మహాభారతం · అధ్యాయం 13.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.101.1
दह्यमानाय विप्राय यः प्रयच्छत्युपानहौ ।
यत्फलं तस्य भवति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१०१.१ ॥
దహించబడుతున్న బ్రాహ్మణునికి ఎవరు పాదరక్షలు ఇస్తారో, వారికి ఏ ఫలితం కలుగుతుంది? ఆ విషయం నాకు చెప్పండి, పితామహా.
13.101.2
उपानहौ प्रयच्छेद्यो ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ।
मर्दते कण्टकान्सर्वान्विषमान्निस्तरत्यपि ॥ १३.१०१.२ ॥
శ్రద్ధగా బ్రాహ్మణులకు పాదరక్షలు ఇచ్చేవాడు అన్ని ముళ్లను తొక్కి, ఎగుడుదిగుడు మార్గాలను కూడా దాటుతాడు.
13.101.3
स शत्रूणामुपरि च सन्तिष्ठति युधिष्ठिर ।
यानं चाश्वतरीयुक्तं तस्य शुभ्रं विशाम्पते ॥ १३.१०१.३ ॥
యుధిష్ఠిరా, అతడు శత్రువులపై నిలుస్తాడు. ప్రజాపతీ, ఖచ్చరాలు పూన్చిన ప్రకాశవంతమైన వాహనం అతనికి లభిస్తుంది.
13.101.4
उपतिष्ठति कौन्तेय रौप्यकाञ्चनभूषितम् ।
शकटं दम्यसंयुक्तं दत्तं भवति चैव हि ॥ १३.१०१.४ ॥
కౌంతేయా, వెండి బంగారాలతో అలంకరించబడి, మచ్చిక చేసిన జంతువులు పూన్చిన బండి అతని వద్దకు చేరుతుంది; అది దానమిచ్చినదిగా అవుతుంది.
13.101.5
यत्फलं तिलदाने च भूमिदाने च कीर्तितम् ।
गोदाने चान्नदाने च भूयस्तद्ब्रूहि कौरव ॥ १३.१०१.५ ॥
తిలదానంలో, భూమిదానంలో, గోదానంలో, అన్నదానంలో ఏ ఫలం చెప్పబడిందో, కౌరవా, అది మళ్లీ నాకు చెప్పండి.
13.101.6
शृणुष्व मम कौन्तैय तिलदानस्य यत्फलम् ।
निशम्य च यथान्यायं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१०१.६ ॥
కౌంతేయా, తిలదానం యొక్క ఫలాన్ని నా నుండి విను. కురుశ్రేష్ఠా, విని న్యాయబద్ధంగా దానం ఇవ్వు.
13.101.7
पितॄणां प्रथमं भोज्यं तिलाः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
तिलदानेन वै तस्मात्पितृपक्षः प्रमोदते ॥ १३.१०१.७ ॥
పితృదేవతలకు మొదటి ఆహారం నువ్వులు; వాటిని స్వయంభువుడు సృష్టించాడు. అందువల్ల తిలదానంతో పితృపక్షం సంతోషిస్తుంది.
13.101.8
माघमासे तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
सर्वसत्वसमाकीर्णं नरकं स न पश्यति ॥ १३.१०१.८ ॥
మాఘ మాసంలో బ్రాహ్మణులకు నువ్వులు దానం చేసేవాడు, సమస్త ప్రాణులతో నిండిన నరకాన్ని చూడడు.
13.101.9
सर्वसत्रैश्च यजते यस्तिलैर्यजते पितॄन् ।
न चाकामेन दातव्यं तिलैः श्राद्धं कदाचन ॥ १३.१०१.९ ॥
అన్ని సత్రయాగాలతో యజించేవాడు, నువ్వులతో పితృదేవతలను పూజించేవాడు — అయినా కోరికలేకుండా తిలలతో శ్రాద్ధం ఎప్పుడూ ఇవ్వరాదు.
13.101.10
महर्षेः कश्यपस्यैते गात्रेभ्यः प्रसृतास्तिलाः ।
ततो दिव्यं गता भावं प्रदानेषु तिलाः प्रभो ॥ १३.१०१.१० ॥
మహర్షి కశ్యపుని అవయవాల నుండి ఈ నువ్వులు వెలువడ్డాయి. ఓ ప్రభూ, అనంతరం దానాలలో నువ్వులు దివ్యభావాన్ని పొందాయి.
