மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.85.1
कथंस्विदिह राजेन्द्र पालयन्पार्थिवः प्रजाः ।
प्रैति धर्मं विशेषेण कीर्तिमाप्नोति शाश्वतीम् ॥ १२.८५.१ ॥
ராஜேந்திரா, இவ்வுலகில் அரசன் குடிமக்களைப் பாதுகாக்கும்போது எவ்வாறு சிறப்பாக தர்மத்தை அடைந்து நிலையான புகழைப் பெறுகிறான்?
12.85.2
व्यवहारेण शुद्धेन प्रजापालनतत्परः ।
प्राप्य धर्मं च कीर्ति च लोकानाप्नोत्यसौ शुचिः ॥ १२.८५.२ ॥
தூய நடத்தையால் குடிமக்களைக் காப்பதில் ஈடுபட்ட அந்தத் தூயவன் தர்மத்தையும் புகழையும் பெற்று உலகங்களை அடைகிறான்.
12.85.3
कीदृशव्यवहारं तु कैश्च व्यवहरेन्नृपः ।
एतत्पृष्टो महाप्राज्ञ यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १२.८५.३ ॥
அரசன் எத்தகைய நடத்தையைக் கொள்ள வேண்டும், யாருடன் பழக வேண்டும்? மகா அறிஞரே, இதைக் கேட்கப்பட்ட நீர் முறைப்படி கூற வேண்டும்.
12.85.4
ये चैव पूर्वकथिता गुणास्ते पुरुषं प्रति ।
नैकस्मिन्पुरुषे ह्येते विद्यन्त इति मे मतिः ॥ १२.८५.४ ॥
முன்பு சொல்லப்பட்ட குணங்கள் ஒரே மனிதனிடம் காணப்படுவதில்லை என்பது என் கருத்து.
12.85.5
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि बुद्धिमन् ।
दुर्लभः पुरुषः कश्चिदेभिर्युक्तो गुणैः शुभैः ॥ १२.८५.५ ॥
மகா அறிஞரே, அறிவுடையவரே, நீர் கூறுவது அப்படியே. இந்த நல்ல குணங்களோடு கூடிய மனிதன் அரியவன்.
12.85.6
किंतु संक्षेपतः शीलं प्रयत्नेनेह दुर्लभम् ।
वक्ष्यामि तु यथाऽमात्यान्यादृशांश्च करिष्यसि ॥ १२.८५.६ ॥
ஆனால் சுருக்கமாக, இங்கு முயற்சியாலும் அரிதான நற்குணத்தை நான் கூறுவேன்; அமைச்சர்களை அவ்வாறு நீர் ஆக்குவீர்.
12.85.7
चतुरो ब्राह्मणान्वैद्यान्प्रगल्भान्स्नातकाञ्शुचीन् ।
क्षत्रियान्दश चाष्टौ च बलिनः शस्त्रपाणिनः ॥ १२.८५.७ ॥
நான்கு பிராமணர்கள், வைத்தியர்கள், தைரியமுள்ளவர்கள், ஸ்நாதகர்கள், தூய்மையானவர்கள்; பத்து மற்றும் எட்டு வலிமையான க்ஷத்திரியர்கள், ஆயுதம் ஏந்தியவர்கள்.
12.85.8
वैश्यान्वित्तेन संपन्नानेकविंशतिसङ्ख्यया ।
त्रींश्च शूद्रान्विनीतांश्च शुचीन्कर्मणि पूर्वके ॥ १२.८५.८ ॥
செல்வம் நிறைந்த இருபத்தொரு வைசியர்கள்; முன்பு செய்த பணிகளில் தூய்மையும் அடக்கமும் உள்ள மூன்று சூத்திரர்கள்.
12.85.9
अष्टाभिश्च गुणैर्युक्तं सूतं पौराणिकं तथा ।
पञ्चाशद्वर्षवयसं प्रगल्भमनसूयकम् ॥ १२.८५.९ ॥
எட்டு குணங்களுடன் கூடிய சூதரும் புராணிகரும்; ஐம்பது வயதுடையவர், தைரியமுள்ளவர், பொறாமையற்றவர்.
