மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.8.1
अथार्जुन उवाचेदमधिक्षिप्त इवाक्षमी ।
अभिनीततरं वाक्यं दृढवादपराक्रमः ॥ १२.८.१ ॥
அப்போது அர்ஜுனன் பொறுமையிழந்தவனைப் போல் இதைச் சொன்னான் — உறுதியான சொல்லில் வீரம் கொண்ட அவன் மிகக் கூர்மையான வார்த்தைகளைப் பேசினான்.
12.8.2
दर्शयन्नैन्द्रिरात्मानमुग्रमुग्रपराक्रमः ।
स्मयमानो महातेजाः सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ १२.८.२ ॥
இந்திரனைப் போன்ற தன் உருவைக் காட்டியவனாக, கடும் வீரம் கொண்டவனாக, சிரித்துக்கொண்டு, பெரும் ஒளியுடையவனாக, வாயின் ஓரங்களை நாவால் நக்கியவன்.
12.8.3
अहो दुःखमहो कृच्छ्रमहो वैक्लव्यमुत्तमम् ।
यत्कृत्वाऽमानुषं कर्म त्यजेथाः श्रियमुत्तमाम् ॥ १२.८.३ ॥
ஐயோ, என்ன துயரம்! ஐயோ, என்ன இடர்! ஐயோ, என்ன மிகப் பெரிய பலவீனம்! மனிதரல்லாத செயலைச் செய்து, உயர்ந்த செல்வத்தைத் துறக்கிறாயே.
12.8.4
शत्रून्हत्वा महीं लब्ध्वा स्वधर्मेणोपपादिताम् ।
हतामित्रः कथं स त्वं त्यजेथा बुद्धिलाघवात् ॥ १२.८.४ ॥
எதிரிகளைக் கொன்று, தன் தர்மத்தாலே அடைந்த பூமியைப் பெற்ற பின், பகைவரை அழித்த நீ அறிவின் சபலத்தால் அதை எப்படித் துறப்பாய்?
12.8.5
क्लीबस्य हि कुतो राज्यं दीर्घसूत्रस्य वा पुनः ।
किमर्थं च महीपालानवधीः क्रोधमूर्च्छितः ॥ १२.८.५ ॥
ஆண்மையற்றவனுக்கோ, அல்லது காலதாமதம் செய்பவனுக்கோ ராஜ்ஜியம் எப்படிக் கிடைக்கும்? மேலும் கோபத்தால் மயங்கி எதற்காக அரசர்களைக் கொன்றாய்?
12.8.6
यो ह्याजिजीविषेद्भैक्षं कर्मणा नैव कस्य चित् ।
समारम्भान्बुभूषेत हतस्वस्तिरकिञ्चनः।
सर्वलोकेषु विख्यातो न पुत्रपशुसंहितः ॥ १२.८.६ ॥
யார் தர்மமற்று பிச்சையால் வாழ விரும்புகிறானோ, யார் முயற்சிகளால் செழிக்க விரும்புகிறானோ, அவன் நலம் இழந்து, ஏழையாய், எல்லா உலகங்களிலும் புகழ் பெற்றவனாக இருந்தாலும், மக்களும் மாடுகளும் இல்லாதவனாகவே இருப்பான்.
12.8.7
कापालीं नृप पापिष्ठां वृत्तिमासाद्य जीवतः ।
संत्यज्य राज्यमृद्धं ते लोकोऽयं किं वदिष्यति ॥ १२.८.७ ॥
அரசே, பாவம் நிறைந்த கபாலி வாழ்க்கை முறையை மேற்கொண்டு வாழ, செல்வம் நிறைந்த ராஜ்யத்தைத் துறந்தால், இந்த உலகம் உங்களைப் பற்றி என்ன சொல்லும்?
12.8.8
सर्वारम्भान्समुत्सृज्य हतस्वस्तिरकिञ्चनः ।
कस्मादाशंससे भैक्षं चर्तुं प्राकृतवत्प्रभो ॥ १२.८.८ ॥
ஐயனே, எல்லா முயற்சிகளையும் விட்டுவிட்டு, நலமற்றவராய், எதுவுமில்லாதவராய், சாதாரண மனிதனைப் போல பிச்சை எடுத்துத் திரிய ஏன் விரும்புகிறீர்?
12.8.9
कस्माद्राजकुले जातो जित्वा कृत्स्नां वसुंधराम् ।
धर्मार्थावखिलौ हित्वा वनं मौढ्यात्प्रतिष्ठसे ॥ १२.८.९ ॥
அரச குலத்தில் பிறந்து, முழு பூமியையும் வென்று, தர்மம் அர்த்தம் இரண்டையும் விட்டு, மடமையால் காட்டில் ஏன் செல்கிறீர்?
