مهابهاراتا · أدهيايا 13.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.110.1
विस्रम्भितोऽहं भवता धर्मान्प्रवदता विभो ।
प्रवक्ष्यामि तु संदेहं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११०.१ ॥
أيها القدير، لقد منحتني الثقة وأنت تعلّم الدهرمات، وسأعرض الآن شكًّا؛ فأخبرني به أيها الجد.
13.110.2
व्रतानां किं फलं प्रोक्तं कीदृशं वा महाद्युते ।
नियमानां फलं किं च स्वधीतस्य च किं फलम् ॥ १३.११०.२ ॥
أيها الساطع العظيم، ما الثمرة المقررة للنذور، أو ما نوعها؟ وما ثمرة الضوابط، وما ثمرة ما تعلّم جيدًا؟
13.110.3
दमस्येह फलं किं च वेदानां धारणे च किम् ।
अध्यापने फलं किं च सर्वमिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.११०.३ ॥
ما ثمرة الضبط الذاتي (دَمَ) هنا؟ وما ثمرة حفظ الفيدا؟ وما ثمرة التدريس؟ أريد أن أعرف كل ذلك.
13.110.4
अप्रतिग्राहके किं च फलं लोके पितामह ।
तस्य किञ्च फलं दृष्टं श्रुतं यस्तु प्रयच्छति ॥ १३.११०.४ ॥
أيها الجد، ما ثمرة عدم قبول العطايا في الدنيا؟ وما الثمرة التي رُئيت وسُمعت لمن يعطي؟
13.110.5
स्वकर्मनिरतानां च शूराणां चापि किं फलम् ।
सत्ये च किं फलं प्रोक्तं ब्रह्मचर्ये च किं फलम्। ॥ १३.११०.५ ॥
ما الثمرة لمن يلتزمون بواجبهم الخاص، وكذلك للشجعان؟ وما الثمرة المقررة للصدق؟ وما ثمرة البراهماتشاريا؟
13.110.6
पितृशुश्रूषणे किञ्च मातृशुश्रूषणे तथा ।
आचार्यगुरुशुश्रूषा स्वनुक्रोशानुकम्पने ॥ १३.११०.६ ॥
ما ثمرة خدمة الأب، وكذلك خدمة الأم؟ وما ثمرة خدمة المعلم والمرشد، وما ثمرة الرحمة والشفقة الذاتية؟
13.110.7
एतत्सर्वमशेषेण पितामह यथातथम् ।
वेतुमिच्छामि धर्मज्ञ परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.११०.७ ॥
يا جدّي، أريد أن أعرف هذا كله دون نقص، كما هو تمامًا. يا عالم الدهرما، إن فضولي في هذا عظيم.
13.110.8
यो व्रतं वै यथोद्दिष्टं तथा सम्प्रतिपद्यते ।
अखण्डं सम्यगारभ्य तस्य लोकाः सनातनाः ॥ १३.११०.८ ॥
من يتقبّل النذر تمامًا كما هو مقرر، يبدؤه على وجهه الصحيح ويحفظه دون انقطاع، فله عوالم أبدية.
13.110.9
नियमानां फलं राजन्प्रत्यक्षमिह दृश्यते ।
नियमानां क्रतूनां च त्वयाऽवाप्तमिदं फलम् ॥ १३.११०.९ ॥
أيها الملك، ثمرة الشعائر تُرى هنا بجلاء. وقد نلتَ أنت نفسك ثمرة الشعائر والقرابين هذه.
13.110.10
स्वधीतस्यापि च फलं दृश्यतेऽमुत्र चेह च ।
इह लोकेऽर्थवान्नित्यं ब्रह्मलोके च मोदते ॥ १३.११०.१० ॥
تُرى ثمرة العلم المتقن هنا وهناك. فهو في هذه الدنيا مزدهر دائمًا، وفي عالم براهما يفرح.
13.110.11
दमस्य तु फलं राजञ्शृणु त्वं विस्तरेण मे ।
दान्ताः सर्वत्र सुखिनो दान्ताः सर्वत्र निर्वृताः।
यत्रेच्छागामिनो दान्ताः सर्वशत्रुनिषूदनाः ॥ १३.११०.११ ॥
أيها الملك، فاستمع الآن مني مفصّلًا إلى ثمرة ضبط النفس. الذين ضبطوا أنفسهم سعداء في كل مكان؛ والذين ضبطوا أنفسهم مطمئنون في كل مكان. يذهبون حيث شاؤوا، وهم مُهلِكو كل الأعداء.
