مهابهاراتا · أدهيايا 12.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.92.1
कथं धर्मे स्थातुमिच्छन्राजा वर्तेत भारत ।
पृच्छामि त्वां कुरुश्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९२.१ ॥
كيف ينبغي للملك الراغب في الثبات على الدارما أن يسلك؟ يا بهارتا، يا خير الكورو، أسألك؛ يا جدّي، أخبرني بذلك.
12.92.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं दृष्टार्थतत्त्वेन वामदेवेन धीमता ॥ १२.९२.२ ॥
وفي هذا الشأن يتلو الناس أيضًا هذه الحكاية القديمة، التي غناها الحكيم فامادेव، الذي رأى حقيقة الأشياء.
12.92.3
राजा वसुमना नाम कौसल्यो बलवाञ्शुचिः ।
महर्षि परिपप्रच्छ वामदेवं तपस्विनम् ॥ १२.९२.३ ॥
سأل ملك قوي وطاهر من سلالة كوسالا اسمه فاسومانا، الحكيم العظيم فامادेव، الزاهد، سؤالًا مستفيضًا.
12.92.4
धर्मार्थसहितैर्वाक्यैर्भगवन्ननुशाधि माम् ।
येन वृत्तेन वै तिष्ठन्न च्यवेयं स्वधर्मतः ॥ १२.९२.४ ॥
أيها الجليل، علّمني بكلام مقرون بالدارما والمنفعة: بأي سلوك أثبت فلا أحيد عن واجبي الخاص.
12.92.5
तमब्रवीद्धामदेवस्तेजस्वी तपतां वरः ।
हेमवर्णं सुखासीनं ययातिमिव नाहुषम् ॥ १२.९२.५ ॥
فقال له فامادेव المتألق، أفضل الزهّاد، للملك ذي اللون الذهبي الجالس في طمأنينة كيايتي بن ناهوشا.
12.92.6
धर्ममेवानुवर्तस्व न धर्माद्विद्यते परम् ।
धर्मे स्थिता हि राजानो जयन्ति पृथिवीमिनाम् ॥ १२.९२.६ ॥
اتبع الدارما وحدها؛ فليس شيء أعلى من الدارما. الملوك الثابتون في الدارما هم الذين يفتحون هذه الأرض.
12.92.7
अर्थसिद्धेः परं धर्मं मन्यते यो महीपतिः ।
वृद्ध्यां च कुरुते बृद्धिं स धर्मेण विराजते ॥ १२.९२.७ ॥
الملك الذي يرى الدارما أعلى من تحصيل الثروة، ويحافظ على حكمته حتى في الازدهار، يتألق بالدارما.
12.92.8
अधर्मदर्शी यो राजा बलादेव प्रवर्तते ।
क्षिप्रमेवापयातोऽस्मादुभौ प्रथममध्यमौ ॥ १२.९२.८ ॥
الملك الذي يرى الظلم ويتصرف بالقوة وحدها يسقط سريعاً من هذا المقام، وكذلك الاثنان الأول والأوسط.
12.92.9
असत्पापिष्ठसचिवो वध्यो लोकस्य धर्महा ।
सहैव परिवारेण क्षिप्रमेवावसीदति ॥ १२.९२.९ ॥
الملك الذي له أشر المستشارين وأشدهم إثماً، ومدمّر الدارما في العالم، يستحق القتل؛ ومع حاشيته يهلك سريعاً.
12.92.10
अर्थानामननुष्ठाता कामचारी विकत्थनः ।
अपि सर्वां महीं लब्ध्वा क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.९२.१० ॥
من لا يقوم بواجباته ومقاصده، ويتصرف حسب هواه ويتفاخر، يهلك سريعاً حتى لو نال الأرض كلها.
12.92.11
अथाददानः कल्याणमनसूयुर्जितेन्द्रियः ।
वर्धते मतिमान्राजा स्रोतोभिरिव सागरः ॥ १२.९२.११ ॥
الملك الحكيم الذي يقبل الخير، ولا يحسد، وقد قهر حواسه، ينمو كالبحر تغذّيه الأنهار.
12.92.12
न पूर्णोऽस्मीति मन्येत धर्मतः कामतोऽर्थतः ।
बुद्धितो मन्त्रतश्चापि सततं वसुधाधिप ॥ १२.९२.१२ ॥
لا ينبغي أن يظن: «أنا كامل» — في الدارما، ولا في الرغبة، ولا في الثروة، ولا في الحكمة والمشورة، دائماً، يا سيد الأرض.
12.92.13
एतेष्वेव हि सर्वेषु लोकयात्रा प्रतिष्ठिता ।
एतानि शृण्वँल्लभते यशः कीर्ति श्रियं प्रजाः ॥ १२.९२.१३ ॥
وفي هذه كلها تقوم مسيرة العالم. ومن يسمعها ينال المجد والشهرة والازدهار والرعية.
12.92.14
एवं यो धर्मसंरम्भी धर्मार्थपरिचिन्तकः ।
अर्थान्परीक्ष्यारभते स ध्रुवं महदश्नुते ॥ १२.९२.१४ ॥
ومن كان هكذا حريصاً على الدارما، متأملاً في الدارما والثروة، يفحص الأمور قبل الشروع فيها، فإنه بلا شك ينال عظيماً.
12.92.15
अदाता ह्यनभिस्नेहो दण्डेनावर्तयन्प्रजाः ।
साहसप्रकृती राजा क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.९२.१५ ॥
الملك الذي لا يعطي، ولا يحب، ويسوق رعيته بالعقاب، وطبعه متهور، يهلك سريعاً.
12.92.16
अथ पापं कृतं बुद्ध्या न च पश्यत्यबुद्धिमान् ।
अकीर्त्याऽभिसमायुक्तो भूयो नरकमश्नुते ॥ १२.९२.१६ ॥
والجاهل لا يرى الذنب الذي ارتكبه عن قصد؛ وملتصقاً بالعار، يبلغ الجحيم مرة أخرى.
12.92.17
ततो न याचितुर्दातुः शुक्लस्य रसवेदिनः ।
व्यसनं स्वमिवोत्पन्नं विजिघांसन्ति मानवाः ॥ १२.९२.१७ ॥
لذلك يريد الناس إهلاك السائل والمعطي الطاهر العارف بالذوق، كأنه بلية نشأت من أنفسهم.
12.92.18
यस्य नास्ति गुरुर्धर्मे न चान्यानपि पृच्छति ।
सुखतन्त्रोऽर्थलाभेषु न चिरं सुखमश्नुते ॥ १२.९२.१८ ॥
من لا معلم له في الدارما ولا يسأل غيره، ويخضع للذة في مكاسب الثروة، لا ينال السعادة طويلاً.
12.92.19
गुरुप्रधानो धर्मेषु स्वयमर्थानवेक्षिता ।
धर्मप्रधानो लाभेषु स चिरं सुखमश्नुते ॥ १२.९२.१९ ॥
من يجعل المعلم أولاً في أمور الدharma، ويفحص بنفسه غايات الثروة، ويقدم الدharma في المكاسب، ينعم بالسعادة زمنا طويلا.