മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.101.1
दह्यमानाय विप्राय यः प्रयच्छत्युपानहौ ।
यत्फलं तस्य भवति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१०१.१ ॥
ദഹിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന് ആരാണോ ചെരിപ്പുകൾ നൽകുന്നത്, അവന് എന്ത് ഫലം ലഭിക്കും? അത് എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ, പിതാമഹാ.
13.101.2
उपानहौ प्रयच्छेद्यो ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ।
मर्दते कण्टकान्सर्वान्विषमान्निस्तरत्यपि ॥ १३.१०१.२ ॥
ശാന്തചിത്തനായി ബ്രാഹ്മണർക്ക് ചെരിപ്പുകൾ നൽകുന്നവൻ എല്ലാ മുള്ളുകളും ചവിട്ടിമെതിച്ച് വിഷമമായ വഴികളും കടക്കുന്നു.
13.101.3
स शत्रूणामुपरि च सन्तिष्ठति युधिष्ठिर ।
यानं चाश्वतरीयुक्तं तस्य शुभ्रं विशाम्पते ॥ १३.१०१.३ ॥
യുധിഷ്ഠിരാ, അവൻ ശത്രുക്കൾക്കു മീതെ നിലകൊള്ളുന്നു. പ്രജാപതേ, കോവർ കഴുതകൾ പൂട്ടിയ ശുഭ്രമായ വാഹനം അവനുണ്ടാകും.
13.101.4
उपतिष्ठति कौन्तेय रौप्यकाञ्चनभूषितम् ।
शकटं दम्यसंयुक्तं दत्तं भवति चैव हि ॥ १३.१०१.४ ॥
കൗന്തേയാ, വെള്ളിയും സ്വർണ്ണവും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, മെരുക്കിയ മൃഗങ്ങൾ പൂട്ടിയ വണ്ടി അവന്റെ അടുത്തെത്തുന്നു; അത് ദാനമായി നൽകപ്പെട്ടതായിത്തീരുന്നു.
13.101.5
यत्फलं तिलदाने च भूमिदाने च कीर्तितम् ।
गोदाने चान्नदाने च भूयस्तद्ब्रूहि कौरव ॥ १३.१०१.५ ॥
എള്ളുദാനത്തിലും ഭൂമിദാനത്തിലും ഗോദാനത്തിലും അന്നദാനത്തിലും പറയപ്പെട്ട ഫലം എന്താണെന്ന്, കൗരവാ, അത് വീണ്ടും എനിക്ക് പറഞ്ഞുതരൂ.
13.101.6
शृणुष्व मम कौन्तैय तिलदानस्य यत्फलम् ।
निशम्य च यथान्यायं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१०१.६ ॥
കൗന്തേയാ, എള്ളുദാനത്തിന്റെ ഫലം എന്നിൽ നിന്ന് കേൾക്കൂ. കുരുശ്രേഷ്ഠാ, കേട്ടതിനുശേഷം ന്യായപ്രകാരം ദാനം ചെയ്യൂ.
13.101.7
पितॄणां प्रथमं भोज्यं तिलाः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
तिलदानेन वै तस्मात्पितृपक्षः प्रमोदते ॥ १३.१०१.७ ॥
പിതൃക്കളുടെ ആദ്യ ഭക്ഷണം എള്ളാണ്; സ്വയംഭുവൻ അവയെ സൃഷ്ടിച്ചു. അതിനാൽ തിലദാനത്താൽ പിതൃപക്ഷം സന്തോഷിക്കുന്നു.
13.101.8
माघमासे तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
सर्वसत्वसमाकीर्णं नरकं स न पश्यति ॥ १३.१०१.८ ॥
മാഘമാസത്തിൽ ബ്രാഹ്മണർക്ക് എള്ള് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സർവജീവികളാൽ നിറഞ്ഞ നരകം കാണുന്നില്ല.