13.110.12
प्रार्थयन्ति च यद्दान्ता लभन्ते तन्न संशयः ।
युज्यन्ते सर्वकामैर्हि दान्ताः सर्वत्र पाण्डव ॥ १३.११०.१२ ॥
كل ما يتمناه الذين ضبطوا أنفسهم يحصلون عليه، ولا شك في ذلك. يا ابن بانду، إن الذين ضبطوا أنفسهم يتحقق لهم كل ما يشتهون في كل مكان.
13.110.13
स्वर्गे यथा प्रमोदन्ते तपसा विक्रमेण च ।
दानैर्यज्ञैश्च विविधैस्तथा दान्ताः क्षमान्विताः ॥ १३.११०.१३ ॥
كما يبتهج الناس في السماء بالتقشف والبسالة، وبالعطايا والقرابين المتنوعة، كذلك يبتهج الضابطون لأنفسهم المتحلّون بالصبر.
13.110.14
दानाद्दमो विशिष्टो हि ददत्किञ्चिद्द्विजातये ।
दाता कुप्यति नो दान्तस्तस्माद्दानात्परंदमः ॥ १३.११०.१४ ॥
ضبط النفس أفضل من العطاء، فالمعطي يغضب حين يعطي شيئاً لبراهمي، أما الضابط لنفسه فلا يغضب؛ لذلك فإن ضبط النفس أسمى من العطاء.
13.110.15
यस्तु दद्यादकुप्यन्हि तस्य लोकाः सनातनाः ।
क्रोधो हन्ति हि यद्दानं तस्माद्दानाद्वरो दमः ॥ १३.११०.१५ ॥
أما من يعطي دون غضب فينال عوالم خالدة، لأن الغضب يُفسد العطاء؛ لذلك فإن ضبط النفس أفضل من العطاء.
13.110.16
अदृश्यानि महाराज स्थानान्ययुतशो दिवि ।
ऋषीणां सर्वलोकषु यानि ते यान्ति देवताः ॥ १३.११०.१६ ॥
أيها الملك العظيم، في السماء مساكن لا تُرى للحكماء بعشرات الآلاف، في جميع العوالم، وهي التي يذهب إليها الآلهة.
13.110.17
दमेन यानि नृपते गच्छन्ति परमर्षयः ।
कामयाना महत्स्थानं तस्माद्दानात्परं दमः ॥ १३.११०.१७ ॥
أيها الملك، إن كبار الحكماء يبلغون بالضبط تلك المساكن، ومن يرغب في مسكن عظيم يذهب إليها أيضاً؛ لذلك فإن ضبط النفس أسمى من العطاء.
13.110.18
विद्यादानाद्वरं नास्ति वेदविद्या महाफलाः ।
अध्यापकः परिक्लेशादक्षयं फलमश्नुते ॥ १३.११०.१८ ॥
لا شيء أفضل من هبة العلم؛ فعلوم الفيدا تثمر ثمراً عظيماً. والمعلم بتحمّله العناء ينال ثمرة لا تفنى.
13.110.19
विधिवत्पावकं हुत्वा ब्रह्मलोके नराधिप ।
अधीत्यापि हि यो वेदान्न्यायविद्भ्यः प्रयच्छति।
गुरुकर्मप्रशंसी तु सोपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.११०.१९ ॥
يا سيد الناس، من قدّم القربان في النار المقدسة على الوجه المشروع، ودرس الفيدات في عالم براهما، ويعلّمها لأهل العلم بالحق، ويمدح عمل المعلم، فإنه يُكرَم في السماء أيضاً.
13.110.20
क्षत्रियोऽध्ययने युक्तो यजने दानकर्मणि ।
युद्धे यश्च परित्राता सोपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.११०.२० ॥
والمحارب الذي يكرّس نفسه للدرس والقربان وفعل العطاء، وهو حامٍ في القتال، يُكرَم في السماء أيضاً.
