மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.101
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.101.1
दह्यमानाय विप्राय यः प्रयच्छत्युपानहौ ।
यत्फलं तस्य भवति तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.१०१.१ ॥
எரிந்து கொண்டிருக்கும் அந்தணருக்கு யார் காலணிகளைக் கொடுக்கிறானோ, அவனுக்கு என்ன பலன் கிடைக்கும்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிதாமகரே.
13.101.2
उपानहौ प्रयच्छेद्यो ब्राह्मणेभ्यः समाहितः ।
मर्दते कण्टकान्सर्वान्विषमान्निस्तरत्यपि ॥ १३.१०१.२ ॥
அடக்கத்துடன் அந்தணர்களுக்குக் காலணிகளைக் கொடுப்பவன், எல்லா முட்களையும் மிதித்து நீரற்ற கடினப் பாதைகளையும் கடக்கிறான்.
13.101.3
स शत्रूणामुपरि च सन्तिष्ठति युधिष्ठिर ।
यानं चाश्वतरीयुक्तं तस्य शुभ्रं विशाम्पते ॥ १३.१०१.३ ॥
யுதிஷ்டிரா, அவன் எதிரிகளுக்கு மேலாக நிற்பான். மக்களின் தலைவனே, கோவேறு கழுதைகள் பூட்டிய பிரகாசமான வாகனம் அவனுக்கு உண்டாகும்.
13.101.4
उपतिष्ठति कौन्तेय रौप्यकाञ्चनभूषितम् ।
शकटं दम्यसंयुक्तं दत्तं भवति चैव हि ॥ १३.१०१.४ ॥
குந்தியின் மகனே, வெள்ளியும் பொன்னும் அலங்கரித்த, பழக்கப்பட்ட விலங்குகள் பூட்டிய வண்டி அவனிடம் வந்து சேரும்; அது அளிக்கப்பட்டதாகவே ஆகிறது.
13.101.5
यत्फलं तिलदाने च भूमिदाने च कीर्तितम् ।
गोदाने चान्नदाने च भूयस्तद्ब्रूहि कौरव ॥ १३.१०१.५ ॥
எள் தானத்திலும், நில தானத்திலும், பசு தானத்திலும், அன்ன தானத்திலும் எந்தப் பலன் சொல்லப்பட்டுள்ளதோ, குருவின் வழியினரே, அதை மீண்டும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.101.6
शृणुष्व मम कौन्तैय तिलदानस्य यत्फलम् ।
निशम्य च यथान्यायं प्रयच्छ कुरुसत्तम ॥ १३.१०१.६ ॥
குந்தியின் மகனே, எள் தானத்தின் பலனை என்னிடமிருந்து கேள். குருக்களில் சிறந்தவனே, கேட்டு முறைப்படி தானம் செய்.
13.101.7
पितॄणां प्रथमं भोज्यं तिलाः सृष्टाः स्वयंभुवा ।
तिलदानेन वै तस्मात्पितृपक्षः प्रमोदते ॥ १३.१०१.७ ॥
முன்னோர்களின் முதல் உணவு எள்; அவற்றைச் சுயம்பு படைத்தார். ஆகையால் எள் தானத்தால் பித்ருபக்ஷம் மகிழ்கிறது.
13.101.8
माघमासे तिलान्यस्तु ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति ।
सर्वसत्वसमाकीर्णं नरकं स न पश्यति ॥ १३.१०१.८ ॥
மாக மாதத்தில் பிராமணர்களுக்கு எள்ளைத் தானம் செய்பவன், எல்லா உயிர்களும் நிறைந்த நரகத்தைக் காண்பதில்லை.