13.101.9
सर्वसत्रैश्च यजते यस्तिलैर्यजते पितॄन् ।
न चाकामेन दातव्यं तिलैः श्राद्धं कदाचन ॥ १३.१०१.९ ॥
എല്ലാ സത്രയാഗങ്ങളാലും യജിക്കുന്നവനും എള്ളുകൊണ്ട് പിതൃക്കളെ യജിക്കുന്നവനും; എന്നാൽ കാമമില്ലാതെ എള്ളോടെ ശ്രാദ്ധം ഒരിക്കലും നൽകരുത്.
13.101.10
महर्षेः कश्यपस्यैते गात्रेभ्यः प्रसृतास्तिलाः ।
ततो दिव्यं गता भावं प्रदानेषु तिलाः प्रभो ॥ १३.१०१.१० ॥
മഹർഷി കശ്യപന്റെ അംഗങ്ങളിൽ നിന്ന് ഈ എള്ളുകൾ ഉദ്ഭവിച്ചു. ഓ പ്രഭോ, പിന്നീട് ദാനങ്ങളിൽ എള്ള് ദിവ്യഭാവം പ്രാപിച്ചു.
13.101.11
पौष्टिका रूपदाश्चैव तथा पापविनाशनाः ।
तस्मात्सर्वप्रदानेभ्यस्तिलदानं विशिष्यते ॥ १३.१०१.११ ॥
എള്ള് പോഷണം നൽകുന്നു, സൗന്ദര്യം നൽകുന്നു, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും എള്ളുദാനം ശ്രേഷ്ഠം.
13.101.12
आपस्तम्बश्च मेधावी शङ्खश्च लिखितस्तथा ।
महर्षिर्गौतमश्चापि तिलदानैर्दिवं गताः ॥ १३.१०१.१२ ॥
മേധാവിയായ ആപസ്തംബൻ, ശംഖൻ, ലിഖിതൻ, മഹർഷി ഗൗതമൻ എന്നിവരും എള്ളുദാനങ്ങളാൽ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചു.
13.101.13
तिलहोमरता विप्राः सर्वे संयतमैथुनाः ।
समा गव्येन हविषा प्रवृत्तिषु च संस्थिताः ॥ १३.१०१.१३ ॥
എള്ളുഹോമത്തിൽ മുഴുകിയ എല്ലാ ബ്രാഹ്മണരും, സംയമമുള്ളവരും മൈഥുനം വെടിഞ്ഞവരുമാണ്; ഗവ്യഹവിസ്സിനു തുല്യരായി, തങ്ങളുടെ കർമ്മങ്ങളിലും ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
13.101.14
सर्वेषामिति दानानां तिलदानं विशिष्यते ।
अक्षयं सर्वदानानां तिलदानमिहोच्यते ॥ १३.१०१.१४ ॥
എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും എള്ളുദാനം വിശിഷ്ടമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; എല്ലാ ദാനങ്ങളിലും എള്ളുദാനമാണ് അക്ഷയഫലം നൽകുന്നതെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു.
13.101.15
उच्छिन्ने तु पुरा हव्ये कुशिकर्षिः परन्तपः ।
तिलैरग्नित्रयं हुत्वा प्राप्तवान्गतिमुत्तमाम् ॥ १३.१०१.१५ ॥
പണ്ട് ഹവ്യം നശിച്ചപ്പോൾ, ശത്രുക്കളെ ചുട്ടുകളയുന്ന കുശികർഷി എള്ളുകൊണ്ട് മൂന്ന് അഗ്നികളിൽ ഹോമം ചെയ്ത് ഉത്തമഗതി നേടി.
13.101.16
इति प्रोक्तं कुरुश्रेष्ठ तिलदानमनुत्तमम् ।
विधानं येन विधिना तिलानामिह शस्यते ॥ १३.१०१.१६ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ഇങ്ങനെ അനുത്തമമായ എള്ളുദാനം പറയപ്പെട്ടു; എള്ളിന്റെ വിധാനം ഏത് രീതിയിൽ ഇവിടെ പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്നുവോ അതും പറയപ്പെട്ടു.
