ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.103.1
तिलानां कीदृशं दानमथ दीपस्य चैव हि ।
अन्नानां वाससा चैव भूय एव ब्रवीहि मे ॥ १३.१०३.१ ॥
ಎಳ್ಳಿನ ದಾನ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ದೀಪದ ದಾನ, ಅನ್ನದ ದಾನ, ವಸ್ತ್ರದ ದಾನ ಹೇಗಿರಬೇಕು? ಇದನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಹೇಳಿ.
13.103.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्राह्मणस्य च संवादं यमस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१०३.२ ॥
ಇಲ್ಲಿಯೂ ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮತ್ತು ಯಮನ ನಡುವಿನ ಸಂವಾದ. ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ!
13.103.3
मध्यदेशे महान्ग्रामो ब्राह्मणानां बभूव ह ।
गङ्गायमुनयोर्मध्ये यामुनस्य गिरेरधः ॥ १३.१०३.३ ॥
ಮಧ್ಯದೇಶದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಗ್ರಾಮವಿತ್ತು; ಗಂಗೆ ಮತ್ತು ಯಮುನೆಯ ನಡುವೆ, ಯಮುನಾ ಪರ್ವತದ ಕೆಳಗೆ.
13.103.4
पर्णशालेति विख्यातो रमणीयो नराधिप ।
विद्वांशस्तत्र भूयिष्ठा ब्राह्मणाश्चावसंस्तथा ॥ १३.१०३.४ ॥
ಓ ನರಾಧಿಪ, ಆ ರಮಣೀಯ ಗ್ರಾಮ 'ಪರ್ಣಶಾಲಾ' ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿತ್ತು; ಅಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ವಿದ್ವಾಂಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
13.103.5
अथ प्राह यमः कञ्चित्पुरुषं कृष्णवाससम् ।
रक्ताक्षमूर्ध्वरोमाणं काकजङ्घाक्षिनासिकम् ॥ १३.१०३.५ ॥
ಆಗ ಯಮನು ಒಬ್ಬ ಪುರುಷನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — ಕಪ್ಪು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನವನು, ನೆಟ್ಟಗೆ ನಿಂತ ರೋಮದವನು, ಕಾಗೆಯಂತಹ ತೊಡೆ, ಕಣ್ಣು, ಮೂಗು ಉಳ್ಳವನು.
13.103.6
गच्छ त्वं ब्राह्मणग्रामं ततो गत्वा तमानय ।
अगस्त्यं गोत्रतश्चापि नामतश्चापि शर्मिणम् ॥ १३.१०३.६ ॥
ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆತಾ — ಗೋತ್ರದಿಂದಲೂ ಹೆಸರಿನಿಂದಲೂ ಶರ್ಮಿನ್ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗಸ್ತ್ಯನನ್ನು.
13.103.7
शमे निविष्टं विद्वांसमध्यापकमनावृतम् ।
मा चान्यमानयेथास्त्वं सगोत्रं तस्य पार्श्वतः ॥ १३.१०३.७ ॥
ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡ, ವಿದ್ವಾಂಸನಾದ, ಅಧ್ಯಾಪಕನಾದ, ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದ ಅವನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಸಗೋತ್ರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ತರಬೇಡ.
13.103.8
स हि तादृग्गुणस्तेन तुल्योऽध्ययनजन्मना ।
अपत्येषु तथा वृत्ते समस्तेनैव धीमता।
तमानय यथोद्दिष्टं पूजा कार्या हि तस्य मे ॥ १३.१०३.८ ॥
ಅವನು ಅಂತಹ ಗುಣವುಳ್ಳವನು; ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನನು; ಸಂತಾನದಲ್ಲಿಯೂ ನಡತೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನಿಗೆ ಸಮಾನನು. ಹೇಳಿದಂತೆಯೇ ಅವನನ್ನು ಕರೆತಾ; ಅವನನ್ನು ನಾನು ಸತ್ಕರಿಸಬೇಕು.
