Mahābhārata · Adhyāya 12.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.8.1
अथार्जुन उवाचेदमधिक्षिप्त इवाक्षमी ।
अभिनीततरं वाक्यं दृढवादपराक्रमः ॥ १२.८.१ ॥
Da sprach Arjuna, wie ungeduldig geworden, diese Worte, schärfer im Ton, er, dessen Tapferkeit in festem Wort lag.
12.8.2
दर्शयन्नैन्द्रिरात्मानमुग्रमुग्रपराक्रमः ।
स्मयमानो महातेजाः सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ १२.८.२ ॥
Seine Indra-gleiche Gestalt zeigend, von wildem Heldenmut, lächelnd, von großem Glanz, die Mundwinkel leckend.
12.8.3
अहो दुःखमहो कृच्छ्रमहो वैक्लव्यमुत्तमम् ।
यत्कृत्वाऽमानुषं कर्म त्यजेथाः श्रियमुत्तमाम् ॥ १२.८.३ ॥
Ach, welch ein Schmerz! Ach, welche Not! Ach, welch höchste Schwäche! Nachdem du eine übermenschliche Tat vollbracht hast, würdest du den höchsten Wohlstand aufgeben.
12.8.4
शत्रून्हत्वा महीं लब्ध्वा स्वधर्मेणोपपादिताम् ।
हतामित्रः कथं स त्वं त्यजेथा बुद्धिलाघवात् ॥ १२.८.४ ॥
Nachdem du deine Feinde erschlagen und die Erde gewonnen hast, gesichert durch deine eigene Pflicht, wie könntest du sie aus Leichtsinn des Geistes aufgeben, du, dessen Feinde vernichtet sind?
12.8.5
क्लीबस्य हि कुतो राज्यं दीर्घसूत्रस्य वा पुनः ।
किमर्थं च महीपालानवधीः क्रोधमूर्च्छितः ॥ १२.८.५ ॥
Wie käme ein Königreich dem Ohnmächtigen zu, oder dem Zauderer? Und wozu hast du, von Zorn betäubt, die Könige erschlagen?
12.8.6
यो ह्याजिजीविषेद्भैक्षं कर्मणा नैव कस्य चित् ।
समारम्भान्बुभूषेत हतस्वस्तिरकिञ्चनः।
सर्वलोकेषु विख्यातो न पुत्रपशुसंहितः ॥ १२.८.६ ॥
Wer durch Betteln leben will, nicht durch das Tun eines anderen, und durch Unternehmungen gedeihen will, des Wohlergehens beraubt und besitzlos, mag in allen Welten berühmt sein, doch ist er nicht mit Söhnen und Vieh gesegnet.
12.8.7
कापालीं नृप पापिष्ठां वृत्तिमासाद्य जीवतः ।
संत्यज्य राज्यमृद्धं ते लोकोऽयं किं वदिष्यति ॥ १२.८.७ ॥
O König, nachdem du die sündhafteste Lebensweise des Schädelträgers angenommen und dein blühendes Reich verlassen hast, um zu leben, was wird diese Welt über dich sagen?
12.8.8
सर्वारम्भान्समुत्सृज्य हतस्वस्तिरकिञ्चनः ।
कस्मादाशंससे भैक्षं चर्तुं प्राकृतवत्प्रभो ॥ १२.८.८ ॥
O Herr, nachdem du alle Unternehmungen aufgegeben hast, des Segens beraubt und ohne Besitz, warum wünschst du, wie ein gewöhnlicher Mensch betteln zu gehen?
12.8.9
कस्माद्राजकुले जातो जित्वा कृत्स्नां वसुंधराम् ।
धर्मार्थावखिलौ हित्वा वनं मौढ्यात्प्रतिष्ठसे ॥ १२.८.९ ॥
In einem königlichen Geschlecht geboren, nachdem du die ganze Erde erobert hast, warum begibst du dich aus Torheit in den Wald und gibst Dharma und Reichtum beide auf?
12.8.10
यदीमानि हवींषीह विमथिष्यन्त्यसाधवः ।
भवता विप्रहीणत्वात्प्राप्तं त्वामेव किल्विषम् ॥ १२.८.१० ॥
Wenn hier diese Opfergaben von den Bösen entweiht werden, dann wird wegen des Fehlens der Brahmanen die Sünde auf dich selbst fallen.
12.8.11
आकिञ्चन्यं मुनीनां च इति वै नहुषोऽब्रवीत् ।
कृत्वा नृशंसं ह्यधने धिगस्त्वधनतामिह ॥ १२.८.११ ॥
Nahuṣa sprach so über den Zustand der Besitzlosigkeit der Weisen. Nachdem man in Armut Grausamkeit begangen hat, sei hier Schande über deine Armut!
12.8.12
आश्वस्तन्यमृषीणां हि विद्यते वेद तद्भवान् ।
यं त्विमं धर्ममित्याहुर्धनादेष प्रवर्तते ॥ १२.८.१२ ॥
Du weißt, dass es bei den Weisen Zuversicht gibt; doch man sagt, dieses Dharma entstehe aus dem Reichtum, es wirkt durch den Reichtum.