13.101.17
अत ऊर्ध्वं निबोधेदं देवानां यष्टुमिच्छताम् ।
समागमे महाराज ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १३.१०१.१७ ॥
ഇതിനുശേഷം ഇതും അറിയുക, മഹാരാജാവേ; ദേവന്മാർ യാഗം ചെയ്യാനാഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവിനോടൊപ്പമുള്ള സമ്മേളനത്തിൽ ഇത് സംഭവിച്ചു.
13.101.18
देवाः समेत्य ब्रह्माणं भूमिभागे यियश्रवः ।
शुभं देशमयाचन्त यजेम इति पार्थिव ॥ १३.१०१.१८ ॥
ദേവന്മാർ ബ്രഹ്മാവിനെ സമീപിച്ച്, യാഗം ചെയ്യാനാഗ്രഹിച്ച്, ഭൂമിയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് ശുഭമായ സ്ഥലം ആവശ്യപ്പെട്ടു: "നമുക്ക് യാഗം ചെയ്യാം" എന്ന്, രാജാവേ.
13.101.19
भगवंस्त्वं प्रभुर्भूमेः सर्वस्य त्रिदिवस्य च ।
यजेम हि महाभाग यज्ञं भवदनुज्ञया ॥ १३.१०१.१९ ॥
ഭഗവാനേ, അങ്ങ് ഭൂമിക്കും മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും സർവത്തിനും പ്രഭുവാണ്. മഹാഭാഗ്യവാനേ, അങ്ങയുടെ അനുമതിയാൽ ഞങ്ങൾ യജ്ഞം ചെയ്യാം.
13.101.20
नाननुज्ञातभूमिर्हि यज्ञस्य फलमश्नुते ।
त्वं हि सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च।
प्रभुर्भवसि तस्मात्त्वं समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.१०१.२० ॥
അനുവാദം ലഭിക്കാത്ത ഭൂമിയിൽ യജ്ഞഫലം ലഭിക്കില്ല. സ്ഥാവരജംഗമമായ സർവ ജഗത്തിന്റെയും പ്രഭു അങ്ങാണ്; അതിനാൽ അനുമതി നൽകണം.
13.101.21
ददानि मेदिनीभागं भवद्भ्योऽहं सुरर्षभाः ।
यस्मिन्देशे करिष्यध्वं यज्ञान्काश्यपनन्दनाः ॥ १३.१०१.२१ ॥
ദേവശ്രേഷ്ഠരേ, ഭൂമിയുടെ ഒരു ഭാഗം ഞാൻ നിങ്ങൾക്ക് തരുന്നു. കശ്യപപുത്രരേ, നിങ്ങൾ യജ്ഞം ചെയ്യുന്ന ദേശം നിങ്ങളുടേതായിരിക്കും.
13.101.22
भगवन्कृतकामाः स्म यक्ष्महे स्वाप्तदक्षिणैः ।
इमं तु देशं मुनयः पर्युपासन्ति नित्यदा ॥ १३.१०१.२२ ॥
ഭഗവാനേ, ഞങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം സഫലമായി; നല്ല ദക്ഷിണകളോടെ ഞങ്ങൾ യജ്ഞം ചെയ്യും. എന്നാൽ ഈ ദേശത്തെ മുനിമാർ എപ്പോഴും ആശ്രയിക്കുന്നു.
13.101.23
ततोऽगस्त्यश्च कण्वश्च भृगुरत्रिर्वृषाकपिः ।
असितो देवलश्चैव देवयज्ञमुपागमन् ॥ १३.१०१.२३ ॥
അനന്തരം അഗസ്ത്യനും കണ്വനും ഭൃഗുവും അത്രിയും വൃഷാകപിയും അസിതനും ദേവലനും ദേവയജ്ഞത്തിനായി വന്നു.
13.101.24
ततो देवा महात्मान ईजिरे यज्ञमच्युतम् ।
तथा समापयामासुर्यथाकालं सुरर्षभाः ॥ १३.१०१.२४ ॥
അനന്തരം മഹാത്മാക്കളായ ദേവന്മാർ അച്യുതന് യജ്ഞം ചെയ്തു; ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാർ അത് യഥാകാലം പൂർത്തിയാക്കി.