13.103.9
स गत्वा प्रतिकूलं तच्चकार यमशासनम् ।
तमाक्रम्यानयामास प्रतिषिद्धो यमेन यः ॥ १३.१०३.९ ॥
ಅವನು ಹೋಗಿ ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಅದನ್ನೇ ಮಾಡಿದನು; ಯಮನಿಂದ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದನು.
13.103.10
तस्मै यमः समुत्थाय पूजा कृत्वा च वीर्यवान् ।
प्रोवाच नीयतामेष सोऽन्य आनीयतामिति ॥ १३.१०३.१० ॥
ಅವನಿಗಾಗಿ ಯಮನು ಎದ್ದು, ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಅವನು ಹೇಳಿದನು—"ಇವನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ಯಿರಿ; ಆ ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ತನ್ನಿರಿ."
13.103.11
एवमुक्ते तु वचने धर्मराजेन स द्विजः ।
उवाच धर्मराजानं निर्विण्णोऽध्ययनेन वै।
यो मे कालो भवेच्छेषस्तं वसेयमिहाच्युत ॥ १३.१०३.११ ॥
ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಆ ದ್ವಿಜನು ಅಧ್ಯಯನದಿಂದ ಬೇಸರಗೊಂಡು ಧರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು—"ಅಚ್ಯುತ, ನನ್ನ ಉಳಿದ ಕಾಲ ಎಷ್ಟಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತೇನೆ."
13.103.12
नाहं कालस्य विहितं प्राप्नोमीह कथञ्चन ।
यो हि धर्मं चरति वै तं तु जानामि केवलम् ॥ १३.१०३.१२ ॥
ಕಾಲದಿಂದ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಮಯವನ್ನು ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನನ್ನೇ ನಾನು ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
13.103.13
गच्छ विप्र त्वमद्यैव आलयं स्वं महाद्युते ।
ब्रूहि सर्वं यथा स्वैरं करवाणि किमच्युत ॥ १३.१०३.१३ ॥
ಓ ವಿಪ್ರನೇ, ನೀನು ಇಂದೇ ನಿನ್ನ ಆಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಓ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು, ಅಚ್ಯುತನೇ, ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?
13.103.14
शुद्धदानं च सुमहत्पुण्यं स्यात्तद्ब्रवीहि मे ।
सर्वस्य हि प्रमाणं त्वं त्रैलोक्यस्यापि सत्तम ॥ १३.१०३.१४ ॥
ಶುದ್ಧ ದಾನ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಸತ್ತಮನೇ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ನೀನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪ್ರಮಾಣ.
13.103.15
शृणु तत्त्वेन विप्रर्पे प्रदानविधिमुत्तमम् ।
तिलाः परमकं दानं पुण्यं चैवेह शाश्वतम् ॥ १३.१०३.१५ ॥
ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ದಾನದ ಉತ್ತಮ ವಿಧಾನವನ್ನು ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಕೇಳು. ಎಳ್ಳು ಅತ್ಯುನ್ನತ ದಾನ; ಇಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವೂ ಶಾಶ್ವತ.
13.103.16
तिलाश्च सम्प्रदातव्या यथाशक्ति द्विजर्षभ ।
नित्यदानात्सर्वकामांस्तिला निर्वर्तयन्त्युत ॥ १३.१०३.१६ ॥
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಶಕ್ತಾನುಸಾರ ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ನಿತ್ಯ ದಾನದಿಂದ ಎಳ್ಳು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತದೆ.
13.103.17
तिलाञ्श्राद्धे प्रशंसन्ति दानमेतद्ध्यनुत्तमम् ।
तान्प्रयच्छस्व विप्रेभअयो विधिदृष्टेन कर्मणाः ॥ १३.१०३.१७ ॥
ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದಾನವೆಂದು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ. ವಿಧಿಯಂತೆ ಕರ್ಮ ಮಾಡಿ ಅವುಗಳನ್ನು ವಿಪ್ರರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡು.
