Mahābhārata · Adhyāya 12.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.92.1
कथं धर्मे स्थातुमिच्छन्राजा वर्तेत भारत ।
पृच्छामि त्वां कुरुश्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९२.१ ॥
Como deve se conduzir um rei que deseja permanecer firme no dharma? Ó Bhārata, o melhor dos Kurus, eu te pergunto; ó avô, diga-me isso.
12.92.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं दृष्टार्थतत्त्वेन वामदेवेन धीमता ॥ १२.९२.२ ॥
Sobre este assunto também se recita esta antiga lenda, cantada pelo sábio Vāmadeva, que viu a verdadeira essência das coisas.
12.92.3
राजा वसुमना नाम कौसल्यो बलवाञ्शुचिः ।
महर्षि परिपप्रच्छ वामदेवं तपस्विनम् ॥ १२.९२.३ ॥
Um rei forte e puro da linhagem de Kosala, chamado Vasumanā, perguntou com atenção ao grande sábio Vāmadeva, o asceta.
12.92.4
धर्मार्थसहितैर्वाक्यैर्भगवन्ननुशाधि माम् ।
येन वृत्तेन वै तिष्ठन्न च्यवेयं स्वधर्मतः ॥ १२.९२.४ ॥
Ó venerável, instrui-me com palavras unidas ao dharma e à riqueza: por qual conduta, permanecendo firme, eu não cairia do meu próprio dever.
12.92.5
तमब्रवीद्धामदेवस्तेजस्वी तपतां वरः ।
हेमवर्णं सुखासीनं ययातिमिव नाहुषम् ॥ १२.९२.५ ॥
Ao rei de cor dourada, sentado com conforto como Yayāti, filho de Nahuṣa, falou-lhe o radiante Vāmadeva, o melhor dos ascetas.
12.92.6
धर्ममेवानुवर्तस्व न धर्माद्विद्यते परम् ।
धर्मे स्थिता हि राजानो जयन्ति पृथिवीमिनाम् ॥ १२.९२.६ ॥
Siga apenas o dharma; nada é superior ao dharma. Os reis firmados no dharma conquistam esta terra.
12.92.7
अर्थसिद्धेः परं धर्मं मन्यते यो महीपतिः ।
वृद्ध्यां च कुरुते बृद्धिं स धर्मेण विराजते ॥ १२.९२.७ ॥
O rei que considera o dharma superior à conquista da riqueza e que mantém a sabedoria mesmo na prosperidade brilha pelo dharma.
12.92.8
अधर्मदर्शी यो राजा बलादेव प्रवर्तते ।
क्षिप्रमेवापयातोऽस्मादुभौ प्रथममध्यमौ ॥ १२.९२.८ ॥
O rei que, vendo a injustiça, age apenas pela força, logo cai dessa posição, e assim também os dois, o primeiro e o intermediário.
12.92.9
असत्पापिष्ठसचिवो वध्यो लोकस्य धर्महा ।
सहैव परिवारेण क्षिप्रमेवावसीदति ॥ १२.९२.९ ॥
O rei de conselheiros malvados e pecaminosos, destruidor do dharma no mundo, merece ser morto; junto com sua comitiva, logo perece.
12.92.10
अर्थानामननुष्ठाता कामचारी विकत्थनः ।
अपि सर्वां महीं लब्ध्वा क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.९२.१० ॥
Quem não cumpre seus deveres e interesses, age a seu bel-prazer e se gaba, perece logo, mesmo tendo conquistado toda a terra.
12.92.11
अथाददानः कल्याणमनसूयुर्जितेन्द्रियः ।
वर्धते मतिमान्राजा स्रोतोभिरिव सागरः ॥ १२.९२.११ ॥
O rei sábio que aceita o bem, está livre da inveja e dominou seus sentidos, cresce como o oceano alimentado por seus rios.
12.92.12
न पूर्णोऽस्मीति मन्येत धर्मतः कामतोऽर्थतः ।
बुद्धितो मन्त्रतश्चापि सततं वसुधाधिप ॥ १२.९२.१२ ॥
Nunca deve pensar: «Estou completo» — nem no dharma, nem no desejo, nem na riqueza, nem na sabedoria e no conselho, sempre, ó senhor da terra.
12.92.13
एतेष्वेव हि सर्वेषु लोकयात्रा प्रतिष्ठिता ।
एतानि शृण्वँल्लभते यशः कीर्ति श्रियं प्रजाः ॥ १२.९२.१३ ॥
Em todos estes está firmemente estabelecido o curso do mundo. Quem os ouve obtém glória, renome, prosperidade e súditos.
12.92.14
एवं यो धर्मसंरम्भी धर्मार्थपरिचिन्तकः ।
अर्थान्परीक्ष्यारभते स ध्रुवं महदश्नुते ॥ १२.९२.१४ ॥
Quem assim é zeloso do dharma, reflete sobre o dharma e a riqueza, e examina os assuntos antes de empreendê-los, certamente alcança grandes coisas.
12.92.15
अदाता ह्यनभिस्नेहो दण्डेनावर्तयन्प्रजाः ।
साहसप्रकृती राजा क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.९२.१५ ॥
Um rei que não dá, não tem afeto, conduz seus súditos pelo castigo e é de natureza temerária, perece rapidamente.
12.92.16
अथ पापं कृतं बुद्ध्या न च पश्यत्यबुद्धिमान् ।
अकीर्त्याऽभिसमायुक्तो भूयो नरकमश्नुते ॥ १२.९२.१६ ॥
O insensato não vê o pecado cometido deliberadamente; unido à infâmia, ele novamente alcança o inferno.
12.92.17
ततो न याचितुर्दातुः शुक्लस्य रसवेदिनः ।
व्यसनं स्वमिवोत्पन्नं विजिघांसन्ति मानवाः ॥ १२.९२.१७ ॥
Por isso os homens desejam destruir o que pede e o doador puro, conhecedor do gosto, como se fosse uma calamidade surgida de si mesmos.
12.92.18
यस्य नास्ति गुरुर्धर्मे न चान्यानपि पृच्छति ।
सुखतन्त्रोऽर्थलाभेषु न चिरं सुखमश्नुते ॥ १२.९२.१८ ॥
Quem não tem mestre no dharma e nem sequer pergunta a outros, quem é governado pelo prazer nos ganhos de riqueza, não desfruta da felicidade por muito tempo.
12.92.19
गुरुप्रधानो धर्मेषु स्वयमर्थानवेक्षिता ।
धर्मप्रधानो लाभेषु स चिरं सुखमश्नुते ॥ १२.९२.१९ ॥
Quem, nas questões do dharma, põe o mestre em primeiro lugar, examina ele mesmo os fins da riqueza e mantém o dharma em primeiro nos ganhos, goza de felicidade por muito tempo.