Mahābhārata · Adhyāya 13.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.104.1
भूय एव कुरुश्रेष्ठ दानानां विधिमुत्तमम् ।
कथयस्व महाप्राज्ञ भूमिदानं विशेषतः ॥ १३.१०४.१ ॥
Melhor dos Kurus, explica de novo a regra suprema das doações, ó grande sábio, sobretudo a doação de terra.
13.104.2
पृथिवीं क्षत्रियो दद्याद्ब्राह्मणायेष्टिकर्मिणे ।
विधिवत्प्रतिगृह्णीयान्न त्वन्यो दातुमर्हति ॥ १३.१०४.२ ॥
Um kṣatriya deve dar a terra a um brâmane que realiza sacrifícios, e este deve recebê-la segundo a regra; nenhum outro é apto a dá-la.
13.104.3
सर्ववर्णैस्तु यच्छक्यं प्रदातुं फलकाङ्क्षिभिः ।
वेदे वा यत्समाख्यातं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१०४.३ ॥
Explica-me o que todas as castas, desejosas de fruto, podem dar, e o que é declarado no Veda.
13.104.4
तुल्यनामानि देयानि त्रीणि तुल्यफलानि च ।
सर्वकामफलानीह गावः पृथ्वी सरस्वती ॥ १३.१०४.४ ॥
Três coisas de mesmo nome devem ser dadas, de igual fruto, e aqui concedem o fruto de todos os desejos: a vaca, a terra e Sarasvatī.
13.104.5
यो ब्रूयाच्चापि शिष्याय धर्म्यां ब्राह्मीं सरस्वतीम् ।
पृथिवीगोप्रदानाभ्यां तुल्यं स फलमश्नुते ॥ १३.१०४.५ ॥
Quem ensina a um discípulo a Sarasvatī brâmânica conforme o dharma, o saber védico, obtém um fruto igual ao de dar a terra e dar uma vaca.
13.104.6
तथैव गाः प्रशंसन्ति न तु देयं ततः परम् ।
सन्निकृष्टफलास्ता हि लघ्वर्थाश्च युधिष्ठिर ॥ १३.१०४.६ ॥
Assim também as vacas são louvadas, mas nada deve ser dado além delas; pois elas, Yudhiṣṭhira, dão um fruto próximo e servem a um pequeno propósito.
13.104.7
मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।
वृद्धिमाकाङ्क्षता नित्यं गावः कार्याः प्रदक्षिणाः ॥ १३.१०४.७ ॥
As vacas são as mães de todos os seres, doadoras de toda felicidade. Quem deseja sempre a prosperidade deve manter as vacas à sua direita.
13.104.8
सन्ताड्या न तु पादेन गवां मध्ये न च व्रजेत् ।
मङ्गलायतनं देव्यस्तस्मात्पूज्याः सदैव गाः ॥ १३.१०४.८ ॥
Não se deve bater nas vacas com o pé, nem caminhar no meio delas. As vacas são moradas da auspiciosidade, deusas; por isso são sempre dignas de honra.
13.104.9
प्रचोदनं देवकृतं गवां कर्मसु वर्तताम् ।
पूर्वमेवाक्षरं चान्यदभिधेयं ततः परम् ॥ १३.१०४.९ ॥
O som de incitamento para as vacas nas tarefas foi criado pelos deuses. Primeiro deve-se pronunciar aquela única sílaba, e só depois outra palavra.
13.104.10
प्रचारे वा निवाते वा बुधो नोद्वेजयेत गाः ।
तृषिता ह्यभिवीक्षन्त्यो नरं हन्युः सबान्धवम् ॥ १३.१०४.१० ॥
Quer pastando, quer num lugar sem vento, o sábio não deve perturbar as vacas; pois vacas sedentas que fitam podem matar um homem junto com seus parentes.
13.104.11
पितृसद्मानि सततं देवतायतनानि च ।
पूयन्ते शकृता यासां पूतं किमधिकं ततः ॥ १३.१०४.११ ॥
Aquelas com cujo esterco as moradas dos antepassados e os santuários dos deuses são constantemente purificados — o que poderia ser mais puro do que isso?
13.104.12
घासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.१०४.१२ ॥
Quem durante um ano der um punhado de forragem à vaca alheia, e cumprir este voto sem comer ele próprio, esse voto concede todos os desejos.
13.104.13
स हि पुत्रान्यशोऽर्थं च श्रियं चाप्यधिगच्छति ।
नाशयत्यशुभं चैव दुःस्वप्नं चाप्यपोहति ॥ १३.१०४.१३ ॥
Ele de fato obtém filhos, fama, riqueza e prosperidade; destrói o infortúnio e também afasta os maus sonhos.
