மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.95
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.95.1
अथ यो विजिगीषेत क्षत्रियः क्षत्रियं युधि ।
कस्तस्य विजये धर्मो ह्येतं पृष्टो ब्रवीहि मे ॥ १२.९५.१ ॥
இப்போது போரில் மற்றொரு க்ஷத்திரியனை வெல்ல விரும்பும் க்ஷத்திரியனுக்கு, அவனது வெற்றியில் என்ன தர்மம் உள்ளது? இதை நான் கேட்கிறேன், எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.95.2
ससहायोऽसहायो वा राष्ट्रमागम्य भूमिपः ।
ब्रूयादहं यो राजेति रक्षिष्यामि च वः सदा ॥ १२.९५.२ ॥
துணைவர்களுடனோ தனியாகவோ ஒரு நாட்டிற்கு வந்து, ஒரு அரசன் "நான் அரசன், உங்களை எப்போதும் காப்பேன்" என்று சொல்லட்டும்.
12.95.3
मम धर्मबलिं दत्त किंवा मां प्रतिपत्स्यथ ।
ते चोक्तमागतं तत्र घृणीयुः कुशलं भवेत् ॥ १२.९५.३ ॥
எனக்கு தர்ம வரியைக் கொடுங்கள், அல்லது என்னை எதிர்கொள்ளுங்கள். அங்கு வந்து சொல்லப்பட்டதை அவர்கள் கருணையுடன் ஏற்றால் நன்மை உண்டாகும்.
12.95.4
ते चेदक्षत्रियाः सन्तो विरुध्येरन्कथंचन ।
सर्वोपायैर्नियन्तव्या विकर्मस्था नराधिप ॥ १२.९५.४ ॥
அவர்கள் க்ஷத்திரியர் அல்லாதவர்களாக இருந்து எப்படியாவது எதிர்த்தால், ஓ நராதிபா, தவறான செயலில் ஈடுபட்டவர்களை எல்லா வழிகளிலும் அடக்க வேண்டும்.
12.95.5
अशस्त्रं क्षत्रियं मत्वा शस्त्रं गृह्णात्यथापरः ।
त्राणायाप्यसमर्थं तं मन्यमानमतीव च ॥ १२.९५.५ ॥
ஆயுதமற்ற க்ஷத்திரியனை ஒருவன் நினைத்து, மற்றவன் ஆயுதம் ஏந்துகிறான்; அவனைத் தன்னைக் காப்பதில் மிகவும் இயலாதவனாக அவன் கருதுகிறான்.
12.95.6
अथः यः क्षत्रियो राजा क्षत्रियं प्रत्युपाव्रजेत् ।
कथं संप्रतियोद्धव्यस्तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १२.९५.६ ॥
இப்போது எந்த க்ஷத்திரிய அரசன் மற்றொரு க்ஷத்திரியனை எதிர்த்து வருகிறானோ, அவனுடன் எப்படி போர் செய்ய வேண்டும்? ஓ பிதாமகரே, அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
12.95.7
नासन्नह्यो नाकवचो योद्धव्यः क्षत्रियो रणे ।
एक एकेन भाव्यश्च विसृजेति क्षिपामि च ॥ १२.९५.७ ॥
கவசமின்றி இருப்பவனையும், கவசம் அணிந்தவனையும், போரில் ஒரு க்ஷத்திரியன் எதிர்க்கக் கூடாது. ஒருவன் ஒருவனுடனே எதிர்க்க வேண்டும்; ‘விடு’ என்று சவாலை நான் வீசுகிறேன்.
12.95.8
स चेत्सन्नद्ध आगच्छेत्सन्नद्धव्यं ततो भवेत् ।
स चेत्ससैन्य आगच्छेत्ससैन्यस्तमथाह्वयेत् ॥ १२.९५.८ ॥
அவன் கவசத்துடன் வந்தால், அப்போது அவனும் கவசம் அணிய வேண்டும். அவன் படையுடன் வந்தால், அவனைப் படையுடன் சென்றே எதிர்கொள்ள வேண்டும்.
12.95.9
स चेन्निकृत्या युध्येत निकृत्या प्रतियोधयेत् ।
अथ चेद्धर्मतो युध्येद्धर्मेणैव निवारयेत् ॥ १२.९५.९ ॥
அவன் வஞ்சனையால் போரிட்டால், அவனையும் வஞ்சனையாலேயே எதிர்க்க வேண்டும். ஆனால் அவன் தர்மப்படி போரிட்டால், தர்மத்தாலேயே அவனைத் தடுக்க வேண்டும்.
