Mahābhārata · Adhyāya 12.85
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.85.1
कथंस्विदिह राजेन्द्र पालयन्पार्थिवः प्रजाः ।
प्रैति धर्मं विशेषेण कीर्तिमाप्नोति शाश्वतीम् ॥ १२.८५.१ ॥
Ó senhor dos reis, como, protegendo seus súditos neste mundo, o rei alcança especialmente o dharma e obtém glória duradoura?
12.85.2
व्यवहारेण शुद्धेन प्रजापालनतत्परः ।
प्राप्य धर्मं च कीर्ति च लोकानाप्नोत्यसौ शुचिः ॥ १२.८५.२ ॥
Aquele rei puro, dedicado a proteger seus súditos com conduta pura, alcança o dharma e a fama, e obtém os mundos.
12.85.3
कीदृशव्यवहारं तु कैश्च व्यवहरेन्नृपः ।
एतत्पृष्टो महाप्राज्ञ यथावद्वक्तुमर्हसि ॥ १२.८५.३ ॥
Que tipo de conduta deve o rei praticar, e com quem deve lidar? Ó grande sábio, perguntado sobre isto, deves explicá-lo devidamente.
12.85.4
ये चैव पूर्वकथिता गुणास्ते पुरुषं प्रति ।
नैकस्मिन्पुरुषे ह्येते विद्यन्त इति मे मतिः ॥ १२.८५.४ ॥
As qualidades mencionadas antes, quando aplicadas a uma pessoa, acredito que não se encontram reunidas em um único homem.
12.85.5
एवमेतन्महाप्राज्ञ यथा वदसि बुद्धिमन् ।
दुर्लभः पुरुषः कश्चिदेभिर्युक्तो गुणैः शुभैः ॥ १२.८५.५ ॥
Assim é, ó grande sábio e inteligente, como dizes: um homem dotado destas qualidades auspiciosas é raro.
12.85.6
किंतु संक्षेपतः शीलं प्रयत्नेनेह दुर्लभम् ।
वक्ष्यामि तु यथाऽमात्यान्यादृशांश्च करिष्यसि ॥ १२.८५.६ ॥
Mas, brevemente, falarei do caráter, que aqui é raro mesmo com esforço, para que faças teus ministros como devem ser.
12.85.7
चतुरो ब्राह्मणान्वैद्यान्प्रगल्भान्स्नातकाञ्शुचीन् ।
क्षत्रियान्दश चाष्टौ च बलिनः शस्त्रपाणिनः ॥ १२.८५.७ ॥
Quatro brâmanes, médicos, ousados, graduados nos estudos, puros; dez e oito kṣatriyas fortes, portando armas nas mãos.
12.85.8
वैश्यान्वित्तेन संपन्नानेकविंशतिसङ्ख्यया ।
त्रींश्च शूद्रान्विनीतांश्च शुचीन्कर्मणि पूर्वके ॥ १२.८५.८ ॥
Vinte e um vaiśyas dotados de riqueza; e três śūdras disciplinados e puros em seus deveres anteriores.
12.85.9
अष्टाभिश्च गुणैर्युक्तं सूतं पौराणिकं तथा ।
पञ्चाशद्वर्षवयसं प्रगल्भमनसूयकम् ॥ १२.८५.९ ॥
Um sūta dotado de oito qualidades, também narrador dos Purāṇas, de cinquenta anos, ousado e livre de inveja.
12.85.10
श्रुतिस्मृतिसमायुक्तं विनीतं समदर्शिनम् ।
कार्ये विवदमानानां शक्तमर्थेष्वलोलुपम् ॥ १२.८५.१० ॥
Versado em śruti e smṛti, disciplinado, de mente equânime, capaz entre os que disputam assuntos, livre da cobiça por riquezas.
12.85.11
वर्जितं चैव व्यसनैः सुघोरैः सप्तभिर्भृशम् ।
अष्टानां मन्त्रिणां मध्ये मन्त्रं राजोपधारयेत् ॥ १२.८५.११ ॥
Totalmente livre de sete vícios terríveis; entre os oito ministros, o rei deve ouvir o conselho em segredo.
12.85.12
ततः संप्रेषयेद्राष्ट्रे राष्ट्रीयाय च दर्शयेत् ।
अनेन व्यवहारेण द्रष्टव्यास्ते प्रजाः सदा ॥ १२.८५.१२ ॥
Então deve enviá-los ao reino e mostrar (seu trabalho) aos habitantes do reino; por essa conduta, os súditos devem sempre ser observados.