13.101.25
त इष्टयज्ञास्त्रिदशा हिमवत्यचलोत्तमे ।
षष्ठमंशं क्रतोस्तस्य भूमिदानं प्रचक्रिरे। ॥ १३.१०१.२५ ॥
യജ്ഞങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കിയ ആ ത്രിദശന്മാർ പർവതശ്രേഷ്ഠനായ ഹിമവാനിൽവെച്ച് ആ യജ്ഞഫലത്തിന്റെ ആറിലൊരു ഭാഗം ഭൂദാനമായി നൽകി.
13.101.26
प्रादेशमात्रं भूमेस्तु यो दद्यादनुपस्कृतम् ।
न सीदति स कृच्छ्रेषु न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१०१.२६ ॥
സംസ്കരിക്കാത്ത ഭൂമിയുടെ ഒരു ചാണെങ്കിലും ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ കഷ്ടതകളിൽ മുങ്ങുന്നില്ല; ദുർഗ്ഗതികളിൽ എത്തുന്നുമില്ല.
13.101.27
शीतवातातपसहां यागभूमिं सुसंस्कृताम् ।
प्रदाय सुरलोकस्थः पुण्यान्तेऽपि न चाल्यते ॥ १३.१०१.२७ ॥
തണുപ്പ്, കാറ്റ്, വെയിൽ ഇവ സഹിക്കുന്ന, നന്നായി ഒരുക്കിയ യാഗഭൂമി ദാനം ചെയ്ത് ദേവലോകത്ത് വസിക്കുന്നവൻ പുണ്യം തീരുമ്പോഴും ഇളകുന്നില്ല.
13.101.28
मुदितो वसति प्राज्ञः शक्रेण सह पार्थिव ।
पतिश्रयप्रदानाच्च सोऽपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.२८ ॥
ഹേ രാജാവേ! ജ്ഞാനി സന്തോഷത്തോടെ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു; വാസസ്ഥാനം ദാനം ചെയ്തതിനാൽ അവനും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.101.29
अध्यापककुले जातः श्रोत्रियो नियतेन्द्रियः ।
गृहे यस्य वसेत्तुष्टः प्रधानं लोकमश्नुते ॥ १३.१०१.२९ ॥
അധ്യാപക കുലത്തിൽ ജനിച്ച, വേദജ്ഞനും ഇന്ദ്രിയനിയന്ത്രണമുള്ളവനുമായ ബ്രാഹ്മണൻ ആരുടെ വീട്ടിൽ സന്തുഷ്ടനായി വസിക്കുന്നുവോ, അവൻ ഉത്തമലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.101.30
तथा गवार्थे शरणं शीतवर्षसहं दृढम् ।
आसप्तमं तारयति कुलं भरतसत्तम ॥ १३.१०१.३० ॥
അതുപോലെ, പശുക്കൾക്കായി തണുപ്പും മഴയും സഹിക്കുന്ന ഉറപ്പുള്ള അഭയം ഒരുക്കുന്നവൻ ഏഴാം തലമുറ വരെ തന്റെ കുലത്തെ കരയ്ക്കടുപ്പിക്കുന്നു, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
13.101.31
क्षेत्रभूमिं ददल्लोके शुभां श्रियमवाप्नुयात् ।
रत्नभूमिं प्रदद्यात्तु कुलवंशं प्रवर्धयेत् ॥ १३.१०१.३१ ॥
ലോകത്തിൽ ക്ഷേത്രഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ശുഭമായ ഐശ്വര്യം നേടുന്നു. രത്നഭൂമി ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ കുലവംശത്തെ വർധിപ്പിക്കുന്നു.
13.101.32
न चोषरां न निर्दग्धां महीं दद्यात्कथञ्चन ।
न श्मशानपरीतां च न च पापनिषेविताम् ॥ १३.१०१.३२ ॥
തരിശുഭൂമിയോ, കത്തിനശിച്ച ഭൂമിയോ, ശ്മശാനം ചുറ്റിയ ഭൂമിയോ, പാപികൾ സേവിക്കുന്ന ഭൂമിയോ ഒരു വിധത്തിലും ദാനം ചെയ്യരുത്.
