மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.80
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.80.1
यदप्यल्पतरं कर्म तदप्येकेन दुष्करम् ।
पुरुषेणासहायेन किमु राज्यं पितामह ॥ १२.८०.१ ॥
மிகச் சிறிய செயலும்கூட ஒருவனால், துணையின்றிச் செய்வது கடினமானது. பிதாமகரே, அப்படியானால் அரசாட்சி துணையின்றி எவ்வளவு கடினமாக இருக்கும்?
12.80.2
किंशीलः किंसमाचारो राज्ञो यः सचिवो भवेत् ।
कीदृशे विश्वसेद्राजा कीदृशे न च विश्वसेत् ॥ १२.८०.२ ॥
அரசனுக்கு அமைச்சராக இருப்பவன் எத்தகைய குணமும் நடத்தையும் உடையவனாக இருக்க வேண்டும்? அரசன் எத்தகையவனை நம்பலாம், எத்தகையவனை நம்பக்கூடாது?
12.80.3
चतुर्विधानि मित्राणि राज्ञां राजन्भवन्त्युत ।
सहार्थो भजः निश्च सहजः कृत्रिमस्तथा ॥ १२.८०.३ ॥
அரசே, அரசர்களுக்கு நான்கு வகையான நண்பர்கள் உண்டு: உடன் நோக்கமுள்ளவன், பங்குதாரன், பிறவியுடன் வந்தவன், செயற்கையாக ஆனவன்.
12.80.4
धर्मात्मा पञ्चमं मित्रं स तु नैकस्य न द्वयोः ।
यतो धर्मस्ततो वा स्यान्मध्यस्थो वा ततो भवेत् ॥ १२.८०.४ ॥
தர்மாத்மா ஐந்தாவது நண்பன். அவன் ஒருவனுக்கோ இருவருக்கோ சொந்தமானவன் அல்ல. தர்மம் எங்கிருக்கிறதோ அங்கு சேர்வான், அல்லது நடுநிலையாக நிற்பான்.
12.80.5
यो यस्यार्थो न रोचेत न तं तस्य प्रकाशयेत ।
मित्राणां प्रकृतिर्नास्ति त्वमित्राणां च भारत।
उपकाराद्भवेन्मित्रमपकाराद्भवेदरिः ॥ १२.८०.५ ॥
எவனுடைய நோக்கம் எவனுக்குப் பிடிக்கவில்லையோ, அதை அவனுக்கு வெளிப்படுத்தக் கூடாது. நண்பர்களுக்கும் நிலையான இயல்பு இல்லை, பாரதனே, பகைவர்களுக்கும் இல்லை. உதவியால் நண்பன் ஆகிறான்; தீங்கால் பகைவன் ஆகிறான்.
12.80.6
यस्यैव हि मनुष्यस्य नरो मरणमृच्छति ।
तस्य पर्यागते काले पुनर्जीवितुमिच्छति ॥ १२.८०.६ ॥
எந்த மனிதனுக்கு மரணம் நெருங்குகிறதோ, அவனுக்கு அந்தக் காலம் வந்தபோது மீண்டும் வாழ ஆசை எழுகிறது.
12.80.7
धर्माधर्मेण राजानश्चरन्ति विजिगीषवः ।
चतुर्णां मध्यमौ श्रेष्ठौ नित्यं शङ्क्यौ तथाऽपरौ।
सर्वे नित्यं शङ्कितव्याः प्रत्यक्षं कार्यमात्मनः ॥ १२.८०.७ ॥
வெற்றியை விரும்பும் அரசர்கள் தர்மத்தாலும் அதர்மத்தாலும் செயல்படுகிறார்கள். நால்வரில் நடுவிலுள்ள இருவரும் சிறந்த இருவரும் எப்போதும் சந்தேகத்திற்குரியவர்கள்; மற்ற இருவரும் அவ்வாறே. அனைவரையும் எப்போதும் எச்சரிக்கையுடன் சந்தேகிக்க வேண்டும்; தனது காரியத்தை நேரடியாகத் தானே கவனிக்க வேண்டும்.
12.80.8
न हि राज्ञा प्रमादो वै कर्तव्यो मित्ररक्षणे ।
प्रमादिनं हि राजानं लोकाः परिभवन्त्युत ॥ १२.८०.८ ॥
அரசன் நண்பர்களைக் காப்பதில் அலட்சியம் காட்டக்கூடாது; அலட்சியமுள்ள அரசனை மக்கள் நிச்சயமாக அவமதிப்பர்.
