மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.104.1
भूय एव कुरुश्रेष्ठ दानानां विधिमुत्तमम् ।
कथयस्व महाप्राज्ञ भूमिदानं विशेषतः ॥ १३.१०४.१ ॥
குரு சிறந்தவரே, தானங்களின் உயர்ந்த விதியை மீண்டும் சொல்லுங்கள், மஹாபிரஜ்ஞரே, குறிப்பாக நிலதானத்தைப் பற்றி.
13.104.2
पृथिवीं क्षत्रियो दद्याद्ब्राह्मणायेष्टिकर्मिणे ।
विधिवत्प्रतिगृह्णीयान्न त्वन्यो दातुमर्हति ॥ १३.१०४.२ ॥
க்ஷத்திரியன் யாகம் செய்யும் பிராமணனுக்கு பூமியை தானம் செய்ய வேண்டும்; விதிப்படி அதை ஏற்கவேண்டும்; வேறு எவரும் கொடுக்கத் தகுதியில்லை.
13.104.3
सर्ववर्णैस्तु यच्छक्यं प्रदातुं फलकाङ्क्षिभिः ।
वेदे वा यत्समाख्यातं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१०४.३ ॥
பலனை விரும்பும் எல்லா வர்ணத்தாரும் கொடுக்கக்கூடியதும், அல்லது வேதத்தில் கூறப்பட்டதுமான அதை எனக்கு விளக்குவது தகும்.
13.104.4
तुल्यनामानि देयानि त्रीणि तुल्यफलानि च ।
सर्वकामफलानीह गावः पृथ्वी सरस्वती ॥ १३.१०४.४ ॥
சமமான பெயர் கொண்ட மூன்று கொடுக்கத்தக்கவை, சமமான பலனை உடையவை; இங்கே எல்லா விருப்பங்களின் பலனையும் தருபவை: பசு, பூமி, சரஸ்வதி.
13.104.5
यो ब्रूयाच्चापि शिष्याय धर्म्यां ब्राह्मीं सरस्वतीम् ।
पृथिवीगोप्रदानाभ्यां तुल्यं स फलमश्नुते ॥ १३.१०४.५ ॥
சீடனுக்கு தர்மமான பிராஹ்மீ சரஸ்வதியை (வேதக் கல்வியை) போதிப்பவன், பூமி தானமும் பசு தானமும் போன்ற சம பலனை அடைகிறான்.
13.104.6
तथैव गाः प्रशंसन्ति न तु देयं ततः परम् ।
सन्निकृष्टफलास्ता हि लघ्वर्थाश्च युधिष्ठिर ॥ १३.१०४.६ ॥
அதேபோல பசுக்கள் புகழப்படுகின்றன; ஆனால் அதற்குப் பின் வேறு எதுவும் கொடுக்கக் கூடாது. யுதிஷ்டிரா, அவை அருகிலுள்ள பலனைத் தருபவை, சிறிய நோக்கமுடையவை.
13.104.7
मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।
वृद्धिमाकाङ्क्षता नित्यं गावः कार्याः प्रदक्षिणाः ॥ १३.१०४.७ ॥
பசுக்கள் எல்லா உயிர்களுக்கும் தாய்மார்கள்; எல்லா சுகங்களையும் அளிப்பவை. செழிப்பை விரும்புபவன் எப்போதும் பசுக்களை வலப்புறமாக வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.
13.104.8
सन्ताड्या न तु पादेन गवां मध्ये न च व्रजेत् ।
मङ्गलायतनं देव्यस्तस्मात्पूज्याः सदैव गाः ॥ १३.१०४.८ ॥
பசுக்களை காலால் அடிக்கக்கூடாது; பசுக்களின் நடுவே செல்லக்கூடாது. பசுக்கள் மங்கலத்தின் இருப்பிடம், தேவியர்; ஆகையால் அவை எப்போதும் வணங்கத்தக்கவை.
13.104.9
प्रचोदनं देवकृतं गवां कर्मसु वर्तताम् ।
पूर्वमेवाक्षरं चान्यदभिधेयं ततः परम् ॥ १३.१०४.९ ॥
பசுக்களை வேலையில் ஈடுபடுத்தும்போது ஊக்குவிக்கும் சொல் தேவர்களால் உருவாக்கப்பட்டது. முதலில் அந்த ஒரு எழுத்தைச் சொல்ல வேண்டும்; பின்னர் வேறு சொல்லைச் சொல்லலாம்.
13.104.10
प्रचारे वा निवाते वा बुधो नोद्वेजयेत गाः ।
तृषिता ह्यभिवीक्षन्त्यो नरं हन्युः सबान्धवम् ॥ १३.१०४.१० ॥
மேயும்போதோ, காற்றில்லாத இடத்திலோ, அறிவுள்ளவன் பசுக்களைத் தொந்தரவு செய்யக்கூடாது. தாகத்துடன் பார்க்கும் பசுக்கள் ஒருவனை அவனுடைய உறவினருடன் கொல்லக்கூடும்.
13.104.11
पितृसद्मानि सततं देवतायतनानि च ।
पूयन्ते शकृता यासां पूतं किमधिकं ततः ॥ १३.१०४.११ ॥
எவற்றின் சாணத்தால் முன்னோர் இல்லங்களும் தேவாலயங்களும் எப்போதும் தூய்மையாகின்றனவோ, அவற்றை விட தூய்மையானது வேறு என்ன?
13.104.12
घासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.१०४.१२ ॥
ஒருவன் ஓராண்டு முழுவதும் பிறர் பசுவுக்கு ஒரு பிடி புல் கொடுத்து, தானே உணவு உண்ணாமல் இந்த விரதத்தை நோற்றால், அந்த விரதம் எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும்.
13.104.13
स हि पुत्रान्यशोऽर्थं च श्रियं चाप्यधिगच्छति ।
नाशयत्यशुभं चैव दुःस्वप्नं चाप्यपोहति ॥ १३.१०४.१३ ॥
அவன் நிச்சயமாக மக்களையும், புகழையும், செல்வத்தையும், செழிப்பையும் அடைகிறான்; அசுபத்தை அழிக்கிறான், கெட்ட கனவையும் விலக்குகிறான்.
13.104.14
देयाः किंलक्षणा गावः काश्चापि परिवर्जयेत् ।
कीदृशाय प्रदातव्या न देयाः कीदृशाय च ॥ १३.१०४.१४ ॥
எத்தகைய குணமுள்ள பசுக்களைக் கொடுக்க வேண்டும், எவற்றை விலக்க வேண்டும்? எத்தகைய மனிதனுக்குக் கொடுக்க வேண்டும், எத்தகையவனுக்குக் கொடுக்கக் கூடாது?
13.104.15
असद्वृत्ताय पापाय लुब्धायानृतवादिने ।
हव्यकव्यव्यपेताय न देया गौः कथञ्चन ॥ १३.१०४.१५ ॥
தீய நடத்தை உடையவனுக்கும், பாவிக்கும், பேராசைக்காரனுக்கும், பொய் பேசுபவனுக்கும், ஹவ்ய-கவ்ய தானம் அற்றவனுக்கும் எந்த வகையிலும் பசுவைக் கொடுக்கக் கூடாது.
13.104.16
भिक्षवे बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
दत्त्वा दशगवां दाता लोकानाप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.१०४.१६ ॥
பிச்சைக்காரனுக்கும், பல மக்களுள்ளவனுக்கும், வேதம் அறிந்த சிரோத்ரியனுக்கும், ஆஹிதாக்னிக்கும் பத்து பசுக்களைக் கொடுத்த தானம் செய்பவன் உயர்ந்த உலகங்களை அடைகிறான்.
13.104.17
जुहोति यद्भोजयति यद्ददाति गवां रसैः ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवर्तितः ॥ १३.१०४.१७ ॥
பசுக்களின் சாறுகளால் எவன் ஹோமம் செய்கிறானோ, எவன் உணவளிக்கிறானோ, எவன் தானம் கொடுக்கிறானோ, அனைத்திலும் தானம் செய்பவன் பங்குகொள்பவனாகிறான்; அதற்காகவே இது நிலைநிறுத்தப்பட்டது.
13.104.18
यश्चैव धर्मं कुरुते तस्य धर्मफलं च यत् ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवृत्तयः ॥ १३.१०४.१८ ॥
எவன் தர்மம் செய்கிறானோ, அவனுடைய தர்மப்பலனும்—எது எதுவாயினும்—தானம் செய்பவன் அனைத்திலும் பங்குகொள்பவனாகிறான்; அதற்காகவே இச்செயல்கள் நடைபெறுகின்றன.
13.104.19
यश्चैनमुत्पादयते यश्चैनं त्रायते भयात् ।
यश्चास्य कुरुते वृत्तिं सर्वे ते पितरस्त्रयः ॥ १३.१०४.१९ ॥
இவனைப் பெற்றெடுப்பவனும், பயத்திலிருந்து இவனைக் காப்பவனும், இவனுக்கு வாழ்க்கைக்கு வேண்டியதை அளிப்பவனும் — இவர்கள் அனைவரும் மூன்று தந்தையர்.
13.104.20
कल्मषं गुरुशुश्रूषा हन्ति मानो महद्यशः ।
अपुत्रतां त्रयः पुत्रा अवृत्तिं दश धेनवः ॥ १३.१०४.२० ॥
குருவுக்குச் செய்யும் பணிவிடை பாவத்தை அழிக்கிறது; மரியாதை பெரும் புகழைத் தருகிறது; மூன்று மகன்கள் மக்களின்மையை நீக்குகின்றனர்; பத்துப் பசுக்கள் வறுமையை நீக்குகின்றன.
13.104.21
वेदान्तनिष्ठस्य बहुश्रुतस्य ।
प्रज्ञानतृप्तस्य जितेन्द्रियस्य।
शिष्टस्य दान्तस्य यतस्य चैव ।
भूतेषु नित्यं प्रियवादिनश्च ॥ १३.१०४.२१ ॥
வேதாந்தத்தில் நிலைத்தவன், பல நூல்களைக் கற்றவன், ஞானத்தில் நிறைவடைந்தவன், புலன்களை வென்றவன், ஒழுக்கமுள்ளவன், அடக்கமுள்ளவன், முயற்சி செய்பவன், உயிர்களிடம் எப்போதும் இனிய சொல் பேசுபவன் ஆகியோரின் (தன்மை).
13.104.22
यः क्षुद्भयाद्वै न विकर्म कुर्या-
न्मृदुश्च शान्तौ ह्यतिथिप्रियश्च।
शुभे पात्रे ये गुणा गोप्रदाने ।
तावान्दोषो ब्राह्मणस्वापहारे। ॥ १३.१०४.२२ ॥
பசிப் பயத்தாலும் தீய செயலைச் செய்யாதவனும், மென்மையும் அமைதியும் உள்ளவனும், விருந்தினரை விரும்புபவனும் — தகுந்த பாத்திரத்திற்குப் பசு தானம் செய்வதில் உள்ள புண்ணியம் எவ்வளவோ, அவ்வளவு குற்றம் பிராமணனின் பொருளைக் கவர்வதில் உண்டு.
13.104.23
सर्वावस्थं ब्राह्मणस्वापहारे ।
दाराश्चैषां दूरतो वर्जनीयाः ॥ १३.१०४.२३ ॥
எந்த நிலையிலும் பிராமணனின் பொருளைக் கவர்வது பாவம்; அவர்களின் மனைவியரையும் தூரத்திலிருந்தே விலக்க வேண்டும்.
13.104.24
विप्रदारे परिहृते तद्धनेऽपहृते च तु ।
परित्रायन्ति शक्तास्तु नमस्तेभ्यो मृताश्च ये ॥ १३.१०४.२४ ॥
பிராமணனின் மனைவி கைவிடப்படும்போதும், அவனது செல்வம் பறிக்கப்படும்போதும் வல்லவர்கள் காக்கின்றனர்; அவர்களுக்கு வணக்கம், மேலும் இறந்தவர்களுக்கும் வணக்கம்.
13.104.25
न पालयन्ति निहतान्ये तान्वैवस्वतो यमः ।
दण्डयन्भर्सयन्नित्यं निरयेभ्यो न मुञ्चति ॥ १३.१०४.२५ ॥
கொல்லப்பட்டவர்களை அவர்களைக் காப்பாற்றுவதில்லை; விவஸ்வானின் மகனான யமன் அவர்களை எப்போதும் தண்டித்து அச்சுறுத்துகிறான், நரகங்களிலிருந்து அவர்களை விடுவிப்பதில்லை.
13.104.26
तथा गवां परित्राणे पीडने च शुभाशुभम् ।
विप्रगोषु विशेषेण रक्षितेषु गृहेषु वा ॥ १३.१०४.२६ ॥
அதுபோலவே பசுக்களைக் காப்பதிலும் துன்புறுத்துவதிலும் நலமும் தீமையும் உண்டு; குறிப்பாக பிராமணர்களும் பசுக்களும், அல்லது வீடுகளில் பாதுகாக்கப்படுபவை பற்றியும் அவ்வாறே.