13.101.33
पारक्ये भूमिदेशे तु पितॄणां निर्वपेत्तु यः ।
तद्भूमिं वाऽपि पितृभिः श्राद्धकर्म विहन्यते ॥ १३.१०१.३३ ॥
മറ്റൊരാളുടെ ഭൂമിയിൽ ആരെങ്കിലും പിതൃക്കൾക്ക് അർപ്പണം ചെയ്യുന്നുവെങ്കിൽ, ആ ഭൂമിയുടെ കാരണത്താൽ ശ്രാദ്ധകർമം നിഷ്ഫലമാകുന്നു.
13.101.34
तस्मात्क्रीत्वा महीं दद्यात्स्वल्पामपि विचक्षणः ।
पिण्डः पितृभ्यो दत्तो वै तस्यां भवति शाश्वतः ॥ १३.१०१.३४ ॥
അതിനാൽ ബുദ്ധിമാനായവൻ ചെറിയ ഭൂമിയെങ്കിലും വാങ്ങി ദാനം ചെയ്യണം; ആ ഭൂമിയിൽ പിതൃക്കൾക്ക് നൽകിയ പിണ്ഡം ശാശ്വതമായിരിക്കും.
13.101.35
अटवी पर्वताश्चैव नद्यस्तीर्थानि यानि च ।
सर्वाण्यस्वामिकान्याद्दुर्न हि तत्र परिग्रहः ॥ १३.१०१.३५ ॥
കാടുകളും പർവതങ്ങളും നദികളും തീർഥങ്ങളും, ഇവയെല്ലാം ഉടമസ്ഥനില്ലാത്തവയാണ്; അവയിൽ ആർക്കും അവകാശം ഇല്ല.
13.101.36
इत्येतद्भूमिदानस्य फलमुक्तं विशाम्पते ।
अतः परं तु गोदानं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०१.३६ ॥
ഹേ ജനാധിപാ, ഭൂമിദാനത്തിന്റെ ഫലം ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടു. ഹേ പാപരഹിതാ, ഇനി ഗോദാനത്തെ നിനക്ക് വിവരിക്കാം.
13.101.37
गावोऽधिकास्तपस्विभ्यो यस्मात्सर्वेभ्य एव च ।
तस्मान्महेश्वरो देवस्तपस्ताभिः सहास्थितः ॥ १३.१०१.३७ ॥
പശുക്കൾ തപസ്വികളെക്കാളും മറ്റെല്ലാവരെക്കാളും ശ്രേഷ്ഠരാണ്; അതിനാൽ മഹേശ്വരദേവൻ അവയോടൊപ്പം തപസ്സനുഷ്ഠിച്ചു.
13.101.38
ब्राह्मे लोके वसन्त्येताः सोमेन सह भारत ।
यां तां ब्रह्मर्षयः सिद्धाः प्रार्थयन्ति परां गतिम् ॥ १३.१०१.३८ ॥
ഭാരതാ, ഇവ സോമനോടൊപ്പം ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ വസിക്കുന്നു; ആ പരമഗതിയെ ബ്രഹ്മർഷിമാരും സിദ്ധന്മാരും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.101.39
पयसा हविषा दध्ना शकृता चाथ चर्मणा ।
अस्थिभिश्चोपकुर्वन्ति शृङ्गैर्वालैश्च भारत ॥ १३.१०१.३९ ॥
ഭാരതാ, പാൽ, നെയ്യ്, തൈര്, ചാണകം, തോൽ, അസ്ഥികൾ, കൊമ്പ്, രോമം എന്നിവയാലും അവ ഉപകാരം ചെയ്യുന്നു.
13.101.40
नासां शीतातपौ स्यातां सदैताः कर्म कुर्वते ।
न वर्षविषयं वाऽपि दुःखमासां भवत्युत ॥ १३.१०१.४० ॥
അവയ്ക്ക് എപ്പോഴും തണുപ്പും വെയിലും ഉണ്ടാകുന്നില്ല; അവ കർമ്മം ചെയ്യുന്നു; മഴ സംബന്ധിച്ച ദുഃഖവും അവയ്ക്കുണ്ടാകുന്നില്ല.
