மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.103
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.103.1
तिलानां कीदृशं दानमथ दीपस्य चैव हि ।
अन्नानां वाससा चैव भूय एव ब्रवीहि मे ॥ १३.१०३.१ ॥
எள்ளின் தானம் எத்தகையது? விளக்கின் தானமும், உணவு மற்றும் ஆடையின் தானமும் எத்தகையவை? இவற்றை மீண்டும் எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.103.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
ब्राह्मणस्य च संवादं यमस्य च युधिष्ठिर ॥ १३.१०३.२ ॥
இங்கும் மக்கள் இந்தப் பழைய வரலாற்றைச் சொல்கிறார்கள்: ஒரு பிராமணருக்கும் யமனுக்கும் நடந்த உரையாடல். ஓ யுதிஷ்டிரா!
13.103.3
मध्यदेशे महान्ग्रामो ब्राह्मणानां बभूव ह ।
गङ्गायमुनयोर्मध्ये यामुनस्य गिरेरधः ॥ १३.१०३.३ ॥
நடுநாட்டில் பிராமணர்களின் ஒரு பெரிய கிராமம் இருந்தது; கங்கைக்கும் யமுனைக்கும் இடையில், யமுனை மலையின் அடிவாரத்தில்.
13.103.4
पर्णशालेति विख्यातो रमणीयो नराधिप ।
विद्वांशस्तत्र भूयिष्ठा ब्राह्मणाश्चावसंस्तथा ॥ १३.१०३.४ ॥
மன்னா, அந்த அழகிய கிராமம் 'பர்ணசாலா' என்று புகழ்பெற்றது; அங்கு பெரும்பாலும் கற்றறிந்த பிராமணர்கள் வாழ்ந்தனர்.
13.103.5
अथ प्राह यमः कञ्चित्पुरुषं कृष्णवाससम् ।
रक्ताक्षमूर्ध्वरोमाणं काकजङ्घाक्षिनासिकम् ॥ १३.१०३.५ ॥
அப்போது யமன் ஒரு மனிதனிடம் சொன்னான் — கரிய ஆடை உடையவனும், சிவந்த கண்களும், நிமிர்ந்த மயிர்களும், காக்கையின் தொடைகள், கண்கள், மூக்கு கொண்டவனுமான ஒருவனிடம்.
13.103.6
गच्छ त्वं ब्राह्मणग्रामं ततो गत्वा तमानय ।
अगस्त्यं गोत्रतश्चापि नामतश्चापि शर्मिणम् ॥ १३.१०३.६ ॥
நீ பிராமண கிராமத்திற்குப் போ; அங்கு சென்று அவனை அழைத்து வா — கோத்திரத்தாலும் பெயராலும் ஷர்மின் என அழைக்கப்படும் அகஸ்தியனை.
13.103.7
शमे निविष्टं विद्वांसमध्यापकमनावृतम् ।
मा चान्यमानयेथास्त्वं सगोत्रं तस्य पार्श्वतः ॥ १३.१०३.७ ॥
அமைதியில் நிலைபெற்ற, கற்றறிந்த, ஆசிரியரான, தடையற்ற அவனுடன் அருகில் இருக்கும் அதே கோத்திரத்தவனைத் தவிர வேறு ஒருவனை நீ கொண்டு வராதே.
13.103.8
स हि तादृग्गुणस्तेन तुल्योऽध्ययनजन्मना ।
अपत्येषु तथा वृत्ते समस्तेनैव धीमता।
तमानय यथोद्दिष्टं पूजा कार्या हि तस्य मे ॥ १३.१०३.८ ॥
அவன் அத்தகைய குணமுடையவன்; கற்றலால் பிறந்த அறிவில் அவனுக்குச் சமமானவன்; சந்ததிகளிலும் நடத்தையிலும் அந்த அறிவாளிக்கு ஒப்பானவன். சொன்னபடியே அவனை அழைத்து வா; அவனுக்கு நான் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
13.103.9
स गत्वा प्रतिकूलं तच्चकार यमशासनम् ।
तमाक्रम्यानयामास प्रतिषिद्धो यमेन यः ॥ १३.१०३.९ ॥
அவன் போய், யமனின் கட்டளைக்கு முரணாக அதைச் செய்தான்; யமனால் தடுக்கப்பட்டிருந்தும், அவனைப் பிடித்துக் கொண்டு வந்தான்.