12.8.10
यदीमानि हवींषीह विमथिष्यन्त्यसाधवः ।
भवता विप्रहीणत्वात्प्राप्तं त्वामेव किल्विषम् ॥ १२.८.१० ॥
இங்கே இந்த ஹவிஸ்களை துஷ்டர்கள் கெடுத்தால், பிராமணர்கள் இல்லாததால் உங்களுக்கே பாவம் வந்து சேரும்.
12.8.11
आकिञ्चन्यं मुनीनां च इति वै नहुषोऽब्रवीत् ।
कृत्वा नृशंसं ह्यधने धिगस्त्वधनतामिह ॥ १२.८.११ ॥
முனிவர்களின் ஏதுமில்லாத நிலையைப் பற்றி நகுஷன் இவ்வாறு சொன்னான். வறுமையில் கொடுமையான செயலைச் செய்து, இங்கே உன் இந்த வறுமைக்கு இழிவு உண்டாகட்டும்.
12.8.12
आश्वस्तन्यमृषीणां हि विद्यते वेद तद्भवान् ।
यं त्विमं धर्ममित्याहुर्धनादेष प्रवर्तते ॥ १२.८.१२ ॥
முனிவர்களிடையே நம்பிக்கைக்குரிய நிலை உண்டு; அதை நீர் அறிவீர். ஆனால் இந்த தர்மம் செல்வத்தில் இருந்தே பிறக்கிறது என்று சொல்வார்கள்; இது செல்வத்தினாலே நடைபெறுகிறது.
12.8.13
धर्मं स हरते तस्य धनं हरति यस्य यः ।
ह्रियमाणे धने राजन्वयं कस्य क्षमेमहि ॥ १२.८.१३ ॥
யாருடைய செல்வத்தை யார் அபகரிக்கிறானோ, அவனுடைய தர்மத்தையும் அவன் அபகரிக்கிறான். ஓ அரசனே, செல்வம் பறிக்கப்படும்போது நாம் யாருக்காகப் பொறுத்திருப்பது?
12.8.14
अभिशस्तं प्रपश्यन्ति दरिद्रं पार्श्वतः स्थितम् ।
दारिद्र्यं पातकं लोके कस्तच्छंसितुमर्हति ॥ १२.८.१४ ॥
ஏழையை அருகில் நிற்பவனாகக் கூட குற்றம் சாட்டுபவனைப் போல மக்கள் பார்க்கிறார்கள். உலகில் வறுமை ஒரு பாவம்; அதை யார் சொல்ல வல்லவர்?
12.8.15
पतितः शोच्यते राजन्निर्धनश्चापि शोच्यते ।
विशेषं नाधिगच्छामि पतितस्याधनस्य च ॥ १२.८.१५ ॥
ஓ அரசனே, வீழ்ந்தவனுக்காகவும் வருந்துகிறார்கள்; ஏழைக்காகவும் வருந்துகிறார்கள். வீழ்ந்தவனுக்கும் செல்வமற்றவனுக்கும் உள்ள வேறுபாட்டை நான் காணவில்லை.
12.8.16
अर्थेभ्यो हि विवृद्धेभ्यः संभृतेभ्यस्ततस्ततः ।
क्रियाः सर्वाः प्रवर्तन्ते पर्वतेभ्य इवापगाः ॥ १२.८.१६ ॥
பெருகியதும் பல இடங்களிலிருந்து சேர்க்கப்பட்டதுமான செல்வத்திலிருந்தே எல்லாச் செயல்களும் தொடங்குகின்றன; மலைகளிலிருந்து ஆறுகள் பாய்வதுபோல.
12.8.17
अर्थाद्धर्मश्च कामश्च स्वर्गश्चैव नराधिप ।
प्राणयात्राऽपि लोकस्य विना ह्यर्थं न सिध्द्यति ॥ १२.८.१७ ॥
ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, செல்வத்தாலேயே தர்மமும், காமமும், சொர்க்கமும் கிடைக்கின்றன. உலகின் வாழ்க்கைப் பயணமும் செல்வமின்றி நிறைவேறுவதில்லை.
12.8.18
अर्थेन हि विहीनस्य पुरुषस्याल्पमेधसः ।
विच्छिद्यन्ते क्रियाः सर्वा ग्रीष्मे कुसरितो यथा ॥ १२.८.१८ ॥
செல்வமற்ற, சிற்றறிவுள்ள மனிதனின் எல்லாச் செயல்களும் அறுபடுகின்றன; கோடையில் சிறிய ஆறுகள் வற்றுவதுபோல.
12.8.19
यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बान्धवाः ।
यस्यार्थाः स पुमाँल्लोके यस्यार्थाः स च पण्डितः ॥ १२.८.१९ ॥
எவனிடம் செல்வம் உள்ளதோ, அவனுக்கே நண்பர்கள்; எவனிடம் செல்வம் உள்ளதோ, அவனுக்கே உறவினர்கள். எவனிடம் செல்வம் உள்ளதோ, அவனே உலகில் மனிதன்; எவனிடம் செல்வம் உள்ளதோ, அவனே அறிவாளி.
