இருக்கட்டும்.
12.78.31
ब्रह्मलोकजितः स्वर्ग्यान्वीरांस्तान्मनुरव्रवीत् ।
यथाऽश्वमेधावभृथे स्नाताः पूता भवन्त्युत।
दुष्कृतः सुकृतश्चैव तथा शस्त्रहता रणे ॥ १२.७८.३१ ॥
மனு அந்த வீரர்களைப் பற்றிக் கூறினார்: அவர்கள் பிரம்மலோகத்தை வென்றவர்கள், சுவர்க்கத்திற்கு உரியவர்கள். அசுவமேத அவப்ருத நீராட்டில் நீராடுபவர்கள் தூய்மையடைவது போல, தீயவர்களும் நல்லவர்களும் போரில் ஆயுதத்தால் கொல்லப்பட்டால் தூய்மையடைகின்றனர்.
12.78.32
भवत्यधर्मो धर्मो हि धर्मोऽधर्मो भवत्युत ।
कारणाद्देशकालस्य देशः कालः स तादृशः ॥ १२.७८.३२ ॥
இடம் மற்றும் காலத்தின் காரணத்தால் அதர்மம் தர்மமாகும்; தர்மம் அதர்மமாகும். அந்த இடமும் அந்தக் காலமும் அப்படிப்பட்டவையே.
12.78.33
मैत्राः क्रूराणि कुर्वन्तो जयन्ति स्वर्गमुत्तमम् ।
धर्म्याः पापानि कुर्वाणा गच्छन्ति परमां गतिम् ॥ १२.७८.३३ ॥
நட்புடையவர்கள் கொடிய செயல்களைச் செய்தாலும் உயர்ந்த சுவர்க்கத்தை வெல்கின்றனர். தர்மவான்கள் பாவங்களைச் செய்தாலும் பரம நிலையை அடைகின்றனர்.
12.78.34
ब्राह्मणस्त्रिषु कालेषु शस्त्रं गृह्णन्न दुष्यति ।
आत्मत्राणे दस्युदोषे सर्वस्वहरणे तथा ॥ १२.७८.३४ ॥
மூன்று காலங்களில் ஆயுதம் ஏந்தும் பிராமணன் தீட்டுப்படுவதில்லை: தன்னைக் காத்துக்கொள்ளும்போது, கொள்ளையர் ஆபத்திலும், அனைத்துச் செல்வமும் பறிக்கப்படும்போதும்.
12.78.35
अभ्युत्थिते दस्युबले क्षत्रार्थे वर्णसङ्करे ।
संप्रमूढेषु वर्णेषु यदन्योऽभिभवेद्वली ॥ १२.७८.३५ ॥
கொள்ளையர் படை எழுந்தால், க்ஷத்திரிய தர்மத்திற்காக, வர்ணக் கலப்பு ஏற்பட்டால், வர்ணங்கள் குழம்பினால், வலிமையுள்ள வேறொருவன் அவர்களை வெல்ல முயன்றால்—
12.78.36
ब्राह्मणो यदि वा वैश्यः शूद्रो वा राजसत्तम ।
दस्युभ्यो यः प्रजा रक्षेद्दण्डं धर्मेण धारयेत् ॥ १२.७८.३६ ॥
அரசர்களில் சிறந்தவரே, பிராமணனாயினும், வைசியனாயினும், சூத்திரனாயினும், கொள்ளையரிடமிருந்து குடிமக்களைக் காப்பவன், தர்மப்படி தண்டத்தைத் தாங்க வேண்டும்—
12.78.37
कार्यं कुर्यान्न वा कुर्यात्स वार्यो वा भवेन्न वा ।
न स्म शस्त्रं गृहीतव्यमन्यत्र क्षत्रबन्धुतः ॥ १२.७८.३७ ॥
ஒருவன் செயலைச் செய்யலாம் அல்லது செய்யாமலும் போகலாம்; அவன் தடுக்கப்படலாம் அல்லது தடுக்கப்படாமலும் போகலாம். ஆனால் க்ஷத்திரிய பந்துவைத் தவிர மற்றவர் ஆயுதம் ஏந்தக் கூடாது.
12.78.38
अपारे यो भवेत्पारमप्लवेः यः प्लवो भवेत् ।
शूद्रो वा यदि वाऽप्यन्यः सर्वथा मानमर्हति ॥ १२.७८.३८ ॥
கரையற்ற நீரில் மற்றவர்களை அக்கரைக்குக் கொண்டு சேர்க்கும் படகு போன்றவன் எவனோ, அவன் சூத்திரனாயினும் பிறனாயினும் எல்லா வகையிலும் மரியாதைக்குத் தகுதியானவன்.
12.78.39
यमाश्रित्य नरा राजन्वर्तयेयुर्यथासुखम् ।
अनाथास्तप्यमानाश्च दस्युभिः परिपीडिताः ॥ १२.७८.३९ ॥
அரசே, எவனைச் சார்ந்து மனிதர்கள் இன்பமாக வாழ்வார்களோ, அனாதைகளாகி கொள்ளையர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டு வருந்துவோர் எவனைச் சார்ந்தால்.
12.78.40
तमेव पूजयेयुस्ते प्रीत्या स्वमिव बान्धवम् ।
यहद्ध्यभीष्टं कौरव्य कर्ता सन्मानमर्हति ॥ १२.७८.४० ॥
குருவின் வழியவனே, அவர்கள் அவனையே அன்புடன் தம் சொந்த பந்துவைப் போல் வழிபட வேண்டும்; விரும்பிய செயலைச் செய்பவனே உண்மையான மரியாதைக்குத் தகுதியானவன்.
12.78.41
किमनडुहा यो न वहेत्किं धेन्वा वाऽप्यदुग्धया ।
बन्ध्यया भार्यया कोऽर्थः कोऽर्थो राज्ञाऽप्यरक्षता ॥ १२.७८.४१ ॥
சுமை சுமக்காத எருதால் என்ன பயன்? பால் கொடுக்காத பசுவால் என்ன பயன்? மலட்டு மனைவியால் என்ன பயன்? காவல் செய்யாத அரசனால் என்ன பயன்?
12.78.42
यथा दारुमयो हस्ती यथा चर्ममयो मृगः ।
यथा ह्यदक्षः पुरुषः पथि क्षेत्रं यथोपरम् ॥ १२.७८.४२ ॥
மரத்தால் செய்த யானையைப் போலவும், தோலால் செய்த மானைப் போலவும், திறமையற்ற மனிதனைப் போலவும், வழியில் உள்ள விளையாத வயலைப் போலவும் (பயனற்றவன் அவன்).
12.78.43
यथा विप्रोऽनधीयानो राजा यश्च न रक्षिता ।
मेघो न वर्षते यश्च सर्व एव निरर्थकाः ॥ १२.७८.४३ ॥
ஓதாத அந்தணனும், காக்காத அரசனும், மழை பெய்யாத மேகமும் — இவை அனைத்தும் பயனற்றவை.
12.78.44
नित्यं यस्तु सतो रक्षेदसतश्च निवर्तयेत् ।
स एव राजा कर्तव्यस्तेन सर्वमिदं धृतम् ॥ १२.७८.४४ ॥
எப்போதும் நல்லோரைக் காத்து, தீயோரைத் தடுப்பவனே அரசனாக இருக்கத் தகுந்தவன்; அவனாலேயே இவை அனைத்தும் தாங்கப்படுகின்றன.