12.85.10
श्रुतिस्मृतिसमायुक्तं विनीतं समदर्शिनम् ।
कार्ये विवदमानानां शक्तमर्थेष्वलोलुपम् ॥ १२.८५.१० ॥
ஸ்ருதி ஸ்மிருதிகளில் வல்லவர், அடக்கமுள்ளவர், சமநோக்குடையவர், காரியத்தில் வாதிடுவோர் நடுவில் வல்லவர், பொருளில் பேராசையற்றவர்.
12.85.11
वर्जितं चैव व्यसनैः सुघोरैः सप्तभिर्भृशम् ।
अष्टानां मन्त्रिणां मध्ये मन्त्रं राजोपधारयेत् ॥ १२.८५.११ ॥
ஏழு கொடிய வ்யசனங்களிலிருந்து முற்றிலும் விலகியவர்; எட்டு அமைச்சர்களின் நடுவில் அரசன் ஆலோசனையைக் கேட்க வேண்டும்.
12.85.12
ततः संप्रेषयेद्राष्ट्रे राष्ट्रीयाय च दर्शयेत् ।
अनेन व्यवहारेण द्रष्टव्यास्ते प्रजाः सदा ॥ १२.८५.१२ ॥
பின்னர் அவர்களை நாட்டிற்கு அனுப்ப வேண்டும்; நாட்டு மக்களுக்குக் காட்ட வேண்டும்; இந்த நடத்தையால் மக்கள் எப்போதும் கவனிக்கப்பட வேண்டும்.
12.85.13
न चापि गूढं द्रव्यं ते ग्राह्यं कार्योपघातकम् ।
कार्ये खलु विपन्ने त्वां यो धर्मस्तं च पीडयेत् ॥ १२.८५.१३ ॥
உன்னால் காரியத்தைக் கெடுக்கும் மறைந்த செல்வம் ஒருபோதும் எடுக்கப்படக்கூடாது. காரியம் தோல்வியுற்றால், அந்த தர்மம் உன்னையே வருத்தும்.
12.85.14
विद्रवेच्चैव राष्ट्रं ते श्येनात्पक्षिगणा इव ।
परिस्रवेच्च सततं नौर्विशीर्णेव सागरे ॥ १२.८५.१४ ॥
உன் நாடு பருந்தால் துரத்தப்படும் பறவைக் கூட்டம் போலச் சிதறிவிடும்; கடலில் உடைந்த படகு போல தொடர்ந்து நீர் கசியும்.
12.85.15
प्रजाः पालयतोऽसम्यगधर्मेणेह भूपतेः ।
हार्दं भयं संभवति स्वर्गश्चस्य विरुध्यते ॥ १२.८५.१५ ॥
இங்கு அதர்மத்தாலும் முறையின்றியும் குடிகளைக் காக்கும் அரசனுக்கு உள்ளத்தில் அச்சம் எழும்; அவனுடைய சொர்க்கமும் தடைபடும்.
12.85.16
अथ यो धर्मतः पाति राजाऽमात्योऽथवाऽऽत्मजः ।
धर्मासने सन्नियुक्तो धर्ममूले नरर्षभ ॥ १२.८५.१६ ॥
இப்போது, தர்மப்படி காப்பாற்றும் அரசனோ, அமைச்சனோ, அல்லது மகனோ — தர்மபீடத்தில் நியமிக்கப்பட்டு தர்மத்தின் அடிப்படையில் நிற்பவன் — ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே!
12.85.17
स्वर्गं याति महीपालो नियुक्तैः सचिवैः सह ।
कार्येष्वधिकृताः सम्यगकुर्वन्तो नृपानुगाः।
आत्मानं पुरतः कृत्वा यान्त्यधः सह पार्थिवाः ॥ १२.८५.१७ ॥
அரசன் தன் நியமிக்கப்பட்ட அமைச்சர்களுடன் சொர்க்கம் செல்கிறான். ஆனால் காரியங்களில் நியமிக்கப்பட்டவர்கள் சரியாகச் செய்யாமல், அரசனைப் பின்பற்றும் பணியாளர்களாக இருந்து தங்களை முன்னிறுத்திக் கொள்பவர்கள், அரசர்களுடன் சேர்ந்து கீழே விழுகிறார்கள்.