13.103.10
तस्मै यमः समुत्थाय पूजा कृत्वा च वीर्यवान् ।
प्रोवाच नीयतामेष सोऽन्य आनीयतामिति ॥ १३.१०३.१० ॥
அவனுக்காக யமன் எழுந்து, மரியாதை செய்து, வலிமை மிக்கவன் கூறினான்—“இவனை அழைத்துச் செல்லுங்கள்; அந்த மற்றொருவனை அழைத்து வாருங்கள்.”
13.103.11
एवमुक्ते तु वचने धर्मराजेन स द्विजः ।
उवाच धर्मराजानं निर्विण्णोऽध्ययनेन वै।
यो मे कालो भवेच्छेषस्तं वसेयमिहाच्युत ॥ १३.१०३.११ ॥
தர்மராஜன் இப்படிச் சொன்னதும், அந்த த்விஜன் கற்றலில் வெறுப்புற்று தர்மராஜனிடம் கூறினான்—“அச்யுதா, என்னுடைய மீதமுள்ள காலம் எதுவோ, அதை இங்கேயே கழிப்பேன்.”
13.103.12
नाहं कालस्य विहितं प्राप्नोमीह कथञ्चन ।
यो हि धर्मं चरति वै तं तु जानामि केवलम् ॥ १३.१०३.१२ ॥
காலத்தால் விதிக்கப்பட்ட நேரத்தை நான் இங்கு எந்த வகையிலும் அடைவதில்லை; தர்மத்தைக் கடைப்பிடிப்பவனையே நான் மட்டுமே அறிவேன்.
13.103.13
गच्छ विप्र त्वमद्यैव आलयं स्वं महाद्युते ।
ब्रूहि सर्वं यथा स्वैरं करवाणि किमच्युत ॥ १३.१०३.१३ ॥
அந்தணரே, இன்றே உன் இருப்பிடத்திற்குச் செல். மகா ஒளியுள்ளவனே, நீ விரும்புவதை எல்லாம் சொல். அச்யுதா, நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
13.103.14
शुद्धदानं च सुमहत्पुण्यं स्यात्तद्ब्रवीहि मे ।
सर्वस्य हि प्रमाणं त्वं त्रैलोक्यस्यापि सत्तम ॥ १३.१०३.१४ ॥
தூய தானமும், மிகப் பெரிய புண்ணியமும் எது என்பதை எனக்குச் சொல். சத்தமனே, மூவுலகுக்கும் நீயே எல்லாருக்கும் பிரமாணம்.
13.103.15
शृणु तत्त्वेन विप्रर्पे प्रदानविधिमुत्तमम् ।
तिलाः परमकं दानं पुण्यं चैवेह शाश्वतम् ॥ १३.१०३.१५ ॥
விப்ரரிஷியே, தானத்தின் உயர்ந்த விதியை உண்மையாகக் கேள். எள் மிகச் சிறந்த தானம்; இங்கே புண்ணியமும் நிலையானது.
13.103.16
तिलाश्च सम्प्रदातव्या यथाशक्ति द्विजर्षभ ।
नित्यदानात्सर्वकामांस्तिला निर्वर्तयन्त्युत ॥ १३.१०३.१६ ॥
இருபிறப்பாளர் சிறந்தவனே, சக்திக்கு ஏற்ப எள்ளைத் தானம் செய்ய வேண்டும். தொடர்ந்த தானத்தால் எள் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.
13.103.17
तिलाञ्श्राद्धे प्रशंसन्ति दानमेतद्ध्यनुत्तमम् ।
तान्प्रयच्छस्व विप्रेभअयो विधिदृष्टेन कर्मणाः ॥ १३.१०३.१७ ॥
சிராத்தத்தில் எள்ளை மிகச் சிறந்த தானமாக புகழ்கிறார்கள். விதிப்படி செய்யும் சடங்கின்படி அதை அந்தணர்களுக்குக் கொடு.
13.103.18
वैशाख्यां पौर्णमास्यां तु तिलान्दद्याद्द्विजातिषु ।
तिला भक्षयितव्याश्च सदा त्वालम्भं च तैः ॥ १३.१०३.१८ ॥
வைசாக பௌர்ணமியில் இருபிறப்பாளர்களுக்கு எள் தானம் செய்ய வேண்டும். எள்ளை உண்ண வேண்டும்; எப்போதும் அவற்றைத் தொட வேண்டும்.
