ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.101.1
दह्यमानाय विप्राय यः प्रयच्छत्युपानहौ ।
यत्फलं तस्य भवति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१०१.१ ॥
ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಯಾರು ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳಿ, ಪಿತಾಮಹ.
13.101.2
उपानहौ प्रयच्छेद्यो ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ।
मर्दते कण्टकान्सर्वान्विषमान्निस्तरत्यपि ॥ १३.१०१.२ ॥
ಸಮಾಧಾನದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪಾದರಕ್ಷೆಗಳನ್ನು ಕೊಡುವವನು ಎಲ್ಲ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ತುಳಿದು ವಿಷಮ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನೂ ದಾಟುತ್ತಾನೆ.
13.101.3
स शत्रूणामुपरि च सन्तिष्ठति युधिष्ठिर ।
यानं चाश्वतरीयुक्तं तस्य शुभ्रं विशाम्पते ॥ १३.१०१.३ ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅವನು ಶತ್ರುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಜೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಕತ್ತೆ-ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಶುಭ್ರ ವಾಹನ ಅವನಿಗೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
13.101.4
उपतिष्ठति कौन्तेय रौप्यकाञ्चनभूषितम् ।
शकटं दम्यसंयुक्तं दत्तं भवति चैव हि ॥ १३.१०१.४ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಬೆಳ್ಳಿ ಬಂಗಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಪಳಗಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿದ ಬಂಡಿ ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತದೆ; ಅದು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದಾಗುತ್ತದೆ.
13.101.5
यत्फलं तिलदाने च भूमिदाने च कीर्तितम् ।
गोदाने चान्नदाने च भूयस्तद्ब्रूहि कौरव ॥ १३.१०१.५ ॥
ತಿಲದಾನ, ಭೂದಾನ, ಗೋದಾನ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಾನದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೋ, ಕೌರವ, ಅದನ್ನು ಮತ್ತೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
13.101.6
शृणुष्व मम कौन्तैय तिलदानस्य यत्फलम् ।
निशम्य च यथान्यायं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१०१.६ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ತಿಲದಾನದ ಫಲವನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಕೇಳಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡು.
13.101.7
पितॄणां प्रथमं भोज्यं तिलाः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
तिलदानेन वै तस्मात्पितृपक्षः प्रमोदते ॥ १३.१०१.७ ॥
ಪಿತೃಗಳ ಮೊದಲ ಆಹಾರ ಎಳ್ಳು; ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ವಯಂಭುವು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು. ಆದ್ದರಿಂದ ತಿಲದಾನದಿಂದ ಪಿತೃಪಕ್ಷ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
13.101.8
माघमासे तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
सर्वसत्वसमाकीर्णं नरकं स न पश्यति ॥ १३.१०१.८ ॥
ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಎಳ್ಳು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸರ್ವ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ನರಕವನ್ನು ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.101.9
सर्वसत्रैश्च यजते यस्तिलैर्यजते पितॄन् ।
न चाकामेन दातव्यं तिलैः श्राद्धं कदाचन ॥ १३.१०१.९ ॥
ಎಲ್ಲಾ ಸತ್ರಯಾಗಗಳಿಂದ ಯಜಿಸುವವನು, ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವನು — ಆದರೆ ಕಾಮನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೀಡಬಾರದು.
13.101.10
महर्षेः कश्यपस्यैते गात्रेभ्यः प्रसृतास्तिलाः ।
ततो दिव्यं गता भावं प्रदानेषु तिलाः प्रभो ॥ १३.१०१.१० ॥
ಮಹರ್ಷಿ ಕಶ್ಯಪರ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಈ ಎಳ್ಳುಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದವು. ಓ ಪ್ರಭು, ನಂತರ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ದಿವ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿತು.
13.101.11
पौष्टिका रूपदाश्चैव तथा पापविनाशनाः ।
तस्मात्सर्वप्रदानेभ्यस्तिलदानं विशिष्यते ॥ १३.१०१.११ ॥
ಎಳ್ಳು ಪೋಷಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಸೌಂದರ್ಯ ನೀಡುತ್ತದೆ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಿಲದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ.