12.85.13
न चापि गूढं द्रव्यं ते ग्राह्यं कार्योपघातकम् ।
कार्ये खलु विपन्ने त्वां यो धर्मस्तं च पीडयेत् ॥ १२.८५.१३ ॥
Nunca deves tomar riquezas ocultas que prejudiquem a empresa. Quando o assunto tiver fracassado, o próprio dever te atormentará.
12.85.14
विद्रवेच्चैव राष्ट्रं ते श्येनात्पक्षिगणा इव ।
परिस्रवेच्च सततं नौर्विशीर्णेव सागरे ॥ १२.८५.१४ ॥
Teu reino se dispersará como bandos de aves fugindo do falcão, e escoará sem cessar como um barco partido no mar.
12.85.15
प्रजाः पालयतोऽसम्यगधर्मेणेह भूपतेः ।
हार्दं भयं संभवति स्वर्गश्चस्य विरुध्यते ॥ १२.८५.१५ ॥
Para um rei que protege seus súditos aqui de modo impróprio e pela injustiça, surge o medo em seu coração, e seu céu se vê obstruído.
12.85.16
अथ यो धर्मतः पाति राजाऽमात्योऽथवाऽऽत्मजः ।
धर्मासने सन्नियुक्तो धर्ममूले नरर्षभ ॥ १२.८५.१६ ॥
Agora, o rei, o ministro ou o filho que protege segundo o dharma, nomeado no assento do dharma e firme na raiz do dharma, ó touro entre os homens!
12.85.17
स्वर्गं याति महीपालो नियुक्तैः सचिवैः सह ।
कार्येष्वधिकृताः सम्यगकुर्वन्तो नृपानुगाः।
आत्मानं पुरतः कृत्वा यान्त्यधः सह पार्थिवाः ॥ १२.८५.१७ ॥
O rei vai ao céu junto com os ministros que nomeou. Mas os encarregados dos negócios que não agem como convém, e que, como seguidores do rei, põem a si mesmos à frente, caem para baixo junto com os reis.
12.85.18
बलात्कृतानां वलिभिः कृपणं बहुजल्पताम् ।
नाथो वै भूमिपो नित्यमनाथानां नृणां भवेत् ॥ १२.८५.१८ ॥
Para os homens oprimidos pela força dos poderosos, que se lamentam miseravelmente e por muito tempo, e que estão sem protetor, o rei deve ser sempre o seu protetor.
12.85.19
ततः साक्षिबलं साधु द्वैधवादकृतं भवेत् ।
असाक्षिकमनाथं वा परीक्ष्यं तद्विशेषतः ॥ १२.८५.१९ ॥
Então, a força das testemunhas, estabelecida numa disputa entre duas partes, deve ser adequada; um caso sem testemunhas ou sem protetor deve ser examinado com especial cuidado.
12.85.20
अपराधानुरूपं च दण्डं पापेषु धारयेत् ।
वियोजयेद्धनैर्ऋद्धानधनानथ बन्धनैः ॥ १२.८५.२० ॥
Deve-se impor aos perversos um castigo proporcional à ofensa; que separe os prósperos pela riqueza e os pobres pelos laços.
12.85.21
विनयेच्चापि दुर्वृत्तान्प्रहारैरपि पार्थिवः ।
सान्त्वेनोपप्रदानेन शिष्टांश्च परिपालयेत् ॥ १२.८५.२१ ॥
O rei deve disciplinar os de má conduta mesmo com golpes, e proteger os de boa conduta com conciliação e presentes.
12.85.22
राज्ञो वधं चिकीर्षेद्यस्तस्य चित्रो वधो भवेत् ।
आदीपकस्य स्तेनस्य वर्णसंकरिकस्य च ॥ १२.८५.२२ ॥
Para quem deseja matar o rei, a morte deve ser uma morte singular; o mesmo para o incendiário, o ladrão e o que causa a mistura de castas.
12.85.23
सम्यक्प्रणयतो दण्डं भूमिपस्य विशांपते ।
युक्तस्य वा नास्त्यधर्मो धर्म एव हि शाश्वतः ॥ १२.८५.२३ ॥
Ó senhor dos homens, quando um rei aplica o castigo com retidão, ou quem está encarregado disso o faz, não há injustiça; isso é verdadeiramente o dharma eterno.