13.101.11
पौष्टिका रूपदाश्चैव तथा पापविनाशनाः ।
तस्मात्सर्वप्रदानेभ्यस्तिलदानं विशिष्यते ॥ १३.१०१.११ ॥
నువ్వులు పోషణనిస్తాయి, రూపాన్నిస్తాయి, పాపాలను నశింపజేస్తాయి; అందువల్ల అన్ని దానాలలో తిలదానమే విశిష్టమైనది.
13.101.12
आपस्तम्बश्च मेधावी शङ्खश्च लिखितस्तथा ।
महर्षिर्गौतमश्चापि तिलदानैर्दिवं गताः ॥ १३.१०१.१२ ॥
మేధావి ఆపస్తంబుడు, శంఖుడు, లిఖితుడు, మహర్షి గౌతముడు కూడా తిలదానాల వల్ల స్వర్గాన్ని చేరారు.
13.101.13
तिलहोमरता विप्राः सर्वे संयतमैथुनाः ।
समा गव्येन हविषा प्रवृत्तिषु च संस्थिताः ॥ १३.१०१.१३ ॥
తిలహోమంలో నిమగ్నులైన బ్రాహ్మణులందరూ, సంయమము కలిగినవారు, మైథునాన్ని విడిచినవారు; గవ్య హవిస్సుతో సమానంగా, తమ కర్మలలోనూ స్థిరంగా ఉంటారు.
13.101.14
सर्वेषामिति दानानां तिलदानं विशिष्यते ।
अक्षयं सर्वदानानां तिलदानमिहोच्यते ॥ १३.१०१.१४ ॥
అన్ని దానాలలో తిలదానమే విశిష్టమైనదని చెప్పబడుతోంది; ఇక్కడ సర్వదానాలలోకెల్లా తిలదానం అక్షయ ఫలాన్ని ఇస్తుందని చెప్పబడుతోంది.
13.101.15
उच्छिन्ने तु पुरा हव्ये कुशिकर्षिः परन्तपः ।
तिलैरग्नित्रयं हुत्वा प्राप्तवान्गतिमुत्तमाम् ॥ १३.१०१.१५ ॥
పూర్వం హవ్యం నశించినప్పుడు, శత్రువులను దహించే కుశికర్షి తిలాలతో మూడు అగ్నులలో హోమం చేసి ఉత్తమ గతిని పొందాడు.
13.101.16
इति प्रोक्तं कुरुश्रेष्ठ तिलदानमनुत्तमम् ।
विधानं येन विधिना तिलानामिह शस्यते ॥ १३.१०१.१६ ॥
కురుశ్రేష్ఠా, ఈ విధంగా అనుత్తమమైన తిలదానం చెప్పబడింది; తిలాల విధానం ఏ పద్ధతిలో ఇక్కడ ప్రశంసించబడిందో అది కూడా చెప్పబడింది.
13.101.17
अत ऊर्ध्वं निबोधेदं देवानां यष्टुमिच्छताम् ।
समागमे महाराज ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १३.१०१.१७ ॥
ఇకపై దీన్ని వినుము, మహారాజా; దేవతలు యజ్ఞం చేయాలనుకున్నప్పుడు, స్వయంభువు బ్రహ్మతో కలిసిన సభలో ఇది జరిగింది.
13.101.18
देवाः समेत्य ब्रह्माणं भूमिभागे यियश्रवः ।
शुभं देशमयाचन्त यजेम इति पार्थिव ॥ १३.१०१.१८ ॥
దేవతలు బ్రహ్మ వద్ద కలిసి, యజ్ఞం చేయాలనే కోరికతో, భూమిపై ఒక శుభప్రదమైన ప్రదేశాన్ని అడిగారు: "మనం యజ్ఞం చేద్దాం" అని, ఓ రాజా.
13.101.19
भगवंस्त्वं प्रभुर्भूमेः सर्वस्य त्रिदिवस्य च ।
यजेम हि महाभाग यज्ञं भवदनुज्ञया ॥ १३.१०१.१९ ॥
భగవంతుడా, మీరు భూమికీ మూడు లోకాలకూ సర్వస్వానికీ ప్రభువు. మహాభాగ్యుడా, మీ అనుమతితో మేము యజ్ఞం చేస్తాము.