13.101.12
आपस्तम्बश्च मेधावी शङ्खश्च लिखितस्तथा ।
महर्षिर्गौतमश्चापि तिलदानैर्दिवं गताः ॥ १३.१०१.१२ ॥
ಮೇಧಾವಿ ಆಪಸ್ತಂಬ, ಶಂಖ, ಲಿಖಿತ ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿ ಗೌತಮರೂ ಎಳ್ಳು ದಾನಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
13.101.13
तिलहोमरता विप्राः सर्वे संयतमैथुनाः ।
समा गव्येन हविषा प्रवृत्तिषु च संस्थिताः ॥ १३.१०१.१३ ॥
ತಿಲಹೋಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಸಂಯಮಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೈಥುನದಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು; ಗವ್ಯ ಹವಿಸ್ಸಿನಂತೆ ಸಮಾನರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರರಾಗಿ ನಿಂತಿರುತ್ತಾರೆ.
13.101.14
सर्वेषामिति दानानां तिलदानं विशिष्यते ।
अक्षयं सर्वदानानां तिलदानमिहोच्यते ॥ १३.१०१.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಿಲದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆನಿಸುತ್ತದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳಲ್ಲಿ ತಿಲದಾನವು ಅಕ್ಷಯ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.101.15
उच्छिन्ने तु पुरा हव्ये कुशिकर्षिः परन्तपः ।
तिलैरग्नित्रयं हुत्वा प्राप्तवान्गतिमुत्तमाम् ॥ १३.१०१.१५ ॥
ಹಿಂದೆ ಹವಿಸ್ಸು ನಷ್ಟವಾದಾಗ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ ಕುಶಿಕ ಋಷಿ ತಿಲಗಳಿಂದ ಮೂರು ಅಗ್ನಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ಉತ್ತಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
13.101.16
इति प्रोक्तं कुरुश्रेष्ठ तिलदानमनुत्तमम् ।
विधानं येन विधिना तिलानामिह शस्यते ॥ १३.१०१.१६ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆ ಅನುತ್ತಮವಾದ ತಿಲದಾನವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ತಿಲಗಳ ವಿಧಾನವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರಶಂಸಿಸಲಾಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.101.17
अत ऊर्ध्वं निबोधेदं देवानां यष्टुमिच्छताम् ।
समागमे महाराज ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १३.१०१.१७ ॥
ಇದರ ನಂತರ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೋ, ಮಹಾರಾಜನೇ; ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬಯಸಿದಾಗ, ಸ್ವಯಂಭೂ ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ನಡೆದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಇದು ಆಯಿತು.
13.101.18
देवाः समेत्य ब्रह्माणं भूमिभागे यियश्रवः ।
शुभं देशमयाचन्त यजेम इति पार्थिव ॥ १३.१०१.१८ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡಬಯಸಿ, ಭೂಮಿಯ ಒಂದು ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಶುಭ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕೇಳಿದರು: "ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡೋಣ" ಎಂದು, ಓ ರಾಜನೇ.
13.101.19
भगवंस्त्वं प्रभुर्भूमेः सर्वस्य त्रिदिवस्य च ।
यजेम हि महाभाग यज्ञं भवदनुज्ञया ॥ १३.१०१.१९ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನೀವು ಭೂಮಿಗೂ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಪ್ರಭು. ಮಹಾಭಾಗ್ಯನೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಮತಿಯಿಂದ ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡೋಣ.
13.101.20
नाननुज्ञातभूमिर्हि यज्ञस्य फलमश्नुते ।
त्वं हि सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च।
प्रभुर्भवसि तस्मात्त्वं समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.१०१.२० ॥
ಅನುಮತಿ ಪಡೆಯದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಫಲ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚರಾಚರ ಸರ್ವ ಜಗತ್ತಿನ ಪ್ರಭು ನೀವೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.
13.101.21
ददानि मेदिनीभागं भवद्भ्योऽहं सुरर्षभाः ।
यस्मिन्देशे करिष्यध्वं यज्ञान्काश्यपनन्दनाः ॥ १३.१०१.२१ ॥
ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ನಿಮಗೆ ಭೂಮಿಯ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನು ನಾನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಕಶ್ಯಪನ ಮಕ್ಕಳೇ, ನೀವು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವಿರೋ ಅದು ನಿಮ್ಮದು.
