Mahābhārata · Adhyāya 12.8
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.8.1
अथार्जुन उवाचेदमधिक्षिप्त इवाक्षमी ।
अभिनीततरं वाक्यं दृढवादपराक्रमः ॥ १२.८.१ ॥
Então Arjuna, como se impaciente, pronunciou estas palavras, mais incisivas, ele cujo valor residia na palavra firme.
12.8.2
दर्शयन्नैन्द्रिरात्मानमुग्रमुग्रपराक्रमः ।
स्मयमानो महातेजाः सृक्किणी परिसंलिहन् ॥ १२.८.२ ॥
Mostrando sua forma semelhante a Indra, de feroz valor, sorrindo, de grande esplendor, lambendo os cantos da boca.
12.8.3
अहो दुःखमहो कृच्छ्रमहो वैक्लव्यमुत्तमम् ।
यत्कृत्वाऽमानुषं कर्म त्यजेथाः श्रियमुत्तमाम् ॥ १२.८.३ ॥
Ah, que dor! Ah, que aflição! Ah, que suprema fraqueza! Tendo realizado um feito sobre-humano, abandonarias a suprema prosperidade.
12.8.4
शत्रून्हत्वा महीं लब्ध्वा स्वधर्मेणोपपादिताम् ।
हतामित्रः कथं स त्वं त्यजेथा बुद्धिलाघवात् ॥ १२.८.४ ॥
Tendo matado teus inimigos e obtido a terra, assegurada pelo teu próprio dever, como abandonarias, por leviandade de espírito, tu que destruíste teus adversários?
12.8.5
क्लीबस्य हि कुतो राज्यं दीर्घसूत्रस्य वा पुनः ।
किमर्थं च महीपालानवधीः क्रोधमूर्च्छितः ॥ १२.८.५ ॥
Como viria o reino para o impotente, ou para o que protela? E ainda, com que fim, atordoado pela ira, mataste os reis?
12.8.6
यो ह्याजिजीविषेद्भैक्षं कर्मणा नैव कस्य चित् ।
समारम्भान्बुभूषेत हतस्वस्तिरकिञ्चनः।
सर्वलोकेषु विख्यातो न पुत्रपशुसंहितः ॥ १२.८.६ ॥
Aquele que quer viver de mendicância, não da ação de outrem, e quer prosperar por empreendimentos, privado de bem-estar e sem nada, pode ser renomado em todos os mundos, mas não está dotado de filhos e gado.
12.8.7
कापालीं नृप पापिष्ठां वृत्तिमासाद्य जीवतः ।
संत्यज्य राज्यमृद्धं ते लोकोऽयं किं वदिष्यति ॥ १२.८.७ ॥
Ó rei, tendo adotado o mais pecaminoso modo de vida do portador de crânio e abandonado o teu próspero reino para viver, o que dirá este mundo de ti?
12.8.8
सर्वारम्भान्समुत्सृज्य हतस्वस्तिरकिञ्चनः ।
कस्मादाशंससे भैक्षं चर्तुं प्राकृतवत्प्रभो ॥ १२.८.८ ॥
Ó senhor, tendo abandonado todos os empreendimentos, privado de bênção e sem nada, por que desejas andar a mendigar como um homem comum?
12.8.9
कस्माद्राजकुले जातो जित्वा कृत्स्नां वसुंधराम् ।
धर्मार्थावखिलौ हित्वा वनं मौढ्यात्प्रतिष्ठसे ॥ १२.८.९ ॥
Nascido em linhagem real, tendo conquistado toda a terra, por que, por insensatez, te retiras para a floresta abandonando o dharma e a riqueza?
12.8.10
यदीमानि हवींषीह विमथिष्यन्त्यसाधवः ।
भवता विप्रहीणत्वात्प्राप्तं त्वामेव किल्विषम् ॥ १२.८.१० ॥
Se aqui estas oblações forem profanadas pelos maus, por falta de brâmanes, o pecado recairá sobre ti.
12.8.11
आकिञ्चन्यं मुनीनां च इति वै नहुषोऽब्रवीत् ।
कृत्वा नृशंसं ह्यधने धिगस्त्वधनतामिह ॥ १२.८.११ ॥
Nahuṣa de fato falou assim sobre o estado de não possuir nada entre os sábios. Tendo cometido crueldade na pobreza, vergonha sobre a tua pobreza aqui!
12.8.12
आश्वस्तन्यमृषीणां हि विद्यते वेद तद्भवान् ।
यं त्विमं धर्ममित्याहुर्धनादेष प्रवर्तते ॥ १२.८.१२ ॥
Tu sabes que entre os sábios existe a confiança; mas dizem que este dharma nasce da riqueza, pela riqueza ele se desenvolve.