12.80.9
असाधुः साधुतामेति साधुर्भवति दारुणः ।
अरिश्च मित्रं भवति मित्रं चापि प्रदुष्यति ॥ १२.८०.९ ॥
தீயவன் நல்லவனாகிறான்; நல்லவன் கொடியவனாகிறான். எதிரி நண்பனாகிறான்; நண்பனும் கெட்டுப்போகிறான்.
12.80.10
अनित्यचित्तः पुरुषस्तस्मिन्को जातु विश्वसेत् ।
तस्मात्प्रधानं यत्कार्यं प्रत्यक्षं तत्समाचरेत् ॥ १२.८०.१० ॥
மனம் நிலையற்ற மனிதனை எவன் என்றும் நம்பக்கூடும்? ஆகவே முக்கியமான காரியத்தை நேரடியாகத் தானே செய்ய வேண்டும்.
12.80.11
एकान्तेन हि विश्वासः कृत्स्नो कर्मार्थनाशकः ।
अविश्वासश्च सर्वत्र मृत्युर्नापि विशिष्यते ॥ १२.८०.११ ॥
முழுமையான, ஒருபுறச் சார்ந்த நம்பிக்கை காரியத்தையும் செல்வத்தையும் அழிக்கும்; எல்லா இடங்களிலும் நம்பிக்கையின்மையும் மரணத்திற்குக் குறையாதது.
12.80.12
अकालमृत्युर्विश्वासोऽविश्वसन्हि विपद्यते ।
यस्मिन्करोति विश्वासमिच्छतस्तस्य जीवति ॥ १२.८०.१२ ॥
நம்பிக்கை அகால மரணம் போன்றது; நம்பாதவன் அழிந்துபோகிறான். யாரை ஒருவன் நம்புகிறானோ, உயிர்வாழ விரும்புபவனுக்கு அவனால்தான் வாழ்வு உண்டு.
12.80.13
तस्माद्विश्वसितव्यं च शङ्कितव्यं च केषुचित् ।
एषा नीतिगतिस्तात लक्ष्मीश्चैषा सनातनी ॥ १२.८०.१३ ॥
ஆகையால் சிலரை நம்பவேண்டும்; சிலரிடம் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும். அன்பு மகனே, இதுவே நீதியின் வழி; இதுவே நிலையான செல்வமும் ஆகும்.
12.80.14
यं मन्येत ममाभावादिममर्थागमः स्पृशेत् ।
नित्यं तस्माच्छङ्कितव्यममित्रं तं विदुर्बुधाः ॥ १२.८०.१४ ॥
என் இல்லாமையால் இந்தச் செல்வம் அவனுக்குக் கிடைக்கும் என்று யாரை ஒருவன் எண்ணுகிறானோ, அவனிடம் எப்போதும் எச்சரிக்கையாக இருக்கவேண்டும்; அவனையே அறிவுடையோர் பகைவன் என்று அறிவர்.
12.80.15
यस्य क्षेत्रादप्युदकं क्षेत्रमन्यस्य गच्छति ।
न तत्रानिच्छतस्तस्य भिद्येरन्सर्वसेतवः ॥ १२.८०.१५ ॥
யாருடைய வயலிலிருந்தும் நீர் பிறருடைய வயலுக்குச் செல்கிறதோ, அவன் விரும்பாவிட்டாலும் அங்குள்ள எல்லா அணைகளும் உடைந்துவிடும்.
12.80.16
तथैवात्युदकाद्भीतस्तस्य भेदनमिच्छति ।
यमेवंलक्षणं विद्यात्तममित्रं विदुर्बुधाः ॥ १२.८०.१६ ॥
அதுபோலவே அதிக நீருக்கு அஞ்சி, அதன் அணையை உடைக்க விரும்புபவனை இத்தகைய அடையாளமுள்ளவனாக அறியவேண்டும்; அவனையே அறிவுடையோர் பகைவன் என்று அறிவர்.
12.80.17
यस्तु वृद्ध्या न तप्येत क्षये दीनतरो भवेत् ।
एतदुत्तममित्रस्य निमित्तमभिचक्षते ॥ १२.८०.१७ ॥
ஆனால் வளர்ச்சியால் வருந்தாதவனும், இழப்பில் மிகவும் துயருறுபவனும் — இதுவே பகைவனின் உயர்ந்த அடையாளம் என்று சொல்லப்படுகிறது.
