Mahābhārata · Adhyāya 12.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.85.1
कथंस्विदिह राजेन्द्र पालयन्पार्थिवः प्रजाः ।
प्रैति धर्मं विशेषेण कीर्तिमाप्नोति शाश्वतीम् ॥ १२.८५.१ ॥
O Herr der Könige, wie erlangt ein König in dieser Welt, indem er seine Untertanen beschützt, besonders das Dharma und gewinnt ewigen Ruhm?
12.85.2
व्यवहारेण शुद्धेन प्रजापालनतत्परः ।
प्राप्य धर्मं च कीर्ति च लोकानाप्नोत्यसौ शुचिः ॥ १२.८५.२ ॥
Jener reine König, der sich mit reinem Verhalten dem Schutz seiner Untertanen widmet, erlangt Dharma und Ruhm und gelangt zu den Welten.
12.85.3
कीदृशव्यवहारं तु कैश्च व्यवहरेन्नृपः ।
एतत्पृष्टो महाप्राज्ञ यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १२.८५.३ ॥
Welche Art von Verhalten soll ein König pflegen, und mit wem soll er umgehen? O Großweiser, danach gefragt, sollst du es gebührend erklären.
12.85.4
ये चैव पूर्वकथिता गुणास्ते पुरुषं प्रति ।
नैकस्मिन्पुरुषे ह्येते विद्यन्त इति मे मतिः ॥ १२.८५.४ ॥
Die zuvor genannten Eigenschaften, auf einen Menschen bezogen, finden sich meiner Ansicht nach in keinem einzelnen Mann vereint.
12.85.5
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि बुद्धिमन् ।
दुर्लभः पुरुषः कश्चिदेभिर्युक्तो गुणैः शुभैः ॥ १२.८५.५ ॥
So ist es, o Großweiser und Kluger, wie du sagst: Ein Mann, der mit diesen heilsamen Eigenschaften ausgestattet ist, ist selten.
12.85.6
किंतु संक्षेपतः शीलं प्रयत्नेनेह दुर्लभम् ।
वक्ष्यामि तु यथाऽमात्यान्यादृशांश्च करिष्यसि ॥ १२.८५.६ ॥
Doch in Kürze will ich von dem Charakter sprechen, der hier selbst mit Mühe selten ist, damit du deine Minister so machst, wie sie sein sollten.
12.85.7
चतुरो ब्राह्मणान्वैद्यान्प्रगल्भान्स्नातकाञ्शुचीन् ।
क्षत्रियान्दश चाष्टौ च बलिनः शस्त्रपाणिनः ॥ १२.८५.७ ॥
Vier Brāhmaṇas, Ärzte, kühne, Absolventen des Studiums, rein; zehn und acht kräftige Kṣatriyas, mit Waffen in den Händen.
12.85.8
वैश्यान्वित्तेन संपन्नानेकविंशतिसङ्ख्यया ।
त्रींश्च शूद्रान्विनीतांश्च शुचीन्कर्मणि पूर्वके ॥ १२.८५.८ ॥
Einundzwanzig wohlhabende Vaiśyas; und drei zucht- und reinen śūdras in ihren früheren Pflichten.
12.85.9
अष्टाभिश्च गुणैर्युक्तं सूतं पौराणिकं तथा ।
पञ्चाशद्वर्षवयसं प्रगल्भमनसूयकम् ॥ १२.८५.९ ॥
Ein Sūta mit acht Tugenden, auch Rezitator der Purāṇas, fünfzig Jahre alt, kühn und frei von Neid.
12.85.10
श्रुतिस्मृतिसमायुक्तं विनीतं समदर्शिनम् ।
कार्ये विवदमानानां शक्तमर्थेष्वलोलुपम् ॥ १२.८५.१० ॥
Bewandert in śruti und smṛti, diszipliniert, gleichmütig, fähig unter jenen, die über Angelegenheiten streiten, frei von Gier nach Reichtum.
12.85.11
वर्जितं चैव व्यसनैः सुघोरैः सप्तभिर्भृशम् ।
अष्टानां मन्त्रिणां मध्ये मन्त्रं राजोपधारयेत् ॥ १२.८५.११ ॥
Völlig frei von sieben schrecklichen Lastern; unter den acht Ministern soll der König den Rat im Vertrauen anhören.
12.85.12
ततः संप्रेषयेद्राष्ट्रे राष्ट्रीयाय च दर्शयेत् ।
अनेन व्यवहारेण द्रष्टव्यास्ते प्रजाः सदा ॥ १२.८५.१२ ॥
Dann soll er sie in das Reich aussenden und den Bewohnern des Reiches (ihr Tun) zeigen; durch dieses Verhalten sollen die Untertanen stets beobachtet werden.