12.8.13
धर्मं स हरते तस्य धनं हरति यस्य यः ।
ह्रियमाणे धने राजन्वयं कस्य क्षमेमहि ॥ १२.८.१३ ॥
Quem tira a riqueza de alguém também tira o seu dharma. Ó rei, quando a riqueza é levada, por quem devemos suportar?
12.8.14
अभिशस्तं प्रपश्यन्ति दरिद्रं पार्श्वतः स्थितम् ।
दारिद्र्यं पातकं लोके कस्तच्छंसितुमर्हति ॥ १२.८.१४ ॥
As pessoas olham para o pobre que está ao seu lado como para um acusado. No mundo, a pobreza é um pecado; quem pode dizê-lo?
12.8.15
पतितः शोच्यते राजन्निर्धनश्चापि शोच्यते ।
विशेषं नाधिगच्छामि पतितस्याधनस्य च ॥ १२.८.१५ ॥
Ó rei, lamenta-se o caído e também se lamenta o pobre. Não percebo diferença entre o caído e aquele que não tem riqueza.
12.8.16
अर्थेभ्यो हि विवृद्धेभ्यः संभृतेभ्यस्ततस्ततः ।
क्रियाः सर्वाः प्रवर्तन्ते पर्वतेभ्य इवापगाः ॥ १२.८.१६ ॥
Da riqueza crescida e reunida de um lado e de outro surgem todas as ações, como os rios correm das montanhas.
12.8.17
अर्थाद्धर्मश्च कामश्च स्वर्गश्चैव नराधिप ।
प्राणयात्राऽपि लोकस्य विना ह्यर्थं न सिध्द्यति ॥ १२.८.१७ ॥
Ó senhor dos homens, da riqueza provêm o dharma, o desejo e também o céu. Nem mesmo a jornada da vida do mundo se cumpre sem riqueza.
12.8.18
अर्थेन हि विहीनस्य पुरुषस्याल्पमेधसः ।
विच्छिद्यन्ते क्रियाः सर्वा ग्रीष्मे कुसरितो यथा ॥ १२.८.१८ ॥
Para o homem de pouco entendimento privado de riqueza, todas as ações são interrompidas, como os pequenos rios secam no verão.
12.8.19
यस्यार्थास्तस्य मित्राणि यस्यार्थास्तस्य बान्धवाः ।
यस्यार्थाः स पुमाँल्लोके यस्यार्थाः स च पण्डितः ॥ १२.८.१९ ॥
Quem tem riquezas tem amigos; quem tem riquezas tem parentes. Quem tem riquezas é o homem no mundo, e quem tem riquezas é o sábio.
12.8.20
अधनेनार्थकामेन नार्थः शक्यो विधित्सितुम् ।
अर्थैरर्था निबध्यन्ते गजैरिव महागजाः ॥ १२.८.२० ॥
Quem não tem riqueza, mesmo desejando-a, não pode realizar nenhum objetivo. Assim como grandes elefantes são amarrados por elefantes, os objetivos são atados pela riqueza.
12.8.21
धर्मः कामश्च स्वर्गश्च हर्षः क्रोधः श्रुतं दमः ।
अर्थादेतानि सर्वाणि प्रवर्तन्ते नराधिप ॥ १२.८.२१ ॥
Ó senhor dos homens, o dharma, o desejo, o céu, a alegria, a ira, o saber e o domínio de si — tudo isso surge da riqueza.
12.8.22
धनात्कुलं प्रभवति धनाद्धर्मः प्रवर्धते ।
नाधनस्यास्त्ययं लोको न परः पुरुषोत्तम ॥ १२.८.२२ ॥
Da riqueza nasce e prospera a linhagem; da riqueza cresce o dharma. Ó melhor dos homens, para quem não tem riqueza não existe este mundo nem o outro.
12.8.23
नाधनो धर्मकृत्यानि यथावदनुतिष्ठति ।
धनाद्धि धर्मः स्रवति शैलादभिनदी यथा ॥ १२.८.२३ ॥
Quem não tem riqueza não pode cumprir devidamente os deveres do dharma. O dharma flui da riqueza, como o rio flui da montanha.
12.8.24
यः कृशार्थः कृशगवः कृशभृत्यः कृशांतिथिः ।
स वै राजन्कृशो नाम न शरीरकृशः कृशः ॥ १२.८.२४ ॥
Ó rei, aquele que é pobre em riqueza, em gado, em servos e em hóspedes — esse é chamado de magro, e não aquele que é magro no corpo.
12.8.25
अवेक्षस्व यथान्यायं पश्य देवासुरं यथा ।
राजन्किमन्यज्ज्ञातीनां वधाद्गृध्यन्ति देवताः ॥ १२.८.२५ ॥
Considera isso segundo a justiça, vê a guerra dos deuses e dos demônios. Ó rei, que outra coisa cobiçam os deuses, senão a morte de seus parentes?
