மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.96
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.96.1
नाधर्मेण महीं जेतुं लिप्सेत जगतीपतिः ।
अधर्मविजयं लब्ध्वा को नु मन्येत भूमिपः ॥ १२.९६.१ ॥
அரசன் அதர்மத்தால் பூமியை வெல்ல விரும்பக்கூடாது. அதர்ம வெற்றியைப் பெற்ற எந்த அரசன் அதனை நல்லதென்று கருதுவான்?
12.96.2
अधर्मयुक्तो विजयो ह्यध्रुवोऽस्वर्ग्य एव च ।
पातयत्येव राजानं महीं च भरतर्षभ ॥ १२.९६.२ ॥
அதர்மத்தோடு கூடிய வெற்றி நிலையற்றது, சுவர்க்கத்தை அளிக்காதது. பரதர்களில் சிறந்தவனே, அது அரசனையும் பூமியையும் வீழ்த்துகிறது.
12.96.3
विशीर्णकवचं चैव तवास्मीति च वादिनम् ।
कृताञ्जलिं न्यस्तशस्त्रं गृहीत्वा न विहिंसयेत् ॥ १२.९६.३ ॥
கவசம் சிதைந்தவனும், 'நான் உன்னுடையவன்' என்று சொல்பவனும், கைகூப்பியவனும், ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தவனுமானவனைப் பிடித்தாலும் துன்புறுத்தக்கூடாது.
12.96.4
बलेन विजितो यश्च न तं युध्येत भूमिपः ।
संवत्सरं विप्रणयेत्तस्माज्जातः पुनर्भवेत् ॥ १२.९६.४ ॥
வலிமையால் வெல்லப்பட்டவனுடன் அரசன் மீண்டும் போர் செய்யக்கூடாது. அவனை ஒரு வருடம் தன்னிடம் வைத்திருக்க வேண்டும்; அதன்பின் அவன் மீண்டும் பிறப்பான்.
12.96.5
नार्वाक्संवत्सरात्कन्या प्रष्टव्या विक्रमाहृता ।
एवमेव धनं सर्वं यच्चान्यत्सहसा हृतम् ॥ १२.९६.५ ॥
ஓர் ஆண்டுக்கு முன் பலவந்தமாகக் கவரப்பட்ட கன்னிப்பெண்ணை விசாரிக்கக்கூடாது. அதுபோலவே திடீரெனக் கவரப்பட்ட எல்லாச் செல்வமும் மற்றவையும் அவ்வாறே.
12.96.6
न तु वध्ये धनं तिष्ठेत्पिबेयुर्ब्राह्मणाः पयः ।
युञ्जीरन्नप्यनडुहः क्षन्तव्यं वा पुनर्भवेत् ॥ १२.९६.६ ॥
ஆனால் கொலையின் பொருட்டு செல்வம் வைக்கப்படக்கூடாது. பிராமணர்கள் பாலைப் பருகட்டும்; எருதுகளும் பூட்டப்படட்டும்; அல்லது மன்னிப்பு வழங்கப்பட வேண்டும், அது மீண்டும் நடைபெறட்டும்.
12.96.7
राज्ञा राजैव योद्धव्यस्तथा धर्मो विधीयते ।
नान्यो राजानमभ्यस्येदराजन्यः कथंचन ॥ १२.९६.७ ॥
அரசன் அரசனுடனேயே போரிட வேண்டும்; இதுவே தர்மமாக விதிக்கப்பட்டது. அரசனல்லாத மற்றவன் எந்த வகையிலும் அரசனைத் தாக்கக் கூடாது.
12.96.8
अनीकयोः संहतयोर्यदीयाद्ब्राह्मणोऽन्तरा ।
शान्तिमिच्छन्नुभयतो न योद्धव्यं तदा भवेत् ॥ १२.९६.८ ॥
இரு படைகளும் அணிவகுத்து நிற்கும்போது, சமாதானத்தை விரும்பும் ஒரு பிராமணன் இடையே வந்தால், அப்போது இருபுறமும் போரிடக் கூடாது.