12.8.20
अधनेनार्थकामेन नार्थः शक्यो विधित्सितुम् ।
अर्थैरर्था निबध्यन्ते गजैरिव महागजाः ॥ १२.८.२० ॥
செல்வமில்லாதவன், செல்வத்தை விரும்பினாலும், எந்த நோக்கத்தையும் நிறைவேற்ற முடியாது. பெரிய யானைகள் யானைகளால் பிணைக்கப்படுவது போல, நோக்கங்கள் செல்வத்தால் பிணைக்கப்படுகின்றன.
12.8.21
धर्मः कामश्च स्वर्गश्च हर्षः क्रोधः श्रुतं दमः ।
अर्थादेतानि सर्वाणि प्रवर्तन्ते नराधिप ॥ १२.८.२१ ॥
மன்னர்களின் தலைவனே, தர்மம், காமம், சொர்க்கம், மகிழ்ச்சி, கோபம், கேள்வி அறிவு, அடக்கம் ஆகிய இவையனைத்தும் செல்வத்திலிருந்தே எழுகின்றன.
12.8.22
धनात्कुलं प्रभवति धनाद्धर्मः प्रवर्धते ।
नाधनस्यास्त्ययं लोको न परः पुरुषोत्तम ॥ १२.८.२२ ॥
செல்வத்தினால் குலம் உருவாகி வளர்கிறது; செல்வத்தினால் தர்மம் வளர்கிறது. ஏ புருஷோத்தமா, செல்வமில்லாதவனுக்கு இவ்வுலகமும் இல்லை, மறுவுலகமும் இல்லை.
12.8.23
नाधनो धर्मकृत्यानि यथावदनुतिष्ठति ।
धनाद्धि धर्मः स्रवति शैलादभिनदी यथा ॥ १२.८.२३ ॥
செல்வமில்லாதவன் தர்மச் செயல்களை முறையாக நிறைவேற்ற முடியாது. செல்வத்திலிருந்தே தர்மம் பாய்கிறது, மலையிலிருந்து ஆறு பாய்வது போல.
12.8.24
यः कृशार्थः कृशगवः कृशभृत्यः कृशांतिथिः ।
स वै राजन्कृशो नाम न शरीरकृशः कृशः ॥ १२.८.२४ ॥
அரசே, எவன் செல்வத்திலும், பசுக்களிலும், பணியாளர்களிலும், விருந்தினர்களிலும் குறைந்தவனோ, அவனே உண்மையில் 'கிருசன்' எனப்படுவான்; உடலால் மெலிந்தவன் அல்ல.
12.8.25
अवेक्षस्व यथान्यायं पश्य देवासुरं यथा ।
राजन्किमन्यज्ज्ञातीनां वधाद्गृध्यन्ति देवताः ॥ १२.८.२५ ॥
நியாயப்படி ஆராய்ந்து பார், தேவாசுரப் போரைப் பார். அரசே, தேவர்கள் தம் உறவினரைக் கொல்வதைத் தவிர வேறு எதற்காக ஆசைப்படுகிறார்கள்?
12.8.26
न चेद्धर्तव्यमन्यस्य कथं तद्धर्ममारभेत् ।
एतावानेव वेदेषु निश्चयः कविभिः कृतः ॥ १२.८.२६ ॥
பிறருடையதை எடுப்பது தர்மமாக இல்லையென்றால், அந்தத் தர்மம் எப்படித் தொடங்கப்படும்? வேதங்களில் ஞானிகள் இவ்வளவே உறுதி செய்துள்ளனர்.
12.8.27
अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता ।
सर्वथा धनमाहार्यं यष्टव्यं चापि यत्नतः ॥ १२.८.२७ ॥
மூன்று வேதங்களையும் எப்போதும் கற்க வேண்டும்; அறிஞன் அவ்வாறே இருக்க வேண்டும். எல்லா வழிகளிலும் செல்வம் ஈட்ட வேண்டும்; முயன்று யாகமும் செய்ய வேண்டும்.
12.8.28
द्रोहाद्देवैरवाप्तानि दिवि स्थानानि सर्वशः ।
द्रोहात्किमन्यज्ज्ञातीनां गृध्यन्ते येन देवताः ॥ १२.८.२८ ॥
துரோகத்தால்தான் தேவர்கள் விண்ணுலகின் எல்லா இடங்களையும் அடைந்தனர். துரோகத்தைத் தவிர வேறு எதன் மூலம் தேவர்கள் தம் உறவினரை விரும்புகிறார்கள்?
