Mahābhārata · Adhyāya 12.88
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.88.1
यदा राजा समर्थोऽपि कोशार्थी स्यान्महामते ।
कथं प्रवर्तेत करस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.८८.१ ॥
Wenn ein König, obwohl fähig, nach Schatz verlangt, o Großgesinnter, wie soll dann die Abgabe erhoben werden? Sag mir das, o Großvater.
12.88.2
यथादेशं यथाकालं यथाबुद्धि यथाबलम् ।
अनुशिष्यात्प्रजा राजा धर्मार्थी तद्धिते रतः ॥ १२.८८.२ ॥
Je nach Ort, Zeit, Einsicht und Kraft soll der König seine Untertanen unterweisen, dem Wohl derselben und dem Dharma und Reichtum ergeben.
12.88.3
यथा तासां च मन्येत श्रेय आत्मन एव च ।
तथा धर्माणि सर्वाणि राजा राष्ट्रेषु वर्तयेत् ॥ १२.८८.३ ॥
Damit er erkennt, was für sie und für ihn selbst heilsam ist, soll der König in seinen Reichen alle Pflichten einführen.
12.88.4
मधुदोहं दुहेद्राष्ट्रं भ्रमरान्न प्रपातयेत् ।
वत्सापेक्षी दुहेच्चैव स्तनांश्च न विकुट्टयेत् ॥ १२.८८.४ ॥
Der König soll das Reich melken wie man Honig gewinnt, ohne die Bienen zu verscheuchen; er soll mit Rücksicht auf das Kalb melken und die Euter nicht zerquetschen.
12.88.5
जलौकावत्पिबेद्राष्ट्रं मृदुनैव नराधिपः ।
व्याघ्रीव च हरेत्पुत्रान्संदशेन्न च पीडयेत् ॥ १२.८८.५ ॥
Wie ein Blutegel soll der König das Reich nur sanft aussaugen; wie eine Tigerin ihre Jungen soll er sie aufheben, aber nicht beißen und nicht quälen.
12.88.6
यथा शल्यकवानाखुः पदं धूनयते सदा ।
अतीक्ष्णेनाभ्युपायेन तथा राष्ट्रं समापिबेत् ॥ १२.८८.६ ॥
Wie das Stachelschwein und die Ratte stets ihren Fuß schütteln, so soll der König das Reich durch nicht harte Mittel ganz austrinken.
12.88.7
अल्पेनाल्पेन देयेन वर्धमानं प्रदापयेत् ।
ततो भूयस्ततो भूयः क्रमवृद्धिं समाचरेत् ॥ १२.८८.७ ॥
Von dem, der nur wenig nach dem anderen geben muss, soll man das Wachsende Stück für Stück eintreiben lassen. Dann wieder und wieder, dann wieder und wieder, soll man ein allmähliches Wachstum bewirken.
12.88.8
दमयन्निव दम्यानि शश्वद्भारं विवर्धयेत् ।
मृदुपूर्वं प्रयत्नेन पाशानभ्यवहारयेत् ॥ १२.८८.८ ॥
Wie der Bändiger, der die zu Bändigenden, indem er stets die Last steigert, bezwingt, so soll man zuerst sanft und mit Mühe die Schlingen allmählich anlegen.
12.88.9
सकृत्पाशावकीर्णास्ते न भविष्यन्ति दुर्दमाः ।
उचितेनैव भोक्तव्यास्ते भविष्यन्त्ययत्नतः ॥ १२.८८.९ ॥
Einmal von Schlingen umgeben, werden sie nicht mehr unbändig sein. Man soll sie in angemessener Weise regieren, und sie werden sich mühelos fügen.
12.88.10
तस्मात्सर्वसमारम्भो दुर्लभः पुरुषं प्रति ।
यथा मुख्यान्सान्त्वयित्वा भोक्तव्या इतरे जनाः ॥ १२.८८.१० ॥
Daher ist es schwer, bei einem einzelnen Menschen alle Mittel anzuwenden. Nachdem man die Vornehmsten beschwichtigt hat, soll man die übrigen Menschen regieren.
12.88.11
ततस्तान्भेदयित्वा तु परस्परविवक्षितान् ।
भुञ्जीत सान्त्वयंश्चैव यथासुखमयत्नतः ॥ १२.८८.११ ॥
Danach soll man jene, die einander feindlich gesinnt sind, entzweien und sie dabei besänftigen; so soll man sie mühelos und behaglich regieren.