12.8.13
धर्मं स हरते तस्य धनं हरति यस्य यः ।
ह्रियमाणे धने राजन्वयं कस्य क्षमेमहि ॥ १२.८.१३ ॥
Wem er den Besitz nimmt, dem nimmt er auch sein Dharma. O König, wenn der Reichtum geraubt wird, für wen sollen wir es ertragen?
12.8.14
अभिशस्तं प्रपश्यन्ति दरिद्रं पार्श्वतः स्थितम् ।
दारिद्र्यं पातकं लोके कस्तच्छंसितुमर्हति ॥ १२.८.१४ ॥
Man sieht den Armen, der neben einem steht, wie einen Angeklagten an. In der Welt ist Armut eine Sünde; wer könnte das sagen?
12.8.15
पतितः शोच्यते राजन्निर्धनश्चापि शोच्यते ।
विशेषं नाधिगच्छामि पतितस्याधनस्य च ॥ १२.८.१५ ॥
O König, man beklagt den Gefallenen, und man beklagt auch den Armen. Ich sehe keinen Unterschied zwischen dem Gefallenen und dem Besitzlosen.
12.8.16
अर्थेभ्यो हि विवृद्धेभ्यः संभृतेभ्यस्ततस्ततः ।
क्रियाः सर्वाः प्रवर्तन्ते पर्वतेभ्य इवापगाः ॥ १२.८.१६ ॥
Aus dem gewachsenen und von überall her gesammelten Reichtum entspringen alle Handlungen, wie Flüsse aus den Bergen fließen.
12.8.17
अर्थाद्धर्मश्च कामश्च स्वर्गश्चैव नराधिप ।
प्राणयात्राऽपि लोकस्य विना ह्यर्थं न सिध्द्यति ॥ १२.८.१७ ॥
O Herr der Menschen, aus dem Reichtum kommen Dharma, Begehren und auch der Himmel. Selbst der Lebensweg der Welt vollendet sich nicht ohne Reichtum.
12.8.18
अर्थेन हि विहीनस्य पुरुषस्याल्पमेधसः ।
विच्छिद्यन्ते क्रियाः सर्वा ग्रीष्मे कुसरितो यथा ॥ १२.८.१८ ॥
Dem an Reichtum Beraubten und Geistesarmen werden alle Handlungen abgeschnitten, wie kleine Flüsse im Sommer versiegen.
12.8.19
यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बान्धवाः ।
यस्यार्थाः स पुमाँल्लोके यस्यार्थाः स च पण्डितः ॥ १२.८.१९ ॥
Wer Reichtum besitzt, hat Freunde; wer Reichtum besitzt, hat Verwandte. Wer Reichtum besitzt, ist der Mann in der Welt, und wer Reichtum besitzt, ist der Weise.
12.8.20
अधनेनार्थकामेन नार्थः शक्यो विधित्सितुम् ।
अर्थैरर्था निबध्यन्ते गजैरिव महागजाः ॥ १२.८.२० ॥
Wer keinen Reichtum besitzt, kann, selbst wenn er Reichtum begehrt, kein Ziel erreichen. Wie große Elefanten von Elefanten gebunden werden, so werden Ziele durch Reichtum gebunden.
12.8.21
धर्मः कामश्च स्वर्गश्च हर्षः क्रोधः श्रुतं दमः ।
अर्थादेतानि सर्वाणि प्रवर्तन्ते नराधिप ॥ १२.८.२१ ॥
O Herr der Menschen, Dharma, Verlangen, Himmel, Freude, Zorn, Gelehrsamkeit und Selbstbeherrschung — all dies entspringt dem Reichtum.
12.8.22
धनात्कुलं प्रभवति धनाद्धर्मः प्रवर्धते ।
नाधनस्यास्त्ययं लोको न परः पुरुषोत्तम ॥ १२.८.२२ ॥
Aus dem Reichtum entsteht und gedeiht die Familie; aus dem Reichtum wächst der Dharma. O Bester der Menschen, für den Besitzlosen gibt es weder diese Welt noch die jenseitige.
12.8.23
नाधनो धर्मकृत्यानि यथावदनुतिष्ठति ।
धनाद्धि धर्मः स्रवति शैलादभिनदी यथा ॥ १२.८.२३ ॥
Wer keinen Reichtum besitzt, kann die Pflichten des Dharma nicht recht erfüllen. Der Dharma fließt aus dem Reichtum, wie der Fluss vom Berg fließt.
12.8.24
यः कृशार्थः कृशगवः कृशभृत्यः कृशांतिथिः ।
स वै राजन्कृशो नाम न शरीरकृशः कृशः ॥ १२.८.२४ ॥
O König, wer arm ist an Reichtum, an Vieh, an Dienern und an Gästen — der heißt wahrlich mager, nicht der, der am Körper mager ist.
12.8.25
अवेक्षस्व यथान्यायं पश्य देवासुरं यथा ।
राजन्किमन्यज्ज्ञातीनां वधाद्गृध्यन्ति देवताः ॥ १२.८.२५ ॥
Betrachte es gemäß der Gerechtigkeit, sieh den Kampf der Götter und Dämonen. O König, wonach gieren die Götter außer nach dem Tod ihrer Verwandten?
