Mahābhārata · Adhyāya 13.110
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.110.1
विस्रम्भितोऽहं भवता धर्मान्प्रवदता विभो ।
प्रवक्ष्यामि तु संदेहं तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११०.१ ॥
O Mächtiger, du hast mir Vertrauen geschenkt, indem du die Dharmas lehrtest; nun werde ich einen Zweifel äußern – sag mir ihn, o Großvater.
13.110.2
व्रतानां किं फलं प्रोक्तं कीदृशं वा महाद्युते ।
नियमानां फलं किं च स्वधीतस्य च किं फलम् ॥ १३.११०.२ ॥
Welche Frucht wird für die Gelübde verkündet, oder von welcher Art ist sie, o Hochstrahlender? Was ist die Frucht der Observanzen, und was die Frucht des gut Erlernten?
13.110.3
दमस्येह फलं किं च वेदानां धारणे च किम् ।
अध्यापने फलं किं च सर्वमिच्छामि वेदितुम् ॥ १३.११०.३ ॥
Was ist hier die Frucht der Selbstbeherrschung (dama), was die Frucht des Bewahrens der Veden und was die Frucht des Lehrens? Ich möchte alles davon wissen.
13.110.4
अप्रतिग्राहके किं च फलं लोके पितामह ।
तस्य किञ्च फलं दृष्टं श्रुतं यस्तु प्रयच्छति ॥ १३.११०.४ ॥
Was ist in der Welt die Frucht, keine Gaben anzunehmen, o Großvater? Und welche Frucht wurde für den Gebenden gesehen und gehört?
13.110.5
स्वकर्मनिरतानां च शूराणां चापि किं फलम् ।
सत्ये च किं फलं प्रोक्तं ब्रह्मचर्ये च किं फलम्। ॥ १३.११०.५ ॥
Welche Frucht gibt es für jene, die ihrer eigenen Pflicht hingegeben sind, und auch für die Helden? Welche Frucht wird für die Wahrheit verkündet, und welche für die Keuschheit?
13.110.6
पितृशुश्रूषणे किञ्च मातृशुश्रूषणे तथा ।
आचार्यगुरुशुश्रूषा स्वनुक्रोशानुकम्पने ॥ १३.११०.६ ॥
Was ist die Frucht, den Vater zu dienen, und ebenso, die Mutter zu dienen? Was ist die Frucht, dem Lehrer und Guru zu dienen, und des eigenen Mitgefühls und Erbarmens?
13.110.7
एतत्सर्वमशेषेण पितामह यथातथम् ।
वेतुमिच्छामि धर्मज्ञ परं कौतूहलं हि मे ॥ १३.११०.७ ॥
Großvater, ich möchte all dies ohne Rest kennen, genau so, wie es ist. Kenner des Dharma, meine Neugier darauf ist groß.
13.110.8
यो व्रतं वै यथोद्दिष्टं तथा सम्प्रतिपद्यते ।
अखण्डं सम्यगारभ्य तस्य लोकाः सनातनाः ॥ १३.११०.८ ॥
Wer ein Gelübde genau so auf sich nimmt, wie es vorgeschrieben ist, es richtig beginnt und ungebrochen hält, für den gibt es ewige Welten.
13.110.9
नियमानां फलं राजन्प्रत्यक्षमिह दृश्यते ।
नियमानां क्रतूनां च त्वयाऽवाप्तमिदं फलम् ॥ १३.११०.९ ॥
O König, die Frucht der Observanzen zeigt sich hier deutlich. Du selbst hast diese Frucht der Observanzen und der Opfer erlangt.
13.110.10
स्वधीतस्यापि च फलं दृश्यतेऽमुत्र चेह च ।
इह लोकेऽर्थवान्नित्यं ब्रह्मलोके च मोदते ॥ १३.११०.१० ॥
Die Frucht gut studierten Wissens zeigt sich hier wie dort. In dieser Welt ist er stets wohlhabend, und in der Welt Brahmās freut er sich.
13.110.11
दमस्य तु फलं राजञ्शृणु त्वं विस्तरेण मे ।
दान्ताः सर्वत्र सुखिनो दान्ताः सर्वत्र निर्वृताः।
यत्रेच्छागामिनो दान्ताः सर्वशत्रुनिषूदनाः ॥ १३.११०.११ ॥
O König, höre nun ausführlich von mir die Frucht der Selbstbeherrschung. Die Selbstbeherrschten sind überall glücklich; die Selbstbeherrschten sind überall in Frieden. Die Selbstbeherrschten gehen, wohin sie wollen, und sind Vernichter aller Feinde.
