مهابهاراتا · أدهيايا 12.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.99.1
अत्राप्युदाहरन्तीम-तिहासं पुरातनम् ।
प्रतर्दनो मैथिलश्च संग्रामं यत्र चक्रतुः ॥ १२.९९.१ ॥
وهنا أيضًا يروون حكاية قديمة، دار فيها القتال بين برatardana وملك ميثيلا.
12.99.2
यज्ञोपवीती संग्रामे जनको मिथिलाधिपः ।
योधानुद्धर्षयामास तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.९९.२ ॥
يا يودhishthira، إن جاناكا، سيد ميثيلا، لابس الخيط المقدس، حرّض المحاربين في المعركة؛ فاستمع إلى ذلك.
12.99.3
जनको मैथिलो राजा महात्मा सर्वतत्त्ववित् ।
योधानां दर्शयामास स्वर्गं नरकमेव च ॥ १२.९९.३ ॥
جاناكا، ملك ميثيلا العظيم النفس، العالم بكل الحقائق، أرى المحاربين الجنة والجحيم معًا.
12.99.4
अभीरूणामिमे लोका भास्वन्तो हन्त पश्यत ।
पूर्णा गन्धर्वकन्याभिः सर्वकामदुहोऽक्षयाः ॥ १२.९९.४ ॥
هذه عوالم الذين لا يخافون تتلألأ؛ انظروا! مليئة بعذارى الغندهاربا، تهب كل الرغبات، لا تفنى.
12.99.5
इमे पलायमानानां नरकाः प्रत्युपस्थिताः ।
अकीर्तिः शाश्वती चैव यतितव्यमनन्तरम् ॥ १२.९९.५ ॥
للفارّين تقف هذه الجحيم مُعدّة، والعار الدائم أيضًا؛ لذلك ينبغي السعي دون تأخير.
12.99.6
तान्दृष्ट्वाऽरीन्विजयत भूत्वा संत्यागबुद्धयः ।
नरकस्याप्रतिष्ठस्य मा भूत वशवर्तिनः ॥ १२.९९.६ ॥
بعد أن ترى أولئك، اغلب الأعداء بعقولٍ مُعدّةٍ للتخلي؛ ولا تقع تحت سلطان ذلك الجحيم الذي لا قرار له.
12.99.7
त्यागमूलं हि शूराणां स्वर्गद्वारमनुत्तमम् ।
इत्युक्तास्ते नृपतिना योधाः परपुरंजय ॥ १२.९९.७ ॥
إن التضحية أصل بوابة السماء العليا للأبطال. وقد خاطبهم الملك بذلك، أيها المحاربون الفاتحون لمدن الأعداء،
12.99.8
अजयन्त रणे शत्रून्हर्षयन्तो नरेश्वरम् ।
तस्मात्त्यक्तात्मना नित्यं स्थातव्यं रणमूर्धनि ॥ १२.९९.८ ॥
لقد انتصروا على الأعداء في المعركة، مسرّين سيد البشر. لذلك ينبغي أن يقف المرء دائمًا في مقدمة المعركة، متخليًا عن ذاته.
12.99.9
गजानां रथिनो मध्ये रथानामनुसादिनः ।
सादिनामन्तरे स्थाप्यं पादातमपि दंशितम् ॥ १२.९९.९ ॥
ينبغي أن يُوضع المحاربون على العربات بين الفيلة، والفرسان بين العربات، والمشاة المدرعون كذلك بين الفرسان.
12.99.10
य एवं व्यूहते राजा स नित्यं जयते रिपून् ।
तस्मदितद्विधातव्यं नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १२.९९.१० ॥
الملك الذي يرتب جيشه هكذا ينتصر دائمًا على أعدائه. لذلك، يا يودشتهيرا، ينبغي أن يُفعل هذا دائمًا.
12.99.11
स्वर्गे सुकृतमिच्छन्तः सुयुद्धेनातिमन्यवः ।
क्षोभयेयुरनीकानि सागरं मकरा यथा ॥ १२.९९.११ ॥
راغبين في الفضل في السماء، ومملوئين بحماسة شديدة في قتال حسن، سيزلزلون الجيوش كما تزلزل وحوش البحر المحيط.
12.99.12
हर्षयेयुर्विषण्णांश्च व्यवस्थाप्य परस्परम् ।
तेषां च भूमिं रक्षेयुर्भग्नान्नात्यनुसारयेत् ॥ १२.९९.१२ ॥
بعد أن يرتبوا بعضهم بعضًا، ينبغي أن يشجعوا المحبطين ويحرسوا أرضهم؛ ولا ينبغي أن يطاردوا المنهزمين بعيدًا.
12.99.13
पुनरावर्तमानानां निराशानां च जीविते ।
वेगः सुदुःसहो राजंस्तस्मान्नात्यनुसारयेत् ॥ १२.९९.१३ ॥
أيها الملك، إن اندفاع الذين يعودون يائسين من الحياة شديد لا يُطاق، فلذلك لا ينبغي مطاردتهم بعيدًا.
12.99.14
न हि प्रहर्तुमिच्छन्ति शूराः प्रद्रवतो भयात् ।
तस्मात्पलायमानानां कुर्यान्नात्यनुसारणम् ॥ १२.९९.१४ ॥
لا يرغب الأبطال في ضرب الفارّين من الخوف، فلذلك لا ينبغي مطاردة الهاربين.
12.99.15
चराणामचरा ह्यन्नमदंष्ट्रा दंष्ट्रिणामपि ।
अपाणयः पाणिमतामन्नं शूरस्य कातराः ॥ १२.९९.१५ ॥
الساكن طعام المتحرك، وعديم الأسنان طعام ذي الأسنان، وعديم اليدين طعام ذي اليدين، والجبناء طعام البطل.
12.99.16
समानपृष्ठोदरपाणिपादाः ।
पश्चाच्छरं भीरवोऽनुव्रजन्ति।
अतो भयार्ताः प्रणिपत्य भूयः ।
कृत्वाञ्जलीनुपतिष्ठन्ति शूरान् ॥ १२.९९.१६ ॥
مع أن ظهورهم وبطونهم وأيديهم وأرجلهم متماثلة، فإن الجبناء يتبعون السهم من الخلف؛ ولذلك يُصابون بالخوف فيسجدون مرة بعد أخرى، ويقفون أمام الأبطال مطبقين أكفهم.
12.99.17
शूरबाहुषु लोकोऽयं लम्बते पुत्रवत्सद ।
तस्मात्सर्वेषु लोकेषु शूरः संमानमर्हति ॥ १२.९९.१७ ॥
أيها الفاضل، إن هذا العالم معلّق على سواعد الأبطال كما يعتمد الأب على ابنه؛ فلذلك يستحق البطل الإكرام في جميع العوالم.
12.99.18
न हि शौर्यात्परं किंचिन्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
शूरः सर्वं पालयति सर्वं शूरे प्रतिष्ठितम् ॥ १२.९९.१८ ॥
ليس في العوالم الثلاثة شيء أعلى من الشجاعة؛ فالبطل يحمي الجميع، وكل شيء قائم على البطل.