Mahābhārata · Adhyāya 13.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.101.1
दह्यमानाय विप्राय यः प्रयच्छत्युपानहौ ।
यत्फलं तस्य भवति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१०१.१ ॥
Yudhiṣṭhira disse: Qual fruto obtém quem dá sandálias a um brâmane que queima? Diga-me isso, avô.
13.101.2
उपानहौ प्रयच्छेद्यो ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ।
मर्दते कण्टकान्सर्वान्विषमान्निस्तरत्यपि ॥ १३.१०१.२ ॥
Bhīṣma disse: Quem, com mente recolhida, dá sandálias aos brâmanes pisa todos os espinhos e atravessa até terrenos ásperos e desiguais.
13.101.3
स शत्रूणामुपरि च सन्तिष्ठति युधिष्ठिर ।
यानं चाश्वतरीयुक्तं तस्य शुभ्रं विशाम्पते ॥ १३.१०१.३ ॥
Yudhiṣṭhira, ele se mantém acima de seus inimigos, e um veículo brilhante atrelado a mulas, senhor dos povos, é seu.
13.101.4
उपतिष्ठति कौन्तेय रौप्यकाञ्चनभूषितम् ।
शकटं दम्यसंयुक्तं दत्तं भवति चैव हि ॥ १३.१०१.४ ॥
Filho de Kuntī, um carro adornado de prata e ouro, atrelado a animais domados, vem até ele, pois se torna um dom dado.
13.101.5
यत्फलं तिलदाने च भूमिदाने च कीर्तितम् ।
गोदाने चान्नदाने च भूयस्तद्ब्रूहि कौरव ॥ १३.१०१.५ ॥
Diga-me outra vez, descendente de Kuru, o fruto declarado para o dom de gergelim, o dom de terra, o dom de vacas e o dom de alimento.
13.101.6
शृणुष्व मम कौन्तैय तिलदानस्य यत्फलम् ।
निशम्य च यथान्यायं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१०१.६ ॥
Filho de Kuntī, ouça de mim o fruto do dom de gergelim. Melhor dos Kurus, tendo ouvido, dê conforme a regra.
13.101.7
पितॄणां प्रथमं भोज्यं तिलाः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
तिलदानेन वै तस्मात्पितृपक्षः प्रमोदते ॥ १३.१०१.७ ॥
As sementes de gergelim, criadas pelo Autoexistente, são o primeiro alimento dos antepassados; por isso a quinzena dos antepassados se alegra com a oferta de gergelim.
13.101.8
माघमासे तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
सर्वसत्वसमाकीर्णं नरकं स न पश्यति ॥ १३.१०१.८ ॥
Quem dá gergelim aos brâmanes no mês de Māgha não vê o inferno, repleto de todos os seres.
13.101.9
सर्वसत्रैश्च यजते यस्तिलैर्यजते पितॄन् ।
न चाकामेन दातव्यं तिलैः श्राद्धं कदाचन ॥ १३.१०१.९ ॥
Quem sacrifica com todos os sacrifícios sattra e honra os antepassados com gergelim; mas o śrāddha com gergelim nunca deve ser oferecido por quem não está livre do desejo.
13.101.10
महर्षेः कश्यपस्यैते गात्रेभ्यः प्रसृतास्तिलाः ।
ततो दिव्यं गता भावं प्रदानेषु तिलाः प्रभो ॥ १३.१०१.१० ॥
Estas sementes de gergelim brotaram dos membros do grande sábio Kaśyapa; então, ó senhor, nas dádivas o gergelim alcançou um estado divino.
13.101.11
पौष्टिका रूपदाश्चैव तथा पापविनाशनाः ।
तस्मात्सर्वप्रदानेभ्यस्तिलदानं विशिष्यते ॥ १३.१०१.११ ॥
O gergelim nutre, concede beleza e destrói o pecado; por isso a dádiva do gergelim sobressai entre todas as dádivas.
