மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.87
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.87.1
राष्ट्रगुप्तिं च मे राजन्राष्ट्रस्यैव तु संग्रहम् ।
सम्यग्जिज्ञासमानाय प्रब्रूहि भरतर्षभ ॥ १२.८७.१ ॥
ஓ அரசே, பரதர்களில் காளையே, நான் அறிய விரும்புகிறேன்; நாட்டின் பாதுகாப்பையும் நாட்டின் ஒழுங்கமைப்பையும் நன்கு எனக்கு உபதேசியுங்கள்.
12.87.2
राष्ट्रगुप्तिं च ते सम्यग्राष्ट्रस्यैव तु संग्रहम् ।
हन्त सर्वं प्रवक्ष्यामि तत्त्वमेकमनाः शृणु ॥ १२.८७.२ ॥
நாட்டின் பாதுகாப்பையும் நாட்டின் ஒழுங்கமைப்பையும் உனக்கு நன்கு சொல்வேன்; இப்போது எல்லாவற்றையும் உண்மையாகச் சொல்கிறேன், ஒருமித்த மனத்தோடு கேள்.
12.87.3
ग्रामस्याधिपतिः कार्यो दशग्रामपतिस्तथा ।
विंशतित्रिंशतीशं च सहस्रस्य च कारयेत् ॥ १२.८७.३ ॥
ஒரு கிராமத்திற்கு ஓர் அதிபதி நியமிக்கப்பட வேண்டும்; அதுபோல பத்து கிராமங்களுக்கு ஒரு பதி; இருபது அல்லது முப்பதுக்கு ஈசன்; ஆயிரத்திற்கும் ஒருவரை நியமிக்க வேண்டும்.
12.87.4
ग्रामेयान्ग्रामदोषांश्च ग्रामिकः प्रतिभावेयेत् ।
तानाचक्षीत दशिने दशिको विंशिने पुनः ॥ १२.८७.४ ॥
கிராமத்து விவகாரங்களையும் கிராமக் குற்றங்களையும் கிராமத் தலைவன் அறிந்து, அவற்றை பத்துக்குத் தலைவனுக்கு அறிவிக்க வேண்டும்; பத்துக்குத் தலைவன் மீண்டும் இருபதுக்குத் தலைவனுக்கு.
12.87.5
विंशाधिपस्तु तत्सर्वं वृत्तं जानपदे जने ।
ग्रामाणां शतपालाय सर्वमेव निवेदयेत् ॥ १२.८७.५ ॥
இருபதுக்குத் தலைவன் நாட்டு மக்களின் அனைத்து நடத்தையையும் அறிய வேண்டும்; கிராமங்களின் எல்லாவற்றையும் நூறுக்குத் தலைவனுக்கு முழுமையாக அறிவிக்க வேண்டும்.
12.87.6
यानि ग्राम्याणि भोज्यानि ग्रामिकस्तान्युपाश्निया ।
दशपस्तेन भर्तव्यस्तेनापि द्विगुणाधिपः ॥ १२.८७.६ ॥
கிராமத்தில் விளையும் அனுபவிக்கத்தக்க பொருட்களை கிராமத் தலைவன் உரிய முறையில் அனுபவிக்கட்டும்; அதனால் பத்துக்குத் தலைவனும் பராமரிக்கப்பட வேண்டும், அதனாலேயே இரட்டிப்புக்கு அதிபதியும்.
12.87.7
ग्रामं ग्रामशताध्यक्षो भोक्तुमर्हति सत्कुरः ।
महान्तं भरतश्रेष्ठ सुस्फीतं जनसंकुलम्।
तत्र ह्यनेकपायत्तं राज्ञो भवति भारत ॥ १२.८७.७ ॥
நூறு கிராமங்களின் தலைவன் மரியாதையுடன் பெரிய, செழிப்பான, மக்கள் நெருக்கமான ஒரு கிராமத்தை அனுபவிக்கத் தகுதியுடையவன். பரதர்களில் சிறந்தவனே, அங்குள்ளவை அரசனுக்கு உரியவையாக, பலரின் பொறுப்பில் இருக்கின்றன.