12.8.26
न चेद्धर्तव्यमन्यस्य कथं तद्धर्ममारभेत् ।
एतावानेव वेदेषु निश्चयः कविभिः कृतः ॥ १२.८.२६ ॥
Wenn das Ergreifen fremden Gutes nicht Pflicht wäre, wie könnte diese Pflicht dann beginnen? In den Veden haben die Weisen genau dies festgestellt.
12.8.27
अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता ।
सर्वथा धनमाहार्यं यष्टव्यं चापि यत्नतः ॥ १२.८.२७ ॥
Die Trayī muss stets studiert werden, und der Gelehrte muss so sein. Reichtum muss auf jede Weise erworben werden, und das Opfer muss sorgfältig vollzogen werden.
12.8.28
द्रोहाद्देवैरवाप्तानि दिवि स्थानानि सर्वशः ।
द्रोहात्किमन्यज्ज्ञातीनां गृध्यन्ते येन देवताः ॥ १२.८.२८ ॥
Durch Verrat erlangten die Götter alle Wohnstätten im Himmel. Durch welches andere Mittel als Verrat gieren die Götter nach ihren Verwandten?
12.8.29
इति देवा व्यवसिता वेदवादाश्च शाश्वताः ।
अधीयन्तेऽध्यापयन्ते यजन्ते याजयन्ति च ॥ १२.८.२९ ॥
So beschlossen es die Götter, und so lauten die ewigen Lehren der Veden: man studiert, lehrt, opfert und lässt opfern.
12.8.30
कृत्स्नं तदेव तच्छ्रेयो यदप्याददतेऽन्यतः ।
न पश्यामोऽनपकृतं धनं किंचित्क्वचिद्वयम् ॥ १२.८.३० ॥
Alles, was man von einem anderen nimmt, ist durchaus das Bessere. Wir sehen nirgends Reichtum, der ohne Schädigung eines anderen erworben wird.
12.8.31
एवमेव हि राजानो यजन्ति पृथिवीमिमाम् ।
जित्वा ममेयं ब्रुवते पुत्रा इव पितृर्धनम् ॥ १२.८.३१ ॥
Ebenso vollziehen Könige, nachdem sie diese Erde erobert haben, Opfer und sagen: »Diese ist mein«, wie Söhne vom Vermögen des Vaters sagen.
12.8.32
राजर्षयोऽपि ते स्वर्ग्या धर्मो ह्येषां निरुच्यते ॥ १२.८.३२ ॥
Auch jene königlichen Weisen sind des Himmels würdig, denn ihr Dharma wird so erklärt.
12.8.33
यथैव पूर्णादुदधेः स्यन्दन्त्यापो दिशो दश ।
एवं राजकुलाद्वित्तं पृथिवीं प्रतितिष्ठति ॥ १२.८.३३ ॥
Wie das Wasser aus dem vollen Ozean in die zehn Richtungen strömt, so fließt der Reichtum aus dem Königshaus und ruht auf der Erde.
12.8.34
आसीदियं दिलीपस्य नृगस्य नहुषस्य च ।
अंबरीपस्य मान्धातुः पृथिवी सा त्वयि स्थिता ॥ १२.८.३४ ॥
Diese Erde gehörte Dilīpa, Nṛga, Nahuṣa, Ambarīṣa und Māndhātṛ; dieselbe Erde ruht nun in dir.
12.8.35
स त्वां द्रव्यमयो यज्ञः संप्राप्तः सर्वदक्षिणः ।
तं चेन्न यजसे राजन्प्राप्तस्त्वं राज्यकिल्बिषम् ॥ १२.८.३५ ॥
Jenes aus Reichtum bestehende Opfer mit allen Opfergaben ist zu dir gekommen; o König, wenn du es nicht vollziehst, wirst du die Schuld des Königtums auf dich laden.
12.8.36
येषां राजाऽश्वमेधेन यजते दक्षिणावता ।
उपेत्य तस्यावभृथे पूताः सर्वे भवन्ति ते ॥ १२.८.३६ ॥
Für diejenigen, für die ein König das Pferdeopfer mit seinen Opfergaben vollzieht, werden alle, die zu seinem abschließenden Bad des Ritus treten, gereinigt.
12.8.37
विश्वरूपो महादेवः सर्वमेधे महामखे ।
जुहाव सर्वभूतानि तथैवात्मानमात्मना ॥ १२.८.३७ ॥
Der große Gott Viśvarūpa brachte im großen Opfer Sarvamedha alle Wesen als Opfergabe dar; und ebenso opferte er sich selbst durch sich selbst.
12.8.38
शाश्वतोऽयं भूतिपथो नास्त्यन्तमनुशुश्रुम ।
महाजनपथं गन्ता मा राजन्कुपथं गमः ॥ १२.८.३८ ॥
Dieser Pfad des Wohlergehens ist ewig; wir haben gehört, dass er kein Ende hat. O König, geh den Weg der großen Menschen; geh nicht den falschen Weg.