13.101.12
आपस्तम्बश्च मेधावी शङ्खश्च लिखितस्तथा ।
महर्षिर्गौतमश्चापि तिलदानैर्दिवं गताः ॥ १३.१०१.१२ ॥
O sábio Āpastamba, Śaṅkha, Likhita e o grande sábio Gautama também foram ao céu pelas dádivas de gergelim.
13.101.13
तिलहोमरता विप्राः सर्वे संयतमैथुनाः ।
समा गव्येन हविषा प्रवृत्तिषु च संस्थिताः ॥ १३.१०१.१३ ॥
Todos os brâmanes dedicados à oblação de gergelim, contidos e abstendo-se da união sexual, permanecem iguais na oferenda de produtos da vaca e firmes em suas empreitadas.
13.101.14
सर्वेषामिति दानानां तिलदानं विशिष्यते ।
अक्षयं सर्वदानानां तिलदानमिहोच्यते ॥ १३.१०१.१४ ॥
De todas as doações, a doação de gergelim é declarada a mais distinta; aqui se diz que, entre todas as doações, a doação de gergelim é imperecível.
13.101.15
उच्छिन्ने तु पुरा हव्ये कुशिकर्षिः परन्तपः ।
तिलैरग्नित्रयं हुत्वा प्राप्तवान्गतिमुत्तमाम् ॥ १३.१०१.१५ ॥
Outrora, quando as oblações foram interrompidas, o sábio Kuśika, abrasador de inimigos, ofereceu gergelim nos três fogos e alcançou a meta suprema.
13.101.16
इति प्रोक्तं कुरुश्रेष्ठ तिलदानमनुत्तमम् ।
विधानं येन विधिना तिलानामिह शस्यते ॥ १३.१०१.१६ ॥
Assim, ó melhor dos Kurus, foi declarada a incomparável doação de gergelim e o rito pelo qual o procedimento com o gergelim é aqui louvado.
13.101.17
अत ऊर्ध्वं निबोधेदं देवानां यष्टुमिच्छताम् ।
समागमे महाराज ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १३.१०१.१७ ॥
Agora ouve isto mais, grande rei: quando os deuses quiseram sacrificar, numa assembleia com o autoexistente Brahmā, isto aconteceu.
13.101.18
देवाः समेत्य ब्रह्माणं भूमिभागे यियश्रवः ।
शुभं देशमयाचन्त यजेम इति पार्थिव ॥ १३.१०१.१८ ॥
Os deuses, reunidos junto a Brahmā, desejosos de sacrificar, pediram um lugar propício em alguma parte da terra, dizendo: "Sacrifiquemos", ó rei.
13.101.19
भगवंस्त्वं प्रभुर्भूमेः सर्वस्य त्रिदिवस्य च ।
यजेम हि महाभाग यज्ञं भवदनुज्ञया ॥ १३.१०१.१९ ॥
Ó bem-aventurado, tu és o senhor da terra, dos três mundos e de tudo. Ó grande afortunado, com a tua permissão realizaremos o sacrifício.
13.101.20
नाननुज्ञातभूमिर्हि यज्ञस्य फलमश्नुते ।
त्वं हि सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च।
प्रभुर्भवसि तस्मात्त्वं समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.१०१.२० ॥
Pois o fruto do sacrifício não se obtém numa terra cujo uso não foi concedido. Tu és, de fato, o senhor de todo o mundo, do imóvel e do móvel; portanto, deves conceder a permissão.
13.101.21
ददानि मेदिनीभागं भवद्भ्योऽहं सुरर्षभाः ।
यस्मिन्देशे करिष्यध्वं यज्ञान्काश्यपनन्दनाः ॥ १३.१०१.२१ ॥
Ó melhores dos deuses, dou-vos uma porção da terra. Ó filhos de Kaśyapa, na região em que realizardes os sacrifícios, essa será vossa.
