மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.94.1
अयुद्धेनैव विजयं वर्धयेद्वसुधाधिपः ।
जघन्यमाहुर्विजयं युद्धेन च नराधिप ॥ १२.९४.१ ॥
அரசன் போர் இல்லாமலேயே வெற்றியைப் பெருக்க வேண்டும். போரினால் பெறும் வெற்றியை கீழ்த்தரமானது என்கிறார்கள், ஓ நராதிபா.
12.94.2
न चाप्यलब्धं लिप्सेत मूले नातिदृढे सति ।
न हि दुर्बलमूलस्य राज्ञो लाभो विवर्धते ॥ १२.९४.२ ॥
அடித்தளம் மிகவும் உறுதியாக இல்லாதபோது, கிடைக்காததை விரும்பக் கூடாது. அடித்தளம் பலவீனமான அரசனுக்கு லாபம் பெருகாது.
12.94.3
यस्य स्फीतो जनपदः संपन्नप्रियराजकः ।
संतुष्टः पुष्टसचिवो दृढमूलः स पार्थिवः ॥ १२.९४.३ ॥
எவனுடைய நாடு செழிப்பாக இருக்கிறதோ, அன்பான செல்வந்த அதிகாரிகள் உள்ளனரோ, மனநிறைவுடனிருந்து வலுவான அமைச்சர்கள் உள்ளனரோ, அந்த அரசன் உறுதியான அடித்தளம் கொண்டவன்.
12.94.4
यस्य योधाः सुसंतुष्टाः स्वनुरक्ताः सुपूजिताः ।
अल्पेनापि स दण्डेन महीं जयति पार्थिवः ॥ १२.९४.४ ॥
எவனுடைய வீரர்கள் நன்கு மனநிறைவுடனும் விசுவாசத்துடனும் நன்கு மதிக்கப்பட்டும் இருக்கிறார்களோ, அந்த அரசன் சிறிய படையைக் கொண்டும் பூமியை வெல்கிறான்.
12.94.5
दण्डो हि बलवान्यत्र तत्र साम प्रयुज्यते ।
प्रदानं सामपूर्वं च भेदमूलं प्रशस्यते ॥ १२.९४.५ ॥
வலிமையான தண்டனை எங்கு இருக்கிறதோ, அங்கே சாமம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. சாமத்தை முன்னிட்ட தானமும் பேதத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட உபாயமும் புகழப்படுகின்றன.
12.94.6
त्रयाणां विफलं कर्म यदा पश्येत भूमिपः ।
रन्ध्रं ज्ञात्वा ततो दण्डं प्रयुञ्जीताविचारयन् ॥ १२.९४.६ ॥
மூன்று உபாயங்களின் செயல்கள் பயனற்றுப் போவதை அரசன் காணும்போது, பலவீனமான இடத்தை அறிந்து, தயங்காமல் தண்டனையைப் பயன்படுத்த வேண்டும்.
12.94.7
अभिभूतो यदा शत्रुः शत्रुभिर्बलवत्तरैः ।
उपेक्षा तत्र कर्तव्या वध्यता बलिनां बलम् ॥ १२.९४.७ ॥
வலிமையான எதிரிகளால் எதிரி வெல்லப்படும்போது அங்கே புறக்கணிப்பு செய்ய வேண்டும்; வலியவர்களின் வலிமை அழிவுக்கு ஆளாகாமல் இருப்பதே.
12.94.8
दुर्बलो हि महीपालो यदा भवति भारत ।
उपेक्षा तत्र कर्तव्या चतुर्णामविरोधीनि।
उपायः पञ्चमः सोऽपि सर्वेषां बलवत्तरः ॥ १२.९४.८ ॥
ஓ பாரதா, அரசன் பலவீனனாகும்போது அங்கே புறக்கணிப்பு செய்ய வேண்டும்; நான்கு உபாயங்களுக்கு முரணற்ற ஐந்தாம் உபாயமும் உண்டு, அதுவே எல்லாவற்றிலும் வலிமையானது.
12.94.9
भार्गवेण च गीतानां श्लोकानां कोसलाधिप ।
विज्ञाय तत्वं तत्वज्ञ तत्वतस्तत्करिष्यति ॥ १२.९४.९ ॥
கோசலாதிபனே, பார்க்கவரால் (சுக்ரரால்) பாடப்பட்ட சுலோகங்களின் தத்துவத்தை அறிந்து, தத்துவ அறிஞனே, அவன் அதை உண்மையாகச் செய்வான்.
