Mahābhārata · Adhyāya 12.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.96.1
नाधर्मेण महीं जेतुं लिप्सेत जगतीपतिः ।
अधर्मविजयं लब्ध्वा को नु मन्येत भूमिपः ॥ १२.९६.१ ॥
Ein König sollte nicht danach streben, die Erde durch Adharma zu erobern. Wer König, der einen adharmischen Sieg errungen hat, würde ihn für gut halten?
12.96.2
अधर्मयुक्तो विजयो ह्यध्रुवोऽस्वर्ग्य एव च ।
पातयत्येव राजानं महीं च भरतर्षभ ॥ १२.९६.२ ॥
Ein Sieg, der mit Adharma verbunden ist, ist unbeständig und führt nicht zum Himmel. O Stier der Bharatas, er stürzt in der Tat den König und auch die Erde.
12.96.3
विशीर्णकवचं चैव तवास्मीति च वादिनम् ।
कृताञ्जलिं न्यस्तशस्त्रं गृहीत्वा न विहिंसयेत् ॥ १२.९६.३ ॥
Auch wenn man jemanden ergriffen hat, dessen Rüstung zerbrochen ist, der sagt 'Ich bin der Deine', die Hände faltet und die Waffen niederlegt, soll man ihn nicht verletzen.
12.96.4
बलेन विजितो यश्च न तं युध्येत भूमिपः ।
संवत्सरं विप्रणयेत्तस्माज्जातः पुनर्भवेत् ॥ १२.९६.४ ॥
Ein König soll mit dem, der mit Gewalt besiegt wurde, nicht erneut kämpfen. Er soll ihn ein Jahr bei sich behalten; danach wird jener gleichsam wiedergeboren.
12.96.5
नार्वाक्संवत्सरात्कन्या प्रष्टव्या विक्रमाहृता ।
एवमेव धनं सर्वं यच्चान्यत्सहसा हृतम् ॥ १२.९६.५ ॥
Vor Ablauf eines Jahres soll ein Mädchen, das mit Gewalt entführt wurde, nicht befragt werden; ebenso alles Vermögen und andere Dinge, die plötzlich geraubt wurden.
12.96.6
न तु वध्ये धनं तिष्ठेत्पिबेयुर्ब्राह्मणाः पयः ।
युञ्जीरन्नप्यनडुहः क्षन्तव्यं वा पुनर्भवेत् ॥ १२.९६.६ ॥
Doch Reichtum soll nicht dort bleiben, wo ein Blutbad geschah. Die Brahmanen sollen Milch trinken, und Ochsen sollen angespannt werden; oder es soll Vergebung gewährt werden, damit es wieder geschieht.
12.96.7
राज्ञा राजैव योद्धव्यस्तथा धर्मो विधीयते ।
नान्यो राजानमभ्यस्येदराजन्यः कथंचन ॥ १२.९६.७ ॥
Ein König soll nur gegen einen König kämpfen; so wird die Pflicht vorgeschrieben. Keiner, der nicht zur Kriegerkaste gehört, soll in irgendeiner Weise einen König angreifen.
12.96.8
अनीकयोः संहतयोर्यदीयाद्ब्राह्मणोऽन्तरा ।
शान्तिमिच्छन्नुभयतो न योद्धव्यं तदा भवेत् ॥ १२.९६.८ ॥
Wenn zwei aufgestellte Heere einander gegenüberstehen und ein Brahmane, der den Frieden wünscht, zwischen ihnen erscheint, so darf zu dieser Zeit auf keiner Seite gekämpft werden.
12.96.9
मर्यादां शाश्वतीं भिन्द्याद्ब्राह्मणं योऽभिलङ्घयेत् ।
अथ चेल्लङ्घयेदेव मर्यादां क्षत्रियब्रुवः।
असङ्ख्येपतदूर्ध्वं स्यादनादेयश्च संसदि ॥ १२.९६.९ ॥
Wer einen Brahmanen überschreitet, bricht die ewige Grenze. Und wenn einer, der sich Kṣatriya nennt, diese Grenze überschreitet, so fällt er in unzählige Erniedrigung und wird in der Versammlung unannehmbar.
12.96.10
यस्तु धर्मविलोपेन मर्यादाभेदनेन च ।
तां वृत्तिं नानुवर्तेत विजिगीषुर्महीपतिः ॥ १२.९६.१० ॥
Doch ein König, der nach Eroberung strebt, soll jenem Verhalten nicht folgen, das durch Zerstörung des Dharma und Brechen der Grenzen geschieht.
12.96.11
धर्मलब्धाद्धि विजयाल्लाभः कोऽभ्यधिको भवेत् ॥ १२.९६.११ ॥
Denn welcher größere Gewinn könnte es geben als der durch Dharma errungene Sieg?