13.110.21
वैश्यः स्वकर्मनिरतः प्रदानाल्लभते महत् ।
शूद्रः स्वकर्मनिरतः स्वर्गं शुश्रूषयाऽऽर्च्छति ॥ १३.११०.२१ ॥
الفيشيا المنصرف إلى واجبه ينال ثواباً عظيماً بالعطاء، والشودرا المنصرف إلى واجبه يبلغ السماء بالخدمة.
13.110.22
शूरा बहुविधाः प्रोक्तास्तेषामर्थास्तु मे शृणु ।
शूरान्वयानां निर्दिष्टं फलं शूरस्य चैव हि ॥ १३.११०.२२ ॥
قيل إن الأبطال على أنواع شتى؛ فاسمع مني معانيهم (صفاتهم). واسمع أيضاً الثواب المقرر لأهل السلالة البطولية وللبطل.
13.110.23
यज्ञशूरा दमे शूराः सत्यशूरास्तथा परे ।
युद्धशूरास्तथैवोक्ता दानशूराश्च मानवाः ॥ १३.११०.२३ ॥
هناك أبطال في القربان، وأبطال في ضبط النفس، وأبطال في الصدق، وآخرون؛ وكذلك يُذكر أبطال القتال، والناس الأبطال في العطاء.
13.110.24
बुद्धिशूरास्तथैवान्ये क्षमाशूरास्तथा परे ।
साङ्ख्यशूराश्च बहवो योगशूरास्तथा परे।
अरण्ये गृहवासे च त्यागे शूरास्तथा परे ॥ १३.११०.२४ ॥
وكذلك أبطال العقل وغيرهم؛ وأبطال الصبر وغيرهم؛ وأبطال السانخيا كثيرون، وأبطال اليوغا وغيرهم كذلك؛ وأبطال الغابة وحياة الأسرة والتخلي، وغيرهم كذلك.
13.110.25
आर्जवे च तथा शूराः शमे वर्तन्ति मानवाः ।
तैस्तैश्च नियमैः शूरा बहवः सन्ति चापरे।
वेदाध्ययनशूराश्च शूराश्चाध्यापने रताः ॥ १३.११०.२५ ॥
وكذلك يكون الناس أبطالًا في الاستقامة وفي السكينة. وبهذه الضوابط المختلفة يوجد كثير من الأبطال، وغيرهم أيضًا. وفي دراسة الفيدا أبطال، وفي التعليم أبطال يجدون فيه لذتهم.
13.110.26
गुरुशुश्रूषया शूराः पितृशुश्रूषया परे ।
मातृशुश्रूषया शूरा भैक्ष्यशूरास्तथा परे ॥ १३.११०.२६ ॥
فمنهم أبطال بخدمة المعلم، ومنهم أبطال بخدمة الأب. وأبطال بخدمة الأم، وأبطال في طلب الصدقة، وآخرون كذلك.
13.110.27
अरण्ये गृहवासे च शूराश्चातिथिपूजने ।
सर्वे यान्ति पराँल्लोकान्स्वकर्मफलनिर्जितान् ॥ १३.११०.२७ ॥
ففي الغابة وفي الحياة المنزلية وفي إكرام الضيوف يوجد أبطال. وجميعهم يمضون إلى العوالم العليا التي فازوا بها بثمار أعمالهم.
13.110.28
धारणं सर्ववेदानां सर्वतीर्थावगाहनम् ।
सत्यं च ब्रुवतो नित्यं समं वा स्यान्नवा समम् ॥ १३.११०.२८ ॥
حفظ جميع الفيدا والاغتسال في جميع المشارع المقدسة، لمن يقول الحق دائمًا، قد يكونان متساويين، وقد لا يكونان متساويين.
13.110.29
अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते ॥ १३.११०.२९ ॥
وُزنت ألف قربانة للحصان مع الحق على ميزان، فالحق وحده يفوق ألف قربانة للحصان بلا ريب.
13.110.30
सत्येन सूर्यस्तपति सत्येनाग्निः प्रदीप्यते ।
सत्येन मरुतो वान्ति सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ १३.११०.३० ॥
بالحق تشرق الشمس، وبالحق تتقد النار. وبالحق تهب الرياح، وكل شيء قائم على الحق.
