மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 12.99
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
12.99.1
अत्राप्युदाहरन्तीम-तिहासं पुरातनम् ।
प्रतर्दनो मैथिलश्च संग्रामं यत्र चक्रतुः ॥ १२.९९.१ ॥
இங்கும் மக்கள் ஒரு பழைய வரலாற்றை எடுத்துரைக்கிறார்கள்; அதில் பிரதர்தனனும் மிதிலை மன்னனும் போரிட்டனர்.
12.99.2
यज्ञोपवीती संग्रामे जनको मिथिलाधिपः ।
योधानुद्धर्षयामास तन्निबोध युधिष्ठिर ॥ १२.९९.२ ॥
யுதிஷ்டிரா, யக்ஞோபவீதம் அணிந்த மிதிலை அதிபதி ஜனகர் போரில் வீரர்களை ஊக்கப்படுத்தினார்; அதைக் கேள்.
12.99.3
जनको मैथिलो राजा महात्मा सर्वतत्त्ववित् ।
योधानां दर्शयामास स्वर्गं नरकमेव च ॥ १२.९९.३ ॥
மிதிலை மன்னன் ஜனகர், மகாத்மாவும் எல்லா உண்மைகளையும் அறிந்தவருமாக, வீரர்களுக்கு சொர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் காட்டினார்.
12.99.4
अभीरूणामिमे लोका भास्वन्तो हन्त पश्यत ।
पूर्णा गन्धर्वकन्याभिः सर्वकामदुहोऽक्षयाः ॥ १२.९९.४ ॥
அஞ்சாதவர்களின் இந்த உலகங்கள் ஒளிர்கின்றன; இதோ பாருங்கள்! கந்தர்வ கன்னியர் நிறைந்தவை, எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவை, அழியாதவை.
12.99.5
इमे पलायमानानां नरकाः प्रत्युपस्थिताः ।
अकीर्तिः शाश्वती चैव यतितव्यमनन्तरम् ॥ १२.९९.५ ॥
ஓடுபவர்களுக்கு இந்த நரகங்கள் காத்திருக்கின்றன; நிலையான அபகீர்த்தியும் உண்டு; ஆகையால் தாமதமின்றி முயல வேண்டும்.
12.99.6
तान्दृष्ट्वाऽरीन्विजयत भूत्वा संत्यागबुद्धयः ।
नरकस्याप्रतिष्ठस्य मा भूत वशवर्तिनः ॥ १२.९९.६ ॥
அவர்களைக் கண்டு, தியாக மனம் கொண்டு, பகைவர்களை வெல்லுங்கள்; நிலையற்ற நரகத்தின் ஆளுகைக்கு உட்படாதீர்கள்.
12.99.7
त्यागमूलं हि शूराणां स्वर्गद्वारमनुत्तमम् ।
इत्युक्तास्ते नृपतिना योधाः परपुरंजय ॥ १२.९९.७ ॥
வீரர்களுக்கு துறவே மிக உயர்ந்த சொர்க்க வாயிலின் வேர். அரசனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட, பகைவர் நகரங்களை வெல்லும் வீரர்களே,
12.99.8
अजयन्त रणे शत्रून्हर्षयन्तो नरेश्वरम् ।
तस्मात्त्यक्तात्मना नित्यं स्थातव्यं रणमूर्धनि ॥ १२.९९.८ ॥
போரில் பகைவர்களை வென்று மன்னரை மகிழ்வித்தனர். ஆகவே, தன்னை அர்ப்பணித்து எப்போதும் போர்முனையில் நிற்க வேண்டும்.
12.99.9
गजानां रथिनो मध्ये रथानामनुसादिनः ।
सादिनामन्तरे स्थाप्यं पादातमपि दंशितम् ॥ १२.९९.९ ॥
யானைகளுக்கு நடுவில் தேர்வீரர்களும், தேர்களுக்கு நடுவில் குதிரைவீரர்களும் வைக்கப்பட வேண்டும்; குதிரைவீரர்களுக்கு நடுவில் கவசம் அணிந்த காலாட்படையினரும் வைக்கப்பட வேண்டும்.
12.99.10
य एवं व्यूहते राजा स नित्यं जयते रिपून् ।
तस्मदितद्विधातव्यं नित्यमेव युधिष्ठिर ॥ १२.९९.१० ॥
இவ்வாறு படையை வியூகமாக அமைக்கும் அரசன் எப்போதும் பகைவர்களை வெல்கிறான். ஆகவே, யுதிஷ்டிரா, இதை எப்போதும் செய்ய வேண்டும்.