13.101.22
भगवन्कृतकामाः स्म यक्ष्महे स्वाप्तदक्षिणैः ।
इमं तु देशं मुनयः पर्युपासन्ति नित्यदा ॥ १३.१०१.२२ ॥
Ó bem-aventurado, o nosso desejo está cumprido; sacrificaremos com oferendas bem obtidas. Mas este lugar é sempre frequentado pelos sábios.
13.101.23
ततोऽगस्त्यश्च कण्वश्च भृगुरत्रिर्वृषाकपिः ।
असितो देवलश्चैव देवयज्ञमुपागमन् ॥ १३.१०१.२३ ॥
Então Agastya, Kaṇva, Bhṛgu, Atri, Vṛṣākapi, Asita e Devala também vieram ao sacrifício dos deuses.
13.101.24
ततो देवा महात्मान ईजिरे यज्ञमच्युतम् ।
तथा समापयामासुर्यथाकालं सुरर्षभाः ॥ १३.१०१.२४ ॥
Então os deuses magnânimos ofereceram o sacrifício a Acyuta, e os melhores dos deuses o completaram no tempo devido.
13.101.25
त इष्टयज्ञास्त्रिदशा हिमवत्यचलोत्तमे ।
षष्ठमंशं क्रतोस्तस्य भूमिदानं प्रचक्रिरे। ॥ १३.१०१.२५ ॥
Tendo completado seus sacrifícios, aqueles deuses no melhor dos montes, o Himālaya, fizeram a doação de terra como a sexta parte daquele sacrifício.
13.101.26
प्रादेशमात्रं भूमेस्तु यो दद्यादनुपस्कृतम् ।
न सीदति स कृच्छ्रेषु न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१०१.२६ ॥
Quem dá ao menos um palmo de terra não cultivada não afunda nas adversidades nem encontra perigos.
13.101.27
शीतवातातपसहां यागभूमिं सुसंस्कृताम् ।
प्रदाय सुरलोकस्थः पुण्यान्तेऽपि न चाल्यते ॥ १३.१०१.२७ ॥
Quem doou um terreno de sacrifício bem preparado, capaz de suportar frio, vento e calor, e habita no mundo dos deuses, não é abalado mesmo quando seu mérito se esgota.
13.101.28
मुदितो वसति प्राज्ञः शक्रेण सह पार्थिव ।
पतिश्रयप्रदानाच्च सोऽपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.२८ ॥
Ó rei, o sábio habita alegremente junto com Indra, e, por dar uma morada, também ele é honrado no céu.
13.101.29
अध्यापककुले जातः श्रोत्रियो नियतेन्द्रियः ।
गृहे यस्य वसेत्तुष्टः प्रधानं लोकमश्नुते ॥ १३.१०१.२९ ॥
Aquele em cuja casa vive contente um brâmane nascido de linhagem de mestres, versado nos Vedas e senhor de seus sentidos, alcança o mundo supremo.
13.101.30
तथा गवार्थे शरणं शीतवर्षसहं दृढम् ।
आसप्तमं तारयति कुलं भरतसत्तम ॥ १३.१०१.३० ॥
Igualmente, quem oferece um abrigo firme para as vacas, que suporte frio e chuva, salva sua família até a sétima geração, ó melhor dos Bharatas.
13.101.31
क्षेत्रभूमिं ददल्लोके शुभां श्रियमवाप्नुयात् ।
रत्नभूमिं प्रदद्यात्तु कुलवंशं प्रवर्धयेत् ॥ १३.१०१.३१ ॥
Quem dá terra cultivável no mundo obtém uma prosperidade auspiciosa; quem dá uma terra de joias faz crescer a linhagem de sua família.
13.101.32
न चोषरां न निर्दग्धां महीं दद्यात्कथञ्चन ।
न श्मशानपरीतां च न च पापनिषेविताम् ॥ १३.१०१.३२ ॥
Nunca se deve dar, de modo algum, terra estéril, terra queimada, terra cercada por um crematório ou terra frequentada por pecadores.