12.85.24
कामकारेण दण्डं तु यः कुर्यादविचक्षणः ।
स इहाकीर्तिसंयुक्तो मृतो नरकमृच्छति ॥ १२.८५.२४ ॥
Quem, sem discernimento, impõe castigo por capricho, fica aqui ligado à infâmia e, morto, vai ao inferno.
12.85.25
न परस्य प्रवादेन परेषां दण्डमर्पयेत् ।
आगमानुगमं कृत्वा बध्नीयान्मोक्षयीत वा ॥ १२.८५.२५ ॥
Não por acusação de outro se deve impor castigo a outros. Tendo examinado o vai e vem (do caso), que prenda ou solte.
12.85.26
न तु हन्यान्नृपो जातु दूतं कस्यांचिदापदि ।
दूतस्य हन्ता निरयमाविशेत्सचिवैः सह ॥ १२.८५.२६ ॥
Mas um rei, em nenhuma calamidade, jamais deve matar um enviado; quem mata um enviado entra no inferno junto com seus conselheiros.
12.85.27
यथोक्तवादिनं दूतं क्षत्रधर्मरतो नृपः ।
यो हन्यात्पितरस्तस्य भ्रूणहत्यामवाप्नुयुः ॥ १२.८५.२७ ॥
Se um rei, devotado ao dever do guerreiro, matar um enviado que fala exatamente como foi instruído, seus antepassados incorreriam na culpa de matar um embrião.
12.85.28
कुलीनः शीलसंपन्नो वाग्मी दक्षः प्रियंवदः ।
यथोक्तवादीस्मृतिमान्दूतः स्यात्सप्तभिर्गुणैः ॥ १२.८५.२८ ॥
De nobre linhagem, dotado de boa conduta, eloquente, hábil, de fala agradável, que fala como lhe foi indicado e dotado de memória: quem possui estas sete qualidades deve ser enviado.
12.85.29
एतैरेव गुणैर्युक्तः प्रतीहारोऽस्य रक्षिता ।
शिरोरक्षश्च भवति गुणैरेतैः समन्वितः ॥ १२.८५.२९ ॥
Dotado precisamente dessas qualidades, torna-se o camareiro e protetor do rei; dotado dessas mesmas qualidades, torna-se também guardião da cabeça.
12.85.30
धर्मशास्त्रार्थतत्त्वज्ञः सांधिविग्रहिको भवेत् ।
मतिमान्धृतिमान्ह्रीमान्रहस्यविनिगूहिता ॥ १२.८५.३० ॥
Quem conhece a essência das escrituras do dharma e da política deve ser o ministro da paz e da guerra; deve ser inteligente, firme, modesto e capaz de guardar segredos.
12.85.31
कुलीनः सत्वसंपन्नः शुक्लोऽमात्यः प्रशस्यते ।
एतैरेव गुणैर्युक्तस्तथा सेनापतिर्भवेत् ॥ १२.८५.३१ ॥
Um ministro de boa linhagem, dotado de integridade e de conduta pura, é louvado; quem possui essas mesmas qualidades deve também ser o comandante do exército.
12.85.32
व्यूहयन्त्रायुधानां च तत्त्वज्ञो विक्रमान्वितः ।
वर्षशीतोष्णवातानां सहिष्णुः पररन्ध्रवित् ॥ १२.८५.३२ ॥
Quem conhece a essência das formações de batalha, das máquinas e das armas, é bravo, suporta chuva, frio, calor e vento, e conhece os pontos fracos do inimigo.
12.85.33
विश्वासयेत्परांश्चैव विश्वसेच्च न कस्यचित् ।
पुत्रेष्वपि हि राजेन्द्र विश्वासो न प्रशस्यते ॥ १२.८५.३३ ॥
Deve-se inspirar confiança nos outros, mas não confiar em ninguém. Ó senhor dos reis, nem mesmo nos filhos a confiança é louvada.
12.85.34
एतच्छास्त्रार्थतत्त्वं तु मयाऽऽख्यातं तवानघ ।
अविश्वासो नरेन्द्राणां गुह्यं परममुच्यते ॥ १२.८५.३४ ॥
Ó sem mácula, eu te revelei esta essência do sentido dos tratados; a desconfiança é chamada o segredo supremo dos reis.