12.95.10
नाश्वेन रथिनं यायादुदियाद्रथिनं रथी ।
व्यसने न प्रहर्तव्यं न भीताय जिताय च ॥ १२.९५.१० ॥
குதிரை வீரன் தேர்வீரனை எதிர்த்துச் செல்லக் கூடாது; தேர்வீரன் தேர்வீரனையே எதிர்த்து எழ வேண்டும். துன்பத்தில் இருப்பவனையும், அஞ்சியவனையும், தோற்கடிக்கப்பட்டவனையும் தாக்கக் கூடாது.
12.95.11
नेषुर्लिप्तो न कर्णी स्यादसतामेतदायुधम् ।
यथार्थमेव योद्धव्यं न क्रुद्ध्येत जिघांसतः ॥ १२.९५.११ ॥
விஷம் தடவிய அம்பையோ, முள் கொண்ட (கர்ணி) அம்பையோ பயன்படுத்தக் கூடாது; அது தீயவர்களின் ஆயுதம். முறைப்படியே போரிட வேண்டும்; கொல்ல முயல்பவன் மீது கோபம் கொள்ளக் கூடாது.
12.95.12
नास्त्येकस्य गजो युद्धे गजश्चेकस्य विद्यते ।
न पदातिर्गजं युध्येन्न गतेन पदातिनम् ॥ १२.९५.१२ ॥
யானை இல்லாதவனுக்குப் போரில் யானை இருப்பதில்லை; யானை உள்ளவனும் (அதை அடையாமல்) இருப்பான். காலாட்படை வீரன் யானையுடன் போரிடக் கூடாது; சென்றவன் காலாட்படை வீரனுடன் போரிடக் கூடாது.
12.95.13
हस्तिना योधयेन्नागं कदाचिच्छिक्षितो हयः ।
दिव्यास्त्रबलसंपन्नः कामं युध्येत सर्वदा।
नागे भूमौ समे चैव रथेनाश्वेन वा पुनः ॥ १२.९५.१३ ॥
பயிற்சி பெற்ற குதிரை ஒரு காலத்தில் யானையை யானையுடன் போரிடச் செய்யலாம்; தெய்வீக அஸ்திரபலம் பெற்ற வீரன் விருப்பம்போல் எப்போதும் போரிடலாம் — யானைக்கு எதிராகவும், சமதரையிலும், தேரிலிருந்தோ குதிரையிலிருந்தோ கூட.
12.95.14
रामरावणयोर्युद्धे हरयो वै पदातयः ।
लक्ष्मणश्च महाभागस्तथा राजन्विभीषणः ॥ १२.९५.१४ ॥
ராமன் ராவணன் போரில் குரங்குகள் காலாட்படையாகப் போரிட்டன; ஓ அரசே, மகாபாக்கியவான் லக்ஷ்மணனும், விபீஷணனும் அவ்வாறே.
12.95.15
रावणस्यान्तकाले च रथेनैन्द्रेण राधवः ।
निजघान दुराचारं रावणं पापकारिणम् ॥ १२.९५.१५ ॥
ராவணனின் இறுதிக் காலத்தில் ராகவன் (ராமன்) இந்திரனின் தேரில் கொடியவனும் பாவச்செயல் புரிந்தவனுமான ராவணனைக் கொன்றான்.
12.95.16
दिव्यास्त्रबलसंपन्ने सर्वमेतद्विधीयते ।
देवासुरेषु सर्वेषु दृष्टमेतत्पुरातनैः ॥ १२.९५.१६ ॥
தெய்வீக அஸ்திர பலம் பெற்றவனுக்கு இவையனைத்தும் விதிக்கப்பட்டுள்ளன; தேவர்களிலும் அசுரர்களிலும் எல்லோரிடத்தும் இதை முன்னோர்கள் கண்டிருக்கிறார்கள்.
12.95.17
साधूनां तु यदा भेदात्साधुश्चेद्व्यसनी भवेत् ।
निष्प्राणो नाभिहन्तव्यो नानपत्यः कथंचन।
भग्नशस्त्रो विपन्नश्च कृत्तज्यो हतवाहनः। ॥ १२.९५.१७ ॥
நல்லவர்களிடையே பிளவு ஏற்பட்டு ஒரு நல்லவன் துன்பத்தில் விழுந்தால், உயிரற்றவனையோ, மக்கட்பேறு இல்லாதவனையோ எவ்வகையிலும் தாக்கக்கூடாது; ஆயுதம் உடைந்தவனையும், ஆபத்தில் சிக்கியவனையும், வில்நாண் அறுந்தவனையும், வாகனம் கொல்லப்பட்டவனையும் (தாக்கக்கூடாது).