12.96.9
मर्यादां शाश्वतीं भिन्द्याद्ब्राह्मणं योऽभिलङ्घयेत् ।
अथ चेल्लङ्घयेदेव मर्यादां क्षत्रियब्रुवः।
असङ्ख्येपतदूर्ध्वं स्यादनादेयश्च संसदि ॥ १२.९६.९ ॥
பிராமணனை மீறுபவன் நித்திய மரியாதையை உடைக்கிறான். மேலும் க்ஷத்திரியன் என்று கூறிக்கொள்பவன் இந்த எல்லையை மீறினால், அதன் பின் அவன் எண்ணற்ற இழிவுக்கு ஆளாகி, சபையில் ஏற்கப்படாதவன் ஆவான்.
12.96.10
यस्तु धर्मविलोपेन मर्यादाभेदनेन च ।
तां वृत्तिं नानुवर्तेत विजिगीषुर्महीपतिः ॥ १२.९६.१० ॥
ஆனால் வெற்றியை விரும்பும் மன்னன், தர்மத்தை அழித்தும் எல்லையை மீறியும் நடக்கும் அந்த நடத்தையைப் பின்பற்றக் கூடாது.
12.96.11
धर्मलब्धाद्धि विजयाल्लाभः कोऽभ्यधिको भवेत् ॥ १२.९६.११ ॥
தர்மத்தால் அடையப்பட்ட வெற்றியை விட மேலான லாபம் வேறு எது இருக்க முடியும்?
12.96.12
सहसा न्याय्यभूतानि क्षिप्रमेव प्रसादयेत् ।
सान्त्वेन भोगदानेन स राज्ञां परमो नयः ॥ १२.९६.१२ ॥
நியாயமாக உரிமையுள்ளவர்களை அவசரப்பட்டுச் சீற்றப்படுத்தாமல், விரைவாகவே சமாதானப்படுத்த வேண்டும். சாந்தமான சொல்லாலும் செல்வ அளிப்பாலும் அவர்களை மகிழ்விப்பதே அரசர்களுக்கு மிக உயர்ந்த நீதியாகும்.
12.96.13
भुज्यमाना ह्यभोगेन स्वराष्ट्रादभितापिताः ।
अमित्रान्पर्युपासीरन्व्यसनौघप्रतीक्षिणः ॥ १२.९६.१३ ॥
தங்கள் சொந்த நாட்டில் உணவின்மையால் துன்புறுத்தப்பட்டு வாடுபவர்கள், பேரிடர் வெள்ளத்தை எதிர்பார்த்தவர்களாய், எதிரிகளை அணுகுவார்கள்.
12.96.14
अमित्रोपग्रहं चास्य ते कुर्युः क्षिप्रमापदि ।
संतुष्टाः सर्वतो राजन्राजव्यसनकाङ्क्षिणः ॥ १२.९६.१४ ॥
அரசே, எல்லாப் பக்கமும் அரசனின் துன்பத்தை விரும்புபவர்கள், திருப்தியுற்று, ஆபத்தில் விரைவில் அந்த எதிரியைத் தங்கள் ஆதரவாளனாக்குவார்கள்.
12.96.15
नामित्रो विनिकर्तव्यो नातिच्छेद्यः कथंचन ।
जीवितं ह्यप्यतिच्छिन्नः संत्यजेदेकदा नरः ॥ १२.९६.१५ ॥
எதிரியை முழுவதுமாக வெட்டி ஒழிக்கக் கூடாது; எந்த வகையிலும் அதிகமாக வெட்டவும் கூடாது, ஏனெனில் முற்றிலும் வெட்டப்பட்ட மனிதனும் ஒரே நேரத்தில் உயிரைத் துறக்கக்கூடும்.
12.96.16
अल्पेनापि च संयुक्तस्तुष्यते नापराधितः ।
शुद्धं जीवितमेवापि तादृशो बहुमन्यते ॥ १२.९६.१६ ॥
சிறிதளவு பெற்றாலும் திருப்தியடைகிறான்; குற்றம் செய்யாதவனாகிறான்; அத்தகையவன் தூய வாழ்க்கையையும் பெரிதாகக் கருதுகிறான்.
