Mahābhārata · Adhyāya 13.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.114.1
शतं वर्षसहस्राणां तपस्तप्तं सुदुष्करम् ।
गोभिः पूर्वं विसृष्टाभिर्गच्छेम श्रेष्ठतामिति ॥ १३.११४.१ ॥
Tausende von Jahren wurde äußerst schwere Askese geübt, damit wir durch die einst freigelassenen Kühe Vortrefflichkeit erlangen.
13.114.2
लोकेऽस्मिन्दक्षिणानां च सर्वासां वयमुत्तमाः ।
भवेम न च लोप्येम दोषेणेति परन्तप ॥ १३.११४.२ ॥
In dieser Welt mögen wir die Vornehmsten unter allen Dakṣiṇā-Gaben sein und nicht durch irgendeinen Fehler verloren gehen, o Peiniger der Feinde.
13.114.3
अस्मत्पुरीषस्नानेन जनः पुयेत सर्वदा ।
शकृता च पवित्रार्थं कुर्वीरन्देवमानुषाःठ ॥ १३.११४.३ ॥
Durch das Baden in unserem Mist mögen die Menschen stets gereinigt werden, und Götter wie Menschen mögen den Mist zur Reinigung verwenden.
13.114.4
तथा सर्वाणि भूतानि स्थावराणि चराणि च ।
प्रदातारश्च लोकान्नो गच्छेयुरिति मानद ॥ १३.११४.४ ॥
Ebenso mögen alle Wesen, unbewegliche wie bewegliche, Geber werden und unsere Welten erreichen, o Spender der Ehre.
13.114.5
ताभ्यो वरं ददौ ब्रह्मा तपसोऽन्ते स्वयं प्रभुः ।
एवं भवन्विति विभुर्लोकांस्तारयतेति च ॥ १३.११४.५ ॥
Am Ende der Askese gewährte ihnen der Herr Brahmā selbst eine Gnade und sprach: »So sei es«, und »Führt die Welten hinüber«.
13.114.6
उत्तस्थुः सिद्धकामास्ता भूतभव्यस्य मातरः ।
तपसोऽन्ते महाराज गावो लोकपरायणाः ॥ १३.११४.६ ॥
Da erhoben sich jene Mütter des Seienden und des Kommenden, deren Wünsche erfüllt waren; o großer König, am Ende der Askese wurden die Kühe die höchste Zuflucht der Welten.
13.114.7
तस्माद्गावो महाभागाः पवित्रं परमुच्यते ।
तथैव सर्वभूतानां समतिष्ठन्त मूर्धनि ॥ १३.११४.७ ॥
Darum werden die Kühe, die hochbeglückten, als höchst reinigend erklärt; ebenso stehen sie auf den Häuptern aller Wesen.
13.114.8
सम्मनवत्सां कपिलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.११४.८ ॥
Wer eine kapilā-Kuh mit gleichem Kalb, milchgebend, wohlgelobt und in Tuch gehüllt, schenkt, wird in der Welt Brahmās geehrt.
13.114.9
लोहितां तुल्यवत्सां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां सूर्यलोके महीयते ॥ १३.११४.९ ॥
Wer eine rote, milchgebende, wohlgelobte Kuh mit gleichem Kalb und in Tuch gehüllt schenkt, wird in der Sonnenwelt geehrt.
13.114.10
समानवत्सां शबलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतीं सोमलोके महीयते ॥ १३.११४.१० ॥
Wer eine gescheckte, milchgebende, wohlgelobte Kuh mit gleichem Kalb und in Tuch gehüllt schenkt, wird in der Welt Somas geehrt.
13.114.11
समानवत्सां श्वेतां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामिन्द्रलोके महीयते ॥ १३.११४.११ ॥
Wer eine weiße, milchgebende, wohlgelobte Kuh mit gleichem Kalb und in Tuch gehüllt schenkt, wird in der Welt Indras geehrt.
13.114.12
समानवत्सां कृष्णां तु धेनु दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामग्निलोके महीयते ॥ १३.११४.१२ ॥
Wer eine schwarze, milchgebende, wohlgelobte Kuh mit gleichem Kalb und in Tuch gehüllt schenkt, wird in der Welt Agnis geehrt.
13.114.13
समानवत्सां धूम्रां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां याम्यलोके महीयते ॥ १३.११४.१३ ॥
Wer eine rauchfarbene Milchkuh mit einem Kalb gleicher Farbe, von guten Gelübden und mit Tuch bedeckt, schenkt, wird in Yamas Welt geehrt.
13.114.14
अपां फेनसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां वारुणं लोकमाप्नुते ॥ १३.११४.१४ ॥
Wer eine schaumfarbene Kuh mit Kalb und einem bronzenen Melkgefäß, mit Tuch bedeckt, schenkt, erlangt Varuṇas Welt.