12.85.13
न चापि गूढं द्रव्यं ते ग्राह्यं कार्योपघातकम् ।
कार्ये खलु विपन्ने त्वां यो धर्मस्तं च पीडयेत् ॥ १२.८५.१३ ॥
Du sollst niemals verborgene Reichtümer nehmen, die das Unternehmen schädigen. Ist die Sache gescheitert, so wird dich eben jene Pflicht quälen.
12.85.14
विद्रवेच्चैव राष्ट्रं ते श्येनात्पक्षिगणा इव ।
परिस्रवेच्च सततं नौर्विशीर्णेव सागरे ॥ १२.८५.१४ ॥
Dein Reich wird zerstreut werden wie Vogelschwärme, die vor dem Falken fliehen, und es wird unablässig dahinschwinden wie ein zerbrochenes Boot auf dem Meer.
12.85.15
प्रजाः पालयतोऽसम्यगधर्मेणेह भूपतेः ।
हार्दं भयं संभवति स्वर्गश्चस्य विरुध्यते ॥ १२.८५.१५ ॥
Für einen König, der hier seine Untertanen unrechtmäßig und durch Unrecht schützt, entsteht Furcht im Herzen, und sein Himmel wird versperrt.
12.85.16
अथ यो धर्मतः पाति राजाऽमात्योऽथवाऽऽत्मजः ।
धर्मासने सन्नियुक्तो धर्ममूले नरर्षभ ॥ १२.८५.१६ ॥
Wer aber als König, Minister oder Sohn nach dem Dharma schützt, auf den Sitz des Dharma eingesetzt und an der Wurzel des Dharma stehend, o Stier unter den Menschen:
12.85.17
स्वर्गं याति महीपालो नियुक्तैः सचिवैः सह ।
कार्येष्वधिकृताः सम्यगकुर्वन्तो नृपानुगाः।
आत्मानं पुरतः कृत्वा यान्त्यधः सह पार्थिवाः ॥ १२.८५.१७ ॥
Ein König gelangt mit den von ihm bestellten Ministern in den Himmel. Doch jene, die mit den Angelegenheiten betraut sind, aber nicht recht handeln und, als Gefolgsleute des Königs, sich selbst in den Vordergrund stellen, fallen zusammen mit den Königen hinab.
12.85.18
बलात्कृतानां वलिभिः कृपणं बहुजल्पताम् ।
नाथो वै भूमिपो नित्यमनाथानां नृणां भवेत् ॥ १२.८५.१८ ॥
Für Menschen, die von den Starken mit Gewalt unterdrückt werden, die jämmerlich und lange klagen und ohne Beschützer sind, soll der König stets der Beschützer sein.
12.85.19
ततः साक्षिबलं साधु द्वैधवादकृतं भवेत् ।
असाक्षिकमनाथं वा परीक्ष्यं तद्विशेषतः ॥ १२.८५.१९ ॥
Dann soll die Kraft der Zeugen, in einem Streit zwischen zwei Parteien festgestellt, rechtmäßig sein; ein Fall ohne Zeugen oder ohne Beschützer muss besonders sorgfältig geprüft werden.
12.85.20
अपराधानुरूपं च दण्डं पापेषु धारयेत् ।
वियोजयेद्धनैर्ऋद्धानधनानथ बन्धनैः ॥ १२.८५.२० ॥
Eine dem Vergehen angemessene Strafe soll über die Frevler verhängt werden; er soll die Wohlhabenden durch Reichtum und die Armen durch Fesseln absondern.
12.85.21
विनयेच्चापि दुर्वृत्तान्प्रहारैरपि पार्थिवः ।
सान्त्वेनोपप्रदानेन शिष्टांश्च परिपालयेत् ॥ १२.८५.२१ ॥
Der König soll die Übeltäter auch durch Schläge zur Ordnung bringen und die Rechtschaffenen durch Versöhnung und Gaben beschützen.
12.85.22
राज्ञो वधं चिकीर्षेद्यस्तस्य चित्रो वधो भवेत् ।
आदीपकस्य स्तेनस्य वर्णसंकरिकस्य च ॥ १२.८५.२२ ॥
Für den, der den König töten will, soll der Tod ein ungewöhnlicher sein; ebenso für den Brandstifter, den Dieb und den, der Kastenvermischung verursacht.
12.85.23
सम्यक्प्रणयतो दण्डं भूमिपस्य विशांपते ।
युक्तस्य वा नास्त्यधर्मो धर्म एव हि शाश्वतः ॥ १२.८५.२३ ॥
O Herr der Menschen, wenn ein König die Strafe recht verhängt oder der damit Beauftragte es tut, so liegt darin kein Unrecht; das ist wahrlich ewiges Dharma.