13.101.20
नाननुज्ञातभूमिर्हि यज्ञस्य फलमश्नुते ।
त्वं हि सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च।
प्रभुर्भवसि तस्मात्त्वं समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.१०१.२० ॥
అనుమతి పొందని భూమిలో యజ్ఞఫలం లభించదు. మీరే స్థావర జంగమ సర్వ జగత్తుకు ప్రభువు; కాబట్టి మీరు అనుమతి ఇవ్వాలి.
13.101.21
ददानि मेदिनीभागं भवद्भ्योऽहं सुरर्षभाः ।
यस्मिन्देशे करिष्यध्वं यज्ञान्काश्यपनन्दनाः ॥ १३.१०१.२१ ॥
దేవశ్రేష్ఠులారా, మీకు భూమిలో ఒక భాగాన్ని నేను ఇస్తున్నాను. కశ్యపుని పుత్రులారా, మీరు ఏ ప్రదేశంలో యజ్ఞాలు చేస్తారో అది మీదే.
13.101.22
भगवन्कृतकामाः स्म यक्ष्महे स्वाप्तदक्षिणैः ।
इमं तु देशं मुनयः पर्युपासन्ति नित्यदा ॥ १३.१०१.२२ ॥
భగవంతుడా, మా కోరిక తీరింది; తగిన దక్షిణలతో మేము యజ్ఞం చేస్తాము. కానీ ఈ ప్రదేశాన్ని మునులు ఎల్లప్పుడూ సేవిస్తుంటారు.
13.101.23
ततोऽगस्त्यश्च कण्वश्च भृगुरत्रिर्वृषाकपिः ।
असितो देवलश्चैव देवयज्ञमुपागमन् ॥ १३.१०१.२३ ॥
అప్పుడు అగస్త్యుడు, కణ్వుడు, భృగువు, అత్రి, వృషాకపి, అసితుడు, దేవలుడు కూడా దేవయజ్ఞానికి వచ్చారు.
13.101.24
ततो देवा महात्मान ईजिरे यज्ञमच्युतम् ।
तथा समापयामासुर्यथाकालं सुरर्षभाः ॥ १३.१०१.२४ ॥
అప్పుడు మహాత్ములైన దేవతలు అచ్యుతునికి యజ్ఞం చేశారు; దేవశ్రేష్ఠులు దానిని యథాకాలంగా పూర్తి చేశారు.
13.101.25
त इष्टयज्ञास्त्रिदशा हिमवत्यचलोत्तमे ।
षष्ठमंशं क्रतोस्तस्य भूमिदानं प्रचक्रिरे। ॥ १३.१०१.२५ ॥
యజ్ఞాలు పూర్తిచేసిన ఆ త్రిదశులు పర్వతాలలో శ్రేష్ఠమైన హిమవంతంపై ఆ యజ్ఞ ఫలంలో ఆరవ భాగాన్ని భూదానంగా సమర్పించారు.
13.101.26
प्रादेशमात्रं भूमेस्तु यो दद्यादनुपस्कृतम् ।
न सीदति स कृच्छ्रेषु न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१०१.२६ ॥
సంస్కరించని భూమిలో ఒక జానెడు మాత్రమైనా దానం చేసేవాడు కష్టాలలో మునిగిపోడు, ఆపదలను పొందడు.
13.101.27
शीतवातातपसहां यागभूमिं सुसंस्कृताम् ।
प्रदाय सुरलोकस्थः पुण्यान्तेऽपि न चाल्यते ॥ १३.१०१.२७ ॥
చలి, గాలి, ఎండలను తట్టుకోగల, బాగా సిద్ధం చేసిన యాగభూమిని దానం చేసి దేవలోకంలో నివసించేవాడు పుణ్యం ముగిసినా కదలడు.
13.101.28
मुदितो वसति प्राज्ञः शक्रेण सह पार्थिव ।
पतिश्रयप्रदानाच्च सोऽपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.२८ ॥
ఓ రాజా! జ్ఞాని సంతోషంగా ఇంద్రునితో కలిసి నివసిస్తాడు; నివాసస్థానం దానం చేయడం వల్ల అతడు కూడా స్వర్గంలో గౌరవించబడతాడు.