13.101.9
सर्वसत्रैश्च यजते यस्तिलैर्यजते पितॄन् ।
न चाकामेन दातव्यं तिलैः श्राद्धं कदाचन ॥ १३.१०१.९ ॥
எல்லா சத்ர யாகங்களாலும் வழிபடுபவனும், எள்ளால் முன்னோர்களை வழிபடுபவனும் உண்டு; ஆனால் ஆசையின்றி எள்ளுடன் சிராத்தம் ஒருபோதும் கொடுக்கப்படக்கூடாது.
13.101.10
महर्षेः कश्यपस्यैते गात्रेभ्यः प्रसृतास्तिलाः ।
ततो दिव्यं गता भावं प्रदानेषु तिलाः प्रभो ॥ १३.१०१.१० ॥
மகாமுனிவர் காசியபரின் உடல் உறுப்புகளிலிருந்து இந்த எள்கள் தோன்றின. ஓ பிரபு, பின்னர் தானங்களில் எள் தெய்வீக நிலையை அடைந்தது.
13.101.11
पौष्टिका रूपदाश्चैव तथा पापविनाशनाः ।
तस्मात्सर्वप्रदानेभ्यस्तिलदानं विशिष्यते ॥ १३.१०१.११ ॥
எள் போஷணை தரும், அழகைக் கொடுக்கும், பாவங்களை அழிக்கும்; ஆகையால் எல்லா தானங்களிலும் எள் தானமே சிறந்தது.
13.101.12
आपस्तम्बश्च मेधावी शङ्खश्च लिखितस्तथा ।
महर्षिर्गौतमश्चापि तिलदानैर्दिवं गताः ॥ १३.१०१.१२ ॥
அறிவுள்ள ஆபஸ்தம்பர், சங்கர், லிகிதர், மகரிஷி கௌதமர் ஆகியோரும் எள் தானத்தால் சொர்க்கம் சென்றனர்.
13.101.13
तिलहोमरता विप्राः सर्वे संयतमैथुनाः ।
समा गव्येन हविषा प्रवृत्तिषु च संस्थिताः ॥ १३.१०१.१३ ॥
எள் ஹோமத்தில் ஈடுபட்ட அனைத்து அந்தணர்களும், புலனடக்கமும் மைதுனம் நீக்கமும் கொண்டவர்கள்; பசுவிலிருந்து வந்த ஹவிசால் சமமாக, தங்கள் செயல்களிலும் நிலைகொண்டவர்கள்.
13.101.14
सर्वेषामिति दानानां तिलदानं विशिष्यते ।
अक्षयं सर्वदानानां तिलदानमिहोच्यते ॥ १३.१०१.१४ ॥
எல்லா தானங்களிலும் எள்தானம் சிறந்ததாகக் கருதப்படுகிறது; இங்கு எல்லா தானங்களிலும் எள்தானமே அழியாத பலனைத் தரும் என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.101.15
उच्छिन्ने तु पुरा हव्ये कुशिकर्षिः परन्तपः ।
तिलैरग्नित्रयं हुत्वा प्राप्तवान्गतिमुत्तमाम् ॥ १३.१०१.१५ ॥
முன்பு ஹவ்யம் அழிந்துபோனபோது, பகைவரைத் தகிக்கும் குசிக ரிஷி எள்ளால் மூன்று அக்னிகளிலும் ஹோமம் செய்து உயர்ந்த கதியை அடைந்தார்.
13.101.16
इति प्रोक्तं कुरुश्रेष्ठ तिलदानमनुत्तमम् ।
विधानं येन विधिना तिलानामिह शस्यते ॥ १३.१०१.१६ ॥
குருக்களில் சிறந்தவனே, இவ்வாறு அனுத்தமமான எள்தானம் சொல்லப்பட்டது; எள்ளுக்கான விதி எந்த முறையில் இங்கு புகழப்படுகிறதோ, அதுவும் சொல்லப்பட்டது.