12.94.10
यदि रक्षःपिशाचेन हन्यते यत्रकुत्रचित् ।
उपेक्षा तत्र कर्तव्या वाच्यतां बलिनां बलम् ॥ १२.९४.१० ॥
ஒருவேளை ராட்சசனோ பிசாசோ எங்கேயோ ஒருவனைக் கொன்றுவிட்டால், அங்கே புறக்கணிப்பு செய்ய வேண்டும்; வலியவர்களின் வலிமை பழிக்கு உட்படாமல் இருப்பதே.
12.94.11
दुर्बलोऽपि महीपाल शत्रूणां शत्रुमुद्धरेत् ।
पादलग्नं करस्थेन कण्टकेनैव कण्टकम् ॥ १२.९४.११ ॥
ஓ மன்னா, பலவீனனும் பகைவர்களில் ஒரு பகைவனை அகற்ற முடியும்; காலில் தைத்த முள்ளை கையில் உள்ள முள்ளைக் கொண்டே எடுப்பது போல.
12.94.12
शठानां उचिवानां च म्लेच्छानां च महीपते ।
एष उक्त उपायानामुपेक्षा बलवत्तम ॥ १२.९४.१२ ॥
ஓ மன்னா, வஞ்சகர்களுக்கும் உசிவர்களுக்கும் மிலேச்சர்களுக்கும் எதிராக உபாயங்களில் இது கூறப்பட்டுள்ளது; புறக்கணிப்பே வலிமையான உபாயம்.
12.94.13
अश्मना नाशयेल्लोहं लोहेनाश्मानमेव तु ।
बिल्वानि वा परैर्बिल्वैर्म्लेच्छैर्म्लेच्छान्प्रसादयेत् ॥ १२.९४.१३ ॥
கல்லால் இரும்பை அழிக்க வேண்டும்; இரும்பால் கல்லையே. அல்லது பிற பில்வ பழங்களால் பில்வ பழங்களை; மிலேச்சர்களால் மிலேச்சர்களை வசப்படுத்த வேண்டும்.
12.94.14
दासानां च प्रदृप्तानामेतदेव हि कारयेत् ।
चण्डालम्लेच्छजातीनां दण्डेनैव निवारणम्।
शठानां दुर्विनीतैश्च पूर्वमुक्तं समाचरेत् ॥ १२.९४.१४ ॥
கர்வமுள்ள அடிமைகளிடமும் இதையே செய்ய வேண்டும். சண்டாள, மிலேச்ச இனத்தவரை தண்டனையாலேயே தடுக்க வேண்டும். வஞ்சகரிடமும் துர்வினீதரிடமும் முன்பு சொன்ன வழியைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.
12.94.15
अन्त्याः शठाश्च सचिवास्तथा कुब्राह्मणादयः ।
उपायैः पञ्चभिः साध्याश्चतुर्वर्गविरोधिनः ॥ १२.९४.१५ ॥
கீழோர், வஞ்சகர், அமைச்சர்கள், கீழ்தர பிராமணர்கள் முதலானோர் — நான்கு புருஷார்த்தங்களுக்கு எதிரானவர்களை ஐந்து உபாயங்களால் வசப்படுத்த வேண்டும்.
12.94.16
पौरजानपदा यस्य स्वनुरक्ता अपीडिताः ।
राष्ट्रकर्मकरा ह्येते राष्ट्रस्य च विरोधिनः ॥ १२.९४.१६ ॥
எந்த அரசனுக்கு நகர, கிராம மக்கள் நன்கு அன்புடையவர்களாகவும், துன்புறாதவர்களாகவும் இருக்கிறார்களோ, அவர்களே நாட்டின் பணியாளர்கள்; இவர்களுக்கு எதிரானோர் நாட்டின் எதிரிகள்.
12.94.17
दुर्विनीता विनीताश्च सर्वे साध्याः प्रयत्नतः ।
चण्डालम्लेच्छजात्याश्च पाषण्डाश्च विकर्मिणः।
बलिनश्चाश्रमाश्चैव तथा गायकनर्तकाः ॥ १२.९४.१७ ॥
ஒழுக்கமற்றவர்களும், ஒழுக்கமுள்ளவர்களும் அனைவரையும் முயற்சியுடன் வசப்படுத்த வேண்டும்: சண்டாள, மிலேச்ச இனத்தவரையும், பாஷண்டிகளையும், விகர்மிகளையும், பலவான்களையும், ஆசிரமங்களையும், பாடகர்களையும் நடனக்காரர்களையும்.