12.85.24
कामकारेण दण्डं तु यः कुर्यादविचक्षणः ।
स इहाकीर्तिसंयुक्तो मृतो नरकमृच्छति ॥ १२.८५.२४ ॥
Wer unverständig aus eigenem Belieben Strafe verhängt, der ist hier mit Schande behaftet und geht nach dem Tod in die Hölle.
12.85.25
न परस्य प्रवादेन परेषां दण्डमर्पयेत् ।
आगमानुगमं कृत्वा बध्नीयान्मोक्षयीत वा ॥ १२.८५.२५ ॥
Nicht auf die Anschuldigung eines anderen hin soll man anderen Strafe zufügen. Nachdem er das Kommen und Gehen (der Sache) geprüft hat, soll er binden oder freilassen.
12.85.26
न तु हन्यान्नृपो जातु दूतं कस्यांचिदापदि ।
दूतस्य हन्ता निरयमाविशेत्सचिवैः सह ॥ १२.८५.२६ ॥
Doch ein König soll in keinem Unglück jemals einen Gesandten töten; wer einen Gesandten tötet, gelangt mit seinen Räten in die Hölle.
12.85.27
यथोक्तवादिनं दूतं क्षत्रधर्मरतो नृपः ।
यो हन्यात्पितरस्तस्य भ्रूणहत्यामवाप्नुयुः ॥ १२.८५.२७ ॥
Wenn ein König, dem Kriegerpflicht heilig ist, einen Gesandten tötet, der genau so spricht, wie es ihm aufgetragen wurde, so würden seine Ahnen die Schuld der Embryotötung auf sich laden.
12.85.28
कुलीनः शीलसंपन्नो वाग्मी दक्षः प्रियंवदः ।
यथोक्तवादीस्मृतिमान्दूतः स्यात्सप्तभिर्गुणैः ॥ १२.८५.२८ ॥
Von edler Abstammung, mit gutem Wandel begabt, redegewandt, geschickt, angenehm im Wort, so sprechend, wie es ihm aufgetragen ist, und mit gutem Gedächtnis: Wer diese sieben Eigenschaften besitzt, soll Gesandter sein.
12.85.29
एतैरेव गुणैर्युक्तः प्रतीहारोऽस्य रक्षिता ।
शिरोरक्षश्च भवति गुणैरेतैः समन्वितः ॥ १२.८५.२९ ॥
Mit eben diesen Eigenschaften begabt, wird man Kämmerer und Beschützer des Königs; mit diesen Eigenschaften ausgestattet wird man auch Wächter des Hauptes.
12.85.30
धर्मशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः सांधिविग्रहिको भवेत् ।
मतिमान्धृतिमान्ह्रीमान्रहस्यविनिगूहिता ॥ १२.८५.३० ॥
Wer das Wesen der Dharma-Schriften und der Staatskunst kennt, soll Minister für Frieden und Krieg sein; er soll klug, standhaft, bescheiden und fähig sein, Geheimnisse zu bewahren.
12.85.31
कुलीनः सत्वसंपन्नः शुक्लोऽमात्यः प्रशस्यते ।
एतैरेव गुणैर्युक्तस्तथा सेनापतिर्भवेत् ॥ १२.८५.३१ ॥
Ein Minister von guter Herkunft, mit Rechtschaffenheit begabt und von reinem Wandel, wird gepriesen; wer diese Eigenschaften besitzt, soll auch Heerführer sein.
12.85.32
व्यूहयन्त्रायुधानां च तत्त्वज्ञो विक्रमान्वितः ।
वर्षशीतोष्णवातानां सहिष्णुः पररन्ध्रवित् ॥ १२.८५.३२ ॥
Wer das Wesen der Schlachtordnungen, der Maschinen und der Waffen kennt, tapfer ist, Regen, Kälte, Hitze und Wind ertragen kann und die Schwachstellen des Feindes kennt.
12.85.33
विश्वासयेत्परांश्चैव विश्वसेच्च न कस्यचित् ।
पुत्रेष्वपि हि राजेन्द्र विश्वासो न प्रशस्यते ॥ १२.८५.३३ ॥
Man soll anderen Vertrauen einflößen, selbst aber niemandem trauen. O Herr der Könige, selbst auf Söhne zu vertrauen wird nicht gepriesen.
12.85.34
एतच्छास्त्रार्थतत्त्वं तु मयाऽऽख्यातं तवानघ ।
अविश्वासो नरेन्द्राणां गुह्यं परममुच्यते ॥ १२.८५.३४ ॥
O Makelloser, ich habe dir dieses Wesen der Bedeutung der Lehrschriften dargelegt; das Misstrauen wird als das höchste Geheimnis der Könige bezeichnet.