12.96.17
यस्य स्फीतो जनपदः संपन्नः प्रियराजकः ।
संतुष्टभृत्यसचिवो दृढमूलः स पार्थिवः ॥ १२.९६.१७ ॥
யாருடைய நாடு செழிப்பும் வளமும் கொண்டதோ, யாருடைய அதிகாரிகள் விருப்பமானவர்களோ, யாருடைய ஊழியர்களும் அமைச்சர்களும் திருப்தியுடையவர்களோ, அந்த அரசன் உறுதியான வேரூன்றியவன்.
12.96.18
ऋत्विक्पुरोहिताचार्या ये चान्ये श्रुतसत्तमाः ।
पूजार्हाः पूजिता यस्य स वै लोकविदुच्यते ॥ १२.९६.१८ ॥
ருத்விக்குகள், புரோகிதர்கள், ஆசாரியர்கள், மற்றும் சிறந்த கற்றவர்கள் ஆகியோர் யாருக்கு மதிப்புக்குரியவராக உள்ளனரோ, யாரால் அவர்கள் மதிக்கப்படுகிறார்களோ, அவனே உலகை அறிந்தவன் எனப்படுகிறான்.
12.96.19
एतेनैव च वृत्तेन महीं प्राप सुरोत्तमः ।
अन्येऽपि चैव विजयं विजिगीषन्ति पार्थिवाः ॥ १२.९६.१९ ॥
இந்த ஒழுக்கத்தாலேயே தேவர்களில் சிறந்தவர் பூமியை அடைந்தார். மற்ற அரசர்களும் வெற்றியை விரும்பி இவ்வாறே செய்கின்றனர்.
12.96.20
भूमिवर्जं धनं राजा जित्वा राजन्महाहवे ।
अपि चान्नोषधीः शश्वदाजहार प्रतर्दनः ॥ १२.९६.२० ॥
அரசே, பெரும் போரில் வென்று நிலத்தைத் தவிர்த்து செல்வத்தை அரசன் எடுத்தான்; பிரதர்தனன் உணவையும் மூலிகைகளையும் எப்போதும் எடுத்துக்கொண்டான்.
12.96.21
अग्रिहोत्राग्निशेषं च हविर्भोजनमेव च ।
आजहार दिवोदासस्ततो विप्रकृतोऽभवत् ॥ १२.९६.२१ ॥
அக்னிஹோத்ர அக்னியின் எஞ்சியதையும் ஹவிஸ் உணவையும் திவோதாசன் எடுத்துக்கொண்டான்; அதனால் அவன் பிராமணர்களுக்கு குற்றம் செய்தவனானான்.
12.96.22
सराजकानि राष्ट्राणि नाभागो दक्षिणां ददौ ।
अन्यत्र श्रोत्रियस्वाच्च तापसार्थाच्च भारत ॥ १२.९६.२२ ॥
நாபாகன் அரசர்களுடன் கூடிய நாடுகளை தக்ஷிணையாகக் கொடுத்தான்; பரதனின் வழியவனே, கற்ற பிராமணரின் சொத்தையும் தவசிகளுக்குரியதையும் தவிர.
12.96.23
उच्चावचानि वित्तानि धर्मज्ञानां युधिष्ठिर ।
आसन्राज्ञां पुराणानां सर्वं तन्मम रोचते ॥ १२.९६.२३ ॥
யுதிஷ்டிரா, தர்மம் அறிந்த பண்டைய அரசர்களிடம் உயர்ந்தவையும் தாழ்ந்தவையும் ஆன எல்லாச் செல்வமும் இருந்தது; அதுவே எனக்கு விருப்பமானது.
12.96.24
सर्वविद्यातिरेकेण जयमिच्छेन्महीपतिः ।
न मायया न दम्भेन य इच्छेद्भूतिमात्मनः ॥ १२.९६.२४ ॥
எல்லா அறிவுகளையும் மிஞ்சி அரசன் வெற்றியை விரும்ப வேண்டும்; மாயையாலும் பாசாங்காலும் அல்ல; தன் செழிப்பை விரும்புபவன் அவ்வாறே செய்யட்டும்.