13.101.17
अत ऊर्ध्वं निबोधेदं देवानां यष्टुमिच्छताम् ।
समागमे महाराज ब्रह्मणा वै स्वयंभुवा ॥ १३.१०१.१७ ॥
இதன் பின்னர் இதையும் அறிந்துகொள், மகாராஜனே; தேவர்கள் யாகம் செய்ய விரும்பியபோது, சுயம்புவான பிரம்மாவுடன் நடந்த கூட்டத்தில் இது நிகழ்ந்தது.
13.101.18
देवाः समेत्य ब्रह्माणं भूमिभागे यियश्रवः ।
शुभं देशमयाचन्त यजेम इति पार्थिव ॥ १३.१०१.१८ ॥
தேவர்கள் பிரம்மாவிடம் ஒன்றுகூடி, யாகம் செய்ய விரும்பி, பூமியின் ஒரு பகுதியில் சுபமான இடத்தை வேண்டினர்: "நாம் யாகம் செய்யலாம்" என்று, அரசே.
13.101.19
भगवंस्त्वं प्रभुर्भूमेः सर्वस्य त्रिदिवस्य च ।
यजेम हि महाभाग यज्ञं भवदनुज्ञया ॥ १३.१०१.१९ ॥
பகவானே, நீரே பூமிக்கும் மூவுலகிற்கும் அனைத்திற்கும் தலைவர். மகாபாக்கியவானே, உமது அனுமதியால் நாங்கள் யாகம் செய்வோம்.
13.101.20
नाननुज्ञातभूमिर्हि यज्ञस्य फलमश्नुते ।
त्वं हि सर्वस्य जगतः स्थावरस्य चरस्य च।
प्रभुर्भवसि तस्मात्त्वं समनुज्ञातुमर्हसि ॥ १३.१०१.२० ॥
அனுமதி பெறப்படாத நிலத்தில் யாகத்தின் பலன் கிடைப்பதில்லை. நீரே அசையும் அசையாத அனைத்து உலகிற்கும் தலைவர்; ஆகவே நீர் அனுமதி அளிக்கத் தகுந்தவர்.
13.101.21
ददानि मेदिनीभागं भवद्भ्योऽहं सुरर्षभाः ।
यस्मिन्देशे करिष्यध्वं यज्ञान्काश्यपनन्दनाः ॥ १३.१०१.२१ ॥
தேவர்களில் சிறந்தவர்களே, நான் உங்களுக்கு பூமியின் ஒரு பகுதியைத் தருகிறேன். காசியபரின் புதல்வர்களே, நீங்கள் எந்த இடத்தில் யாகங்கள் செய்வீர்களோ அது உங்களுடையது.
13.101.22
भगवन्कृतकामाः स्म यक्ष्महे स्वाप्तदक्षिणैः ।
इमं तु देशं मुनयः पर्युपासन्ति नित्यदा ॥ १३.१०१.२२ ॥
பகவானே, எங்கள் விருப்பம் நிறைவேறியது; நன்கு பெற்ற தட்சிணைகளுடன் நாங்கள் யாகம் செய்வோம். ஆனால் இந்த இடத்தை முனிவர்கள் எப்போதும் வழிபடுகின்றனர்.
13.101.23
ततोऽगस्त्यश्च कण्वश्च भृगुरत्रिर्वृषाकपिः ।
असितो देवलश्चैव देवयज्ञमुपागमन् ॥ १३.१०१.२३ ॥
பின்னர் அகஸ்தியரும், கண்வரும், பிருகுவும், அத்ரியும், வ்ருஷாகபியும், அசிதரும், தேவலரும் தேவயாகத்திற்கு வந்தனர்.
13.101.24
ततो देवा महात्मान ईजिरे यज्ञमच्युतम् ।
तथा समापयामासुर्यथाकालं सुरर्षभाः ॥ १३.१०१.२४ ॥
பின்னர் மகாத்மாவான தேவர்கள் அச்யுதருக்கு யாகம் செய்தனர்; தேவர்களில் சிறந்தவர்கள் அதைக் காலத்தில் முடித்தனர்.