12.87.8
शाखानगरमर्हस्तु सहस्रपतिरुत्तमः ।
धान्यहैरण्यभोगेन भोक्तुं राष्ट्रीयसंगतः ॥ १२.८७.८ ॥
கிளை நகரம் பெறுவதற்குத் தகுதியுடையவன் ஆயிரம் பேருக்குத் தலைவனான சிறந்தவன். தானியமும் பொன்னும் அனுபவித்து, நாட்டு அதிகாரிகளுடன் சேர்ந்து அனுபவிக்கத் தகுதியுடையவன்.
12.87.9
तेषां संग्रामकृत्यं स्याद्वामकृत्यं च तेषु यत् ।
धर्मज्ञः सचिवः कश्चित्तत्तत्पश्येदतन्द्रितः ॥ १२.८७.९ ॥
அவர்களின் போர்ப் பணிகளும், அவர்களிடையே உள்ள அமைதிப் பணிகளும், அவற்றையெல்லாம் தர்மமறிந்த ஓர் அமைச்சன் சோம்பலின்றிக் கவனிக்க வேண்டும்.
12.87.10
नगरेनगरे वा स्यादेकः सर्वार्थचिन्तकः ।
उच्चैः स्थाने घोररूपो नक्षत्राणामिव ग्रहः ॥ १२.८७.१० ॥
ஒவ்வொரு நகரத்திலும், அல்லது ஒரு நகரத்திலும், எல்லா அலுவல்களையும் கவனிக்கும் ஒருவன் இருக்க வேண்டும்—உயர்ந்த பதவியில், பயங்கர தோற்றமுடையவன், நட்சத்திரங்களிடையே கிரகம் போல.
12.87.11
भवेत्स तान्परिक्रामेत्सर्वानेव सभासदः ।
तेषां वृत्तिं परिणयेत्कश्चिद्राष्ट्रेषु तच्चरः ॥ १२.८७.११ ॥
அவன் அந்த அவைத் தலைவர்கள் அனைவரையும் சுற்றிவர வேண்டும்; நாடுகளில் ஒருவன் அவனுடைய ஒற்றனாக அவர்களின் வாழ்க்கை வசதியை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டும்.
12.87.12
जिघांसवः पापकामाः परस्वादायिनः शठाः ।
रक्षाभ्यधिकृता नाम तेभ्यो रक्षेदिमाः प्रजाः ॥ १२.८७.१२ ॥
கொல்ல விரும்புபவர்கள், தீய எண்ணமுடையவர்கள், பிறர் பொருளைப் பறிப்பவர்கள், வஞ்சகர்கள் ஆகியோர், காவலுக்கென்று நியமிக்கப்பட்டவர்களாக இருந்தாலும், அவர்களிடமிருந்து இந்தக் குடிமக்களைக் காக்க வேண்டும்.
12.87.13
विक्रयं क्रयमध्वानं भक्तं च सपरिव्ययम् ।
योगक्षेमं च संप्रेक्ष्य वणिजां कारयेत्करान् ॥ १२.८७.१३ ॥
விற்பனை, கொள்முதல், வழிச்சுங்கம், உணவுப் பொருட்கள் மற்றும் அவற்றின் செலவு ஆகியவற்றையும், வணிகர்களின் லாபமும் பாதுகாப்பும் ஆகியவற்றையும் கருத்தில் கொண்டு, வணிகர்களிடமிருந்து வரி வசூலிக்கச் செய்யவேண்டும்.
12.87.14
उत्पत्तिं दानवृत्तिं च शिल्पं संप्रेक्ष्य चासकृत् ।
शिल्पं प्रति करानेवं शिल्पिनः प्रति कारयेत् ॥ १२.८७.१४ ॥
உற்பத்தி, கூலி-வருமானம், கைவினை ஆகியவற்றை அடிக்கடி ஆராய்ந்து, கைவினைக்கு ஏற்ப கைவினைஞர்களிடமிருந்து வரி வசூலிக்கச் செய்யவேண்டும்.
12.87.15
उच्चावचकरन्यायाः पूर्वराज्ञां युधिष्ठिर ।
यथायथा न सीदेरंस्तथा कुर्यान्महीपतिः ॥ १२.८७.१५ ॥
யுதிஷ்டிரா, முன்னைய அரசர்களின் உயர்தாழ் வரிமுறைகள் எவ்வாறு இருந்தனவோ, அவ்வாறே அரசன் நடந்துகொள்ள வேண்டும், அதனால் (மக்கள்) துன்புறாதிருக்க வேண்டும்.