12.88.12
न चास्थाने न चाकाले करांस्तेभ्यो निपातयेत् ।
आनुपूर्व्येण सान्त्वेन यथाकालं यथाविधि ॥ १२.८८.१२ ॥
Weder an unpassendem Ort noch zu unpassender Zeit soll man Abgaben von ihnen erheben lassen; in gehöriger Reihenfolge, mit Besänftigung, zur rechten Zeit und nach der Vorschrift soll man sie erheben.
12.88.13
उपायान्प्रब्रवीम्येतान्न मे माया विवक्षिता ।
अनुपायेन दमयन्प्रकोपयति वाजिनः ॥ १२.८८.१३ ॥
Ich lege diese Mittel dar; meine Absicht ist keine List. Wer Pferde auf ungeeignete Weise zähmen will, reizt sie nur noch mehr.
12.88.14
पानागारनिवोशाश्च वेश्याः प्रापणिकास्तथा ।
कुशीलवाः सकितवा ये चान्ये केचिदीदृशाः ॥ १२.८८.१४ ॥
Die Bewohner der Schenken, die Kurtisanen, die Händler, die Schauspieler und Barden, die Spieler und ihre Gefährten sowie einige andere dieser Art.
12.88.15
नियम्याः सर्व एवैते ये राष्ट्रस्योपघातकाः ।
एते राष्ट्रेऽभितिष्ठन्तो बाधन्ते भद्रिकाः प्रजाः ॥ १२.८८.१५ ॥
Alle diese Zerstörer des Reiches müssen gezügelt werden. Im Reich verweilend, bedrängen sie die arglosen Untertanen.
12.88.16
न केनचिद्याचितव्यः कश्चित्किंचिदनापदि ।
इति व्यवस्था भूतानां पुरस्तान्मनुना कृता ॥ १२.८८.१६ ॥
Niemand darf von niemandem etwas erbitten, außer in der Not. Diese Ordnung für die Wesen hat einst Manu festgesetzt.
12.88.17
सर्वे तथाऽनुजीवेयुर्न कुर्युः कर्म चेदिह ।
सर्व एव इमे लोका न भवेयुरसंशयम् ॥ १२.८८.१७ ॥
Alle sollen hier von ihrer eigenen Arbeit leben; würden hier alle das Handeln verweigern, so würden zweifellos alle diese Welten aufhören zu sein.
12.88.18
प्रभुर्नियमने राजा य एतान्न नियच्छति ।
भुङ्क्ते स तस्य पापस्य चतुर्भागमिति श्रुतिः ॥ १२.८८.१८ ॥
Der König, der die Macht hat, sie zu zügeln, es aber nicht tut, trägt ein Viertel dieser Sünde, so sagt die Schrift.
12.88.19
भोक्ता तस्य तु पापस्य सुकृतस्य यथातथा ।
नियन्तव्याः सदा राज्ञा पापा ये स्युर्नराधिप ॥ १२.८८.१९ ॥
Er ist es, der die Frucht jener Sünde ebenso wie die des Verdienstes genießt. O Herr der Menschen, der König muss die Sünder stets im Zaum halten.
12.88.20
कृतपापस्त्वसौ राजा य एतान्न नियच्छति ।
तथा कृतस्य धर्मस्य चतुर्भागमुपाश्नुते। ॥ १२.८८.२० ॥
Jener König, der diese nicht zügelt, ist selbst ein Sünder und erlangt ebenso einen Viertel des vollbrachten Dharma.
12.88.21
स्थानान्येतानि संयम्य प्रसङ्गो भूतिनाशनः ।
कामे प्रसक्तः पुरुषः किमकार्यं विवर्जयेत् ॥ १२.८८.२१ ॥
Wenn man diese Stellungen gezügelt hat — denn Anhaftung zerstört den Wohlstand: Welche verbotene Tat würde ein dem Verlangen verhafteter Mensch meiden?
12.88.22
मद्यमांसपरस्वानि तथा दारधनानि च ।
आहरेद्रागवशगस्तथा शास्त्रं प्रदर्शयेत् ॥ १२.८८.२२ ॥
Ein von Leidenschaft beherrschter Mensch rafft Wein, Fleisch, fremdes Gut, Frauen und Reichtum an sich; und ebenso zeigt er die Schrift nur zur Schau.