12.80.18
यन्मन्येत ममाभावादस्याभावो भवेदिति ।
तस्मिन्कुर्वीत विश्वासं यथा पितरी वै तथा ॥ १२.८०.१८ ॥
என் இல்லாமையால் அவன் இல்லாமையும் ஏற்படும் என்று எவனைப்பற்றி நினைக்கப்படுமோ, அவனிடமே நம்பிக்கை வைக்கவேண்டும்; தாய் தந்தையரிடம் வைப்பதுபோல்.
12.80.19
तं शक्त्या वर्तमानं च सर्वतः परिबृंहयेत् ।
नित्यं क्षताद्वारयति यो धर्मेष्वपि कर्मसु ॥ १२.८०.१९ ॥
சக்திக்கேற்ப நடப்பவனை எல்லா வகையிலும் ஊக்குவிக்க வேண்டும்; தர்மமான செயல்களிலும் எப்போதும் கேட்டிலிருந்து தடுப்பவனே (நல்ல நண்பன்).
12.80.20
क्षताद्भीतं विजानीयादुत्तमं मित्रलक्षणम् ।
ये यस्य क्षयमिच्छन्ति ते तस्य रिपवः स्मृताः ॥ १२.८०.२० ॥
கேட்டுக்கு அஞ்சுபவனை உயர்ந்த நண்பனின் அடையாளமாக அறிய வேண்டும்; யாருடைய அழிவை விரும்புகிறார்களோ அவர்கள் அவனுக்குப் பகைவர்களாகக் கருதப்படுவர்.
12.80.21
व्यसनान्नित्यभीतो यः समृद्ध्या यो न दुष्यति ।
यत्स्यादेवंविधं मित्रं तदात्मसममुच्यते ॥ १२.८०.२१ ॥
துன்பத்திற்கு எப்போதும் அஞ்சுபவனும், செழிப்பில் கெடாதவனும் ஆன நண்பனே தன்னைப் போன்றவன் எனப்படுகிறான்.
12.80.22
रूपवर्णस्वरोपेतस्तितिक्षुरनसूयकः ।
कुलीनः शीलसंपन्नः स ते स्यात्प्रत्यनन्तरः ॥ १२.८०.२२ ॥
அழகு, நிறம், குரல் நிறைந்தவனும், பொறுமையுடையவனும், பொறாமையற்றவனும், உயர்குலத்தவனும், ஒழுக்கம் நிறைந்தவனுமானவன் உனக்கு நெருங்கிய நிகரானவனாக இருக்கட்டும்.
12.80.23
मेधावी स्मृतिमान्दक्षः प्रकृत्या चानृशंस्यवान् ।
यो मानितोऽमानितो वा न सन्तुष्येत्कथंचन ॥ १२.८०.२३ ॥
அறிவுள்ளவனும், நினைவாற்றல் உடையவனும், திறமையானவனும், இயல்பாக இரக்கமுடையவனும் ஆனவன்; மதிக்கப்பட்டாலும் அவமதிக்கப்பட்டாலும் எந்த வகையிலும் மனநிறைவு அடையாதவன்.
12.80.24
ऋत्विग्वा यदि वाऽऽचार्यः सखा वाऽत्यंतसत्कृतः ।
गृहे वसेदमात्यस्ते स स्यात्परमपूजितः ॥ १२.८०.२४ ॥
ஒரு ருத்விக், ஆசிரியர், அல்லது மிகவும் மதிக்கப்பட்ட நண்பன் உன் வீட்டில் தங்கினால், அல்லது உன் அமைச்சனாக இருந்தால், அவன் மிகவும் போற்றப்பட வேண்டும்.
12.80.25
संविद्याः परमं मित्रं प्रकृतिं चार्थधर्मयोः ।
विश्वासस्ते भवेत्तत्र यथा पितरि वै तथा ॥ १२.८०.२५ ॥
ஆலோசனையில் பங்கேற்பவனே மிகச் சிறந்த நண்பன்; அவன் பொருள் மற்றும் தர்மத்தின் இயல்பை அறிந்தவன். அவனிடம் தந்தையிடம் வைப்பது போன்ற நம்பிக்கை உனக்கு இருக்கட்டும்.
12.80.26
नैव द्वौ न त्रयः कार्या न मृष्येरन्परस्परम् ।
एकार्थे हेतुभूतानां भेदो भवति सर्वदा ॥ १२.८०.२६ ॥
இரண்டு பேரையோ மூவரையோ ஆலோசகர்களாக்கக் கூடாது; அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பொறுத்துக்கொள்ளாமல் இருக்கலாம். ஒரே நோக்கத்திற்காக இணைந்தவர்களிடையேயும் பிளவு எப்போதும் எழக்கூடும்.