13.110.31
सत्येन देवाः प्रीयन्ते पितरो ब्राह्मणास्तथा ।
सत्यमाहुः परो धर्मस्तस्मात्सत्यं न लोपयेत् ॥ १३.११०.३१ ॥
بالصدق يسرّ الآلهة والأسلاف وكذلك البراهمة. يُقال إن الصدق هو الدارما العليا، فلا ينبغي التفريط فيه.
13.110.32
मुनयः सत्यनिरता मुनयः सत्यविक्रमाः ।
मुनयः सत्यशपथास्तस्मात्सत्यं विशिष्यते ॥ १३.११०.३२ ॥
الحكماء مخلصون للصدق، والحكماء أقوياء بالصدق، والحكماء يحلفون بالصدق؛ لذلك يتفوق الصدق.
13.110.33
सत्यवन्तः सत्यलोके मोदन्ते भरतर्षभ ।
दमः सत्यफलावाप्तिरुक्ता सर्वात्मना मया ॥ १३.११०.३३ ॥
يفرح أهل الصدق في عالم الصدق، يا ثور البهاراتا. وقد بيّنتُ لك بكل قلبي أن بلوغ ثمرة الصدق يكون بضبط النفس.
13.110.34
असंशयं विनीतात्मा स वै स्वर्गे महीयते ।
ब्रह्मचर्यस्य च गुणं शृणु त्वं वसुधाधिप ॥ १३.११०.३४ ॥
لا شك أن المتواضع النفس يُكرَّم في السماء. فاسمع الآن، يا سيد الأرض، فضيلة البرهمشريا.
13.110.35
आजन्ममरणाद्यस्तु ब्रह्मचारी भवेदिह ।
न तस्य किञ्चिदप्राप्यमिति विद्धि नराधिप ॥ १३.११०.३५ ॥
من بقي هنا عفيفاً من الولادة حتى الموت فلا شيء يعجز عنه؛ فاعلم هذا يا سيد البشر.
13.110.36
बह्व्यः कोट्यस्त्वषीणां तु ब्रह्मलोके वसन्त्युत ।
सत्ये रतानां सततं दान्तानामूर्ध्वरेतसाम् ॥ १३.११०.३६ ॥
يسكن في عالم براهما كثيرٌ من عشرات الملايين من الحكماء، الذين يلتزمون الصدق دوماً، ويضبطون أنفسهم، وقد صعد نطفهم إلى أعلى.
13.110.37
ब्रह्मचर्यं दहेद्राजन्सर्वपापान्युपासितम् ।
ब्राह्मणेन विशेषेण ब्राह्ममो ह्यग्निरुच्यते ॥ १३.११०.३७ ॥
أيها الملك، إن انضباط البراهمشاريا إذا مورس يحرق جميع الذنوب، وهو يُسمّى للبرهمي خاصة نار البراهما.
13.110.38
प्रत्यक्षं हि तथा ह्येतद्ब्राह्मणेषु तपस्विषु ।
बिभेति हि यथा शक्रो ब्रह्मचारिप्रधर्षितः ॥ १३.११०.३८ ॥
وهذا واضح بالفعل بين البراهمة والزهاد، كما يخاف إندرا من يُهاجَم من ممارس البراهمشاريا.
13.110.39
तद्ब्रह्मचर्यस्य फलमृषीणामिह दृश्यते ।
मातापित्रोः पूजने यो धर्मस्तमपि मे शृणु ॥ १३.११०.३९ ॥
ثمرة انضباط البراهمشاريا تُرى هنا عند الحكماء؛ والآن اسمع مني أيضًا الواجب في تكريم الأم والأب.
13.110.40
शुश्रूषते यः पितरं न चासूयेत्कदाचन ।
मातरं भ्रातरं वाऽपि गुरुमाचार्यमेव च ॥ १३.११०.४० ॥
من يخدم أباه ولا يحسده أبدًا، وكذلك يعامل أمه وأخاه ومعلمه وأستاذه بالمثل.
13.110.41
तस्य राजन्फलं विद्धि स्वर्लोके स्थानमर्चितम् ।
न च पश्येत नरकं गुरुशुश्रूषयाऽऽत्मवान् ॥ १३.११०.४१ ॥
أيها الملك، اعلم أن ثوابه مكان مكرَّم في عالم السماء، وأن الرجل المتحكم بنفسه لا يرى الجحيم بخدمة معلمه.