13.103.18
वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु तिलान्दद्याद्द्विजातिषु ।
तिला भक्षयितव्याश्च सदा त्वालम्भं च तैः ॥ १३.१०३.१८ ॥
ವೈಶಾಖ ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಎಳ್ಳನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕು, ಸದಾ ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಕು.
13.103.19
कार्यं सततमिच्छद्भिः श्रेयः सर्वात्मना गृहे ।
तथाऽऽपः सर्वदा देयाः पेयाश्चैव न संशयः ॥ १३.१०३.१९ ॥
ಒಳಿತನ್ನು ಬಯಸುವವರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪೂರ್ಣಮನದಿಂದ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗೆಯೇ ಸದಾ ನೀರನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ಕುಡಿಯಲೂ ಕೊಡಬೇಕು; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
13.103.20
पुष्करिण्यस्तटाकानि कूपांश्चैवात्र खानयेत् ।
एतत्सुदुर्लभतरमिह लोके द्विजोत्तम ॥ १३.१०३.२० ॥
ಇಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳನ್ನು, ಕೆರೆಗಳನ್ನು, ಬಾವಿಗಳನ್ನು ಕೂಡ ತೋಡಿಸಬೇಕು. ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದು ಅತ್ಯಂತ ದುರ್ಲಭವಾದದ್ದು.
13.103.21
आपो नित्यं प्रदेयास्ते पुण्यं ह्येतदनुत्तमम् ।
प्रपाश्च कार्या दानार्थं नित्यं ते द्विजसत्तम।
भुक्तेऽप्यथ प्रदेयं तु पानीयं वै विशेषतः ॥ १३.१०३.२१ ॥
ನೀರನ್ನು ಸದಾ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಇದೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಪುಣ್ಯ. ಓ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ, ದಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರಿನ ಛತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸದಾ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಊಟದ ನಂತರವೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.
13.103.22
पानीयाभ्यर्थिनं दृष्ट्वा प्रीत्या दत्त्वा त्वरान्वितः ।
वस्त्रे तन्तुप्रमाणेन दीपे निमिषवत्सरम् ॥ १३.१०३.२२ ॥
ಕುಡಿಯುವ ನೀರು ಕೇಳುವವನನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ತ್ವರೆಯಿಂದ ಕೊಟ್ಟು, ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ದಾರದ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ದೀಪದಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣುಮಿಟುಕಿನ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ, ವರ್ಷದಷ್ಟು ಕಾಲ.
13.103.23
गवां रोमप्रमाणेन स्वर्गभोगमुपाश्नुते ।
जलबिन्दुप्रमाणेन तदेतान्युपवर्तय॥ ॥ १३.१०३.२३ ॥
ಹಸುವಿನ ಕೂದಲಿನಷ್ಟು (ಪುಣ್ಯದಿಂದ) ಸ್ವರ್ಗಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ನೀರಿನ ಹನಿಯಷ್ಟರಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪಡೆ.
13.103.24
इत्युक्ते स तदा तेन यमदूतेन वै गृहान् ।
नीतश्च कारयामास सर्वं तद्यमशासनम् ॥ १३.१०३.२४ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಯಮದೂತನು ಅವನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಯಮನ ಎಲ್ಲಾ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
13.103.25
नीत्वा तं यमदूतोऽपि गृहीत्वा शर्मिणं तदा ।
ययौ स धर्मराजाय न्यवेदयत चापि तम् ॥ १३.१०३.२५ ॥
ಯಮದೂತನು ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ದು, ಶರ್ಮಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಆಗ ಧರ್ಮರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿವೇದಿಸಿದನು.
13.103.26
तं धर्मराजो धर्मज्ञं पूजयित्वा प्रतापवान् ।
कृत्वा च संविदं तेन विससर्ज यथागतम् ॥ १३.१०३.२६ ॥
ಪ್ರತಾಪಶಾಲಿಯಾದ ಧರ್ಮರಾಜನು ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ಅವನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಬಂದಂತೆಯೇ ಕಳುಹಿಸಿದನು.