12.87.16
फलं कर्म च संप्रेक्ष्य ततः सर्वं प्रकल्पयेत् ।
फलं कर्म च निर्हेतु न कश्चित्संप्रवर्तते ॥ १२.८७.१६ ॥
பலனையும் செயலையும் ஆராய்ந்த பின்னரே எல்லாவற்றையும் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்; பலனும் செயலும் காரணமின்றி எவரும் ஈடுபடுவதில்லை.
12.87.17
यथा राजा च कर्ता च स्यातां कर्मणि भागिनौ ।
संवेक्ष्य तु तथा राज्ञा प्रणेयाः सततं कराः ॥ १२.८७.१७ ॥
அரசனும் செய்பவனும் செயலில் பங்குதாரர்களாக இருக்குமாறு ஆராய்ந்த பின்னரே, அரசன் எப்போதும் வரிகளை வசூலிக்க வேண்டும்.
12.87.18
नोच्छिद्याहात्मनो मूलं परेषां चापि तृष्णया ।
ईहाद्वाराणि संरुध्य राजा संवृतदर्शनः ॥ १२.८७.१८ ॥
பேராசையால் தன் வேரையும், பிறருடைய வேரையும் அறுத்துவிடக்கூடாது; அரசன் ஆசைகளின் வாயில்களை அடைத்து, தன்னை மறைத்தவனாக இருக்க வேண்டும்.
12.87.19
प्रद्विषन्ति परिख्यातं राजानमतिखादिनम् ।
प्रद्विष्टस्य कुतः श्रेयो संवृतो लभते श्रियम् ॥ १२.८७.१९ ॥
அதிகமாக விழுங்கும் புகழ்பெற்ற அரசனை மக்கள் வெறுக்கிறார்கள். வெறுக்கப்படுபவனுக்கு நன்மை எங்கிருந்து வரும்? தன்னை மறைத்துக்கொள்பவனே செல்வத்தை அடைகிறான்.
12.87.20
वत्सौपम्येन दोग्धव्यं राष्ट्रमक्षीणबुद्धिना ।
भृतो वत्सो जातबलः षीडां सहति भारत ॥ १२.८७.२० ॥
நுண்ணறிவு குறையாதவன் நாட்டை கன்றை உவமையாகக் கொண்டு கறக்க வேண்டும். நன்கு வளர்க்கப்பட்ட கன்று வலிமை பெற்றதும் வலியைத் தாங்கும், பாரதனே.
12.87.21
न कर्म कुरुते वत्सो भृशं दुग्धो युधिष्ठिर ।
राष्ट्रमप्यातिदुग्धं हि न कर्म कुरुते महत् ॥ १२.८७.२१ ॥
யுதிஷ்டிரா, மிகவும் கறக்கப்பட்ட கன்று பெரிய வேலை செய்யாது. மிகையாகக் கறக்கப்பட்ட நாடும் பெரிய செயலைச் செய்யாது.
12.87.22
यो राष्ट्रमनुगृह्णाति परिरक्षन्स्वयं नृपः ।
संजातमुपजीवन्स लभते सुमहत्फलम् ॥ १२.८७.२२ ॥
நாட்டைத் தானே காத்துக்கொண்டு அதற்கு அருள் செய்யும் அரசன், விளைந்ததைப் பயன்படுத்தி மிகப்பெரிய பயனை அடைகிறான்.
12.87.23
आपदर्थं च निचयात्राजानो हि चिचिन्वते ।
राष्ट्रं च कोशभूतं स्यात्कोशो वेश्मगतस्तथा ॥ १२.८७.२३ ॥
ஆபத்துக்காக அரசர்கள் சேமிப்பிலிருந்து பொருள் திரட்டுகிறார்கள். நாடே கருவூலமாக இருக்க வேண்டும்; கருவூலமும் வீட்டில் பாதுகாக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.
12.87.24
पौरजानपदान्सर्वान्संश्रितोषाश्रितांस्तथा ।
यथाशक्त्यनुकम्पेत सर्वान्स्वल्पधनानपि ॥ १२.८७.२४ ॥
நகரவாசிகள், கிராமவாசிகள் அனைவரையும், சார்ந்தவர்களையும் சாராதவர்களையும், தன் சக்திக்கேற்ப அரசன் கருணை காட்ட வேண்டும்; சிறிய செல்வமுடையவர்களையும் கூட.
12.87.25
बाह्यं जनं भेदयित्वा भोक्तव्यो मध्यमः सुखम् ।
एवं नास्य प्रकुप्यन्ति जनाः सुखितदुः खिताः ॥ १२.८७.२५ ॥
வெளியில் உள்ள மக்களைப் பிரித்து, நடுத்தர மக்களை இன்பமாக அனுபவிக்க வேண்டும். இவ்வாறு, சுகமும் துக்கமும் அடைந்த மக்கள் அவன்மீது கோபம் கொள்வதில்லை.
12.87.26
प्रामेव तु धनादानमनुभाष्य ततः पुनः ।
सन्निपत्य स्वविषये भयं राष्ट्रे प्रदर्शयेत् ॥ १२.८७.२६ ॥
கிராமங்களில் செல்வம் வசூலிக்கும் அறிவிப்பைச் செய்த பின், மீண்டும் ஒன்று கூடி தன் நாட்டில் பயத்தைக் காட்ட வேண்டும்.
12.87.27
इयमापत्समुत्पन्ना परचक्रभयं महत् ।
अपि चान्ताय कल्पन्ते वेणोरिव फलागमाः ॥ १२.८७.२७ ॥
இந்த ஆபத்து எழுந்துள்ளது; பகைப் படையின் பெரும் அச்சம். மூங்கிலின் பழங்கள் அதன் அழிவுக்கே ஆவது போல, இவை அழிவுக்குக் காரணமாகலாம்.
12.87.28
अरयो मे समुत्थाय बहुभिर्दस्युभिः सह ।
इदमात्मवधायैव राष्ट्रमिच्छन्ति बाधितुम्। ॥ १२.८७.२८ ॥
என் பகைவர்கள் பல கொள்ளையர்களுடன் எழுந்துள்ளனர். இந்த நாட்டைத் துன்புறுத்த விரும்புகின்றனர் — அது அவர்களுக்குத் தாமே அழிவுக்குக் காரணமாகும்.
12.87.29
अस्यामापदि घोरायां संप्राप्ते दारुणे भये ।
परित्राणाय भवतः प्रार्थयिष्ये धनानि वः ॥ १२.८७.२९ ॥
இந்தக் கொடிய ஆபத்தில், கடும் அச்சம் வந்திருக்கும் இவ்வேளையில், உங்களிடம் உங்கள் பாதுகாப்புக்காக செல்வத்தை நான் கேட்பேன்.
12.87.30
प्रतिदास्ये च भवतां सर्वं चाहं भयक्षये ।
नारयः प्रतिदास्यन्ति यद्धरेयुर्बलादितः ॥ १२.८७.३० ॥
பயம் நீங்கியதும் உங்கள் அனைத்தையும் நான் திருப்பித் தருவேன். பகைவர்கள் இங்கிருந்து பலவந்தமாகக் கொண்டு செல்வதை அவர்கள் திருப்பித் தரமாட்டார்கள்.
12.87.31
कलत्रमादितः कृत्वा सर्वं वो विनशेदिति ।
शरीरपुत्रदारार्थमर्थसंचय इष्यते ॥ १२.८७.३१ ॥
மனைவியை முதலில் வைத்து, உங்கள் அனைத்தும் அழிந்துவிடுமோ என்று; உடலுக்கும் மகன்களுக்கும் மனைவிக்கும் செல்வத்தைச் சேர்ப்பது விரும்பப்படுகிறது.
12.87.32
नन्दामि वः प्रभावेण पुत्राणामिव चोदये ।
यखाशक्त्युपगृह्णामि राष्ट्रस्यापीडया च वः ॥ १२.८७.३२ ॥
உங்கள் வலிமையால் நான் மகிழ்கிறேன், நீங்கள் என் மகன்கள் போல; உங்கள் சக்திக்கேற்ப நான் பெறுகிறேன், நாட்டை வருத்தாமலும்.
12.87.33
आपत्स्वेव निवोढव्यं भवद्भिः संगतैरिह ।
न वः प्रियतरं कार्यं धनं कस्यांचिदापदि ॥ १२.८७.३३ ॥
ஆபத்துகளிலேயே நீங்கள் ஒன்றுகூடி அவற்றைத் தாங்க வேண்டும்; எந்த ஆபத்திலும் செல்வம் உங்களுக்கு மிகப் பிரியமான செயலாக இருக்கக் கூடாது.
12.87.34
इति वाचा मधुरया श्लक्ष्णया सोपचारया ।
स्वरश्मीनभ्यवसृजेद्योगमाधाय कालवित् ॥ १२.८७.३४ ॥
இவ்வாறு இனிய, மென்மையான, மரியாதையான சொற்களால், காலமறிந்தவன் தன் கதிர்களை (வரிப் பெருக்கத்தை) வெளியிட வேண்டும், திறமையைப் பயன்படுத்தி.
12.87.35
प्रचारं भृत्यभरणं व्ययं संग्रामतो भयम् ।
योगक्षेणं च संप्रेक्ष्य गोमिनः कारयेत्करम् ॥ १२.८७.३५ ॥
நடமாட்டம், வேலையாட்களின் பராமரிப்பு, செலவு, போரினால் ஏற்படும் அச்சம், யோக-க்ஷேமம் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து, நிலக்கிழார்களிடமிருந்து வரி வசூலிக்க வேண்டும்.
12.87.36
उपेक्षिता हि नश्येयुर्गोमिनोऽरण्यवासिनः ।
तस्मात्तेषु विशेषेण मृदुपूर्वं समाचरेत् ॥ १२.८७.३६ ॥
புறக்கணிக்கப்பட்டால் நிலக்கிழார்களும் காட்டில் வாழ்வோரும் அழிந்துவிடுவர்; ஆகவே அவர்களிடம் சிறப்பாக முதலில் மென்மையுடன் நடக்க வேண்டும்.
12.87.37
सान्त्वनं रक्षणं दानमवस्था चाप्यभीक्ष्णशः ।
गोमिनां पार्थ कर्तव्यः संविभागः प्रियाणि च ॥ १२.८७.३७ ॥
ஆறுதல் கூறுதல், பாதுகாத்தல், தானம், இடைவிடாத கவனிப்பு ஆகியவற்றை, ஓ பார்த்தா, பசுக்களின் உரிமையாளர்களுக்குச் செய்ய வேண்டும்; அவர்களுடன் பகிர்ந்துகொள்வதும் அவர்களுக்கு இனிமையானவற்றைக் கொடுப்பதும் வேண்டும்.
12.87.38
अजस्रमुपयोक्तव्यं फलं गोमिषु भारत ।
प्रभावयन्ति राष्ट्रं च व्यवहारं कृषिं तथा ॥ १२.८७.३८ ॥
ஓ பரதா, பசுக்களின் உரிமையாளர்களிடமிருந்து கிடைக்கும் பலனை இடைவிடாமல் அனுபவிக்க வேண்டும்; அவர்கள் நாட்டையும், வணிகத்தையும், விவசாயத்தையும் செழிக்கச் செய்கிறார்கள்.
12.87.39
तस्माद्गोमिषु यत्नेन प्रीतिं कुर्याद्विचक्षणः ।
दयावानप्रमत्तश्च करान्संप्रणयन्मृदून् ॥ १२.८७.३९ ॥
ஆகவே அறிவுள்ளவன் பசுக்களின் உரிமையாளர்களிடம் முயற்சியுடன் அன்பு காட்ட வேண்டும்; கருணையுடனும் கவனத்துடனும், வரிகளை மென்மையாக வசூலிக்க வேண்டும்.
12.87.40
सर्वत्र क्षेमचरणं सुलभं नाम गोमिषु ।
न ह्यतः सदृशं किंचिद्धनमस्ति युधिष्ठिर ॥ १२.८७.४० ॥
பசுக்களின் உரிமையாளர்களிடையே எங்கும் பாதுகாப்பான வாழ்க்கை எளிதாகக் கிடைக்கும்; ஓ யுதிட்டிரா, இதற்குச் சமமான செல்வம் எதுவுமில்லை.