13.101.41
ब्राह्मणैः सहिता यान्ति तस्मात्पारमकं पदम् ।
एकं गोब्राह्मणं तस्मात्प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १३.१०१.४१ ॥
ബ്രാഹ്മണരോടൊപ്പം അവ പോകുന്നു; അതിനാൽ അതു പരമപദമാണ്; അതിനാൽ ജ്ഞാനികൾ പശുവും ബ്രാഹ്മണനും ഒന്നെന്നു പറയുന്നു.
13.101.42
रन्तिदेवस्य यज्ञे ताः पशुत्वेनोपकल्पिताः ।
अतश्चर्मण्वती राजन्गोचर्मभ्यः प्रवर्तिता।
पशुत्वाच्च विनिर्मुक्ताः प्रदानायोपकल्पिताः ॥ १३.१०१.४२ ॥
രന്തിദേവന്റെ യാഗത്തിൽ അവ പശുക്കളായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ രാജാവേ, പശുത്തോലുകളിൽനിന്ന് ചർമണ്വതി നദി ഒഴുകി. പശുത്വത്തിൽനിന്ന് മോചിതരായി അവ ദാനത്തിനായി നിയോഗിക്കപ്പെട്ടു.
13.101.43
ता इमा विप्रमुख्येभ्यो यो ददाति महीपते ।
निस्तरेदापदं कृच्छ्रां विषमस्थोऽपि पार्थिव ॥ १३.१०१.४३ ॥
മഹീപതേ, ഈ പശുക്കളെ ശ്രേഷ്ഠരായ ബ്രാഹ്മണർക്ക് ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ വിഷമാവസ്ഥയിലാണെങ്കിലും ഘോരമായ ആപത്തിൽ നിന്ന് കരകയറുന്നു.
13.101.44
गवां सहस्रदः प्रेत्य नरकं न प्रपद्यते ।
सर्वत्र विजयं चापि लभते मनुजाधिप ॥ १३.१०१.४४ ॥
ആയിരം പശുക്കളെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ മരണശേഷം നരകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നില്ല; മനുജാധിപാ, അവൻ എല്ലായിടത്തും വിജയവും നേടുന്നു.
13.101.45
अमृतं वै गवां क्षीरमित्याह त्रिदशाधिपः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुममृतं स प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४५ ॥
ദേവാധിപൻ പറയുന്നു: പശുക്കളുടെ പാൽ തന്നെ അമൃതം; അതിനാൽ പാൽ തരുന്ന പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ അമൃതം തന്നെ നൽകുന്നു.
13.101.46
अग्नीनामव्ययं ह्येतद्धौम्यं वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं स हौम्यं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४६ ॥
വേദജ്ഞർ അറിയുന്നു: ഇത് അഗ്നികൾക്കുള്ള അക്ഷയമായ ഹവിസ്സാണ് (നെയ്യ്); അതിനാൽ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ഹവിസ്സ് പൂർണ്ണമായി നൽകുന്നു.
13.101.47
स्वर्गो वै मूर्तिमानेष वृषभं यो गवां पतिम् ।
विप्रे गुणयुते दद्यात्स वै स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.४७ ॥
പശുക്കളുടെ നാഥനായ ഈ കാള മൂർത്തീഭവിച്ച സ്വർഗ്ഗം തന്നെ; ഗുണവാനായ ബ്രാഹ്മണന് ഇതിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്നു.
13.101.48
प्राणा वै प्राणिनामेते प्रोच्यन्ते भरतर्षभ ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं प्राणानेष प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४८ ॥
ഭരതർഷഭാ, ഇവ ജീവജാലങ്ങളുടെ പ്രാണങ്ങളെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ പ്രാണങ്ങളെ തന്നെ നൽകുന്നു.