13.101.33
पारक्ये भूमिदेशे तु पितॄणां निर्वपेत्तु यः ।
तद्भूमिं वाऽपि पितृभिः श्राद्धकर्म विहन्यते ॥ १३.१०१.३३ ॥
Quem oferece aos antepassados em terra alheia, por causa dessa terra, o rito śrāddha é anulado pelos antepassados.
13.101.34
तस्मात्क्रीत्वा महीं दद्यात्स्वल्पामपि विचक्षणः ।
पिण्डः पितृभ्यो दत्तो वै तस्यां भवति शाश्वतः ॥ १३.१०१.३४ ॥
Por isso, o sábio deve comprar, mesmo que seja um pequeno pedaço de terra, e doá-lo, pois o piṇḍa oferecido aos antepassados nessa terra torna-se eterno.
13.101.35
अटवी पर्वताश्चैव नद्यस्तीर्थानि यानि च ।
सर्वाण्यस्वामिकान्याद्दुर्न हि तत्र परिग्रहः ॥ १३.१०१.३५ ॥
Florestas, montanhas, rios e quaisquer vaus sagrados — todos eles não têm dono; não há posse sobre eles.
13.101.36
इत्येतद्भूमिदानस्य फलमुक्तं विशाम्पते ।
अतः परं तु गोदानं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०१.३६ ॥
Assim, ó senhor dos homens, foi declarado o fruto da doação de terra. Agora, ó sem pecado, proclamarei a ti a doação de vacas.
13.101.37
गावोऽधिकास्तपस्विभ्यो यस्मात्सर्वेभ्य एव च ।
तस्मान्महेश्वरो देवस्तपस्ताभिः सहास्थितः ॥ १३.१०१.३७ ॥
As vacas são superiores aos ascetas e a todos os outros; por isso o grande Senhor Maheśvara permaneceu com elas e praticou austeridades.
13.101.38
ब्राह्मे लोके वसन्त्येताः सोमेन सह भारत ।
यां तां ब्रह्मर्षयः सिद्धाः प्रार्थयन्ति परां गतिम् ॥ १३.१०१.३८ ॥
Ó Bhārata, estas vivem no mundo de Brahmā junto com Soma; essa meta suprema que os brahmarṣis e os seres perfeitos desejam.
13.101.39
पयसा हविषा दध्ना शकृता चाथ चर्मणा ।
अस्थिभिश्चोपकुर्वन्ति शृङ्गैर्वालैश्च भारत ॥ १३.१०१.३९ ॥
Ó Bhārata, elas beneficiam com leite, manteiga clarificada, coalhada, esterco, couro, ossos, chifres e pelos.
13.101.40
नासां शीतातपौ स्यातां सदैताः कर्म कुर्वते ।
न वर्षविषयं वाऽपि दुःखमासां भवत्युत ॥ १३.१०१.४० ॥
Frio e calor não as afligem sempre; estas cumprem sua tarefa, e nenhum sofrimento ligado às chuvas lhes sobrevém.
13.101.41
ब्राह्मणैः सहिता यान्ति तस्मात्पारमकं पदम् ।
एकं गोब्राह्मणं तस्मात्प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १३.१०१.४१ ॥
Acompanhadas de brâmanes elas vão; por isso essa é a morada suprema. Por isso os sábios declaram que a vaca e o brâmane são um só.
13.101.42
रन्तिदेवस्य यज्ञे ताः पशुत्वेनोपकल्पिताः ।
अतश्चर्मण्वती राजन्गोचर्मभ्यः प्रवर्तिता।
पशुत्वाच्च विनिर्मुक्ताः प्रदानायोपकल्पिताः ॥ १३.१०१.४२ ॥
No sacrifício de Rantideva foram designadas como animais de sacrifício; por isso, ó rei, o rio Carmaṇvatī fluiu dos couros das vacas. Libertadas da condição de animais de sacrifício, foram destinadas a serem dadas em doação.