13.101.25
त इष्टयज्ञास्त्रिदशा हिमवत्यचलोत्तमे ।
षष्ठमंशं क्रतोस्तस्य भूमिदानं प्रचक्रिरे। ॥ १३.१०१.२५ ॥
யாகங்களை முடித்த அந்தத் தேவர்கள் மலைகளில் சிறந்த இமயத்தில், அந்த யாகத்தின் ஆறாம் பாகத்தை நிலதானமாகச் செய்தனர்.
13.101.26
प्रादेशमात्रं भूमेस्तु यो दद्यादनुपस्कृतम् ।
न सीदति स कृच्छ्रेषु न च दुर्गाण्यवाप्नुते ॥ १३.१०१.२६ ॥
சீர்படுத்தப்படாத நிலத்தில் ஒரு சாண் அளவாவது தானம் செய்பவன் துன்பங்களில் மூழ்குவதில்லை; இடர்களையும் அடைவதில்லை.
13.101.27
शीतवातातपसहां यागभूमिं सुसंस्कृताम् ।
प्रदाय सुरलोकस्थः पुण्यान्तेऽपि न चाल्यते ॥ १३.१०१.२७ ॥
குளிர், காற்று, வெயில் தாங்கும் நன்கு செம்மைப்படுத்தப்பட்ட யாக நிலத்தைத் தானமாகக் கொடுத்தவன் தேவலோகத்தில் வாழ்ந்தாலும், புண்ணியம் முடியும்போதும் அசைக்கப்படுவதில்லை.
13.101.28
मुदितो वसति प्राज्ञः शक्रेण सह पार्थिव ।
पतिश्रयप्रदानाच्च सोऽपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.२८ ॥
அரசே, ஞானி மகிழ்ச்சியுடன் இந்திரனுடன் வாழ்கிறான்; தங்குமிடம் கொடுப்பதால் அவனும் சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
13.101.29
अध्यापककुले जातः श्रोत्रियो नियतेन्द्रियः ।
गृहे यस्य वसेत्तुष्टः प्रधानं लोकमश्नुते ॥ १३.१०१.२९ ॥
ஆசிரியர் குலத்தில் பிறந்த, வேதம் அறிந்த, புலன்களை அடக்கிய பிராமணன் யாருடைய வீட்டில் மகிழ்ச்சியுடன் தங்குகிறானோ, அவன் உயர்ந்த உலகை அடைகிறான்.
13.101.30
तथा गवार्थे शरणं शीतवर्षसहं दृढम् ।
आसप्तमं तारयति कुलं भरतसत्तम ॥ १३.१०१.३० ॥
அதுபோல், பசுக்களுக்காக குளிரையும் மழையையும் தாங்கும் உறுதியான தங்குமிடம் அமைப்பவன் ஏழு தலைமுறை வரை தன் குலத்தை கரைசேர்க்கிறான், பரதர்களில் சிறந்தவனே.
13.101.31
क्षेत्रभूमिं ददल्लोके शुभां श्रियमवाप्नुयात् ।
रत्नभूमिं प्रदद्यात्तु कुलवंशं प्रवर्धयेत् ॥ १३.१०१.३१ ॥
உலகில் விளைநிலமான நிலத்தைக் கொடுப்பவன் நல்ல செல்வத்தைப் பெறுவான். இரத்தினங்கள் நிறைந்த நிலத்தைக் கொடுப்பவனோ தன் குலவம்சத்தை வளர்ப்பான்.
13.101.32
न चोषरां न निर्दग्धां महीं दद्यात्कथञ्चन ।
न श्मशानपरीतां च न च पापनिषेविताम् ॥ १३.१०१.३२ ॥
தரிசு நிலத்தையோ, தீயால் எரிந்த நிலத்தையோ, சுடுகாட்டால் சூழப்பட்ட நிலத்தையோ, பாவிகள் வாழும் நிலத்தையோ எந்த வகையிலும் கொடுக்கக் கூடாது.