12.80.27
कीर्तिप्रधानो यस्त स्याद्यश्च स्यात्समये स्थितः ।
समर्थान्यश्च न द्वेष्टि नानर्थान्कुरुते च यः ॥ १२.८०.२७ ॥
புகழை முதன்மையாக மதிப்பவனும், தகுந்த காலத்தில் உறுதியாக நிற்பவனும், திறமையுள்ளவர்களை வெறுக்காதவனும், தீங்கான செயல்களைச் செய்யாதவனும் ஆகியவன் (ஆலோசகராக இருக்க வேண்டும்).
12.80.28
यो न कामाद्भयाल्लोभात्क्रोधाद्वा धर्ममुत्सृजेत् ।
दक्षः पर्याप्तवचनः स ते स्यात्प्रत्यनन्तरः ॥ १२.८०.२८ ॥
ஆசை, பயம், பேராசை அல்லது கோபத்தால் தர்மத்தைக் கைவிடாதவனும், திறமையும் சரியான சொல்வன்மையும் உள்ளவனுமே உனக்கு அருகில் இருக்கும் (ஆலோசகனாக) ஆவான்.
12.80.29
कुलीनः शीलसंपन्नस्तितिक्षुरविकत्थनः ।
शूरश्चार्यश्च विद्वांश्च प्रतिपत्तिविशारदः ॥ १२.८०.२९ ॥
நற்குடியில் பிறந்தவன், நல்லொழுக்கம் நிறைந்தவன், பொறுமையுள்ளவன், தற்பெருமை பேசாதவன், வீரன், உயர்ந்தவன், கற்றவன், சரியான பதிலளிப்பதில் திறமையானவன்.
12.80.30
एते ह्यमात्याः कर्तव्याः सर्वकर्मस्ववस्थिताः ।
पूजिताः संबिभक्ताश्च सुसहायाः स्वनुष्ठिताः ॥ १२.८०.३० ॥
இவர்களே அமைச்சர்களாக நியமிக்கப்பட வேண்டும்; எல்லாச் செயல்களிலும் நிலைத்திருப்பவர்களாக, மதிக்கப்பட்டவர்களாக, பங்கு பகிரப்பட்டவர்களாக, நல்ல உதவியாளர்களாக, சரியாக செயல்படுபவர்களாக இருக்க வேண்டும்.
12.80.31
कृत्स्नप्रेते विनिक्षिप्ताः प्रतिरूपेषु कर्मसु ।
युक्ता महत्सु कार्येषु श्रेयांस्युत्पादयन्त्युत ॥ १२.८०.३१ ॥
முழு அதிகாரத்துடன் பொருத்தமான பணிகளில் நியமிக்கப்பட்டவர்களும், பெரிய காரியங்களில் ஈடுபடுத்தப்பட்டவர்களும் நிச்சயமாக நன்மையை உருவாக்குகிறார்கள்.
12.80.32
एते कर्माणि कुर्वन्ति स्पर्धमाना मिथः सदा ।
अनुतिष्ठन्ति चैवार्थमाचक्षाणाः परस्परम् ॥ १२.८०.३२ ॥
இவர்கள் ஒருவரோடு ஒருவர் போட்டியிட்டுக் கொண்டு எப்போதும் பணிகளைச் செய்கிறார்கள்; ஒருவருக்கொருவர் நோக்கத்தை எடுத்துரைத்து அதைச் செயல்படுத்துகிறார்கள்.
12.80.33
ज्ञातिभ्यो बिभियाश्चैव मृत्योरिव यतस्तदा ।
उपराजेव राजर्धि ज्ञातिर्न सहते सदा ॥ १२.८०.३३ ॥
உறவினர்களிடமிருந்து மரணத்தைப் போல அஞ்ச வேண்டும்; ஏனெனில், ராஜரிஷியே, ஓர் உறவினன் ஒரு துணை அரசனைப் பொறுத்துக்கொள்ளாதது போல எப்போதும் பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டான்.