13.101.49
गावः शरण्या भूतानामिति वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं शरणं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४९ ॥
പശുക്കൾ ജീവികൾക്ക് ശരണ്യങ്ങളാണെന്ന് വേദജ്ഞർ അറിയുന്നു. അതിനാൽ പാലു നൽകുന്ന പശുവിനെ ദാനം ചെയ്യുന്നവൻ ശരണം നൽകുന്നു.
13.101.50
न वधार्थं प्रदातव्या न कीनाशे न नास्तिके ।
गोजीविने न दातव्या तथा गौर्भरतर्षभ।
गोरसानां न विक्रेतू रसं च यजनस्य च ॥ १३.१०१.५० ॥
വധത്തിനായോ, കശാപ്പുകാരനോ, നാസ്തികനോ നൽകരുത്. പശുക്കളെ വെച്ച് ജീവിക്കുന്നവനും നൽകരുത്; ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, പാലുൽപ്പന്നങ്ങൾ വിൽക്കുന്നവനും യജ്ഞരസം വിൽക്കുന്നവനും നൽകരുത്.
13.101.51
ददत्स तादृशानां वै नरो गां पापकर्मणाम् ।
अक्षयं नरकं यातीत्येवमाहुर्महर्षयः ॥ १३.१०१.५१ ॥
അത്തരം പാപകർമ്മികൾക്ക് പശുവിനെ നൽകുന്ന മനുഷ്യൻ അക്ഷയ നരകത്തിൽ പോകുന്നു എന്ന് മഹർഷിമാർ പറയുന്നു.
13.101.52
न कृशां नापवत्सां वा वन्ध्यां रोगान्वितां तथा ।
न व्यङ्गां न परिश्रान्तां दद्याद्गां ब्राह्मणाय वै ॥ १३.१०१.५२ ॥
ക്ഷീണിച്ചതോ, കിടാവില്ലാത്തതോ, വന്ധ്യയോ, രോഗമുള്ളതോ ആയ പശുവിനെയും, അംഗവൈകല്യമുള്ളതോ തളർന്നതോ ആയ പശുവിനെയും ബ്രാഹ്മണന് നൽകരുത്.
13.101.53
दशगोसहस्रदः सम्यक् शक्रेण सह मोदते ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्नरः शतसहस्रशः ॥ १३.१०१.५३ ॥
പതിനായിരം പശുക്കളെ ശരിയായി ദാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആനന്ദിക്കുന്നു; ലക്ഷക്കണക്കിന് അക്ഷയ ലോകങ്ങൾ നേടുന്നു.
13.101.54
इत्येतद्गोप्रदानं च तिलदानं च कीर्तितम् ।
तथा भूमिप्रदानं च शृणुष्वान्ने च भारत ॥ १३.१०१.५४ ॥
ഇങ്ങനെ ഗോദാനവും തിലദാനവും പറയപ്പെട്ടു. ഭരതാ, ഭൂദാനത്തെക്കുറിച്ചും അന്നദാനത്തെക്കുറിച്ചും കേൾക്കുക.
13.101.55
अन्नदानं प्रधानं हि कौन्तेय परिचक्षते ।
अन्नस्य हि प्रदानेन रन्तिदेवो दिवं गतः ॥ १३.१०१.५५ ॥
കൗന്തേയാ, അന്നദാനമാണ് പ്രധാനമെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അന്നം ദാനം ചെയ്തതിനാലാണ് രന്തിദേവൻ സ്വർഗം പ്രാപിച്ചത്.
13.101.56
श्रान्ताय क्षुधितायान्नं यः प्रयच्छति भूमिप ।
स्वायंभुवं महात्स्थानं स गच्छति नराधिप ॥ १३.१०१.५६ ॥
ഹേ ഭൂപതേ, ക്ഷീണിച്ചവനും വിശക്കുന്നവനും അന്നം നൽകുന്നവൻ, ഹേ നരാധിപാ, സ്വായംഭുവന്റെ മഹത്തായ സ്ഥാനം പ്രാപിക്കുന്നു.
