மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.92
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.92.1
कथं धर्मे स्थातुमिच्छन्राजा वर्तेत भारत ।
पृच्छामि त्वां कुरुश्रेष्ठ तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९२.१ ॥
ஒரு அரசன் தர்மத்தில் நிலைத்திருக்க விரும்பினால் எவ்வாறு நடந்துகொள்ள வேண்டும்? ஓ பாரதா, ஓ குருசிரேஷ்டரே, உம்மிடம் கேட்கிறேன்; ஓ பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.92.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गीतं दृष्टार्थतत्त्वेन वामदेवेन धीमता ॥ १२.९२.२ ॥
இதில் பண்டைய இதிகாசமாகிய இதனையும் மக்கள் எடுத்துரைக்கிறார்கள்; பொருளின் உண்மைத் தத்துவத்தைக் கண்ட ஞானி வாமதேவரால் பாடப்பட்டது இது.
12.92.3
राजा वसुमना नाम कौसल्यो बलवाञ्शुचिः ।
महर्षि परिपप्रच्छ वामदेवं तपस्विनम् ॥ १२.९२.३ ॥
கௌசல்ய குலத்தவனான வசுமனா என்னும் பெயருடைய வலிமையும் தூய்மையும் கொண்ட ஓர் அரசன், தவசியான மாமுனிவர் வாமதேவரிடம் நன்கு வினவினான்.
12.92.4
धर्मार्थसहितैर्वाक्यैर्भगवन्ननुशाधि माम् ।
येन वृत्तेन वै तिष्ठन्न च्यवेयं स्वधर्मतः ॥ १२.९२.४ ॥
ஓ பகவானே, தர்மமும் பொருளும் கூடிய சொற்களால் எனக்கு உபதேசியுங்கள்; எந்த நடத்தையால் நிலைத்து நின்று நான் என் சுவதர்மத்திலிருந்து வழுவாமல் இருப்பேன் என்பதை.
12.92.5
तमब्रवीद्धामदेवस्तेजस्वी तपतां वरः ।
हेमवर्णं सुखासीनं ययातिमिव नाहुषम् ॥ १२.९२.५ ॥
அவனிடம் தவசிகளில் சிறந்த தேஜஸ்வியான வாமதேவர் கூறினார்; நகுஷன் மகன் யயாதியைப் போல பொன்னிறமாக இன்பமாக அமர்ந்திருந்தவனிடம்.
12.92.6
धर्ममेवानुवर्तस्व न धर्माद्विद्यते परम् ।
धर्मे स्थिता हि राजानो जयन्ति पृथिवीमिनाम् ॥ १२.९२.६ ॥
தர்மத்தையே பின்பற்று; தர்மத்தைவிட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை. தர்மத்தில் நிலைத்த அரசர்களே இந்த பூமியை வெல்கின்றனர்.
12.92.7
अर्थसिद्धेः परं धर्मं मन्यते यो महीपतिः ।
वृद्ध्यां च कुरुते बृद्धिं स धर्मेण विराजते ॥ १२.९२.७ ॥
பொருள் சித்திக்கும் மேலாக எந்த மன்னன் தர்மத்தை உயர்ந்ததாகக் கருதுகிறானோ, வளர்ச்சியிலும் விவேகத்தைக் கடைப்பிடிக்கிறானோ, அவன் தர்மத்தால் ஒளிர்கிறான்.
12.92.8
अधर्मदर्शी यो राजा बलादेव प्रवर्तते ।
क्षिप्रमेवापयातोऽस्मादुभौ प्रथममध्यमौ ॥ १२.९२.८ ॥
அதர்மத்தைக் கண்டு வலிமையாலேயே செயல்படும் மன்னன், விரைவில் இதிலிருந்து வீழ்கிறான்; முதலும் நடுவுமான இருவரும் அவ்வாறே.
12.92.9
असत्पापिष्ठसचिवो वध्यो लोकस्य धर्महा ।
सहैव परिवारेण क्षिप्रमेवावसीदति ॥ १२.९२.९ ॥
தீயவனும் பாவியுமான அமைச்சர்களைக் கொண்ட, உலகின் தர்மத்தை அழிக்கும் அரசன் கொல்லத்தக்கவன்; தன் பரிவாரத்துடன் விரைவில் அழிகிறான்.
12.92.10
अर्थानामननुष्ठाता कामचारी विकत्थनः ।
अपि सर्वां महीं लब्ध्वा क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.९२.१० ॥
கடமைகளையும் நலன்களையும் நிறைவேற்றாமல், விருப்பம்போல் நடந்து பெருமை பேசுபவன், பூமி முழுவதையும் அடைந்தாலும் விரைவில் அழிகிறான்.