12.95.18
चिकित्स्यः स्यात्स्वविषये प्राप्यो वा स्वगृहे भवेत् ।
निर्व्रणश्च स भोक्तव्य एष धर्मः सनातनः ॥ १२.९५.१८ ॥
அவனுக்குச் சிகிச்சை அளிக்கப்பட வேண்டும்; அவன் தன் நாட்டிலோ தன் வீட்டிலோ கொண்டுசெல்லப்பட வேண்டும்; காயமின்றி அவனை ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் — இதுவே நித்திய தர்மம்.
12.95.19
तस्माद्धर्मेण योद्धव्यमिति स्वायंभुवोऽब्रवात् ।
सत्सु नित्यः सतां धर्मस्तमास्थाय न नाशयेत् ॥ १२.९५.१९ ॥
எனவே தர்மத்தின்படியே போர் செய்ய வேண்டும் என்று சுவாயம்பு (மனு) கூறினார். நல்லோரிடத்தில் தர்மம் நித்தியமாக நிலைத்திருக்கிறது; அதைப் பற்றிக்கொண்டு அதை அழிக்கக்கூடாது.
12.95.20
यो वै जयत्यधर्मेण क्षत्रियो धर्मसंगरः ।
आत्मानमात्मना हन्ति पापो निकृतिजीवनः ॥ १२.९५.२० ॥
அதர்மத்தால் வெல்லும் க்ஷத்திரியன் — தர்மப் போர் என்ற பெயரில் — அவன் பாவி, வஞ்சனையால் வாழ்பவன்; தன்னையே தானே கொல்கிறான்.
12.95.21
कर्म चैतदसाधूनां साधून्योऽसाधुना जयेत् ।
धर्मेण निधनं श्रेयो न जयः पापकर्मणा ॥ १२.९५.२१ ॥
இது தீயோரின் செயல் — தீய வழியால் நல்லோரை வெல்வது. தர்மத்தால் மரணம் மேலானது; பாவச்செயலால் வெற்றி அல்ல.
12.95.22
नाधर्मश्चरितो राजन्सद्यः फलति गौरिव ।
मूलानि च प्रशाखाश्च दहन्समधिगच्छते ॥ १२.९५.२२ ॥
அரசே! செய்யப்படும் அதர்மம் உடனே பலன் தருவதில்லை — பசுவைப் போல (மெல்ல பலன் தருகிறது). வேர்களையும் கிளைகளையும் எரித்துக் கொண்டே அது பரவுகிறது.
12.95.23
पापेन कर्मणा वित्तं लब्ध्वा पापः प्रहृष्यति ।
स वर्धमानस्तेनैव पापः पापे प्रसज्जति ॥ १२.९५.२३ ॥
பாவச்செயலால் செல்வம் பெற்று பாவி மகிழ்கிறான். அதனாலேயே வளர்ந்து, பாவத்திலேயே பற்றுக்கொள்கிறான்.
12.95.24
न धर्मोऽस्तीति मन्वानः शुचीनवहसन्निव ।
अश्रद्दधानश्च भवेद्विनाशमुपगच्छति
स बद्धो वारुणैः पाशैरमर्त्यैरवमन्यते। ॥ १२.९५.२४ ॥
'தர்மம் இல்லை' என்று நினைத்து, தூயவர்களை ஏளனம் செய்வது போல நம்பிக்கையற்றவனாய் அவன் அழிவை அடைகிறான். வருணனின் பாசங்களால் கட்டுப்பட்டு, தேவர்களால் இகழப்படுகிறான்.
12.95.25
महादृतिरिवाध्मातः स्वकृतेनैव वर्धते ।
ततः समूलो ह्रियते नदीकूलादिव द्रुमा ॥ १२.९५.२५ ॥
காற்றால் உப்பிய பெரிய தோல்பை தன் செயலாலேயே பெருகுகிறது; பின்பு அது வேரோடு நதிக்கரையிலிருந்து அடித்துச் செல்லப்படும் மரங்களைப் போல் அடித்துச் செல்லப்படுகிறது.
12.95.26
अथैनमभिनिन्दन्ति भिन्नं कुम्भमिवाश्यानि ।
तस्माद्धर्मेण विजयं कोशं लिप्सेत भूमिपः ॥ १२.९५.२६ ॥
பின்பு மக்கள் அவனை இகழ்கின்றனர், உடைந்த குடத்தைக் கற்கள் இகழ்வது போல். ஆகையால் அரசன் தர்மத்தால் வெற்றியையும் கருவூலத்தையும் நாட வேண்டும்.