مهابهاراتا · أدهيايا 13.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.104.1
भूय एव कुरुश्रेष्ठ दानानां विधिमुत्तमम् ।
कथयस्व महाप्राज्ञ भूमिदानं विशेषतः ॥ १३.१०४.१ ॥
يا خير الكورو، أعد بيان القاعدة العليا للعطايا، يا عظيم الحكمة، ولا سيما عطية الأرض.
13.104.2
पृथिवीं क्षत्रियो दद्याद्ब्राह्मणायेष्टिकर्मिणे ।
विधिवत्प्रतिगृह्णीयान्न त्वन्यो दातुमर्हति ॥ १३.१०४.२ ॥
ينبغي للكشاتريا أن يعطي الأرض لبراهمي يقيم القرابين، وعليه أن يقبلها وفق القاعدة؛ ولا يحق لغيره أن يعطيها.
13.104.3
सर्ववर्णैस्तु यच्छक्यं प्रदातुं फलकाङ्क्षिभिः ।
वेदे वा यत्समाख्यातं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१०४.३ ॥
اشرح لي ما يستطيع أن يعطيه جميع الطبقات الراغبين في الثمرة، وما ورد بيانه في الفيدا.
13.104.4
तुल्यनामानि देयानि त्रीणि तुल्यफलानि च ।
सर्वकामफलानीह गावः पृथ्वी सरस्वती ॥ १३.१०४.४ ॥
ثلاثة أشياء متساوية في الاسم ينبغي أن تُعطى، ولها ثمرة متساوية، وهي هنا تمنح ثمرة كل رغبة: البقرة، والأرض، وسرسواتي.
13.104.5
यो ब्रूयाच्चापि शिष्याय धर्म्यां ब्राह्मीं सरस्वतीम् ।
पृथिवीगोप्रदानाभ्यां तुल्यं स फलमश्नुते ॥ १३.१०४.५ ॥
من يعلّم تلميذه السرسواتي البراهمية الموافقة للدارما، أي علم الفيدا، ينال ثمرة مساوية لثمرة هبة الأرض وهبة البقرة.
13.104.6
तथैव गाः प्रशंसन्ति न तु देयं ततः परम् ।
सन्निकृष्टफलास्ता हि लघ्वर्थाश्च युधिष्ठिर ॥ १३.१०४.६ ॥
وكذلك تُمدح البقر، لكن لا ينبغي أن يُعطى بعدها شيء آخر؛ فهي يا يودهيشتهيرا تثمر ثمرة قريبة وتخدم غاية صغيرة.
13.104.7
मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।
वृद्धिमाकाङ्क्षता नित्यं गावः कार्याः प्रदक्षिणाः ॥ १३.१०४.७ ॥
البقرات أمهات جميع الكائنات، ومانحات كل سعادة. فمن يرغب دائماً في الازدهار فليجعل البقرات على يمينه.
13.104.8
सन्ताड्या न तु पादेन गवां मध्ये न च व्रजेत् ।
मङ्गलायतनं देव्यस्तस्मात्पूज्याः सदैव गाः ॥ १३.१०४.८ ॥
لا ينبغي ضرب البقرات بالقدم، ولا المشي بين قطيعها. فالبقرات مساكن الميمنة وإلهات، ولذلك هي دائماً جديرة بالتبجيل.
13.104.9
प्रचोदनं देवकृतं गवां कर्मसु वर्तताम् ।
पूर्वमेवाक्षरं चान्यदभिधेयं ततः परम् ॥ १३.१०४.९ ॥
إن صيغة الحث على البقرات العاملة في الأعمال من صنع الآلهة. فيُنطق أولاً ذلك المقطع الواحد، ثم بعده كلمة أخرى.
13.104.10
प्रचारे वा निवाते वा बुधो नोद्वेजयेत गाः ।
तृषिता ह्यभिवीक्षन्त्यो नरं हन्युः सबान्धवम् ॥ १३.१०४.१० ॥
سواء كانت ترعى أو في مكان بلا ريح، لا ينبغي للحكيم أن يُزعج البقرات؛ فالبقرات العطشى إذا حدّقت قد تقتل الرجل مع أقاربه.
13.104.11
पितृसद्मानि सततं देवतायतनानि च ।
पूयन्ते शकृता यासां पूतं किमधिकं ततः ॥ १३.१०४.११ ॥
بروثها يُطهَّر دائماً مساكنُ الأسلاف ومعابدُ الآلهة، فأي شيء أطهر من ذلك؟
13.104.12
घासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.१०४.१२ ॥
من يعطي قبضة علف لبقرة غيره طوال عام، ويؤدي هذا النذر دون أن يأكل هو نفسه، فإن هذا النذر يحقق كل الأمنيات.
13.104.13
स हि पुत्रान्यशोऽर्थं च श्रियं चाप्यधिगच्छति ।
नाशयत्यशुभं चैव दुःस्वप्नं चाप्यपोहति ॥ १३.१०४.१३ ॥
إنه حقًا ينال البنين والشهرة والثروة والازدهار، ويُبيد الشؤم ويطرد الأحلام السيئة أيضًا.