12.8.29
इति देवा व्यवसिता वेदवादाश्च शाश्वताः ।
अधीयन्तेऽध्यापयन्ते यजन्ते याजयन्ति च ॥ १२.८.२९ ॥
இவ்வாறு தேவர்கள் உறுதி கொண்டனர்; நித்திய வேதவாதங்களும் இவையே. மக்கள் படிக்கிறார்கள், கற்பிக்கிறார்கள், யாகம் செய்கிறார்கள், யாகம் செய்விக்கிறார்கள்.
12.8.30
कृत्स्नं तदेव तच्छ्रेयो यदप्याददतेऽन्यतः ।
न पश्यामोऽनपकृतं धनं किंचित्क्वचिद्वयम् ॥ १२.८.३० ॥
பிறரிடமிருந்து எது எடுக்கப்படுகிறதோ அதுவே முழுவதும் நன்மை. பிறருக்குத் தீங்கு செய்யாமல் கிடைத்த செல்வம் எங்கும் நாம் காணவில்லை.
12.8.31
एवमेव हि राजानो यजन्ति पृथिवीमिमाम् ।
जित्वा ममेयं ब्रुवते पुत्रा इव पितृर्धनम् ॥ १२.८.३१ ॥
இவ்வாறே அரசர்கள் இந்தப் பூமியை வென்று யாகம் செய்கின்றனர்; தந்தையின் செல்வத்தைப் புதல்வர்கள் தம்முடையதென்பது போல், 'இது என்னுடையது' என்கின்றனர்.
12.8.32
राजर्षयोऽपि ते स्वर्ग्या धर्मो ह्येषां निरुच्यते ॥ १२.८.३२ ॥
அந்த ராஜரிஷிகளும் சொர்க்கத்திற்குரியவர்கள்; ஏனெனில் அவர்களுடைய தர்மம் அவ்வாறே கூறப்படுகிறது.
12.8.33
यथैव पूर्णादुदधेः स्यन्दन्त्यापो दिशो दश ।
एवं राजकुलाद्वित्तं पृथिवीं प्रतितिष्ठति ॥ १२.८.३३ ॥
நிரம்பிய கடலிலிருந்து பத்துத் திசைகளிலும் நீர் பாய்வது போல, அரச குலத்திலிருந்து செல்வம் பூமியை நோக்கிப் பாய்ந்து நிலைக்கிறது.
12.8.34
आसीदियं दिलीपस्य नृगस्य नहुषस्य च ।
अंबरीपस्य मान्धातुः पृथिवी सा त्वयि स्थिता ॥ १२.८.३४ ॥
இந்தப் பூமி திலீபனுக்கும், நிருகனுக்கும், நகுஷனுக்கும், அம்பரீஷனுக்கும், மாந்தாதாவுக்கும் உரியதாக இருந்தது; அந்தப் பூமி இப்போது உன்னில் நிலைத்திருக்கிறது.
12.8.35
स त्वां द्रव्यमयो यज्ञः संप्राप्तः सर्वदक्षिणः ।
तं चेन्न यजसे राजन्प्राप्तस्त्वं राज्यकिल्बिषम् ॥ १२.८.३५ ॥
செல்வத்தால் ஆன அந்த யாகம், எல்லாத் தக்ஷிணைகளுடனும் உன்னை வந்தடைந்துள்ளது; அரசே, அதை நீ செய்யாவிட்டால், அரசாட்சியின் பாவத்தை நீ அடைவாய்.
12.8.36
येषां राजाऽश्वमेधेन यजते दक्षिणावता ।
उपेत्य तस्यावभृथे पूताः सर्वे भवन्ति ते ॥ १२.८.३६ ॥
எவர்களுக்காக அரசன் தக்ஷிணையுடன் அஸ்வமேத யாகம் செய்கிறானோ, அவர்கள் அனைவரும் அதன் அவப்ருத நீராடலில் பங்கேற்று தூய்மையடைகின்றனர்.
12.8.37
विश्वरूपो महादेवः सर्वमेधे महामखे ।
जुहाव सर्वभूतानि तथैवात्मानमात्मना ॥ १२.८.३७ ॥
அனைத்து வடிவங்களுடைய மகாதேவர் சர்வமேதம் என்னும் மகாயாகத்தில் எல்லா உயிர்களையும் ஆகுதியாக அளித்தார்; அதே போல் தன்னையே தன்னால் ஆகுதி செய்தார்.
12.8.38
शाश्वतोऽयं भूतिपथो नास्त्यन्तमनुशुश्रुम ।
महाजनपथं गन्ता मा राजन्कुपथं गमः ॥ १२.८.३८ ॥
இந்த வளமைக்கான வழி நித்தியமானது; அதற்கு முடிவில்லை என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம். அரசே, மகான்களின் வழியில் செல்; தவறான வழியில் செல்லாதே.