13.101.43
ता इमा विप्रमुख्येभ्यो यो ददाति महीपते ।
निस्तरेदापदं कृच्छ्रां विषमस्थोऽपि पार्थिव ॥ १३.१०१.४३ ॥
Ó senhor da terra, quem dá estas vacas aos principais brâmanes atravessa a dura calamidade, mesmo estando em situação perigosa.
13.101.44
गवां सहस्रदः प्रेत्य नरकं न प्रपद्यते ।
सर्वत्र विजयं चापि लभते मनुजाधिप ॥ १३.१०१.४४ ॥
Quem dá mil vacas não entra no inferno após a morte; ó senhor dos homens, ele também obtém a vitória em toda parte.
13.101.45
अमृतं वै गवां क्षीरमित्याह त्रिदशाधिपः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुममृतं स प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४५ ॥
O senhor dos trinta deuses disse: o leite das vacas é de fato néctar; por isso, quem dá uma vaca leiteira concede o néctar.
13.101.46
अग्नीनामव्ययं ह्येतद्धौम्यं वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं स हौम्यं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४६ ॥
Os conhecedores do Veda sabem que esta é a oferenda imperecível dos fogos; portanto, quem dá uma vaca concede plenamente a oblação.
13.101.47
स्वर्गो वै मूर्तिमानेष वृषभं यो गवां पतिम् ।
विप्रे गुणयुते दद्यात्स वै स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.४७ ॥
Este touro, senhor das vacas, é o céu encarnado; quem o dá a um brâmane virtuoso é honrado no céu.
13.101.48
प्राणा वै प्राणिनामेते प्रोच्यन्ते भरतर्षभ ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं प्राणानेष प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४८ ॥
Ó touro dos Bharatas, estes são declarados os sopros vitais dos seres vivos; portanto, quem dá uma vaca concede os sopros vitais.
13.101.49
गावः शरण्या भूतानामिति वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं शरणं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४९ ॥
As vacas são o refúgio dos seres, assim sabem os conhecedores do Veda. Por isso, quem dá uma vaca leiteira concede refúgio.
13.101.50
न वधार्थं प्रदातव्या न कीनाशे न नास्तिके ।
गोजीविने न दातव्या तथा गौर्भरतर्षभ।
गोरसानां न विक्रेतू रसं च यजनस्य च ॥ १३.१०१.५० ॥
Não deve ser dada para o abate, nem a um açougueiro, nem a um ateu. Não deve ser dada a quem vive das vacas; igualmente, ó touro dos Bharatas, nem a um vendedor de produtos da vaca, nem do suco do sacrifício.
13.101.51
ददत्स तादृशानां वै नरो गां पापकर्मणाम् ।
अक्षयं नरकं यातीत्येवमाहुर्महर्षयः ॥ १३.१०१.५१ ॥
O homem que dá uma vaca a tais pecadores vai para o inferno imperecível, assim declaram os grandes videntes.
13.101.52
न कृशां नापवत्सां वा वन्ध्यां रोगान्वितां तथा ।
न व्यङ्गां न परिश्रान्तां दद्याद्गां ब्राह्मणाय वै ॥ १३.१०१.५२ ॥
Não se deve dar a um brâmane uma vaca magra, sem bezerro, estéril ou doente, nem uma deformada ou exausta.
13.101.53
दशगोसहस्रदः सम्यक् शक्रेण सह मोदते ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्नरः शतसहस्रशः ॥ १३.१०१.५३ ॥
O homem que dá dez mil vacas como é devido regozija-se com Indra e obtém mundos imperecíveis às centenas de milhares.
13.101.54
इत्येतद्गोप्रदानं च तिलदानं च कीर्तितम् ।
तथा भूमिप्रदानं च शृणुष्वान्ने च भारत ॥ १३.१०१.५४ ॥
Assim foram declarados o dom das vacas e o dom do gergelim. Igualmente, ó Bhārata, ouve também sobre o dom da terra e do alimento.