13.101.22
भगवन्कृतकामाः स्म यक्ष्महे स्वाप्तदक्षिणैः ।
इमं तु देशं मुनयः पर्युपासन्ति नित्यदा ॥ १३.१०१.२२ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ನಮ್ಮ ಆಸೆ ಈಡೇರಿತು; ಸಮರ್ಪಕ ದಕ್ಷಿಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ. ಆದರೆ ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮುನಿಗಳು ಸದಾ ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.101.23
ततोऽगस्त्यश्च कण्वश्च भृगुरत्रिर्वृषाकपिः ।
असितो देवलश्चैव देवयज्ञमुपागमन् ॥ १३.१०१.२३ ॥
ಆಗ ಅಗಸ್ತ್ಯ, ಕಣ್ವ, ಭೃಗು, ಅತ್ರಿ, ವೃಷಾಕಪಿ, ಅಸಿತ ಮತ್ತು ದೇವಲರೂ ದೇವಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
13.101.24
ततो देवा महात्मान ईजिरे यज्ञमच्युतम् ।
तथा समापयामासुर्यथाकालं सुरर्षभाः ॥ १३.१०१.२४ ॥
ಆಗ ಮಹಾತ್ಮ ದೇವತೆಗಳು ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು; ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠರು ಅದನ್ನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಮುಗಿಸಿದರು.
13.101.25
त इष्टयज्ञास्त्रिदशा हिमवत्यचलोत्तमे ।
षष्ठमंशं क्रतोस्तस्य भूमिदानं प्रचक्रिरे। ॥ १३.१०१.२५ ॥
ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ಆ ತ್ರಿದಶರು ಪರ್ವತಶ್ರೇಷ್ಠ ಹಿಮವತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಆ ಯಜ್ಞದ ಆರನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಭೂದಾನವಾಗಿ ನೀಡಿದರು.
13.101.26
प्रादेशमात्रं भूमेस्तु यो दद्यादनुपस्कृतम् ।
न सीदति स कृच्छ्रेषु न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१०१.२६ ॥
ಸಂಸ್ಕರಿಸದ ಭೂಮಿಯ ಒಂದು ಜಾನ ಮಾತ್ರವಾದರೂ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಕಷ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅಪಾಯಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ.
13.101.27
शीतवातातपसहां यागभूमिं सुसंस्कृताम् ।
प्रदाय सुरलोकस्थः पुण्यान्तेऽपि न चाल्यते ॥ १३.१०१.२७ ॥
ಚಳಿ, ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲನ್ನು ಸಹಿಸುವ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಯಾಗಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿ ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿರುವವನು ಪುಣ್ಯ ಕ್ಷೀಣಿಸಿದರೂ ಚಲಿತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.101.28
मुदितो वसति प्राज्ञः शक्रेण सह पार्थिव ।
पतिश्रयप्रदानाच्च सोऽपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.२८ ॥
ಓ ರಾಜನೇ! ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ಅವನೂ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.101.29
अध्यापककुले जातः श्रोत्रियो नियतेन्द्रियः ।
गृहे यस्य वसेत्तुष्टः प्रधानं लोकमश्नुते ॥ १३.१०१.२९ ॥
ಅಧ್ಯಾಪಕ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ವೇದಜ್ಞನೂ ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತನಾಗಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.101.30
तथा गवार्थे शरणं शीतवर्षसहं दृढम् ।
आसप्तमं तारयति कुलं भरतसत्तम ॥ १३.१०१.३० ॥
ಹಾಗೆಯೇ, ಹಸುಗಳಿಗಾಗಿ ಚಳಿ ಮತ್ತು ಮಳೆಯನ್ನು ಸಹಿಸುವ ದೃಢವಾದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸುವವನು ಏಳನೆಯ ತಲೆಮಾರಿನವರೆಗೆ ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
13.101.31
क्षेत्रभूमिं ददल्लोके शुभां श्रियमवाप्नुयात् ।
रत्नभूमिं प्रदद्यात्तु कुलवंशं प्रवर्धयेत् ॥ १३.१०१.३१ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕ್ಷೇತ್ರಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಶುಭ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ರತ್ನಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ತನ್ನ ಕುಲವಂಶವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.101.32
न चोषरां न निर्दग्धां महीं दद्यात्कथञ्चन ।
न श्मशानपरीतां च न च पापनिषेविताम् ॥ १३.१०१.३२ ॥
ಬಂಜರು ಭೂಮಿ, ಸುಟ್ಟುಹೋದ ಭೂಮಿ, ಸ್ಮಶಾನದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಭೂಮಿ, ಅಥವಾ ಪಾಪಿಗಳು ಸೇವಿಸುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಬಾರದು.
13.101.33
पारक्ये भूमिदेशे तु पितॄणां निर्वपेत्तु यः ।
तद्भूमिं वाऽपि पितृभिः श्राद्धकर्म विहन्यते ॥ १३.१०१.३३ ॥
ಇತರರ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಯಾರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ನೀಡುತ್ತಾನೋ, ಆ ಭೂಮಿಯ ಕಾರಣದಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ.