12.85.18
बलात्कृतानां वलिभिः कृपणं बहुजल्पताम् ।
नाथो वै भूमिपो नित्यमनाथानां नृणां भवेत् ॥ १२.८५.१८ ॥
வலிமையுள்ளவர்களால் பலவந்தமாக ஒடுக்கப்பட்டு, பரிதாபமாக மிகவும் புலம்பும் அனாதை மனிதர்களுக்கு அரசனே எப்போதும் காப்பாளனாக இருக்க வேண்டும்.
12.85.19
ततः साक्षिबलं साधु द्वैधवादकृतं भवेत् ।
असाक्षिकमनाथं वा परीक्ष्यं तद्विशेषतः ॥ १२.८५.१९ ॥
அப்போது இரு தரப்பு வாதத்தில் சாட்சிகளின் வலிமை நன்றாக அமைய வேண்டும். சாட்சி இல்லாத அல்லது துணையற்ற வழக்கை சிறப்பாக ஆராய வேண்டும்.
12.85.20
अपराधानुरूपं च दण्डं पापेषु धारयेत् ।
वियोजयेद्धनैर्ऋद्धानधनानथ बन्धनैः ॥ १२.८५.२० ॥
குற்றத்திற்கு ஏற்ற தண்டனையை பாவிகள் மீது விதிக்க வேண்டும். செல்வந்தர்களை செல்வத்தாலும் வறியவர்களை கட்டுகளாலும் பிரிக்க வேண்டும்.
12.85.21
विनयेच्चापि दुर्वृत्तान्प्रहारैरपि पार्थिवः ।
सान्त्वेनोपप्रदानेन शिष्टांश्च परिपालयेत् ॥ १२.८५.२१ ॥
அரசன் தீய நடத்தை உடையோரை அடியினாலும் பணிவிக்க வேண்டும்; நல்லொழுக்கமுடையோரை ஆறுதலாலும் கொடையாலும் காக்க வேண்டும்.
12.85.22
राज्ञो वधं चिकीर्षेद्यस्तस्य चित्रो वधो भवेत् ।
आदीपकस्य स्तेनस्य वर्णसंकरिकस्य च ॥ १२.८५.२२ ॥
அரசனைக் கொல்ல விரும்புபவனுக்கு வித்தியாசமான வதம் இருக்க வேண்டும்; தீ வைப்பவனுக்கும் திருடனுக்கும் வர்ணக் கலப்பை உண்டாக்குபவனுக்கும் அவ்வாறே.
12.85.23
सम्यक्प्रणयतो दण्डं भूमिपस्य विशांपते ।
युक्तस्य वा नास्त्यधर्मो धर्म एव हि शाश्वतः ॥ १२.८५.२३ ॥
மக்களின் தலைவனே, அரசன் தண்டனையை முறையாக நிறைவேற்றினால், அல்லது அதில் நியமிக்கப்பட்டவன் நிறைவேற்றினால், அதில் அதர்மம் இல்லை; அது நிலையான தர்மமே.
12.85.24
कामकारेण दण्डं तु यः कुर्यादविचक्षणः ।
स इहाकीर्तिसंयुक्तो मृतो नरकमृच्छति ॥ १२.८५.२४ ॥
அறிவில்லாதவன் தன் விருப்பத்தால் தண்டனை விதித்தால், அவன் இங்கே அபகீர்த்தியோடு இருந்து, இறந்தபின் நரகத்தை அடைகிறான்.
12.85.25
न परस्य प्रवादेन परेषां दण्डमर्पयेत् ।
आगमानुगमं कृत्वा बध्नीयान्मोक्षयीत वा ॥ १२.८५.२५ ॥
பிறர் சொன்னதால் மற்றவர்களுக்குத் தண்டனை விதிக்கக் கூடாது. வருகை-போக்கை ஆராய்ந்த பின்னரே கட்டவோ விடுவிக்கவோ வேண்டும்.
12.85.26
न तु हन्यान्नृपो जातु दूतं कस्यांचिदापदि ।
दूतस्य हन्ता निरयमाविशेत्सचिवैः सह ॥ १२.८५.२६ ॥
எந்த ஆபத்திலும் அரசன் ஒருபோதும் தூதனைக் கொல்லக் கூடாது. தூதனைக் கொல்பவன் தன் அமைச்சர்களுடன் நரகத்தில் புகுவான்.