13.101.33
पारक्ये भूमिदेशे तु पितॄणां निर्वपेत्तु यः ।
तद्भूमिं वाऽपि पितृभिः श्राद्धकर्म विहन्यते ॥ १३.१०१.३३ ॥
பிறருடைய நிலப் பகுதியில் எவன் முன்னோர்களுக்குப் படைக்கிறானோ, அந்த நிலத்தின் காரணமாக முன்னோர்களின் சிராத்த கர்மம் பயனற்றதாகிறது.
13.101.34
तस्मात्क्रीत्वा महीं दद्यात्स्वल्पामपि विचक्षणः ।
पिण्डः पितृभ्यो दत्तो वै तस्यां भवति शाश्वतः ॥ १३.१०१.३४ ॥
ஆகையால் அறிவாளி, சிறிய நிலத்தையும் வாங்கி, கொடுக்க வேண்டும்; ஏனெனில் அந்த நிலத்தில் முன்னோர்களுக்கு அளிக்கப்பட்ட பிண்டம் நிலைத்திருக்கும்.
13.101.35
अटवी पर्वताश्चैव नद्यस्तीर्थानि यानि च ।
सर्वाण्यस्वामिकान्याद्दुर्न हि तत्र परिग्रहः ॥ १३.१०१.३५ ॥
காடுகள், மலைகள், ஆறுகள், அவ்வாறே உள்ள தீர்த்தங்கள் அனைத்தும் உரிமையாளர் இல்லாதவை; அவற்றின் மேல் எவருக்கும் உரிமை கிடையாது.
13.101.36
इत्येतद्भूमिदानस्य फलमुक्तं विशाम्पते ।
अतः परं तु गोदानं कीर्तयिष्यामि तेऽनघ ॥ १३.१०१.३६ ॥
மக்கள் தலைவனே, நிலதானத்தின் பலன் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டது. குற்றமற்றவனே, இனி பசுதானத்தைப் பற்றி உனக்குச் சொல்வேன்.
13.101.37
गावोऽधिकास्तपस्विभ्यो यस्मात्सर्वेभ्य एव च ।
तस्मान्महेश्वरो देवस्तपस्ताभिः सहास्थितः ॥ १३.१०१.३७ ॥
பசுக்கள் தவசிகளையும் மற்ற அனைவரையும் விட உயர்ந்தவை; ஆகையால் மகேசுவர தேவன் அவற்றுடன் சேர்ந்து தவம் புரிந்தார்.
13.101.38
ब्राह्मे लोके वसन्त्येताः सोमेन सह भारत ।
यां तां ब्रह्मर्षयः सिद्धाः प्रार्थयन्ति परां गतिम् ॥ १३.१०१.३८ ॥
ஓ பரதனின் வழிவந்தவனே, இவை சோமனுடன் பிரம்மலோகத்தில் வசிக்கின்றன; அந்த உயர்ந்த நிலையை பிரம்மரிஷிகளும் சித்தர்களும் விரும்புகின்றனர்.
13.101.39
पयसा हविषा दध्ना शकृता चाथ चर्मणा ।
अस्थिभिश्चोपकुर्वन्ति शृङ्गैर्वालैश्च भारत ॥ १३.१०१.३९ ॥
ஓ பரதா, பால், நெய், தயிர், சாணம், தோல், எலும்புகள், கொம்புகள், மயிர் ஆகியவற்றால் அவை உதவுகின்றன.
13.101.40
नासां शीतातपौ स्यातां सदैताः कर्म कुर्वते ।
न वर्षविषयं वाऽपि दुःखमासां भवत्युत ॥ १३.१०१.४० ॥
இவற்றுக்கு எப்போதும் குளிரும் வெயிலும் இல்லை; இவை தமது கடமையைச் செய்கின்றன; மழை சார்ந்த துன்பமும் இவற்றுக்கு இல்லை.