13.101.57
न हिरण्यैर्न वासोभिर्नान्यदानेन भारत ।
प्राप्नुवन्ति नराः श्रेयो यथा ह्यन्नप्रदाः प्रभो ॥ १३.१०१.५७ ॥
ഹേ ഭാരതാ, ഹേ പ്രഭോ, സ്വർണ്ണംകൊണ്ടോ വസ്ത്രംകൊണ്ടോ മറ്റ് ദാനങ്ങൾകൊണ്ടോ മനുഷ്യർ നേടാത്ത ശ്രേയസ്സ് അന്നം നൽകുന്നവർ നേടുന്നു.
13.101.58
अन्नं वै प्रथमं द्रव्यमन्नं श्रीश्च परा मता ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति तेजो वीर्यं बलं तथा ॥ १३.१०१.५८ ॥
അന്നമാണ് ആദ്യത്തെ ദ്രവ്യം; അന്നമാണ് ശ്രീ, അത് പരമമായി കരുതപ്പെടുന്നു. അന്നത്തിൽ നിന്നാണ് പ്രാണൻ ഉണ്ടാകുന്നത്; തേജസ്സും വീര്യവും ബലവും അങ്ങനെതന്നെ.
13.101.59
सद्यो ददाति यश्चान्नं सदैकाग्रमना नरः ।
न स दुर्गाण्यवाप्नोतीत्येवमाह पराशरः ॥ १३.१०१.५९ ॥
എപ്പോഴും ഏകാഗ്രമനസ്സോടെ ഉടൻ അന്നം നൽകുന്നവൻ ദുർഗങ്ങളെ പ്രാപിക്കുന്നില്ല എന്ന് പരാശരൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
13.101.60
अर्चयित्वा यथान्यायं देवेभ्योऽन्नं निवेदयेत् ।
यदन्ना हि नरा राजंस्तदन्नास्तस्य देवतः ॥ १३.१०१.६० ॥
യഥാവിധി പൂജിച്ച് ദേവന്മാർക്ക് അന്നം നിവേദിക്കണം. ഹേ രാജാവേ, മനുഷ്യർ ഏത് അന്നം ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ, അതുതന്നെയാണ് അവരുടെ ദേവതയ്ക്കും അന്നം.
13.101.61
कौमुद्यां शुक्लपक्षे तु योऽन्नदानं करोत्युत ।
स सन्तरति दुर्गाणि प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १३.१०१.६१ ॥
കൗമുദി ദിവസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ ആരെങ്കിലും അന്നദാനം ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ കഷ്ടതകളെ കടക്കുന്നു; മരണശേഷം അനന്തത പ്രാപിക്കുന്നു.
13.101.62
अभुक्त्वाऽतिथेये चान्नं प्रयच्छेद्यः समाहितः ।
स वै ब्रह्मविदां लोकान्प्राप्नुयाद्भरतर्षभ ॥ १३.१०१.६२ ॥
ഭരതരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, താൻ ഭക്ഷിക്കാതെ, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി അതിഥിക്ക് അന്നം നൽകുന്നവൻ ബ്രഹ്മജ്ഞാനികളുടെ ലോകങ്ങൾ പ്രാപിക്കും.
13.101.63
सुकृच्छ्रामापदं प्राप्तश्चान्नदः पुरुषस्तरेत् ।
पापं तरति चैवेह दुष्कृतं चापकर्षति ॥ १३.१०१.६३ ॥
അതികഠിനമായ ആപത്തിൽ അകപ്പെട്ടാലും അന്നദാതാവായ മനുഷ്യൻ കടന്നുപോകും. ഇവിടെത്തന്നെ പാപം കടക്കുന്നു; ദുഷ്കർമ്മത്തെ അകറ്റുന്നു.
13.101.64
इत्येतदन्नदानस्य तिलदानस्य चैव ह ।
भूमिदानस्य च फलं गोदानस्य च कीर्तितम् ॥ १३.१०१.६४ ॥
ഇങ്ങനെ അന്നദാനത്തിന്റെയും തിലദാനത്തിന്റെയും ഭൂദാനത്തിന്റെയും ഗോദാനത്തിന്റെയും ഫലം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.