13.103.19
कार्यं सततमिच्छद्भिः श्रेयः सर्वात्मना गृहे ।
तथाऽऽपः सर्वदा देयाः पेयाश्चैव न संशयः ॥ १३.१०३.१९ ॥
நன்மை விரும்புபவர்கள் வீட்டில் எப்போதும் முழு மனதுடன் இதைச் செய்ய வேண்டும். அதுபோலவே எப்போதும் நீரைக் கொடுக்க வேண்டும், குடிக்கக் கொடுக்கவும் வேண்டும்; இதில் ஐயமில்லை.
13.103.20
पुष्करिण्यस्तटाकानि कूपांश्चैवात्र खानयेत् ।
एतत्सुदुर्लभतरमिह लोके द्विजोत्तम ॥ १३.१०३.२० ॥
இங்கு தடாகங்களையும், குளங்களையும், கிணறுகளையும் தோண்ட வேண்டும். இந்த உலகில் இது மிகவும் அரிதானது, ஓ துவிஜரில் சிறந்தவரே.
13.103.21
आपो नित्यं प्रदेयास्ते पुण्यं ह्येतदनुत्तमम् ।
प्रपाश्च कार्या दानार्थं नित्यं ते द्विजसत्तम।
भुक्तेऽप्यथ प्रदेयं तु पानीयं वै विशेषतः ॥ १३.१०३.२१ ॥
நீரை எப்போதும் அவர்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும்; இதுவே மிகச் சிறந்த புண்ணியம். ஓ துவிஜோத்தமரே, தானத்திற்காக நீர்ப்பந்தல்களும் எப்போதும் அமைக்க வேண்டும். உண்ட பின்னும், குறிப்பாக குடிநீரைக் கொடுக்க வேண்டும்.
13.103.22
पानीयाभ्यर्थिनं दृष्ट्वा प्रीत्या दत्त्वा त्वरान्वितः ।
वस्त्रे तन्तुप्रमाणेन दीपे निमिषवत्सरम् ॥ १३.१०३.२२ ॥
குடிநீர் கேட்பவரைக் கண்டு அன்புடனும் விரைவுடனும் கொடுத்து, ஆடையில் நூலின் அளவிலும், விளக்கில் கண் இமைப்பளவிலும், ஓராண்டளவிலும்.
13.103.23
गवां रोमप्रमाणेन स्वर्गभोगमुपाश्नुते ।
जलबिन्दुप्रमाणेन तदेतान्युपवर्तय॥ ॥ १३.१०३.२३ ॥
பசுவின் மயிரளவு (புண்ணியத்தால்) சொர்க்க இன்பத்தை அடைகிறான்; நீர்த்துளி அளவாலும் அவற்றையெல்லாம் அடைவாயாக.
13.103.24
इत्युक्ते स तदा तेन यमदूतेन वै गृहान् ।
नीतश्च कारयामास सर्वं तद्यमशासनम् ॥ १३.१०३.२४ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், அந்த யமதூதன் அவனை வீட்டுக்கு அழைத்துச் சென்று யமனின் அனைத்துக் கட்டளைகளையும் நிறைவேற்றுவித்தான்.
13.103.25
नीत्वा तं यमदूतोऽपि गृहीत्वा शर्मिणं तदा ।
ययौ स धर्मराजाय न्यवेदयत चापि तम् ॥ १३.१०३.२५ ॥
யமதூதன் அவனை அழைத்துச் சென்று, சர்மினைப் பிடித்துக்கொண்டு, உடனே தர்மராஜனிடம் போய் அனைத்தையும் அறிவித்தான்.
13.103.26
तं धर्मराजो धर्मज्ञं पूजयित्वा प्रतापवान् ।
कृत्वा च संविदं तेन विससर्ज यथागतम् ॥ १३.१०३.२६ ॥
வலிமைமிக்க தர்மராஜன் தர்மம் அறிந்த அவனை கௌரவித்து, அவனுடன் உடன்படிக்கை செய்து, அவன் வந்தவாறே அனுப்பினான்.