13.101.41
ब्राह्मणैः सहिता यान्ति तस्मात्पारमकं पदम् ।
एकं गोब्राह्मणं तस्मात्प्रवदन्ति मनीषिणः ॥ १३.१०१.४१ ॥
பிராமணர்களுடன் அவை செல்கின்றன; ஆகையால் அதுவே உயர்ந்த நிலை; அதனால் ஞானிகள் பசுவும் பிராமணனும் ஒன்றே என்கின்றனர்.
13.101.42
रन्तिदेवस्य यज्ञे ताः पशुत्वेनोपकल्पिताः ।
अतश्चर्मण्वती राजन्गोचर्मभ्यः प्रवर्तिता।
पशुत्वाच्च विनिर्मुक्ताः प्रदानायोपकल्पिताः ॥ १३.१०१.४२ ॥
ரந்திதேவனின் யாகத்தில் அவை பலிப்பிராணிகளாக நியமிக்கப்பட்டன; எனவே, அரசே, பசுக்களின் தோல்களிலிருந்து சர்மண்வதி நதி பாய்ந்தது. பலிப்பிராணித் தன்மையிலிருந்து விடுபட்டு அவை தானத்திற்காக நியமிக்கப்பட்டன.
13.101.43
ता इमा विप्रमुख्येभ्यो यो ददाति महीपते ।
निस्तरेदापदं कृच्छ्रां विषमस्थोऽपि पार्थिव ॥ १३.१०१.४३ ॥
மன்னனே, இவற்றை உயர்ந்த அந்தணர்களுக்குத் தானம் செய்பவன், இடர்மிக்க நிலையில் இருந்தாலும் கொடிய ஆபத்திலிருந்து கடந்து செல்வான்.
13.101.44
गवां सहस्रदः प्रेत्य नरकं न प्रपद्यते ।
सर्वत्र विजयं चापि लभते मनुजाधिप ॥ १३.१०१.४४ ॥
ஆயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்பவன் மரணத்திற்குப் பின் நரகத்தை அடைவதில்லை; மனிதர்களின் தலைவனே, அவன் எங்கும் வெற்றியையும் பெறுகிறான்.
13.101.45
अमृतं वै गवां क्षीरमित्याह त्रिदशाधिपः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुममृतं स प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४५ ॥
தேவர்களின் தலைவன் கூறினான்: பசுக்களின் பால் அமிர்தமே; ஆகவே பால்தரும் பசுவைத் தானம் செய்பவன் அமிர்தத்தையே அளிக்கிறான்.
13.101.46
अग्नीनामव्ययं ह्येतद्धौम्यं वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं स हौम्यं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४६ ॥
வேதம் அறிந்தோர் அறிவர்: இது அக்னிகளின் அழியாத, ஹோம உணவாகிய நெய்; ஆகவே பசுவைத் தானம் செய்பவன் ஹோம அவியையே முழுமையாக அளிக்கிறான்.
13.101.47
स्वर्गो वै मूर्तिमानेष वृषभं यो गवां पतिम् ।
विप्रे गुणयुते दद्यात्स वै स्वर्गे महीयते ॥ १३.१०१.४७ ॥
பசுக்களின் தலைவனான இந்தக் காளை உருவெடுத்த சொர்க்கமே; குணம் நிறைந்த அந்தணனுக்கு இதைத் தானம் செய்பவன் சொர்க்கத்தில் மதிக்கப்படுகிறான்.
13.101.48
प्राणा वै प्राणिनामेते प्रोच्यन्ते भरतर्षभ ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं प्राणानेष प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவை உயிரினங்களின் பிராணன்கள் எனப்படுகின்றன; ஆகவே பசுவைத் தானம் செய்பவன் பிராணன்களையே அளிக்கிறான்.