13.101.55
अन्नदानं प्रधानं हि कौन्तेय परिचक्षते ।
अन्नस्य हि प्रदानेन रन्तिदेवो दिवं गतः ॥ १३.१०१.५५ ॥
Ó filho de Kuntī, a doação de alimento é declarada a principal; pela doação de alimento, Rantideva alcançou o céu.
13.101.56
श्रान्ताय क्षुधितायान्नं यः प्रयच्छति भूमिप ।
स्वायंभुवं महात्स्थानं स गच्छति नराधिप ॥ १३.१०१.५६ ॥
Ó rei, quem dá alimento ao cansado e ao faminto, ó senhor dos homens, vai à grande morada de Svāyaṃbhuva.
13.101.57
न हिरण्यैर्न वासोभिर्नान्यदानेन भारत ।
प्राप्नुवन्ति नराः श्रेयो यथा ह्यन्नप्रदाः प्रभो ॥ १३.१०१.५७ ॥
Ó Bharata, ó senhor, os homens não obtêm tal bem pelo ouro, nem pelas vestes, nem por qualquer outra doação, como o obtêm os doadores de alimento.
13.101.58
अन्नं वै प्रथमं द्रव्यमन्नं श्रीश्च परा मता ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति तेजो वीर्यं बलं तथा ॥ १३.१०१.५८ ॥
O alimento é a primeira substância, o alimento é a prosperidade, e é considerado supremo. Do alimento surge o sopro vital, e igualmente o vigor, a força e o poder.
13.101.59
सद्यो ददाति यश्चान्नं सदैकाग्रमना नरः ।
न स दुर्गाण्यवाप्नोतीत्येवमाह पराशरः ॥ १३.१०१.५९ ॥
Quem dá alimento imediatamente, sempre com mente concentrada, não alcança as dificuldades — assim disse Parāśara.
13.101.60
अर्चयित्वा यथान्यायं देवेभ्योऽन्नं निवेदयेत् ।
यदन्ना हि नरा राजंस्तदन्नास्तस्य देवतः ॥ १३.१०१.६० ॥
Após honrar segundo a regra, deve-se oferecer alimento aos deuses. Ó rei, como é o alimento que os homens comem, assim é o alimento de sua divindade.
13.101.61
कौमुद्यां शुक्लपक्षे तु योऽन्नदानं करोत्युत ।
स सन्तरति दुर्गाणि प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १३.१०१.६१ ॥
Quem, na quinzena clara, na noite de lua cheia de Kaumudī, faz uma oferta de alimento atravessa as dificuldades e, após a morte, alcança a infinitude.
13.101.62
अभुक्त्वाऽतिथेये चान्नं प्रयच्छेद्यः समाहितः ।
स वै ब्रह्मविदां लोकान्प्राप्नुयाद्भरतर्षभ ॥ १३.१०१.६२ ॥
Touro dos Bharatas, quem, sem ter comido ele mesmo, com atenção dá alimento a um hóspede, alcança os mundos dos conhecedores de Brahman.
13.101.63
सुकृच्छ्रामापदं प्राप्तश्चान्नदः पुरुषस्तरेत् ।
पापं तरति चैवेह दुष्कृतं चापकर्षति ॥ १३.१०१.६३ ॥
Mesmo um homem caído em grande aflição, se for doador de alimento, atravessa. Aqui mesmo ele atravessa o pecado e afasta a má ação.
13.101.64
इत्येतदन्नदानस्य तिलदानस्य चैव ह ।
भूमिदानस्य च फलं गोदानस्य च कीर्तितम् ॥ १३.१०१.६४ ॥
Assim foi declarado o fruto da oferta de alimento, da oferta de gergelim, da oferta de terra e da oferta de vaca.