12.85.27
यथोक्तवादिनं दूतं क्षत्रधर्मरतो नृपः ।
यो हन्यात्पितरस्तस्य भ्रूणहत्यामवाप्नुयुः ॥ १२.८५.२७ ॥
க்ஷத்ரிய தர்மத்தில் ஈடுபட்ட அரசன், சொன்னபடி பேசும் தூதனைக் கொன்றால், அவனுடைய முன்னோர்கள் பிரூணஹத்தியின் பாவத்தை அடைவார்கள்.
12.85.28
कुलीनः शीलसंपन्नो वाग्मी दक्षः प्रियंवदः ।
यथोक्तवादीस्मृतिमान्दूतः स्यात्सप्तभिर्गुणैः ॥ १२.८५.२८ ॥
உயர்குலத்தவன், நற்பண்புடையவன், வாக்குவன்மை உடையவன், திறமையானவன், இனிய சொல் பேசுபவன், சொன்னபடி பேசுபவன், நினைவாற்றல் உடையவன் — இந்த ஏழு குணங்களுடன் கூடியவனே தூதனாக இருக்க வேண்டும்.
12.85.29
एतैरेव गुणैर्युक्तः प्रतीहारोऽस्य रक्षिता ।
शिरोरक्षश्च भवति गुणैरेतैः समन्वितः ॥ १२.८५.२९ ॥
இதே குணங்களுடன் கூடியவனே அவனுடைய வாயிற்காவலனாகவும் காவலனாகவும் இருக்க வேண்டும். இதே குணங்களுடன் கூடியவனே தலைக்காவலனாகவும் ஆகிறான்.
12.85.30
धर्मशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः सांधिविग्रहिको भवेत् ।
मतिमान्धृतिमान्ह्रीमान्रहस्यविनिगूहिता ॥ १२.८५.३० ॥
தர்மசாஸ்திரத்தினதும் பொருளினதும் உண்மையை அறிந்தவன் சந்தி-விக்கிரகத்திற்கு அதிகாரியாக இருக்க வேண்டும். அவன் அறிவுடையவனும், உறுதியுடையவனும், நாணமுடையவனும், இரகசியங்களை மறைப்பவனும் ஆக இருக்க வேண்டும்.
12.85.31
कुलीनः सत्वसंपन्नः शुक्लोऽमात्यः प्रशस्यते ।
एतैरेव गुणैर्युक्तस्तथा सेनापतिर्भवेत् ॥ १२.८५.३१ ॥
நல்ல குலத்தில் பிறந்தவரும், உறுதியான குணம் நிறைந்தவரும், தூய்மையான அமைச்சரே புகழப்படுகிறார். இதே குணங்களுடன் கூடியவர் படைத்தலைவராகவும் இருக்க வேண்டும்.
12.85.32
व्यूहयन्त्रायुधानां च तत्त्वज्ञो विक्रमान्वितः ।
वर्षशीतोष्णवातानां सहिष्णुः पररन्ध्रवित् ॥ १२.८५.३२ ॥
படை அமைப்புகள், இயந்திரங்கள், ஆயுதங்கள் ஆகியவற்றின் உண்மையை அறிந்தவனும், வீரம் நிறைந்தவனும், மழை, குளிர், வெயில், காற்று ஆகியவற்றைத் தாங்குபவனும், எதிரியின் பலவீனத்தை அறிந்தவனுமாக இருக்க வேண்டும்.
12.85.33
विश्वासयेत्परांश्चैव विश्वसेच्च न कस्यचित् ।
पुत्रेष्वपि हि राजेन्द्र विश्वासो न प्रशस्यते ॥ १२.८५.३३ ॥
பிறரை நம்பவைக்க வேண்டும்; ஆனால் யார் மீதும் நம்பிக்கை வைக்கக்கூடாது. அரசனே, மகன்கள் மீதும் நம்பிக்கை வைப்பது புகழத்தக்கதல்ல.
12.85.34
एतच्छास्त्रार्थतत्त्वं तु मयाऽऽख्यातं तवानघ ।
अविश्वासो नरेन्द्राणां गुह्यं परममुच्यते ॥ १२.८५.३४ ॥
குற்றமற்றவனே, சாஸ்திரப் பொருளின் இந்த உண்மையை நான் உனக்குச் சொன்னேன். அரசர்களுக்கு நம்பிக்கையின்மை மிக உயர்ந்த ரகசியம் என்று சொல்லப்படுகிறது.