13.104.14
देयाः किंलक्षणा गावः काश्चापि परिवर्जयेत् ।
कीदृशाय प्रदातव्या न देयाः कीदृशाय च ॥ १३.१०४.१४ ॥
ما الصفات التي ينبغي أن تكون عليها الأبقار المُعطاة، وأيها يجب تجنّبه؟ ولأي نوع من الناس تُعطى، ولأي نوع لا تُعطى؟
13.104.15
असद्वृत्ताय पापाय लुब्धायानृतवादिने ।
हव्यकव्यव्यपेताय न देया गौः कथञ्चन ॥ १३.१०४.१५ ॥
لا ينبغي بأي حال أن تُعطى البقرة لمن سوء سلوكه، أو للآثم، أو الجشع، أو قائل الكذب، أو لمن خلا من قرابين الآلهة والأسلاف.
13.104.16
भिक्षवे बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
दत्त्वा दशगवां दाता लोकानाप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.१०४.१६ ॥
من يهب عشر أبقار لمتسوّل أو لذي البنين الكثيرين أو لعالم بالفيدا أو لحافظ النار المقدسة، يبلغ أعلى العوالم.
13.104.17
जुहोति यद्भोजयति यद्ददाति गवां रसैः ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवर्तितः ॥ १३.१०४.१७ ॥
من يقرّب القرابين بعصارات الأبقار، أو يطعم الناس، أو يعطي الهبات، ينال المعطي نصيبًا من ذلك كله؛ ومن أجله جرى هذا.
13.104.18
यश्चैव धर्मं कुरुते तस्य धर्मफलं च यत् ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवृत्तयः ॥ १३.१०४.१८ ॥
ومن يؤدي الدهرما، وثمرة ذلك الدهرما — أيًّا كانت — ينال المعطي نصيبًا من ذلك كله؛ ومن أجله تجري هذه الأعمال.
13.104.19
यश्चैनमुत्पादयते यश्चैनं त्रायते भयात् ।
यश्चास्य कुरुते वृत्तिं सर्वे ते पितरस्त्रयः ॥ १३.१०४.१९ ॥
من يلده، ومن ينجيه من الخوف، ومن يقوم بمعيشته — هؤلاء جميعًا ثلاثة آباء.
13.104.20
कल्मषं गुरुशुश्रूषा हन्ति मानो महद्यशः ।
अपुत्रतां त्रयः पुत्रा अवृत्तिं दश धेनवः ॥ १३.१०४.२० ॥
خدمة المعلم تمحو الذنب، والتوقير يجلب شهرة عظيمة؛ ثلاثة أبناء يزيلون العقم، وعشر بقرات تزيل نقص المعيشة.
13.104.21
वेदान्तनिष्ठस्य बहुश्रुतस्य ।
प्रज्ञानतृप्तस्य जितेन्द्रियस्य।
शिष्टस्य दान्तस्य यतस्य चैव ।
भूतेषु नित्यं प्रियवादिनश्च ॥ १३.१०४.२१ ॥
للمواظب على الفيدانتا، الواسع العلم، المكتفي بالحكمة، الذي قهر حواسه، المهذب، المضبوط النفس، المجتهد، والذي يتكلم دائمًا بالكلام الطيب مع الكائنات.
13.104.22
यः क्षुद्भयाद्वै न विकर्म कुर्या-
न्मृदुश्च शान्तौ ह्यतिथिप्रियश्च।
शुभे पात्रे ये गुणा गोप्रदाने ।
तावान्दोषो ब्राह्मणस्वापहारे। ॥ १३.१०४.२२ ॥
من لا يفعل سوءًا ولو خوفًا من الجوع، لين ساكن محب للضيوف — بقدر ما في هبة البقرة للمستحق من فضل، بقدر ما في سرقة مال البراهمن من ذنب.
13.104.23
सर्वावस्थं ब्राह्मणस्वापहारे ।
दाराश्चैषां दूरतो वर्जनीयाः ॥ १३.१०४.२३ ॥
في كل حال، سرقة مال البراهمن إثم؛ ويجب اجتناب زوجاتهم من بعيد.
13.104.24
विप्रदारे परिहृते तद्धनेऽपहृते च तु ।
परित्रायन्ति शक्तास्तु नमस्तेभ्यो मृताश्च ये ॥ १३.१०४.२४ ॥
إذا هُجرت زوجة البراهمي وسُلب ماله، فإن القادرين يحمونهم. السلام عليهم، وعلى من مضوا من الموتى.
13.104.25
न पालयन्ति निहतान्ये तान्वैवस्वतो यमः ।
दण्डयन्भर्सयन्नित्यं निरयेभ्यो न मुञ्चति ॥ १३.१०४.२५ ॥
لا يحمون القتلى؛ ويقوم يما ابن فيفاسفات بمعاقبتهم وتوبيخهم دائمًا، ولا يطلقهم من الجحيم.
13.104.26
तथा गवां परित्राणे पीडने च शुभाशुभम् ।
विप्रगोषु विशेषेण रक्षितेषु गृहेषु वा ॥ १३.१०४.२६ ॥
وكذلك في حماية الأبقار وفي إيذائها خيرٌ وشرٌّ؛ ولا سيما فيما يتعلق بالبراهمة والأبقار، أو بما يُحفظ في البيوت.