13.101.34
तस्मात्क्रीत्वा महीं दद्यात्स्वल्पामपि विचक्षणः ।
पिण्डः पितृभ्यो दत्तो वै तस्यां भवति शाश्वतः ॥ १३.१०१.३४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ವಿವೇಕಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಭೂಮಿಯನ್ನಾದರೂ ಕೊಂಡು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪಿಂಡ ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ.
13.101.35
अटवी पर्वताश्चैव नद्यस्तीर्थानि यानि च ।
सर्वाण्यस्वामिकान्याद्दुर्न हि तत्र परिग्रहः ॥ १३.१०१.३५ ॥
ಕಾಡುಗಳು, ಪರ್ವತಗಳು, ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಯಾವುದೇ ತೀರ್ಥಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ಒಡೆಯರಿಲ್ಲದವು; ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ಯಾರ ಸ್ವಾಮ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ.
13.101.36
इत्येतद्भूमिदानस्य फलमुक्तं विशाम्पते ।
अतः परं तु गोदानं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०१.३६ ॥
ಓ ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ, ಭೂದಾನದ ಫಲ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಓ ನಿಷ್ಪಾಪನೇ, ಇನ್ನು ನಿನಗೆ ಗೋದಾನವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತೇನೆ.
13.101.37
गावोऽधिकास्तपस्विभ्यो यस्मात्सर्वेभ्य एव च ।
तस्मान्महेश्वरो देवस्तपस्ताभिः सहास्थितः ॥ १३.१०१.३७ ॥
ಹಸುಗಳು ತಪಸ್ವಿಗಳಿಗಿಂತ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮಹೇಶ್ವರ ದೇವನು ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
13.101.38
ब्राह्मे लोके वसन्त्येताः सोमेन सह भारत ।
यां तां ब्रह्मर्षयः सिद्धाः प्रार्थयन्ति परां गतिम् ॥ १३.१०१.३८ ॥
ಓ ಭರತವಂಶಜನೇ, ಇವು ಸೋಮನೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ; ಆ ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
13.101.39
पयसा हविषा दध्ना शकृता चाथ चर्मणा ।
अस्थिभिश्चोपकुर्वन्ति शृङ्गैर्वालैश्च भारत ॥ १३.१०१.३९ ॥
ಓ ಭರತ, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ, ಮೊಸರು, ಸಗಣಿ, ಚರ್ಮ, ಎಲುಬು, ಕೊಂಬು ಮತ್ತು ಕೂದಲಿನಿಂದಲೂ ಅವು ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತವೆ.
13.101.40
नासां शीतातपौ स्यातां सदैताः कर्म कुर्वते ।
न वर्षविषयं वाऽपि दुःखमासां भवत्युत ॥ १३.१०१.४० ॥
ಅವುಗಳಿಗೆ ಸದಾ ಚಳಿ ಮತ್ತು ಬಿಸಿಲು ಇರುವುದಿಲ್ಲ; ಅವು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ; ಮಳೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದುಃಖವೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.101.41
ब्राह्मणैः सहिता यान्ति तस्मात्पारमकं पदम् ।
एकं गोब्राह्मणं तस्मात्प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १३.१०१.४१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಅವು ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದೇ ಪರಮ ಪದ; ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಗೋವು-ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಒಂದೇ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
13.101.42
रन्तिदेवस्य यज्ञे ताः पशुत्वेनोपकल्पिताः ।
अतश्चर्मण्वती राजन्गोचर्मभ्यः प्रवर्तिता।
पशुत्वाच्च विनिर्मुक्ताः प्रदानायोपकल्पिताः ॥ १३.१०१.४२ ॥
ರಂತಿದೇವನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅವು ಪಶುಗಳಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಆದ್ದರಿಂದ ಓ ರಾಜನೇ, ಗೋಚರ್ಮಗಳಿಂದ ಚರ್ಮಣ್ವತಿ ನದಿ ಹರಿಯಿತು. ಪಶುತ್ವದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಅವು ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು.
13.101.43
ता इमा विप्रमुख्येभ्यो यो ददाति महीपते ।
निस्तरेदापदं कृच्छ्रां विषमस्थोऽपि पार्थिव ॥ १३.१०१.४३ ॥
ಓ ಮಹೀಪತಿ, ಈ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ವಿಷಮ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಘೋರ ಆಪತ್ತಿನಿಂದ ಪಾರಾಗುತ್ತಾನೆ.