13.110.12
प्रार्थयन्ति च यद्दान्ता लभन्ते तन्न संशयः ।
युज्यन्ते सर्वकामैर्हि दान्ताः सर्वत्र पाण्डव ॥ १३.११०.१२ ॥
Was die Selbstbeherrschten erbitten, das erlangen sie; daran ist kein Zweifel. O Sohn Pāṇḍus, die Selbstbeherrschten werden überall mit all ihren Wünschen vereint.
13.110.13
स्वर्गे यथा प्रमोदन्ते तपसा विक्रमेण च ।
दानैर्यज्ञैश्च विविधैस्तथा दान्ताः क्षमान्विताः ॥ १३.११०.१३ ॥
Wie man im Himmel durch Askese und Tapferkeit, durch Gaben und vielfältige Opfer frohlockt, so frohlocken auch die Gezügelten, die mit Geduld begabt sind.
13.110.14
दानाद्दमो विशिष्टो हि ददत्किञ्चिद्द्विजातये ।
दाता कुप्यति नो दान्तस्तस्माद्दानात्परंदमः ॥ १३.११०.१४ ॥
Selbstbeherrschung ist dem Geben überlegen, denn der Gebende zürnt, wenn er einem Zweimalgeborenen etwas gibt, der Gezügelte aber nicht; daher ist Selbstbeherrschung dem Geben weit überlegen.
13.110.15
यस्तु दद्यादकुप्यन्हि तस्य लोकाः सनातनाः ।
क्रोधो हन्ति हि यद्दानं तस्माद्दानाद्वरो दमः ॥ १३.११०.१५ ॥
Wer aber ohne Zorn gibt, erlangt ewige Welten, denn der Zorn vernichtet die Gabe; daher ist Selbstbeherrschung besser als Geben.
13.110.16
अदृश्यानि महाराज स्थानान्ययुतशो दिवि ।
ऋषीणां सर्वलोकषु यानि ते यान्ति देवताः ॥ १३.११०.१६ ॥
O großer König, im Himmel gibt es unzählige unsichtbare Wohnstätten der Weisen in allen Welten, zu denen die Götter gehen.
13.110.17
दमेन यानि नृपते गच्छन्ति परमर्षयः ।
कामयाना महत्स्थानं तस्माद्दानात्परं दमः ॥ १३.११०.१७ ॥
O König, durch Selbstbeherrschung gelangen die höchsten Weisen zu jenen Wohnstätten, und auch die, die eine große Wohnstatt begehren; daher ist Selbstbeherrschung dem Geben überlegen.
13.110.18
विद्यादानाद्वरं नास्ति वेदविद्या महाफलाः ।
अध्यापकः परिक्लेशादक्षयं फलमश्नुते ॥ १३.११०.१८ ॥
Nichts ist besser als die Gabe des Wissens; die vedischen Wissenschaften tragen große Früchte. Der Lehrer erlangt durch Mühsal unvergängliche Frucht.
13.110.19
विधिवत्पावकं हुत्वा ब्रह्मलोके नराधिप ।
अधीत्यापि हि यो वेदान्न्यायविद्भ्यः प्रयच्छति।
गुरुकर्मप्रशंसी तु सोपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.११०.१९ ॥
O Herr der Menschen, wer nach Vorschrift ins heilige Feuer opfert, im Brahmā-Welt die Veden studiert, sie denen gibt, die das Rechte kennen, und das Amt des Lehrers preist, auch der wird im Himmel geehrt.
13.110.20
क्षत्रियोऽध्ययने युक्तो यजने दानकर्मणि ।
युद्धे यश्च परित्राता सोपि स्वर्गे महीयते ॥ १३.११०.२० ॥
Der Krieger, der sich dem Studium, dem Opfer und dem Geben widmet und im Kampf ein Beschützer ist, wird ebenfalls im Himmel geehrt.
13.110.21
वैश्यः स्वकर्मनिरतः प्रदानाल्लभते महत् ।
शूद्रः स्वकर्मनिरतः स्वर्गं शुश्रूषयाऽऽर्च्छति ॥ १३.११०.२१ ॥
Der Vaiśya, der seiner eigenen Pflicht ergeben ist, erlangt durch Geben großen Lohn; der Śūdra, der seiner eigenen Pflicht ergeben ist, erreicht den Himmel durch Dienst.