13.101.29
अध्यापककुले जातः श्रोत्रियो नियतेन्द्रियः ।
गृहे यस्य वसेत्तुष्टः प्रधानं लोकमश्नुते ॥ १३.१०१.२९ ॥
ఆచార్య కులంలో జన్మించిన, వేదజ్ఞుడు, ఇంద్రియ నిగ్రహం కలవాడు ఎవరి ఇంట్లో సంతోషంగా ఉంటాడో అతడు శ్రేష్ఠ లోకాన్ని పొందుతాడు.
13.101.30
तथा गवार्थे शरणं शीतवर्षसहं दृढम् ।
आसप्तमं तारयति कुलं भरतसत्तम ॥ १३.१०१.३० ॥
అలాగే, గోవుల కోసం చలి, వానలను తట్టుకునే దృఢమైన ఆశ్రయాన్ని ఏర్పరచేవాడు ఏడు తరాల వరకు తన కులాన్ని ఉద్ధరిస్తాడు, భరతశ్రేష్ఠా.
13.101.31
क्षेत्रभूमिं ददल्लोके शुभां श्रियमवाप्नुयात् ।
रत्नभूमिं प्रदद्यात्तु कुलवंशं प्रवर्धयेत् ॥ १३.१०१.३१ ॥
లోకంలో క్షేత్రభూమిని దానం చేసినవాడు శుభమైన సంపదను పొందుతాడు. రత్నభూమిని దానం చేసినవాడు తన కులవంశాన్ని వృద్ధి చేస్తాడు.
13.101.32
न चोषरां न निर्दग्धां महीं दद्यात्कथञ्चन ।
न श्मशानपरीतां च न च पापनिषेविताम् ॥ १३.१०१.३२ ॥
ఉషరభూమిని గానీ, కాలిపోయిన భూమిని గానీ, శ్మశానంతో చుట్టబడిన భూమిని గానీ, పాపులు సేవించే భూమిని గానీ ఏ విధంగానూ దానం చేయకూడదు.
13.101.33
पारक्ये भूमिदेशे तु पितॄणां निर्वपेत्तु यः ।
तद्भूमिं वाऽपि पितृभिः श्राद्धकर्म विहन्यते ॥ १३.१०१.३३ ॥
ఇతరుల భూమిపై ఎవరైతే పితృదేవతలకు తర్పణం ఇస్తాడో, ఆ భూమి కారణంగా పితృశ్రాద్ధ కర్మం నిష్ఫలమవుతుంది.
13.101.34
तस्मात्क्रीत्वा महीं दद्यात्स्वल्पामपि विचक्षणः ।
पिण्डः पितृभ्यो दत्तो वै तस्यां भवति शाश्वतः ॥ १३.१०१.३४ ॥
అందువల్ల వివేకవంతుడు చిన్న భూమినైనా కొనుగోలు చేసి దానం చేయాలి; ఎందుకంటే ఆ భూమిపై పితృదేవతలకు ఇచ్చిన పిండం శాశ్వతంగా ఉంటుంది.
13.101.35
अटवी पर्वताश्चैव नद्यस्तीर्थानि यानि च ।
सर्वाण्यस्वामिकान्याद्दुर्न हि तत्र परिग्रहः ॥ १३.१०१.३५ ॥
అడవులు, పర్వతాలు, నదులు, తీర్థాలు ఇవన్నీ యజమాని లేనివి; వాటిపై ఎవరికీ స్వామ్యం ఉండదు.
13.101.36
इत्येतद्भूमिदानस्य फलमुक्तं विशाम्पते ।
अतः परं तु गोदानं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०१.३६ ॥
ఓ నరాధిపా, భూదానం యొక్క ఫలితం ఇలా చెప్పబడింది. ఓ పాపరహితుడా, ఇక గోదానాన్ని నీకు వివరిస్తాను.