12.92.11
अथाददानः कल्याणमनसूयुर्जितेन्द्रियः ।
वर्धते मतिमान्राजा स्रोतोभिरिव सागरः ॥ १२.९२.११ ॥
நன்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, பொறாமையற்று, புலன்களை வென்ற, அறிவுள்ள அரசன் ஆறுகளின் வெள்ளத்தால் கடல் பெருகுவதுபோல் வளர்கிறான்.
12.92.12
न पूर्णोऽस्मीति मन्येत धर्मतः कामतोऽर्थतः ।
बुद्धितो मन्त्रतश्चापि सततं वसुधाधिप ॥ १२.९२.१२ ॥
'நான் நிறைவடைந்தவன்' என்று நினைக்கக்கூடாது — தர்மம், காமம், பொருள் ஆகியவற்றிலும், அறிவிலும் ஆலோசனையிலும் எப்போதும், ஓ பூமியின் அதிபதியே.
12.92.13
एतेष्वेव हि सर्वेषु लोकयात्रा प्रतिष्ठिता ।
एतानि शृण्वँल्लभते यशः कीर्ति श्रियं प्रजाः ॥ १२.९२.१३ ॥
இவற்றிலேயே அனைத்திலும் உலக வாழ்க்கை நிலைபெற்றுள்ளது. இவற்றைக் கேட்பவன் புகழ், கீர்த்தி, செல்வம் மற்றும் குடிமக்களை அடைகிறான்.
12.92.14
एवं यो धर्मसंरम्भी धर्मार्थपरिचिन्तकः ।
अर्थान्परीक्ष्यारभते स ध्रुवं महदश्नुते ॥ १२.९२.१४ ॥
இவ்வாறு தர்மத்தில் ஆர்வமுள்ளவனும், தர்மத்தையும் பொருளையும் ஆராய்பவனும், செயல்களை ஆராய்ந்த பின் தொடங்குபவனும் நிச்சயமாக பெரும் பலனை அடைகிறான்.
12.92.15
अदाता ह्यनभिस्नेहो दण्डेनावर्तयन्प्रजाः ।
साहसप्रकृती राजा क्षिप्रमेव विनश्यति ॥ १२.९२.१५ ॥
கொடையளிக்காதவனும், அன்பில்லாதவனும், தண்டத்தால் குடிமக்களை வழிநடத்துபவனும், துணிச்சல் குணம் கொண்டவனுமான அரசன் விரைவில் அழிகிறான்.
12.92.16
अथ पापं कृतं बुद्ध्या न च पश्यत्यबुद्धिमान् ।
अकीर्त्याऽभिसमायुक्तो भूयो नरकमश्नुते ॥ १२.९२.१६ ॥
அறிவற்றவன் அறிந்தே செய்த பாவத்தைக் காண்பதில்லை; அவன் அவதூறுடன் கூடி மீண்டும் நரகத்தை அடைகிறான்.
12.92.17
ततो न याचितुर्दातुः शुक्लस्य रसवेदिनः ।
व्यसनं स्वमिवोत्पन्नं विजिघांसन्ति मानवाः ॥ १२.९२.१७ ॥
எனவே யாசிப்பவனையும், தூய்மையான, சுவை அறிந்த கொடையாளியையும், மனிதர்கள் தங்களுக்கு வந்த துன்பம் போல அழிக்க விரும்புகிறார்கள்.
12.92.18
यस्य नास्ति गुरुर्धर्मे न चान्यानपि पृच्छति ।
सुखतन्त्रोऽर्थलाभेषु न चिरं सुखमश्नुते ॥ १२.९२.१८ ॥
தர்மத்தில் குருவும் இல்லாதவனும், பிறரையும் கேட்காதவனும், பொருள் ஈட்டலில் இன்பத்தின் அடிமையாக இருப்பவனும் நீண்ட காலம் இன்பம் அடைவதில்லை.
12.92.19
गुरुप्रधानो धर्मेषु स्वयमर्थानवेक्षिता ।
धर्मप्रधानो लाभेषु स चिरं सुखमश्नुते ॥ १२.९२.१९ ॥
தர்மத்தில் குருவை முதன்மையாகக் கொண்டவனும், தானே பொருள்களை ஆராய்பவனும், லாபங்களில் தர்மத்தை முதன்மையாகக் கொண்டவனும் நீண்ட காலம் சுகத்தை அனுபவிப்பான்.