13.110.22
शूरा बहुविधाः प्रोक्तास्तेषामर्थास्तु मे शृणु ।
शूरान्वयानां निर्दिष्टं फलं शूरस्य चैव हि ॥ १३.११०.२२ ॥
Helden werden als vielfältig bezeichnet; höre von mir ihre Kennzeichen. Höre auch die Frucht, die für Abkömmlinge der Helden und für den Helden bestimmt ist.
13.110.23
यज्ञशूरा दमे शूराः सत्यशूरास्तथा परे ।
युद्धशूरास्तथैवोक्ता दानशूराश्च मानवाः ॥ १३.११०.२३ ॥
Es gibt Helden des Opfers, Helden der Selbstbeherrschung, Helden der Wahrheit und andere; ebenso werden Helden im Kampf genannt, und die Menschen, die im Geben Helden sind.
13.110.24
बुद्धिशूरास्तथैवान्ये क्षमाशूरास्तथा परे ।
साङ्ख्यशूराश्च बहवो योगशूरास्तथा परे।
अरण्ये गृहवासे च त्यागे शूरास्तथा परे ॥ १३.११०.२४ ॥
Helden des Verstandes und andere ebenso; Helden der Geduld und andere ebenso; viele Helden der Unterscheidung (Sāṅkhya), und Helden des Yoga und andere ebenso; Helden im Wald, im Hausstand und im Entsagen, und andere ebenso.
13.110.25
आर्जवे च तथा शूराः शमे वर्तन्ति मानवाः ।
तैस्तैश्च नियमैः शूरा बहवः सन्ति चापरे।
वेदाध्ययनशूराश्च शूराश्चाध्यापने रताः ॥ १३.११०.२५ ॥
Ebenso sind Menschen Helden in Aufrichtigkeit und in Gelassenheit. Durch diese verschiedenen Observanzen gibt es viele Helden, und andere auch. Es gibt Helden im Studium der Veden und Helden, die am Lehren Freude haben.
13.110.26
गुरुशुश्रूषया शूराः पितृशुश्रूषया परे ।
मातृशुश्रूषया शूरा भैक्ष्यशूरास्तथा परे ॥ १३.११०.२६ ॥
Manche sind Helden durch den Dienst am Lehrer, andere durch den Dienst am Vater. Manche sind Helden durch den Dienst an der Mutter, und Helden im Betteln um Almosen, ebenso andere.
13.110.27
अरण्ये गृहवासे च शूराश्चातिथिपूजने ।
सर्वे यान्ति पराँल्लोकान्स्वकर्मफलनिर्जितान् ॥ १३.११०.२७ ॥
Helden gibt es im Wald, im Hausstand und in der Verehrung der Gäste. Sie alle gehen in die höheren Welten, gewonnen durch die Früchte ihrer eigenen Taten.
13.110.28
धारणं सर्ववेदानां सर्वतीर्थावगाहनम् ।
सत्यं च ब्रुवतो नित्यं समं वा स्यान्नवा समम् ॥ १३.११०.२८ ॥
Das Bewahren aller Veden und das Baden in allen heiligen Furten mögen für den, der stets die Wahrheit spricht, gleich sein oder nicht gleich sein.
13.110.29
अश्वमेधसहस्रं च सत्यं च तुलया धृतम् ।
अश्वमेधसहस्राद्धि सत्यमेव विशिष्यते ॥ १३.११०.२९ ॥
Tausend Pferdeopfer und die Wahrheit wurden auf einer Waage gewogen. Die Wahrheit allein ist in der Tat den tausend Pferdeopfern überlegen.
13.110.30
सत्येन सूर्यस्तपति सत्येनाग्निः प्रदीप्यते ।
सत्येन मरुतो वान्ति सर्वं सत्ये प्रतिष्ठितम् ॥ १३.११०.३० ॥
Durch die Wahrheit scheint die Sonne, durch die Wahrheit brennt das Feuer. Durch die Wahrheit wehen die Winde; alles ist in der Wahrheit gegründet.