13.101.37
गावोऽधिकास्तपस्विभ्यो यस्मात्सर्वेभ्य एव च ।
तस्मान्महेश्वरो देवस्तपस्ताभिः सहास्थितः ॥ १३.१०१.३७ ॥
ఆవులు తపస్వులకంటే, అందరికంటే కూడా అధికమైనవి; అందుచేత మహేశ్వరుడైన దేవుడు వాటితో కలిసి తపస్సు చేశాడు.
13.101.38
ब्राह्मे लोके वसन्त्येताः सोमेन सह भारत ।
यां तां ब्रह्मर्षयः सिद्धाः प्रार्थयन्ति परां गतिम् ॥ १३.१०१.३८ ॥
ఓ భరతవంశీయుడా, ఇవి సోముడితో కలిసి బ్రహ్మలోకంలో నివసిస్తాయి; ఆ పరమ గతిని బ్రహ్మర్షులు, సిద్ధులు కోరుకుంటారు.
13.101.39
पयसा हविषा दध्ना शकृता चाथ चर्मणा ।
अस्थिभिश्चोपकुर्वन्ति शृङ्गैर्वालैश्च भारत ॥ १३.१०१.३९ ॥
ఓ భరతా, పాలతో, నెయ్యితో, పెరుగుతో, పేడతో, చర్మంతో, ఎముకలతో, కొమ్ములతో, వెంట్రుకలతో కూడా అవి ఉపకారం చేస్తాయి.
13.101.40
नासां शीतातपौ स्यातां सदैताः कर्म कुर्वते ।
न वर्षविषयं वाऽपि दुःखमासां भवत्युत ॥ १३.१०१.४० ॥
వాటికి ఎల్లప్పుడూ చలి, ఎండ ఉండవు; అవి తమ కర్మను నిర్వహిస్తాయి; వర్షానికి సంబంధించిన కష్టమూ వాటికి కలుగదు.
13.101.41
ब्राह्मणैः सहिता यान्ति तस्मात्पारमकं पदम् ।
एकं गोब्राह्मणं तस्मात्प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १३.१०१.४१ ॥
బ్రాహ్మణులతో కలిసి అవి వెళ్తాయి; అందుచేత అదే పరమ పదం; అందువల్ల జ్ఞానులు గోవు-బ్రాహ్మణుడు ఒక్కటే అంటారు.
13.101.42
रन्तिदेवस्य यज्ञे ताः पशुत्वेनोपकल्पिताः ।
अतश्चर्मण्वती राजन्गोचर्मभ्यः प्रवर्तिता।
पशुत्वाच्च विनिर्मुक्ताः प्रदानायोपकल्पिताः ॥ १३.१०१.४२ ॥
రంతిదేవుని యజ్ఞంలో అవి పశువులుగా నియమించబడ్డాయి; అందుచేత ఓ రాజా, గోవుల చర్మాల నుండి చర్మణ్వతీ నది ప్రవహించింది. పశుత్వం నుండి విముక్తమై అవి దానానికై నియమించబడ్డాయి.
13.101.43
ता इमा विप्रमुख्येभ्यो यो ददाति महीपते ।
निस्तरेदापदं कृच्छ्रां विषमस्थोऽपि पार्थिव ॥ १३.१०१.४३ ॥
ఓ మహీపతీ, ఈ గోవులను ఉత్తమ బ్రాహ్మణులకు దానం చేసేవాడు, విషమ స్థితిలో ఉన్నప్పటికీ, ఘోరమైన ఆపద నుండి దాటిపోతాడు.
13.101.44
गवां सहस्रदः प्रेत्य नरकं न प्रपद्यते ।
सर्वत्र विजयं चापि लभते मनुजाधिप ॥ १३.१०१.४४ ॥
వేయి గోవులను దానం చేసేవాడు మరణానంతరం నరకాన్ని పొందడు; ఓ మనుజాధిపా, అతడు ఎల్లెడలా విజయాన్నీ పొందుతాడు.
13.101.45
अमृतं वै गवां क्षीरमित्याह त्रिदशाधिपः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुममृतं स प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४५ ॥
దేవతల అధిపతి ఇలా అన్నాడు: గోవుల పాలే అమృతం; కాబట్టి పాలిచ్చే ఆవును దానం చేసేవాడు అమృతాన్నే ఇస్తాడు.