13.103.27
तस्यापि च यमः सर्वमुपदेशं चकार ह ।
प्रेत्यैत्य च ततः सर्वं चकारोक्तं यमेन तत् ॥ १३.१०३.२७ ॥
யமனும் அவனுக்கு அனைத்து உபதேசங்களையும் அளித்தான்; இறந்து திரும்பிய பின் யமன் சொன்னவற்றை எல்லாம் அவன் செய்தான்.
13.103.28
तथा प्रशंसने दीपान्यमः पितृहितेप्सया ।
तस्माद्दीपप्रदो नित्यं सन्तारति वै पितॄन् ॥ १३.१०३.२८ ॥
அவ்வாறே யமன் பிதுரர்களின் நன்மையை விரும்பி விளக்குகளைப் புகழ்ந்தான்; ஆகையால் விளக்கு தருபவன் எப்போதும் பிதுரர்களைக் கரையேற்றுகிறான்.
13.103.29
दातव्याः सततं दीपास्तस्माद्भरतसत्तम ।
देवतानां पितॄणां च चक्षुष्यं चात्मनां विभो ॥ १३.१०३.२९ ॥
ஆகையால், பரதர்களில் சிறந்தவனே, விளக்குகள் எப்போதும் தானம் செய்யப்பட வேண்டும்; வலிமையுடையவனே, அவை தேவர்களுக்கும் பிதுரர்களுக்கும் ஆன்மாக்களுக்கும் கண்ணொளிக்கு நலம் தருபவை.
13.103.30
रत्नदानं च सुमहत्पुण्यमुक्तं जनाधिप ।
यस्तान्विक्रीय यजते ब्राह्मणो ह्यभयंकरम् ॥ १३.१०३.३० ॥
மக்களின் அதிபதியே, ரத்ன தானம் மிகவும் புண்ணியமானதென்று கூறப்பட்டுள்ளது; அவற்றை விற்று யாகம் செய்யும் பிராமணன் அச்சமின்மையை அளிப்பவனாகிறான்.
13.103.31
यद्वै ददाति विप्रेभ्यो ब्राह्मणः प्रतिगृह्य वै ।
उभयोः स्यात्तदक्षय्यं दातुरादातुरेव च ॥ १३.१०३.३१ ॥
ஒரு பிராமணன் பெற்றதை பிராமணர்களுக்குக் கொடுத்தால், அது கொடுப்பவருக்கும் பெறுபவருக்கும் அழிவற்றதாகும்.
13.103.32
यो ददाति स्थितः स्थित्यां तादृशाय प्रतिग्रहम् ।
उभयोरक्षयं धर्मं तं मनुः प्राह धर्मवित् ॥ १३.१०३.३२ ॥
தன் நிலையில் நிலைபெற்று, அத்தகைய தகுதியுள்ளவருக்குப் பெற்ற கொடையைக் கொடுப்பவருக்கு, அது இருவருக்கும் அழிவற்ற தர்மமாகும் — இதை தர்மமறிந்த மனு கூறினார்.
13.103.33
वाससां सम्प्रदानेनि स्वदारनिरतो नरः ।
सुवस्त्रश्च सुवेषश्च भवतीत्यनुशुश्रुम ॥ १३.१०३.३३ ॥
ஆடைகளைக் கொடுப்பதால், தன் மனைவியில் ஈடுபட்ட மனிதன் நல்ல ஆடை அணிந்தவனும் அழகிய வேடமுடையவனுமாகிறான் என்று நாம் கேட்டிருக்கிறோம்.
13.103.34
गावः सुवर्णं च तथा तिलाश्चैवानुवर्णिताः ।
बहुशः पुरुषव्याघ्र वेदप्रामाण्यदर्शनात् ॥ १३.१०३.३४ ॥
பசுக்கள், பொன், அதுபோலவே எள் ஆகியவை பல முறை விவரிக்கப்பட்டுள்ளன, ஓ புருஷவ்யாக்ரா; வேதத்தின் அதிகாரத்தைக் காண்பதால்.
13.103.35
विवाहांश्चैव कुर्वीत पुत्रानुत्पादयेत च ।
पुत्रलाभो हि कौरव्य सर्वलाभाद्विशिष्यते ॥ १३.१०३.३५ ॥
திருமணம் செய்யவேண்டும், மக்களைப் பெறவேண்டும்; ஓ கௌரவ்யா, மகனைப் பெறுவதே எல்லா லாபங்களைவிடவும் சிறந்தது.