13.110.31
सत्येन देवाः प्रीयन्ते पितरो ब्राह्मणास्तथा ।
सत्यमाहुः परो धर्मस्तस्मात्सत्यं न लोपयेत् ॥ १३.११०.३१ ॥
Durch die Wahrheit werden die Götter, die Ahnen und ebenso die Brahmanen erfreut. Die Wahrheit heißt das höchste Dharma; darum soll man die Wahrheit nicht verletzen.
13.110.32
मुनयः सत्यनिरता मुनयः सत्यविक्रमाः ।
मुनयः सत्यशपथास्तस्मात्सत्यं विशिष्यते ॥ १३.११०.३२ ॥
Die Weisen sind der Wahrheit hingegeben, die Weisen sind kraftvoll durch Wahrheit, die Weisen schwören auf die Wahrheit; darum ragt die Wahrheit hervor.
13.110.33
सत्यवन्तः सत्यलोके मोदन्ते भरतर्षभ ।
दमः सत्यफलावाप्तिरुक्ता सर्वात्मना मया ॥ १३.११०.३३ ॥
Die Wahrhaftigen freuen sich in der Welt der Wahrheit, o Stier der Bharatas. Das Erlangen der Frucht der Wahrheit durch Selbstbeherrschung habe ich dir von ganzem Herzen dargelegt.
13.110.34
असंशयं विनीतात्मा स वै स्वर्गे महीयते ।
ब्रह्मचर्यस्य च गुणं शृणु त्वं वसुधाधिप ॥ १३.११०.३४ ॥
Ohne Zweifel wird der demütigen Geistes ist, im Himmel geehrt. Höre nun, o Herr der Erde, die Tugend der Keuschheit.
13.110.35
आजन्ममरणाद्यस्तु ब्रह्मचारी भवेदिह ।
न तस्य किञ्चिदप्राप्यमिति विद्धि नराधिप ॥ १३.११०.३५ ॥
Für den, der hier von der Geburt bis zum Tod ein Keuscher bleibt, ist nichts unerreichbar; wisse dies, o Herr der Menschen.
13.110.36
बह्व्यः कोट्यस्त्वषीणां तु ब्रह्मलोके वसन्त्युत ।
सत्ये रतानां सततं दान्तानामूर्ध्वरेतसाम् ॥ १३.११०.३६ ॥
In der Welt Brahmās wohnen viele zehn Millionen Weise, die beständig der Wahrheit hingegeben, selbstbeherrscht und von aufwärts gerichteter Samenkraft sind.
13.110.37
ब्रह्मचर्यं दहेद्राजन्सर्वपापान्युपासितम् ।
ब्राह्मणेन विशेषेण ब्राह्ममो ह्यग्निरुच्यते ॥ १३.११०.३७ ॥
O König, die Disziplin der Keuschheit verbrennt, wenn sie geübt wird, alle Sünden; besonders für einen Brahmanen wird sie das brāhma-Feuer genannt.
13.110.38
प्रत्यक्षं हि तथा ह्येतद्ब्राह्मणेषु तपस्विषु ।
बिभेति हि यथा शक्रो ब्रह्मचारिप्रधर्षितः ॥ १३.११०.३८ ॥
Dies zeigt sich tatsächlich bei Brahmanen und Asketen, so wie Indra fürchtet, wer von einem Praktizierenden der Keuschheit angegriffen wird.
13.110.39
तद्ब्रह्मचर्यस्य फलमृषीणामिह दृश्यते ।
मातापित्रोः पूजने यो धर्मस्तमपि मे शृणु ॥ १३.११०.३९ ॥
Die Frucht der Keuschheitsdisziplin sieht man hier bei den Weisen; höre nun auch von mir die Pflicht, Mutter und Vater zu ehren.
13.110.40
शुश्रूषते यः पितरं न चासूयेत्कदाचन ।
मातरं भ्रातरं वाऽपि गुरुमाचार्यमेव च ॥ १३.११०.४० ॥
Wer seinem Vater dient und ihm niemals grollt, und ebenso seine Mutter, seinen Bruder, seinen Lehrer und seinen Preceptor behandelt.
13.110.41
तस्य राजन्फलं विद्धि स्वर्लोके स्थानमर्चितम् ।
न च पश्येत नरकं गुरुशुश्रूषयाऽऽत्मवान् ॥ १३.११०.४१ ॥
O König, wisse, dass sein Lohn ein geehrter Platz in der Himmelswelt ist; und der selbstbeherrschte Mensch sieht durch den Dienst an seinem Lehrer nicht die Hölle.