13.101.44
गवां सहस्रदः प्रेत्य नरकं न प्रपद्यते ।
सर्वत्र विजयं चापि लभते मनुजाधिप ॥ १३.१०१.४४ ॥
ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಮರಣಾನಂತರ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಓ ಮನುಜಾಧಿಪ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಜಯವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.101.45
अमृतं वै गवां क्षीरमित्याह त्रिदशाधिपः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुममृतं स प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४५ ॥
ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ: ಗೋವುಗಳ ಹಾಲೇ ಅಮೃತ; ಆದ್ದರಿಂದ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಅಮೃತವನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
13.101.46
अग्नीनामव्ययं ह्येतद्धौम्यं वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं स हौम्यं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४६ ॥
ವೇದಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ: ಇದು ಅಗ್ನಿಗಳ ಅಕ್ಷಯ ಹವಿಸ್ಸು (ತುಪ್ಪ); ಆದ್ದರಿಂದ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಹವಿಸ್ಸನ್ನೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
13.101.47
स्वर्गो वै मूर्तिमानेष वृषभं यो गवां पतिम् ।
विप्रे गुणयुते दद्यात्स वै स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.४७ ॥
ಗೋವುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಈ ಹೋರಿ ಮೂರ್ತಿವೆತ್ತ ಸ್ವರ್ಗವೇ; ಗುಣವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಇದನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
13.101.48
प्राणा वै प्राणिनामेते प्रोच्यन्ते भरतर्षभ ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं प्राणानेष प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४८ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇವುಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಪ್ರಾಣಗಳೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತವೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಗೋವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನೇ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
13.101.49
गावः शरण्या भूतानामिति वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं शरणं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४९ ॥
ಗೋವುಗಳು ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಶರಣ್ಯಗಳು ಎಂದು ವೇದಜ್ಞರು ತಿಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಹಾಲು ಕೊಡುವ ಹಸುವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಶರಣವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
13.101.50
न वधार्थं प्रदातव्या न कीनाशे न नास्तिके ।
गोजीविने न दातव्या तथा गौर्भरतर्षभ।
गोरसानां न विक्रेतू रसं च यजनस्य च ॥ १३.१०१.५० ॥
ವಧೆಗಾಗಿ, ಕಸಾಯಿಗೆ, ನಾಸ್ತಿಕನಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು. ಗೋವಿನ ಮೇಲೆ ಬದುಕುವವನಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು; ಭರತರ್ಷಭನೇ, ಗೋರಸವನ್ನು ಮಾರುವವನಿಗೆ ಮತ್ತು ಯಜ್ಞರಸವನ್ನು ಮಾರುವವನಿಗೂ ಕೊಡಬಾರದು.
13.101.51
ददत्स तादृशानां वै नरो गां पापकर्मणाम् ।
अक्षयं नरकं यातीत्येवमाहुर्महर्षयः ॥ १३.१०१.५१ ॥
ಅಂಥ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಿಗೆ ಗೋವನ್ನು ಕೊಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಅಕ್ಷಯ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
13.101.52
न कृशां नापवत्सां वा वन्ध्यां रोगान्वितां तथा ।
न व्यङ्गां न परिश्रान्तां दद्याद्गां ब्राह्मणाय वै ॥ १३.१०१.५२ ॥
ಕೃಶವಾದ, ಕರುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ, ಬಂಜೆ ಅಥವಾ ರೋಗಗ್ರಸ್ತ ಹಸುವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಂಗವಿಕಲ ಅಥವಾ ದಣಿದ ಹಸುವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಬಾರದು.
13.101.53
दशगोसहस्रदः सम्यक् शक्रेण सह मोदते ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्नरः शतसहस्रशः ॥ १३.१०१.५३ ॥
ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಗೋವುಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡುವ ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; ನೂರಾರು ಸಾವಿರ ಅಕ್ಷಯ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.101.54
इत्येतद्गोप्रदानं च तिलदानं च कीर्तितम् ।
तथा भूमिप्रदानं च शृणुष्वान्ने च भारत ॥ १३.१०१.५४ ॥
ಹೀಗೆ ಗೋದಾನ ಮತ್ತು ತಿಲದಾನ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಭರತನೇ, ಭೂದಾನ ಮತ್ತು ಅನ್ನದಾನದ ಕುರಿತೂ ಕೇಳು.