12.88.23
आपद्येव तु याचन्ते येषां नास्ति परिग्रहः ।
दातव्यं धर्मतस्तेभ्यस्त्वनुक्रोशाद्भयान्न तु ॥ १२.८८.२३ ॥
Denen, die keinen Halt haben und nur in der Not bitten, soll man nach dem Dharma geben — aus Mitgefühl, nicht aus Furcht.
12.88.24
मा ते राष्ट्रे याचनका भवेयुर्मा च दस्यवः ।
उपादातार एवैते नैते भूतस्य भावकाः ॥ १२.८८.२४ ॥
Mögen in deinem Reich weder Bettler noch Räuber sein; diese sind nur Nehmer, keine Förderer des Wohls der Wesen.
12.88.25
ये भूतान्यनुगृह्णन्ति वर्धयन्ति च ये प्रजाः ।
तेते राष्ट्रेषु वर्तन्तां मा भूतानां प्रबाधकाः ॥ १२.८८.२५ ॥
Mögen jene in den Reichen leben, die den Wesen Gunst erweisen und die Untertanen gedeihen lassen; mögen sie nicht Bedränger der Wesen werden.
12.88.26
दण्ड्यास्ते च महाराज धनादानप्रयोजकाः ।
प्रयोगं कारयेथास्ते यथा दद्युः करांस्तथा ॥ १२.८८.२६ ॥
O großer König, jene, die zur Aneignung von Reichtum anstiften, verdienen Strafe. Lass sie ein solches Verfahren durchführen, dass sie ihre Abgaben entrichten.
12.88.27
कृषिगोरक्ष्यवाणिज्यं यच्चान्यत्किंचिदीदृशम् ।
पुरुषैः कारयेत्कर्म बहुभिः कर्मभेदतः ॥ १२.८८.२७ ॥
Ackerbau, Viehzucht, Handel und was sonst dieser Art sein mag, sollte von vielen Männern gemäß der Aufteilung der Aufgaben verrichtet werden.
12.88.28
नरश्चेत्कृषिगोरक्ष्यं वाणिज्यं चाप्यनुष्ठितः ।
संशयं लभते किंचित्तेन राजा विगर्ह्यते ॥ १२.८८.२८ ॥
Wenn ein Mann, der sich dem Ackerbau, der Viehzucht und dem Handel widmet, einen Schicksalsschlag erleidet, so wird dadurch der König getadelt.
12.88.29
धनिनः पूजयेन्नित्यं पानाच्छादनभोजनैः ।
वक्तव्याश्चानुगृह्णीध्वं प्रजाः सह मयेति वै ॥ १२.८८.२९ ॥
Die Reichen soll man stets mit Trank, Kleidung und Speise ehren und ihnen sagen: 'Erweist den Untertanen zusammen mit mir Gunst.'
12.88.30
अङ्गमेतन्महद्राज्ये धनिनो नाम भारत ।
ककुदं सर्वभूतानां धनस्थो नात्र संशयः ॥ १२.८८.३० ॥
O Bhārata, dieses große Glied des Reiches sind die Reichen. Die im Reichtum Wohnenden sind der Gipfel aller Wesen; daran besteht kein Zweifel.
12.88.31
प्राज्ञः शूरो धनस्थश्च स्वामी धार्मिक एव च ।
तपस्वी सत्यवादी च बुद्धिमांश्चापि रक्षति ॥ १२.८८.३१ ॥
Der Weise, der Tapfere, der Reiche, der Herr, der Rechtschaffene, der Asket, der Wahrhaftige und der Kluge beschützen ihn ebenfalls.
12.88.32
तस्मात्सर्वेषु भूतेषु प्रीतिमान्भव पार्थिव ।
सत्यमार्जवमक्रोधमानृशंस्यं च पालय ॥ १२.८८.३२ ॥
Darum, o König, sei allen Wesen zugetan; bewahre Wahrheit, Aufrichtigkeit, Zornlosigkeit und Mitgefühl.
12.88.33
एवं दण्डं च कोशं च मित्रं भूमिं च लप्स्यसि ।
सत्यार्जवपरो राजन्मित्रकोशबलान्वितः ॥ १२.८८.३३ ॥
So wirst du Strafgewalt, Schatz, Verbündete und Land erlangen; o König, dem Wahrheit und Aufrichtigkeit am Herzen liegen, wirst du mit Verbündeten, Schatz und Stärke ausgestattet sein.