13.114.15
वातरेणुसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां वायुलोके महीयते ॥ १३.११४.१५ ॥
Wer eine windstaubfarbene Kuh mit Kalb und bronzenem Melkgefäß, mit Tuch bedeckt, schenkt, wird in Vāyus Welt geehrt.
13.114.16
हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां कौबेरं लोकमश्नुते ॥ १३.११४.१६ ॥
Wer eine goldfarbene Kuh mit rötlichbraunen Augen, mit Kalb und bronzenem Melkgefäß, mit Tuch bedeckt, schenkt, genießt Kuberas Welt.
13.114.17
पलालधूम्रवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां पितृलोके महीयते ॥ १३.११४.१७ ॥
Wer eine strohrauchfarbene Kuh mit Kalb und bronzenem Melkgefäß, mit Tuch bedeckt, schenkt, wird in der Welt der Ahnen geehrt.
13.114.18
सवत्सां पीवरीं दत्त्वा दृतिकण्ठामलङ्कृताम् ।
वैश्वदेवमसम्बाधं स्थानं श्रेष्ठं प्रपद्यते ॥ १३.११४.१८ ॥
Wer eine volle, geschmückte Kuh mit Kalb und ledersackartiger Kehle schenkt, erlangt den höchsten, ungehinderten Ort der Viśvedevas.
13.114.19
समानवत्सां गौरीं तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां वसूनां लोकमाप्नुयात् ॥ १३.११४.१९ ॥
Wer eine helle, milchgebende Kuh mit einem gleichfarbigen Kalb gibt, die gutes Gelübde hält und in Tuch gehüllt ist, erlangt die Welt der Vasus.
13.114.20
पाण्डुकम्बलवर्णाभां सवत्सां कांस्यकदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां साध्यानां लोकमाप्नुते ॥ १३.११४.२० ॥
Wer eine Kuh von der Farbe einer blassen Decke gibt, mit Kalb und einem bronzenen Melkgefäß, in Tuch gehüllt, erlangt die Welt der Sādhyas.
13.114.21
वैराटपृष्ठमुक्षाणं सर्वरत्नैरलङ्कृतम् ।
प्रददन्मरुतां लोकान्स राजन्प्रतिपद्यते ॥ १३.११४.२१ ॥
Wer einen Stier mit einem Rücken wie der Vairāṭa gibt, geschmückt mit allen Edelsteinen, o König, erlangt die Welten der Maruts.
13.114.22
वत्सोपपन्नां नीलां गां सर्वरत्नसमन्विताम् ।
गन्धर्वाप्सरसां लोकान्दत्त्वा प्राप्नोति मानवः ॥ १३.११४.२२ ॥
Wer eine dunkelblaue Kuh mit Kalb gibt, mit allen Edelsteinen ausgestattet, erlangt die Welten der Gandharvas und Apsaras.
13.114.23
दृतिकण्ठमनड्वाहं सर्वरत्नैरलङ्कृतम् ।
दत्त्वा प्रजापतेर्लोकान्विशोकः प्रतिपद्यते ॥ १३.११४.२३ ॥
Wer einen Zugochsen mit Lederbeutel-Kehle gibt, mit allen Edelsteinen geschmückt, erlangt, frei von Kummer, die Welt Prajāpatis.
13.114.24
गोप्रदानरतो याति भित्त्वा जलदसञ्चयान् ।
विमानेनार्कवर्णेन दिवि राजन्विराजता ॥ १३.११४.२४ ॥
Der dem Schenken von Kühen ergebene Mann fährt, die Wolkenmassen durchbrechend, in einem sonnenfarbenen himmlischen Wagen, o König, im Himmel leuchtend.
13.114.25
तं चोरुवेषाः सुश्रोण्यः सहस्रं वारयोपितः ।
रमयन्ति नरश्रेष्ठं गोप्रदानरतं नरम् ॥ १३.११४.२५ ॥
Den besten der Männer, der sich dem Kuhschenken hingibt, erfreuen tausend Kurtisanen mit schönen Hüften und geschmückten Schenkeln.
13.114.26
वीणानां वल्लकीनां च नू पुराणां च शिञ्जितैः ।
हासैश्च हरिणाक्षीणां सुप्तः सुप्रतिबोध्यते ॥ १३.११४.२६ ॥
Der Schlafende wird leicht geweckt durch den Klang von Vīṇās und Vallakīs, das Klingen der Fußreifen und das Lachen der rehäugigen Frauen.
13.114.27
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावन्ति वर्षाणि महीयते सः।
स्वर्गच्युतश्चापि ततो नृलोके ।
कुले प्रसूतो विपुले विशोकः ॥ १३.११४.२७ ॥
So viele Jahre, wie Haare am Körper einer Kuh sind, wird er geehrt; und auch wenn er vom Himmel gefallen ist, wird er in der Menschenwelt in einer großen Familie geboren, frei von Kummer.