13.101.49
गावः शरण्या भूतानामिति वेदविदो विदुः ।
तस्माद्ददाति यो धेनुं शरणं सम्प्रयच्छति ॥ १३.१०१.४९ ॥
பசுக்கள் உயிரினங்களின் அடைக்கலம் என்று வேதம் அறிந்தோர் அறிவர். ஆகவே பால் தரும் பசுவைத் தானம் செய்பவன் அடைக்கலத்தை அளிக்கிறான்.
13.101.50
न वधार्थं प्रदातव्या न कीनाशे न नास्तिके ।
गोजीविने न दातव्या तथा गौर्भरतर्षभ।
गोरसानां न विक्रेतू रसं च यजनस्य च ॥ १३.१०१.५० ॥
கொல்வதற்காக, கசாப்புக்காரனுக்கு, நாத்திகனுக்கு கொடுக்கக் கூடாது. பசுவை வைத்து வாழ்பவனுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது; பரத குலச் சிறந்தவனே, பசும்பால் பொருட்களை விற்பவனுக்கும், யாகத்தின் சாறை விற்பவனுக்கும் கொடுக்கக் கூடாது.
13.101.51
ददत्स तादृशानां वै नरो गां पापकर्मणाम् ।
अक्षयं नरकं यातीत्येवमाहुर्महर्षयः ॥ १३.१०१.५१ ॥
அத்தகைய பாவச் செயல் செய்பவர்களுக்குப் பசுவைக் கொடுக்கும் மனிதன் அழியாத நரகத்தை அடைகிறான் என்று மகரிஷிகள் கூறுகின்றனர்.
13.101.52
न कृशां नापवत्सां वा वन्ध्यां रोगान्वितां तथा ।
न व्यङ्गां न परिश्रान्तां दद्याद्गां ब्राह्मणाय वै ॥ १३.१०१.५२ ॥
மெலிந்த, கன்றை இழந்த, மலடான அல்லது நோயுற்ற பசுவையும், அங்கவீனமான அல்லது களைத்த பசுவையும் பிராமணனுக்குக் கொடுக்கக் கூடாது.
13.101.53
दशगोसहस्रदः सम्यक् शक्रेण सह मोदते ।
अक्षयाँल्लभते लोकान्नरः शतसहस्रशः ॥ १३.१०१.५३ ॥
பத்தாயிரம் பசுக்களைத் தானம் செய்யும் மனிதன் இந்திரனுடன் முறையாக மகிழ்கிறான்; நூறாயிரக்கணக்கான அழியாத உலகங்களை அடைகிறான்.
13.101.54
इत्येतद्गोप्रदानं च तिलदानं च कीर्तितम् ।
तथा भूमिप्रदानं च शृणुष्वान्ने च भारत ॥ १३.१०१.५४ ॥
இவ்வாறு பசுத் தானமும், எள் தானமும் கூறப்பட்டன. பரதனே, நிலத் தானத்தையும் அன்னத் தானத்தையும் பற்றியும் கேள்.
13.101.55
अन्नदानं प्रधानं हि कौन्तेय परिचक्षते ।
अन्नस्य हि प्रदानेन रन्तिदेवो दिवं गतः ॥ १३.१०१.५५ ॥
குந்தியின் மகனே, அன்னதானமே சிறந்ததென்று சொல்லப்படுகிறது. அன்னம் கொடுத்ததாலேயே ரந்திதேவன் சொர்க்கம் சென்றான்.
13.101.56
श्रान्ताय क्षुधितायान्नं यः प्रयच्छति भूमिप ।
स्वायंभुवं महात्स्थानं स गच्छति नराधिप ॥ १३.१०१.५६ ॥
ஓ மன்னா, களைத்தவனுக்கும் பசித்தவனுக்கும் அன்னம் கொடுப்பவன், ஓ நராதிபா, சுயம்பூவின் மகத்தான இடத்தை அடைகிறான்.