13.101.55
अन्नदानं प्रधानं हि कौन्तेय परिचक्षते ।
अन्नस्य हि प्रदानेन रन्तिदेवो दिवं गतः ॥ १३.१०१.५५ ॥
ಕೌಂತೇಯ, ಅನ್ನದಾನವೇ ಪ್ರಧಾನವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಅನ್ನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದ್ದರಿಂದಲೇ ರಂತಿದೇವನು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆದನು.
13.101.56
श्रान्ताय क्षुधितायान्नं यः प्रयच्छति भूमिप ।
स्वायंभुवं महात्स्थानं स गच्छति नराधिप ॥ १३.१०१.५६ ॥
ಓ ಭೂಪತಿ, ಆಯಾಸಗೊಂಡ ಹಸಿದವನಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವವನು, ಓ ನರಾಧಿಪ, ಸ್ವಾಯಂಭುವನ ಮಹಾ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
13.101.57
न हिरण्यैर्न वासोभिर्नान्यदानेन भारत ।
प्राप्नुवन्ति नराः श्रेयो यथा ह्यन्नप्रदाः प्रभो ॥ १३.१०१.५७ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಓ ಪ್ರಭು, ಚಿನ್ನದಿಂದಾಗಲಿ, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದಾಗಲಿ, ಇತರ ದಾನಗಳಿಂದಾಗಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಪಡೆಯದ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಅನ್ನದಾತರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.101.58
अन्नं वै प्रथमं द्रव्यमन्नं श्रीश्च परा मता ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति तेजो वीर्यं बलं तथा ॥ १३.१०१.५८ ॥
ಅನ್ನವೇ ಮೊದಲ ದ್ರವ್ಯ; ಅನ್ನವೇ ಸಂಪತ್ತು, ಅದನ್ನು ಪರಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ. ಅನ್ನದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾಣ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ; ತೇಜಸ್ಸು, ವೀರ್ಯ, ಬಲವೂ ಹಾಗೆಯೇ.
13.101.59
सद्यो ददाति यश्चान्नं सदैकाग्रमना नरः ।
न स दुर्गाण्यवाप्नोतीत्येवमाह पराशरः ॥ १३.१०१.५९ ॥
ಯಾರು ಸದಾ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ದುರ್ಗಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪರಾಶರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
13.101.60
अर्चयित्वा यथान्यायं देवेभ्योऽन्नं निवेदयेत् ।
यदन्ना हि नरा राजंस्तदन्नास्तस्य देवतः ॥ १३.१०१.६० ॥
ಯಥಾನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ನಿವೇದಿಸಬೇಕು. ಓ ರಾಜನೇ, ಮನುಷ್ಯರು ಯಾವ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೋ, ಅದೇ ಅವರ ದೇವತೆಗೂ ಅನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ.
13.101.61
कौमुद्यां शुक्लपक्षे तु योऽन्नदानं करोत्युत ।
स सन्तरति दुर्गाणि प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १३.१०१.६१ ॥
ಕೌಮುದಿ ಉತ್ಸವದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ಮರಣದ ನಂತರ ಅನಂತತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.101.62
अभुक्त्वाऽतिथेये चान्नं प्रयच्छेद्यः समाहितः ।
स वै ब्रह्मविदां लोकान्प्राप्नुयाद्भरतर्षभ ॥ १३.१०१.६२ ॥
ಭರತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತಾನು ಊಟ ಮಾಡದೆ ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತದಿಂದ ಅತಿಥಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀಡುವವನು ಬ್ರಹ್ಮವಿದರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
13.101.63
सुकृच्छ्रामापदं प्राप्तश्चान्नदः पुरुषस्तरेत् ।
पापं तरति चैवेह दुष्कृतं चापकर्षति ॥ १३.१०१.६३ ॥
ಅತಿ ಕಷ್ಟದ ಆಪತ್ತಿಗೆ ಸಿಲುಕಿದರೂ ಅನ್ನದಾನ ಮಾಡಿದ ಮನುಷ್ಯ ದಾಟುತ್ತಾನೆ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಪಾಪವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾನೆ; ದುಷ್ಕೃತವನ್ನು ದೂರ ಸರಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.101.64
इत्येतदन्नदानस्य तिलदानस्य चैव ह ।
भूमिदानस्य च फलं गोदानस्य च कीर्तितम् ॥ १३.१०१.६४ ॥
ಹೀಗೆ ಅನ್ನದಾನ, ತಿಲದಾನ, ಭೂದಾನ ಮತ್ತು ಗೋದಾನಗಳ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.