12.8.26
न चेद्धर्तव्यमन्यस्य कथं तद्धर्ममारभेत् ।
एतावानेव वेदेषु निश्चयः कविभिः कृतः ॥ १२.८.२६ ॥
Se tomar o que é de outro não fosse dever, como esse dever se iniciaria? Nos Vedas, os sábios estabeleceram exatamente isto.
12.8.27
अध्येतव्या त्रयी नित्यं भवितव्यं विपश्चिता ।
सर्वथा धनमाहार्यं यष्टव्यं चापि यत्नतः ॥ १२.८.२७ ॥
A Trayī deve ser estudada continuamente, e o sábio deve ser assim. A riqueza deve ser obtida de todas as formas, e o sacrifício deve ser oferecido com diligência.
12.8.28
द्रोहाद्देवैरवाप्तानि दिवि स्थानानि सर्वशः ।
द्रोहात्किमन्यज्ज्ञातीनां गृध्यन्ते येन देवताः ॥ १२.८.२८ ॥
Pela traição os deuses obtiveram todas as moradas do céu. Por que outro meio senão a traição os deuses cobiçam seus parentes?
12.8.29
इति देवा व्यवसिता वेदवादाश्च शाश्वताः ।
अधीयन्तेऽध्यापयन्ते यजन्ते याजयन्ति च ॥ १२.८.२९ ॥
Assim decidiram os deuses, e tais são as doutrinas eternas dos Vedas: os homens estudam, ensinam, sacrificam e fazem sacrificar.
12.8.30
कृत्स्नं तदेव तच्छ्रेयो यदप्याददतेऽन्यतः ।
न पश्यामोऽनपकृतं धनं किंचित्क्वचिद्वयम् ॥ १२.८.३० ॥
Tudo o que se toma de outro é inteiramente o melhor. Não vemos em lugar algum riqueza obtida sem prejudicar alguém.
12.8.31
एवमेव हि राजानो यजन्ति पृथिवीमिमाम् ।
जित्वा ममेयं ब्रुवते पुत्रा इव पितृर्धनम् ॥ १२.८.३१ ॥
Assim também os reis, tendo conquistado esta terra, realizam sacrifícios e dizem: «Esta é minha», como os filhos dizem da riqueza do pai.
12.8.32
राजर्षयोऽपि ते स्वर्ग्या धर्मो ह्येषां निरुच्यते ॥ १२.८.३२ ॥
Aqueles reis-sábios também são dignos do céu, pois seu dharma é assim declarado.
12.8.33
यथैव पूर्णादुदधेः स्यन्दन्त्यापो दिशो दश ।
एवं राजकुलाद्वित्तं पृथिवीं प्रतितिष्ठति ॥ १२.८.३३ ॥
Assim como as águas fluem do oceano cheio para as dez direções, assim a riqueza da casa real flui e se assenta sobre a terra.
12.8.34
आसीदियं दिलीपस्य नृगस्य नहुषस्य च ।
अंबरीपस्य मान्धातुः पृथिवी सा त्वयि स्थिता ॥ १२.८.३४ ॥
Esta terra foi de Dilīpa, Nṛga, Nahuṣa, Ambarīṣa e Māndhātṛ; essa mesma terra agora permanece em ti.
12.8.35
स त्वां द्रव्यमयो यज्ञः संप्राप्तः सर्वदक्षिणः ।
तं चेन्न यजसे राजन्प्राप्तस्त्वं राज्यकिल्बिषम् ॥ १२.८.३५ ॥
Aquele sacrifício feito de riquezas, com todas as suas oferendas, chegou a ti; ó rei, se não o realizares, incorrerás na culpa da realeza.
12.8.36
येषां राजाऽश्वमेधेन यजते दक्षिणावता ।
उपेत्य तस्यावभृथे पूताः सर्वे भवन्ति ते ॥ १२.८.३६ ॥
Para aqueles por quem o rei realiza o sacrifício do cavalo com suas oferendas, todos, ao se aproximarem do banho final do rito, tornam-se purificados.
12.8.37
विश्वरूपो महादेवः सर्वमेधे महामखे ।
जुहाव सर्वभूतानि तथैवात्मानमात्मना ॥ १२.८.३७ ॥
O grande deus Viśvarūpa, no grande sacrifício chamado Sarvamedha, ofereceu todos os seres como oblação; e da mesma forma ofereceu a si mesmo por si mesmo.
12.8.38
शाश्वतोऽयं भूतिपथो नास्त्यन्तमनुशुश्रुम ।
महाजनपथं गन्ता मा राजन्कुपथं गमः ॥ १२.८.३८ ॥
Este caminho de prosperidade é eterno; ouvimos que não tem fim. Ó rei, segue o caminho dos grandes homens; não sigas um caminho errado.