12.94.18
पौरजानपदा यस्य भूतेषु च दयालवः ।
सधना धान्यवन्तश्च दृढमूलः स पार्थिवः ॥ १२.९४.१८ ॥
எந்த அரசனுடைய நகர, கிராம மக்கள் உயிரினங்களிடம் இரக்கமுடையவர்களாகவும், செல்வமும் தானியமும் நிறைந்தவர்களாகவும் இருக்கிறார்களோ, அந்த அரசன் வேரூன்றிய அடித்தளம் கொண்டவன்.
12.94.19
प्रतापकालमधिकं यदा मन्येत चात्मनः ।
तदा लिप्सेत मेधावी परभूमिधनान्युत ॥ १२.९४.१९ ॥
தன்னைப் பராக்கிரமத்தின் காலத்தில் மிகுந்தவனாக எண்ணும்போது, அறிவுள்ளவன் பிற நிலத்தின் செல்வங்களை விரும்பலாம்.
12.94.20
भोगेषूदयमानस्य भूतेषु च दयावतः ।
वर्धते त्वरमाणस्य विषयो रक्षितात्मनः ॥ १२.९४.२० ॥
இன்பங்களில் எழுச்சி பெறுபவனும், உயிரினங்களிடம் கருணை கொண்டவனும், விரைந்து செயல்படுபவனுமான ஒருவனின் ஆட்சிப்பகுதி வளர்கிறது; தன்னைக் காத்துக்கொள்பவனின் ஆட்சிப்பகுதியும் வளர்கிறது.
12.94.21
तक्षेदात्मानमेवं स वनं परशुना यथा ।
यः सम्यग्वर्तमानेषु स्वेषु मिथ्या प्रवर्तते ॥ १२.९४.२१ ॥
கோடரியால் காட்டை வெட்டுவதுபோல், நல்லொழுக்கத்தில் நடக்கும் தன் மக்களிடம் பொய்யாக நடந்துகொள்பவன் தன்னையே வெட்டிக்கொள்கிறான்.
12.94.22
नैव द्विषन्तो हीयन्ते राज्ञो नित्यमनिघ्नतः ।
क्रोधं निहन्तुं यो वेद तस्य द्वेष्टा न विद्यते ॥ १२.९४.२२ ॥
எப்போதும் தாக்காத அரசனின் பகைவர்கள் அழிவதில்லை. கோபத்தை அழிக்கத் தெரிந்தவனுக்கு பகைவன் இல்லை.
12.94.23
यदार्यजनविद्विष्टं कर्म तन्नाचरेद्बुधः ।
यत्कल्याणमभिध्यायेत्तत्रात्मानं नियोजयेत् ॥ १२.९४.२३ ॥
ஆரியர்களால் வெறுக்கப்படும் செயலை அறிவுள்ளவன் செய்யக்கூடாது; எது நன்மையோ அதைச் சிந்தித்து அதில் தன்னை ஈடுபடுத்த வேண்டும்.
12.94.24
नैवमन्येऽवजानन्ति नात्मना परितप्यते ।
कृत्यशेषेण यो राजा सुखान्यनुबुभूषति ॥ १२.९४.२४ ॥
கடமைகளை முடிக்காமல் இன்பத்தை அனுபவிக்க விரும்பும் அரசனை மற்றவர்கள் இவ்வாறு இகழ்வதில்லை, அவன் தன்னாலும் வருந்துவதில்லை.
12.94.25
इदं वृत्तं मनुष्येषु वर्तते यो महीपतिः ।
उभौ लोकौ विनिर्जित्य विजये संप्रतिष्ठते ॥ १२.९४.२५ ॥
மனிதர்களிடையே அரசன் கடைப்பிடிக்கும் நடத்தை இதுவே; இரு உலகங்களையும் வென்று அவன் வெற்றியில் நிலைபெறுகிறான்.
12.94.26
इत्युक्तो वामदेवेन सर्वं तत्कृतवान्नृपः ।
तथा कुर्वंस्त्वमप्येतौ लोकौजेता न संशयः ॥ १२.९४.२६ ॥
வாமதேவர் இவ்வாறு கூறியபோது அரசன் அனைத்தையும் செய்தான்; அவ்வாறே நீயும் செய்தால் இவ்விரு உலகங்களையும் வெல்வாய், இதில் ஐயமில்லை.