12.96.12
सहसा न्याय्यभूतानि क्षिप्रमेव प्रसादयेत् ।
सान्त्वेन भोगदानेन स राज्ञां परमो नयः ॥ १२.९६.१२ ॥
Denen, die rechtmäßig Anspruch haben, soll man nicht vorschnell zürnen, sondern sie rasch besänftigen; sie durch Güte und die Gabe von Genüssen zu beschwichtigen, das ist die höchste Staatskunst der Könige.
12.96.13
भुज्यमाना ह्यभोगेन स्वराष्ट्रादभितापिताः ।
अमित्रान्पर्युपासीरन्व्यसनौघप्रतीक्षिणः ॥ १२.९६.१३ ॥
Die im eigenen Reich durch Mangel bedrängt und gequält sind und die Flut des Unheils erwarten, werden sich den Feinden zuwenden.
12.96.14
अमित्रोपग्रहं चास्य ते कुर्युः क्षिप्रमापदि ।
संतुष्टाः सर्वतो राजन्राजव्यसनकाङ्क्षिणः ॥ १२.९६.१४ ॥
O König, jene, die von allen Seiten das Unglück des Königs begehren, werden zufrieden sogleich jenen Feind in der Not in ihre Gunst aufnehmen.
12.96.15
नामित्रो विनिकर्तव्यो नातिच्छेद्यः कथंचन ।
जीवितं ह्यप्यतिच्छिन्नः संत्यजेदेकदा नरः ॥ १२.९६.१५ ॥
Ein Feind darf nicht vollständig vernichtet und auf keine Weise übermäßig abgeschnitten werden, denn ein völlig Abgeschnittener mag sein Leben mit einem Mal aufgeben.
12.96.16
अल्पेनापि च संयुक्तस्तुष्यते नापराधितः ।
शुद्धं जीवितमेवापि तादृशो बहुमन्यते ॥ १२.९६.१६ ॥
Auch wenn er wenig besitzt, ist er zufrieden und wird nicht zum Schuldigen; ein solcher Mann hält sogar ein reines Leben für viel.
12.96.17
यस्य स्फीतो जनपदः संपन्नः प्रियराजकः ।
संतुष्टभृत्यसचिवो दृढमूलः स पार्थिवः ॥ १२.९६.१७ ॥
Jener König, dessen Land blüht und gedeiht, dessen Beamte beliebt sind, dessen Diener und Minister zufrieden sind, ist fest verwurzelt.
12.96.18
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या ये चान्ये श्रुतसत्तमाः ।
पूजार्हाः पूजिता यस्य स वै लोकविदुच्यते ॥ १२.९६.१८ ॥
Wer die verehrungswürdigen Opferpriester, Hauspriester und Lehrer sowie die anderen gelehrtesten Männer ehrt, der heißt wahrhaftig ein Kenner der Welt.
12.96.19
एतेनैव च वृत्तेन महीं प्राप सुरोत्तमः ।
अन्येऽपि चैव विजयं विजिगीषन्ति पार्थिवाः ॥ १२.९६.१९ ॥
Durch genau dieses Verhalten erlangte der Beste unter den Göttern die Erde; auch andere Könige, nach Sieg verlangend, handeln so.
12.96.20
भूमिवर्जं धनं राजा जित्वा राजन्महाहवे ।
अपि चान्नोषधीः शश्वदाजहार प्रतर्दनः ॥ १२.९६.२० ॥
O König, nachdem er in der großen Schlacht gesiegt hatte, nahm der König Reichtum außer dem Land; und Pratardana nahm ständig auch Speise und Heilkräuter.
12.96.21
अग्रिहोत्राग्निशेषं च हविर्भोजनमेव च ।
आजहार दिवोदासस्ततो विप्रकृतोऽभवत् ॥ १२.९६.२१ ॥
Divodāsa nahm auch den Rest des Agnihotra-Feuers und die Speise der Opfergabe; da wurde er zu einem, der die Brahmanen verletzt hatte.
12.96.22
सराजकानि राष्ट्राणि नाभागो दक्षिणां ददौ ।
अन्यत्र श्रोत्रियस्वाच्च तापसार्थाच्च भारत ॥ १२.९६.२२ ॥
Nābhāga gab Reiche samt ihren Königen als Dakṣiṇā, o Bhārata, außer dem Besitz gelehrter Brahmanen und dem, was den Asketen zusteht.
12.96.23
उच्चावचानि वित्तानि धर्मज्ञानां युधिष्ठिर ।
आसन्राज्ञां पुराणानां सर्वं तन्मम रोचते ॥ १२.९६.२३ ॥
O Yudhiṣṭhira, die alten Könige, die das Dharma kannten, besaßen Reichtümer aller Art, hohe und niedere; all das gefällt mir.
12.96.24
सर्वविद्यातिरेकेण जयमिच्छेन्महीपतिः ।
न मायया न दम्भेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १२.९६.२४ ॥
Ein König, der nach Sieg verlangt, soll alles Wissen übertreffen, nicht durch Täuschung oder Heuchelei; wer Wohlergehen für sich selbst wünscht, soll so handeln.