13.104.14
देयाः किंलक्षणा गावः काश्चापि परिवर्जयेत् ।
कीदृशाय प्रदातव्या न देयाः कीदृशाय च ॥ १३.१०४.१४ ॥
Que características devem ter as vacas a serem dadas, e quais devem ser evitadas? A que tipo de pessoa devem ser dadas, e a qual tipo não devem ser dadas?
13.104.15
असद्वृत्ताय पापाय लुब्धायानृतवादिने ।
हव्यकव्यव्यपेताय न देया गौः कथञ्चन ॥ १३.१०४.१५ ॥
Uma vaca nunca deve ser dada, de modo algum, a quem tem conduta má, ao pecador, ao ganancioso, ao mentiroso ou a quem está privado de oferendas aos deuses e aos ancestrais.
13.104.16
भिक्षवे बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
दत्त्वा दशगवां दाता लोकानाप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.१०४.१६ ॥
Quem dá dez vacas a um mendigo, a quem tem muitos filhos, a um erudito védico ou a quem mantém os fogos sagrados, obtém os mundos supremos.
13.104.17
जुहोति यद्भोजयति यद्ददाति गवां रसैः ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवर्तितः ॥ १३.१०४.१७ ॥
Quem oferece em sacrifício com os sucos das vacas, alimenta outros ou dá presentes — o doador participa de tudo isso; por causa dele isto foi posto em movimento.
13.104.18
यश्चैव धर्मं कुरुते तस्य धर्मफलं च यत् ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवृत्तयः ॥ १३.१०४.१८ ॥
E quem pratica o dharma, e o fruto desse dharma — seja qual for — o doador participa de tudo isso; por causa dele essas ações foram postas em movimento.
13.104.19
यश्चैनमुत्पादयते यश्चैनं त्रायते भयात् ।
यश्चास्य कुरुते वृत्तिं सर्वे ते पितरस्त्रयः ॥ १३.१०४.१९ ॥
Quem o gera, quem o salva do medo e quem lhe provê o sustento: todos estes são três pais.
13.104.20
कल्मषं गुरुशुश्रूषा हन्ति मानो महद्यशः ।
अपुत्रतां त्रयः पुत्रा अवृत्तिं दश धेनवः ॥ १३.१०४.२० ॥
O serviço ao mestre destrói o pecado; a honra traz grande fama; três filhos afastam a falta de descendência; dez vacas afastam a falta de sustento.
13.104.21
वेदान्तनिष्ठस्य बहुश्रुतस्य ।
प्रज्ञानतृप्तस्य जितेन्द्रियस्य।
शिष्टस्य दान्तस्य यतस्य चैव ।
भूतेषु नित्यं प्रियवादिनश्च ॥ १३.१०४.२१ ॥
Daquele devotado ao Vedānta, do muito instruído, do saciado de sabedoria, do que venceu os sentidos, do disciplinado, do autocontido, do diligente, e daquele que sempre fala com doçura aos seres.
13.104.22
यः क्षुद्भयाद्वै न विकर्म कुर्या-
न्मृदुश्च शान्तौ ह्यतिथिप्रियश्च।
शुभे पात्रे ये गुणा गोप्रदाने ।
तावान्दोषो ब्राह्मणस्वापहारे। ॥ १३.१०४.२२ ॥
Quem, mesmo por medo da fome, não comete má ação, é gentil, calmo e amigo dos hóspedes: tanto quanto o mérito de doar uma vaca a um digno receptor, tanto é a falta de roubar a riqueza de um brâmane.
13.104.23
सर्वावस्थं ब्राह्मणस्वापहारे ।
दाराश्चैषां दूरतो वर्जनीयाः ॥ १३.१०४.२३ ॥
Em toda circunstância, apoderar-se da riqueza de um brâmane é pecado; e suas esposas devem ser evitadas à distância.
13.104.24
विप्रदारे परिहृते तद्धनेऽपहृते च तु ।
परित्रायन्ति शक्तास्तु नमस्तेभ्यो मृताश्च ये ॥ १३.१०४.२४ ॥
Quando a esposa de um brâmane é abandonada e sua riqueza é tomada, os que podem os protegem. Reverência a eles, e aos que já morreram.
13.104.25
न पालयन्ति निहतान्ये तान्वैवस्वतो यमः ।
दण्डयन्भर्सयन्नित्यं निरयेभ्यो न मुञ्चति ॥ १३.१०४.२५ ॥
Não protegem os que foram mortos; Yama, filho de Vivasvat, os castiga e ameaça constantemente, e não os liberta dos infernos.
13.104.26
तथा गवां परित्राणे पीडने च शुभाशुभम् ।
विप्रगोषु विशेषेण रक्षितेषु गृहेषु वा ॥ १३.१०४.२६ ॥
Da mesma forma, na proteção das vacas e no sofrimento causado a elas há bem e mal; especialmente em relação aos brâmanes e às vacas, ou aos guardados nas casas.