13.101.57
न हिरण्यैर्न वासोभिर्नान्यदानेन भारत ।
प्राप्नुवन्ति नराः श्रेयो यथा ह्यन्नप्रदाः प्रभो ॥ १३.१०१.५७ ॥
ஓ பாரதா, ஓ பிரபுவே, பொன்னாலும் ஆடைகளாலும் வேறு தானங்களாலும் மனிதர்கள் அடையாத நன்மையை அன்னம் கொடுப்பவர்கள் அடைகிறார்கள்.
13.101.58
अन्नं वै प्रथमं द्रव्यमन्नं श्रीश्च परा मता ।
अन्नात्प्राणः प्रभवति तेजो वीर्यं बलं तथा ॥ १३.१०१.५८ ॥
அன்னமே முதல் செல்வம்; அன்னமே செல்வம், அதுவே உயர்ந்ததென்று கருதப்படுகிறது. அன்னத்திலிருந்தே உயிர் தோன்றுகிறது; தேஜஸ், வீர்யம், பலமும் அவ்வாறே.
13.101.59
सद्यो ददाति यश्चान्नं सदैकाग्रमना नरः ।
न स दुर्गाण्यवाप्नोतीत्येवमाह पराशरः ॥ १३.१०१.५९ ॥
எப்போதும் ஒருமுகப்பட்ட மனத்துடன் உடனடியாக அன்னம் கொடுப்பவன் இடர்களை அடைவதில்லை என்று பராசரர் இவ்வாறு கூறினார்.
13.101.60
अर्चयित्वा यथान्यायं देवेभ्योऽन्नं निवेदयेत् ।
यदन्ना हि नरा राजंस्तदन्नास्तस्य देवतः ॥ १३.१०१.६० ॥
முறைப்படி பூஜித்து தேவர்களுக்கு அன்னத்தை நிவேதிக்க வேண்டும். ஓ அரசே, மனிதர்கள் எந்த அன்னத்தை உண்கிறார்களோ, அதுவே அவர்களின் தெய்வத்துக்கும் அன்னமாகும்.
13.101.61
कौमुद्यां शुक्लपक्षे तु योऽन्नदानं करोत्युत ।
स सन्तरति दुर्गाणि प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ १३.१०१.६१ ॥
கௌமுதி நாளில் சுக்ல பக்ஷத்தில் எவன் அன்னதானம் செய்கிறானோ, அவன் இடர்களைக் கடக்கிறான்; இறந்த பின் அநந்தத்தை அடைகிறான்.
13.101.62
अभुक्त्वाऽतिथेये चान्नं प्रयच्छेद्यः समाहितः ।
स वै ब्रह्मविदां लोकान्प्राप्नुयाद्भरतर्षभ ॥ १३.१०१.६२ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, எவன் தான் உண்ணாமல், மனத்தை ஒருமுகப்படுத்தி, விருந்தினருக்கு அன்னம் அளிக்கிறானோ, அவன் பிரம்மஞானிகளின் உலகங்களை அடைவான்.
13.101.63
सुकृच्छ्रामापदं प्राप्तश्चान्नदः पुरुषस्तरेत् ।
पापं तरति चैवेह दुष्कृतं चापकर्षति ॥ १३.१०१.६३ ॥
மிகக் கடுமையான இடரில் சிக்கிய அன்னதானம் செய்யும் மனிதன் கடந்துவிடுவான். அவன் இங்கேயே பாவத்தைக் கடக்கிறான்; தீய செயலையும் விலக்குகிறான்.
13.101.64
इत्येतदन्नदानस्य तिलदानस्य चैव ह ।
भूमिदानस्य च फलं गोदानस्य च कीर्तितम् ॥ १३.१०१.६४ ॥
இவ்வாறு அன்னதானம், எள்தானம், நிலதானம், பசுதானம் ஆகியவற்றின் பலன் கூறப்பட்டது.