12.80.34
ऋजोर्मृदोर्वदान्यस्य ह्रीमतः सत्यवादिनः ।
नान्यो ज्ञातेर्महाबाहो विनाशमभिनन्दति ॥ १२.८०.३४ ॥
மகாபாகு, நேர்மையான, மென்மையான, தாராளமான, நாணமுடைய, சத்தியம் பேசுபவனின் அழிவில் உறவினனைத் தவிர வேறு எவனும் மகிழ்வதில்லை.
12.80.35
अज्ञातयोऽप्यसुखदा ज्ञातयोऽपि सुखावहाः ।
अज्ञातिमन्तं पुरुषं परे चाभिभवन्त्युत ॥ १२.८०.३५ ॥
உறவினரல்லாதவர்களும் துன்பம் தருவர்; உறவினர்களும் இன்பம் தருவர். உறவினர் இல்லாத மனிதனை மற்றவர்கள் வெல்கிறார்கள்.
12.80.36
निकृतस्य नरैरन्यैर्ज्ञातिरेव परायणम् ।
नान्यो निकारं सहते ज्ञातिर्ज्ञातेः कदाचन ॥ १२.८०.३६ ॥
பிற மனிதர்களால் அவமதிக்கப்பட்டவனுக்குப் புகலிடம் உறவினனே; மற்றவன் அவமானத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ள மாட்டான், உறவினன் உறவினனின் அவமானத்தை ஒருபோதும் பொறுத்துக்கொள்வதில்லை.
12.80.37
आत्मानमेव जानाति निकृतं बान्धवैपरि ।
तेषु सन्ति गुणाश्चैव नैर्गुण्यं चैव लक्ष्यते ॥ १२.८०.३७ ॥
உறவினர்களால் அவமதிக்கப்பட்டவன் தன்னைத் தானே நன்கு அறிவான். அவர்களிடத்தில் நற்குணங்களும் உள்ளன, குணக்குறைகளும் காணப்படுகின்றன.
12.80.38
नाज्ञातिरनुगृह्णाति नाज्ञातिर्वृद्धिमश्नुते ।
उभयं ज्ञातिवर्गेषु दृश्यते साध्वसाधु च ॥ १२.८०.३८ ॥
உறவினரல்லாதவன் அருள் புரிவதில்லை; உறவினரல்லாதவன் வளர்ச்சி அடைவதுமில்லை. உறவினர் குழுக்களில் நல்லதும் கெட்டதும் இரண்டும் காணப்படுகின்றன.
12.80.39
संमानयेत्पूजयेच्च वाचा नित्यं च कर्मणा ।
कुर्याच्च प्रियमेतेभ्यो नाप्रियं किंचिद चरेत् ॥ १२.८०.३९ ॥
அவர்களை மதித்து, வாக்கினாலும் செயலினாலும் எப்போதும் வழிபட வேண்டும். இவர்களுக்கு இனிமையானதையே செய்ய வேண்டும்; சிறிதும் விரும்பத்தகாததைச் செய்யக் கூடாது.
12.80.40
विश्वस्तवदविश्वस्तस्तेषु वर्तेत सर्वदा ।
न हि दोषो गुणो वेति निरूप्यस्तेषु दृश्यते ॥ १२.८०.४० ॥
அவர்களிடம் எப்போதும் நம்பிக்கையுடனும் நம்பிக்கையின்றியும் நடந்து கொள்ள வேண்டும். அவர்களில் குற்றமா நற்குணமா என்பதை ஆராய்ந்து தீர்மானிக்க வேண்டும், ஏனெனில் அவர்களில் இரண்டும் காணப்படுகின்றன.
12.80.41
अस्यैवं वर्तमानस्य पुरुषस्याप्रमादिनः ।
अमित्राः संप्रसीदन्ति ततो मित्रं भवन्त्यपि ॥ १२.८०.४१ ॥
இவ்வாறு நடந்துகொள்ளும், விழிப்புடன் இருக்கும் மனிதனிடம் பகைவர்களும் மனம் மகிழ்கின்றனர்; பின்னர் அவர்களும் நண்பர்களாகவே ஆகிவிடுகின்றனர்.
12.80.42
य एवं वर्तते नित्यं ज्ञातिसंबन्धिमण्डले ।
मित्रेष्वमित्रे मध्यस्थे चिरं यशसि तिष्ठति ॥ १२.८०.४२ ॥
இவ்வாறு எப்போதும் உறவினர் உறவுக் குழுவில், நண்பர்களிடமும் பகைவர்களிடமும் நடுநிலையாளர்களிடமும் நடந்துகொள்பவன் நீண்ட காலம் புகழில் நிலைத்திருக்கிறான்.