13.101.46
अग्नीनामव्ययं ह्येतद्धौम्यं वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं स हौम्यं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४६ ॥
వేదజ్ఞులు తెలుసుకున్నారు: ఇది అగ్నుల అక్షయమైన హవిస్సు (నెయ్యి); కాబట్టి గోవును దానం చేసేవాడు హవిస్సునే పూర్తిగా ఇస్తాడు.
13.101.47
स्वर्गो वै मूर्तिमानेष वृषभं यो गवां पतिम् ।
विप्रे गुणयुते दद्यात्स वै स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.४७ ॥
గోవులకు అధిపతియైన ఈ వృషభం మూర్తీభవించిన స్వర్గమే; గుణవంతుడైన బ్రాహ్మణునికి దీన్ని దానం చేసేవాడు స్వర్గంలో గౌరవించబడతాడు.
13.101.48
प्राणा वै प्राणिनामेते प्रोच्यन्ते भरतर्षभ ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं प्राणानेष प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४८ ॥
ఓ భరతశ్రేష్ఠా, ఇవి ప్రాణులకు ప్రాణాలని చెప్పబడతాయి; కాబట్టి గోవును దానం చేసేవాడు ప్రాణాలనే దానం చేస్తాడు.
13.101.49
गावः शरण्या भूतानामिति वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं शरणं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४९ ॥
ఆవులు ప్రాణులకు శరణ్యాలు అని వేదజ్ఞులు తెలుసుకున్నారు. కాబట్టి పాడి ఆవును దానం చేసేవాడు శరణాన్ని ఇస్తాడు.
13.101.50
न वधार्थं प्रदातव्या न कीनाशे न नास्तिके ।
गोजीविने न दातव्या तथा गौर्भरतर्षभ।
गोरसानां न विक्रेतू रसं च यजनस्य च ॥ १३.१०१.५० ॥
వధ కోసం, కసాయివానికి, నాస్తికునికి ఇవ్వరాదు. గోవులపై జీవించేవారికి కూడా ఇవ్వరాదు; భరతశ్రేష్ఠా, గోరసాలను అమ్మేవానికి, యజ్ఞరసాన్ని అమ్మేవానికి కూడా ఇవ్వరాదు.
13.101.51
ददत्स तादृशानां वै नरो गां पापकर्मणाम् ।
अक्षयं नरकं यातीत्येवमाहुर्महर्षयः ॥ १३.१०१.५१ ॥
అలాంటి పాపకార్యులకు గోవును ఇచ్చే మనిషి అక్షయ నరకానికి వెళ్తాడు అని మహర్షులు అంటారు.
13.101.52
न कृशां नापवत्सां वा वन्ध्यां रोगान्वितां तथा ।
न व्यङ्गां न परिश्रान्तां दद्याद्गां ब्राह्मणाय वै ॥ १३.१०१.५२ ॥
కృశించిన, దూడను కోల్పోయిన, గొడ్రాలు లేదా రోగంతో ఉన్న ఆవును, అలాగే అంగవైకల్యం గల లేదా అలసిన ఆవును బ్రాహ్మణునికి ఇవ్వరాదు.
13.101.53
दशगोसहस्रदः सम्यक् शक्रेण सह मोदते ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्नरः शतसहस्रशः ॥ १३.१०१.५३ ॥
పదివేల గోవులను సరిగ్గా దానం చేసిన మనిషి ఇంద్రునితో కలిసి ఆనందిస్తాడు; వందలు వేలకొద్దీ అక్షయ లోకాలను పొందుతాడు.
13.101.54
इत्येतद्गोप्रदानं च तिलदानं च कीर्तितम् ।
तथा भूमिप्रदानं च शृणुष्वान्ने च भारत ॥ १३.१०१.५४ ॥
ఈ విధంగా గోదానం, తిలదానం చెప్పబడ్డాయి. భరతా, భూదానం గురించి, అన్నదానం గురించి కూడా వినుము.
13.101.55
अन्नदानं प्रधानं हि कौन्तेय परिचक्षते ।
अन्नस्य हि प्रदानेन रन्तिदेवो दिवं गतः ॥ १३.१०१.५५ ॥
కౌంతేయా, అన్నదానమే ప్రధానమని చెప్పబడుతుంది. అన్నదానం వల్లనే రంతిదేవుడు స్వర్గానికి వెళ్ళాడు.