13.103.27
तस्यापि च यमः सर्वमुपदेशं चकार ह ।
प्रेत्यैत्य च ततः सर्वं चकारोक्तं यमेन तत् ॥ १३.१०३.२७ ॥
ಯಮನೂ ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಸತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗಿದ ನಂತರ ಯಮನು ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಮಾಡಿದನು.
13.103.28
तथा प्रशंसने दीपान्यमः पितृहितेप्सया ।
तस्माद्दीपप्रदो नित्यं सन्तारति वै पितॄन् ॥ १३.१०३.२८ ॥
ಹೀಗೆ ಯಮನು ಪಿತೃಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ದೀಪಗಳನ್ನು ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ದೀಪ ದಾನ ಮಾಡುವವನು ಸದಾ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಕಡೆಗೆ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.103.29
दातव्याः सततं दीपास्तस्माद्भरतसत्तम ।
देवतानां पितॄणां च चक्षुष्यं चात्मनां विभो ॥ १३.१०३.२९ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದೀಪಗಳನ್ನು ಸದಾ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಓ ವಿಭು, ಅವು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಹಿತಕರವಾಗಿವೆ.
13.103.30
रत्नदानं च सुमहत्पुण्यमुक्तं जनाधिप ।
यस्तान्विक्रीय यजते ब्राह्मणो ह्यभयंकरम् ॥ १३.१०३.३० ॥
ಓ ಜನಾಧಿಪನೇ, ರತ್ನದಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ಅವುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವವನು.
13.103.31
यद्वै ददाति विप्रेभ्यो ब्राह्मणः प्रतिगृह्य वै ।
उभयोः स्यात्तदक्षय्यं दातुरादातुरेव च ॥ १३.१०३.३१ ॥
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಡೆದದ್ದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರೆ, ಅದು ದಾತನಿಗೂ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಿಗೂ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ.
13.103.32
यो ददाति स्थितः स्थित्यां तादृशाय प्रतिग्रहम् ।
उभयोरक्षयं धर्मं तं मनुः प्राह धर्मवित् ॥ १३.१०३.३२ ॥
ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಅಂಥ (ಯೋಗ್ಯ) ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಪ್ರತಿಗ್ರಹವನ್ನು ಕೊಡುವವನಿಗೆ ಅದು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಅಕ್ಷಯ ಧರ್ಮವಾಗುತ್ತದೆ — ಎಂದು ಧರ್ಮಜ್ಞ ಮನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
13.103.33
वाससां सम्प्रदानेनि स्वदारनिरतो नरः ।
सुवस्त्रश्च सुवेषश्च भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१०३.३३ ॥
ವಸ್ತ್ರಗಳ ದಾನದಿಂದ, ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಮನುಷ್ಯನು ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಸುಂದರ ವೇಷವುಳ್ಳವನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.
13.103.34
गावः सुवर्णं च तथा तिलाश्चैवानुवर्णिताः ।
बहुशः पुरुषव्याघ्र वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१०३.३४ ॥
ಗೋವುಗಳು, ಚಿನ್ನ, ಹಾಗೆಯೇ ಎಳ್ಳು ಕೂಡ — ಓ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರನೇ — ವೇದ ಪ್ರಾಮಾಣ್ಯವನ್ನು ಕಂಡ ಕಾರಣ ಹಲವು ಬಾರಿ ವರ್ಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
13.103.35
विवाहांश्चैव कुर्वीत पुत्रानुत्पादयेत च ।
पुत्रलाभो हि कौरव्य सर्वलाभाद्विशिष्यते ॥ १३.१०३.३५ ॥
ವಿವಾಹ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಪುತ್ರರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಬೇಕು; ಓ ಕೌರವ್ಯನೇ, ಪುತ್ರಲಾಭವೇ ಎಲ್ಲ ಲಾಭಗಳಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ.