Mahābhārata · Adhyāya 13.104
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.104.1
भूय एव कुरुश्रेष्ठ दानानां विधिमुत्तमम् ।
कथयस्व महाप्राज्ञ भूमिदानं विशेषतः ॥ १३.१०४.१ ॥
Bester der Kurus, lehre erneut die höchste Regel der Gaben, o Großweiser, besonders die Gabe von Land.
13.104.2
पृथिवीं क्षत्रियो दद्याद्ब्राह्मणायेष्टिकर्मिणे ।
विधिवत्प्रतिगृह्णीयान्न त्वन्यो दातुमर्हति ॥ १३.१०४.२ ॥
Ein Kṣatriya soll die Erde einem Brahmanen geben, der Opfer vollzieht, und dieser soll sie gemäß der Regel annehmen; kein anderer ist zur Gabe befugt.
13.104.3
सर्ववर्णैस्तु यच्छक्यं प्रदातुं फलकाङ्क्षिभिः ।
वेदे वा यत्समाख्यातं तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१०४.३ ॥
Erkläre mir, was alle Stände, die nach Frucht verlangen, geben können, und was im Veda verkündet ist.
13.104.4
तुल्यनामानि देयानि त्रीणि तुल्यफलानि च ।
सर्वकामफलानीह गावः पृथ्वी सरस्वती ॥ १३.१०४.४ ॥
Drei Dinge gleichen Namens sind zu geben, mit gleicher Frucht, und hier gewähren sie die Frucht aller Wünsche: die Kuh, die Erde und Sarasvatī.
13.104.5
यो ब्रूयाच्चापि शिष्याय धर्म्यां ब्राह्मीं सरस्वतीम् ।
पृथिवीगोप्रदानाभ्यां तुल्यं स फलमश्नुते ॥ १३.१०४.५ ॥
Wer einem Schüler die dharmagemäße brahmanische Sarasvatī lehrt, das vedische Wissen, erlangt eine Frucht, die der Gabe der Erde und der Gabe einer Kuh gleich ist.
13.104.6
तथैव गाः प्रशंसन्ति न तु देयं ततः परम् ।
सन्निकृष्टफलास्ता हि लघ्वर्थाश्च युधिष्ठिर ॥ १३.१०४.६ ॥
Ebenso werden die Kühe gepriesen, doch darüber hinaus soll nichts gegeben werden; denn sie, Yudhiṣṭhira, bringen eine nahe Frucht und dienen einem geringen Zweck.
13.104.7
मातरः सर्वभूतानां गावः सर्वसुखप्रदाः ।
वृद्धिमाकाङ्क्षता नित्यं गावः कार्याः प्रदक्षिणाः ॥ १३.१०४.७ ॥
Kühe sind die Mütter aller Wesen, Geber allen Glücks. Wer stets Wohlstand begehrt, soll die Kühe zu seiner Rechten halten.
13.104.8
सन्ताड्या न तु पादेन गवां मध्ये न च व्रजेत् ।
मङ्गलायतनं देव्यस्तस्मात्पूज्याः सदैव गाः ॥ १३.१०४.८ ॥
Man soll Kühe nicht mit dem Fuß schlagen und nicht inmitten von ihnen gehen. Kühe sind Wohnstätten des Glücks, Göttinnen; darum sind sie stets zu verehren.
13.104.9
प्रचोदनं देवकृतं गवां कर्मसु वर्तताम् ।
पूर्वमेवाक्षरं चान्यदभिधेयं ततः परम् ॥ १३.१०४.९ ॥
Der Antreibe-Laut für Kühe bei der Arbeit wurde von den Göttern geschaffen. Zuerst ist jene einzige Silbe zu sprechen, und erst danach ein anderes Wort.
13.104.10
प्रचारे वा निवाते वा बुधो नोद्वेजयेत गाः ।
तृषिता ह्यभिवीक्षन्त्यो नरं हन्युः सबान्धवम् ॥ १३.१०४.१० ॥
Ob beim Weiden oder an einem windstillen Ort, der Weise soll die Kühe nicht beunruhigen; denn durstige Kühe, die starren, können einen Mann samt seinen Verwandten töten.
13.104.11
पितृसद्मानि सततं देवतायतनानि च ।
पूयन्ते शकृता यासां पूतं किमधिकं ततः ॥ १३.१०४.११ ॥
Durch deren Dung die Wohnstätten der Ahnen und die Schreine der Götter stets gereinigt werden — was könnte reiner sein als dies?
13.104.12
घासमुष्टिं परगवे दद्यात्संवत्सरं तु यः ।
अकृत्वा स्वयमाहारं व्रतं तत्सार्वकामिकम् ॥ १३.१०४.१२ ॥
Wer ein Jahr lang einer fremden Kuh eine Handvoll Futter gibt und dieses Gelübde übt, ohne selbst zu essen, dem gewährt dieses Gelübde alle Wünsche.
13.104.13
स हि पुत्रान्यशोऽर्थं च श्रियं चाप्यधिगच्छति ।
नाशयत्यशुभं चैव दुःस्वप्नं चाप्यपोहति ॥ १३.१०४.१३ ॥
Er erlangt wahrlich Söhne, Ruhm, Reichtum und Glück; er vernichtet das Unheil und vertreibt auch böse Träume.
13.104.14
देयाः किंलक्षणा गावः काश्चापि परिवर्जयेत् ।
कीदृशाय प्रदातव्या न देयाः कीदृशाय च ॥ १३.१०४.१४ ॥
Welche Merkmale sollen die zu gebenden Kühe haben, und welche soll man meiden? Welchem Menschen soll man sie geben, und welchem nicht?
13.104.15
असद्वृत्ताय पापाय लुब्धायानृतवादिने ।
हव्यकव्यव्यपेताय न देया गौः कथञ्चन ॥ १३.१०४.१५ ॥
Eine Kuh darf keinesfalls gegeben werden an einen, der schlechten Wandel führt, an den Sünder, den Gierigen, den Lügner oder den, der ohne Opfer an Götter und Ahnen ist.
13.104.16
भिक्षवे बहुपुत्राय श्रोत्रियायाहिताग्नये ।
दत्त्वा दशगवां दाता लोकानाप्नोत्यनुत्तमान् ॥ १३.१०४.१६ ॥
Wer zehn Kühe einem Bettler, einem Vater vieler Söhne, einem vedisch gelehrten Gelehrten oder einem Hüter der heiligen Feuer gibt, erlangt die höchsten Welten.
13.104.17
जुहोति यद्भोजयति यद्ददाति गवां रसैः ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवर्तितः ॥ १३.१०४.१७ ॥
Wer mit den Säften der Kühe opfert, speist oder schenkt, der Geber hat an all dem Anteil; um seinetwillen wurde dies in Gang gesetzt.
13.104.18
यश्चैव धर्मं कुरुते तस्य धर्मफलं च यत् ।
सर्वस्यैवांशभाग्दाता तन्निमित्तं प्रवृत्तयः ॥ १३.१०४.१८ ॥
Und wer Dharma übt, und die Frucht dieses Dharma — was auch immer sie sei — der Geber hat an all dem Anteil; um seinetwillen sind diese Handlungen in Gang gesetzt.
13.104.19
यश्चैनमुत्पादयते यश्चैनं त्रायते भयात् ।
यश्चास्य कुरुते वृत्तिं सर्वे ते पितरस्त्रयः ॥ १३.१०४.१९ ॥
Wer ihn zeugt, wer ihn vor der Furcht bewahrt und wer ihm den Lebensunterhalt gewährt – alle diese sind drei Väter.
13.104.20
कल्मषं गुरुशुश्रूषा हन्ति मानो महद्यशः ।
अपुत्रतां त्रयः पुत्रा अवृत्तिं दश धेनवः ॥ १३.१०४.२० ॥
Dienst am Lehrer vernichtet Sünde; Ehre bringt großen Ruhm; drei Söhne beseitigen die Kinderlosigkeit; zehn Kühe beseitigen den Mangel an Lebensunterhalt.
13.104.21
वेदान्तनिष्ठस्य बहुश्रुतस्य ।
प्रज्ञानतृप्तस्य जितेन्द्रियस्य।
शिष्टस्य दान्तस्य यतस्य चैव ।
भूतेषु नित्यं प्रियवादिनश्च ॥ १३.१०४.२१ ॥
Des dem Vedānta Ergebenen, des vielfach Gelehrten, des mit Weisheit Gesättigten, des Sinnenbezwingers, des Wohlgesitteten, des Selbstbeherrschten, des Strebsamen und dessen, der stets freundlich zu den Wesen spricht.
13.104.22
यः क्षुद्भयाद्वै न विकर्म कुर्या-
न्मृदुश्च शान्तौ ह्यतिथिप्रियश्च।
शुभे पात्रे ये गुणा गोप्रदाने ।
तावान्दोषो ब्राह्मणस्वापहारे। ॥ १३.१०४.२२ ॥
Wer selbst aus Furcht vor Hunger keine böse Tat begeht, sanft, ruhig und den Gästen zugetan ist – so groß das Verdienst der Kuhspende an einen würdigen Empfänger, so groß ist die Schuld, das Vermögen eines Brahmanen zu rauben.
13.104.23
सर्वावस्थं ब्राह्मणस्वापहारे ।
दाराश्चैषां दूरतो वर्जनीयाः ॥ १३.१०४.२३ ॥
Unter allen Umständen ist es Sünde, das Vermögen eines Brahmanen zu rauben; und ihre Frauen sind aus der Ferne zu meiden.
13.104.24
विप्रदारे परिहृते तद्धनेऽपहृते च तु ।
परित्रायन्ति शक्तास्तु नमस्तेभ्यो मृताश्च ये ॥ १३.१०४.२४ ॥
Wenn die Frau eines Brahmanen verlassen und sein Vermögen geraubt wird, schützen sie die Mächtigen. Verneigung vor ihnen und vor den Verstorbenen.
13.104.25
न पालयन्ति निहतान्ये तान्वैवस्वतो यमः ।
दण्डयन्भर्सयन्नित्यं निरयेभ्यो न मुञ्चति ॥ १३.१०४.२५ ॥
Sie beschützen nicht die Erschlagenen; Yama, der Sohn des Vivasvat, bestraft und schilt sie unablässig und befreit sie nicht aus den Höllen.
13.104.26
तथा गवां परित्राणे पीडने च शुभाशुभम् ।
विप्रगोषु विशेषेण रक्षितेषु गृहेषु वा ॥ १३.१०४.२६ ॥
Ebenso gibt es Gutes und Böses im Schutz der Kühe und im Quälen von ihnen; besonders bei Brahmanen und Kühen oder bei dem, was in Häusern bewahrt wird.