13.101.56
श्रान्ताय क्षुधितायान्नं यः प्रयच्छति भूमिप ।
स्वायंभुवं महात्स्थानं स गच्छति नराधिप ॥ १३.१०१.५६ ॥
ఓ భూపతీ, అలసినవానికీ ఆకలిగొన్నవానికీ అన్నం ఇచ్చేవాడు, ఓ నరాధిపా, స్వయంభువుని మహత్తర స్థానాన్ని పొందుతాడు.
13.101.57
न हिरण्यैर्न वासोभिर्नान्यदानेन भारत ।
प्राप्नुवन्ति नराः श्रेयो यथा ह्यन्नप्रदाः प्रभो ॥ १३.१०१.५७ ॥
ఓ భారతా, ఓ ప్రభూ, బంగారంతో గానీ, వస్త్రాలతో గానీ, ఇతర దానాలతో గానీ మానవులు పొందని శ్రేయస్సును అన్నదాతలు పొందుతారు.
13.101.58
अन्नं वै प्रथमं द्रव्यमन्नं श्रीश्च परा मता ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति तेजो वीर्यं बलं तथा ॥ १३.१०१.५८ ॥
అన్నమే మొదటి ద్రవ్యం; అన్నమే సంపద, అది పరమమైనదిగా భావించబడుతుంది. అన్నం నుంచే ప్రాణం పుడుతుంది; తేజస్సు, వీర్యం, బలం కూడా అలాగే.
13.101.59
सद्यो ददाति यश्चान्नं सदैकाग्रमना नरः ।
न स दुर्गाण्यवाप्नोतीत्येवमाह पराशरः ॥ १३.१०१.५९ ॥
ఎల్లప్పుడూ ఏకాగ్రమనస్సుతో వెంటనే అన్నం ఇచ్చేవాడు కష్టాలను పొందడు అని పరాశరుడు ఇలా చెప్పాడు.
13.101.60
अर्चयित्वा यथान्यायं देवेभ्योऽन्नं निवेदयेत् ।
यदन्ना हि नरा राजंस्तदन्नास्तस्य देवतः ॥ १३.१०१.६० ॥
యథావిధిగా పూజించి దేవతలకు అన్నం నివేదించాలి. ఓ రాజా, మనుషులు ఏ అన్నం తింటారో, అదే వారి దేవతకు అన్నమవుతుంది.
13.101.61
कौमुद्यां शुक्लपक्षे तु योऽन्नदानं करोत्युत ।
स सन्तरति दुर्गाणि प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १३.१०१.६१ ॥
కౌముదీ పర్వదినాన శుక్ల పక్షంలో ఎవరు అన్నదానం చేస్తారో, వారు కష్టాలను దాటుతారు; మరణానంతరం అనంతత్వాన్ని పొందుతారు.
13.101.62
अभुक्त्वाऽतिथेये चान्नं प्रयच्छेद्यः समाहितः ।
स वै ब्रह्मविदां लोकान्प्राप्नुयाद्भरतर्षभ ॥ १३.१०१.६२ ॥
భరతులలో శ్రేష్ఠుడా, తాను భుజించక ముందే, ఏకాగ్రచిత్తంతో అతిథికి అన్నం ఇచ్చేవాడు బ్రహ్మవేత్తల లోకాలను పొందుతాడు.
13.101.63
सुकृच्छ्रामापदं प्राप्तश्चान्नदः पुरुषस्तरेत् ।
पापं तरति चैवेह दुष्कृतं चापकर्षति ॥ १३.१०१.६३ ॥
ఘోరమైన ఆపదలో చిక్కుకున్నా అన్నదానం చేసిన మనిషి దాటుతాడు. ఇక్కడే పాపాన్ని దాటుతాడు; దుష్కర్మను దూరం చేస్తాడు.
13.101.64
इत्येतदन्नदानस्य तिलदानस्य चैव ह ।
भूमिदानस्य च फलं गोदानस्य च कीर्तितम् ॥ १३.१०१.६४ ॥
ఇలా అన్నదానం, నువ్వుల దానం, భూదానం, గోదానం యొక్క ఫలితం చెప్పబడింది.