12.99.11
स्वर्गे सुकृतमिच्छन्तः सुयुद्धेनातिमन्यवः ।
क्षोभयेयुरनीकानि सागरं मकरा यथा ॥ १२.९९.११ ॥
சொர்க்கத்தில் புண்ணியத்தை விரும்பி, சிறந்த போரால் மிக்க வேகம் கொண்டு, மகரங்கள் கடலைக் கலக்குவது போல படைகளைக் கலக்குவார்கள்.
12.99.12
हर्षयेयुर्विषण्णांश्च व्यवस्थाप्य परस्परम् ।
तेषां च भूमिं रक्षेयुर्भग्नान्नात्यनुसारयेत् ॥ १२.९९.१२ ॥
ஒருவரை ஒருவர் ஒழுங்குபடுத்தி, துயருற்றவர்களை மகிழ்விக்க வேண்டும்; அவர்களுடைய நிலத்தைக் காக்க வேண்டும். தோற்று ஓடியவர்களை அதிகம் துரத்தக் கூடாது.
12.99.13
पुनरावर्तमानानां निराशानां च जीविते ।
वेगः सुदुःसहो राजंस्तस्मान्नात्यनुसारयेत् ॥ १२.९९.१३ ॥
அரசே, உயிர் வாழ்வில் நம்பிக்கை இழந்து மீண்டு திரும்பி வருபவர்களின் வேகம் தாங்க முடியாதது; ஆகவே அவர்களை மிகத் தொடர்ந்து துரத்தக் கூடாது.
12.99.14
न हि प्रहर्तुमिच्छन्ति शूराः प्रद्रवतो भयात् ।
तस्मात्पलायमानानां कुर्यान्नात्यनुसारणम् ॥ १२.९९.१४ ॥
வீரர்கள் பயத்தால் ஓடுபவர்களைத் தாக்க விரும்புவதில்லை; ஆகவே ஓடுபவர்களைத் துரத்தக் கூடாது.
12.99.15
चराणामचरा ह्यन्नमदंष्ट्रा दंष्ट्रिणामपि ।
अपाणयः पाणिमतामन्नं शूरस्य कातराः ॥ १२.९९.१५ ॥
நகரும் உயிரினங்களுக்கு நகராதவை உணவு; பல்லுள்ளவற்றுக்குப் பல்லில்லாதவை உணவு; கைகளுள்ளவர்களுக்குக் கையில்லாதவர்கள் உணவு; வீரனுக்குக் கோழைகள் உணவு.
12.99.16
समानपृष्ठोदरपाणिपादाः ।
पश्चाच्छरं भीरवोऽनुव्रजन्ति।
अतो भयार्ताः प्रणिपत्य भूयः ।
कृत्वाञ्जलीनुपतिष्ठन्ति शूरान् ॥ १२.९९.१६ ॥
முதுகும், வயிறும், கையும், காலும் ஒன்றானவர்களாயினும், அச்சமுற்ற கோழைகள் பின்னிருந்து அம்பைப் பின்தொடர்கின்றனர்; ஆகவே அச்சத்தால் வாடி மீண்டும் மீண்டும் வணங்கி, கைகூப்பி வீரர்களின் அருகில் நிற்கின்றனர்.
12.99.17
शूरबाहुषु लोकोऽयं लम्बते पुत्रवत्सद ।
तस्मात्सर्वेषु लोकेषु शूरः संमानमर्हति ॥ १२.९९.१७ ॥
நல்லவனே, இவ்வுலகம் வீரர்களின் தோள்களில் மகனைப் போல் தொங்கி நிற்கிறது; ஆகவே எல்லா உலகங்களிலும் வீரன் மதிப்புக்குத் தகுதியுடையவன்.
12.99.18
न हि शौर्यात्परं किंचिन्त्रिषु लोकेषु विद्यते ।
शूरः सर्वं पालयति सर्वं शूरे प्रतिष्ठितम् ॥ १२.९९.१८ ॥
மூவுலகிலும் வீரத்தை விட உயர்ந்தது எதுவுமில்லை; வீரன் அனைவரையும் காக்கிறான், அனைத்தும் வீரனிலேயே நிலைபெற்றுள்ளன.