மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.114
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.114.1
शतं वर्षसहस्राणां तपस्तप्तं सुदुष्करम् ।
गोभिः पूर्वं विसृष्टाभिर्गच्छेम श्रेष्ठतामिति ॥ १३.११४.१ ॥
ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகள் மிகக் கடினமான தவம் செய்யப்பட்டது; முன்பு விடுவிக்கப்பட்ட பசுக்களால் நாம் சிறப்பை அடைவோம் என்று.
13.114.2
लोकेऽस्मिन्दक्षिणानां च सर्वासां वयमुत्तमाः ।
भवेम न च लोप्येम दोषेणेति परन्तप ॥ १३.११४.२ ॥
இவ்வுலகில் எல்லா தட்சிணைகளிலும் நாம் உயர்ந்தவர்களாக இருப்போம்; எந்தக் குற்றத்தாலும் நாம் அழியாதிருப்போமாக, பகைவரை வாட்டுபவனே.
13.114.3
अस्मत्पुरीषस्नानेन जनः पुयेत सर्वदा ।
शकृता च पवित्रार्थं कुर्वीरन्देवमानुषाःठ ॥ १३.११४.३ ॥
எங்கள் சாணத்தில் நீராடுவதால் மக்கள் எப்போதும் தூய்மையடையட்டும்; தூய்மைக்காக தேவர்களும் மனிதர்களும் சாணத்தைப் பயன்படுத்தட்டும்.
13.114.4
तथा सर्वाणि भूतानि स्थावराणि चराणि च ।
प्रदातारश्च लोकान्नो गच्छेयुरिति मानद ॥ १३.११४.४ ॥
அதுபோல அசையும், அசையாத எல்லா உயிர்களும் கொடையாளிகளாகி நம் உலகங்களை அடையட்டும், மானம் அளிப்பவனே.
13.114.5
ताभ्यो वरं ददौ ब्रह्मा तपसोऽन्ते स्वयं प्रभुः ।
एवं भवन्विति विभुर्लोकांस्तारयतेति च ॥ १३.११४.५ ॥
தவத்தின் முடிவில் பிரபுவாகிய பிரம்மா தாமே அவர்களுக்கு வரம் அளித்தார்; "இவ்வாறு ஆகட்டும்" என்றும், "உலகங்களை கரையேற்றுங்கள்" என்றும் அந்த விபு கூறினார்.
13.114.6
उत्तस्थुः सिद्धकामास्ता भूतभव्यस्य मातरः ।
तपसोऽन्ते महाराज गावो लोकपरायणाः ॥ १३.११४.६ ॥
அப்போது விருப்பங்கள் நிறைவேறியவர்களாக அந்த பூத-பவ்யத்தின் தாய்மார்கள் எழுந்தனர்; மகாராஜா, தவத்தின் முடிவில் பசுக்கள் உலகங்களின் பரம ஆதாரமாயின.
13.114.7
तस्माद्गावो महाभागाः पवित्रं परमुच्यते ।
तथैव सर्वभूतानां समतिष्ठन्त मूर्धनि ॥ १३.११४.७ ॥
ஆகையால் மகாபாக்கியம் பெற்ற பசுக்கள் மிகப் பெரிய தூய்மையாக்குபவை என்று சொல்லப்படுகின்றன. அவ்வாறே அவை எல்லா உயிர்களின் தலையிலும் நிலைபெற்றிருக்கின்றன.
13.114.8
सम्मनवत्सां कपिलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां ब्रह्मलोके महीयते ॥ १३.११४.८ ॥
சமமான கன்றுடன் கூடிய, செம்பழுப்பு நிறப் பால்தரும், நல்விரதமுள்ள, துணி போர்த்தப்பட்ட பசுவைத் தானம் செய்தவர் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்.
13.114.9
लोहितां तुल्यवत्सां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां सूर्यलोके महीयते ॥ १३.११४.९ ॥
சமமான கன்றுடன் கூடிய சிவந்த, பால்தரும், நல்விரதமுள்ள, துணி போர்த்தப்பட்ட பசுவைத் தானம் செய்தவர் சூரியலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்.
13.114.10
समानवत्सां शबलां धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतीं सोमलोके महीयते ॥ १३.११४.१० ॥
சமமான கன்றுடன் கூடிய, புள்ளிகள் கொண்ட, பால்தரும், நல்விரதமுள்ள, துணி போர்த்தப்பட்ட பசுவைத் தானம் செய்தவர் சோமலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்.
13.114.11
समानवत्सां श्वेतां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामिन्द्रलोके महीयते ॥ १३.११४.११ ॥
சமமான கன்றுடன் கூடிய வெண்மையான, பால்தரும், நல்விரதமுள்ள, துணி போர்த்தப்பட்ட பசுவைத் தானம் செய்தவர் இந்திரலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்.
13.114.12
समानवत्सां कृष्णां तु धेनु दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतामग्निलोके महीयते ॥ १३.११४.१२ ॥
சமமான கன்றுடன் கூடிய கறுப்பு, பால்தரும், நல்விரதமுள்ள, துணி போர்த்தப்பட்ட பசுவைத் தானம் செய்தவர் அக்னிலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்.
13.114.13
समानवत्सां धूम्रां तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां याम्यलोके महीयते ॥ १३.११४.१३ ॥
ஒரே நிறமுள்ள கன்றுடன், புகை நிறமுள்ள, பால் தரும் பசுவை, நல்ல விரதமுள்ளதும் துணியால் போர்த்தப்பட்டதுமான அதைத் தானமாக அளித்தவன் யமலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.114.14
अपां फेनसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां वारुणं लोकमाप्नुते ॥ १३.११४.१४ ॥
நீரின் நுரை நிறமுள்ள, கன்றுடனும் வெண்கலப் பால்பாத்திரத்துடனும் கூடிய பசுவை, துணியால் போர்த்தி தானமாக அளிப்பவன் வருணலோகத்தை அடைகிறான்.
13.114.15
वातरेणुसवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां वायुलोके महीयते ॥ १३.११४.१५ ॥
காற்றிலெழும் தூசி நிறமுள்ள, கன்றுடனும் வெண்கலப் பால்பாத்திரத்துடனும் கூடிய பசுவை, துணியால் போர்த்தி தானமாக அளிப்பவன் வாயுலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.114.16
हिरण्यवर्णां पिङ्गाक्षीं सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां कौबेरं लोकमश्नुते ॥ १३.११४.१६ ॥
பொன் நிறமும் பிங்கல விழியும் கொண்ட, கன்றுடனும் வெண்கலப் பால்பாத்திரத்துடனும் கூடிய பசுவை, துணியால் போர்த்தி தானமாக அளிப்பவன் குபேரலோகத்தை அனுபவிக்கிறான்.
13.114.17
पलालधूम्रवर्णां तु सवत्सां कांस्यदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां पितृलोके महीयते ॥ १३.११४.१७ ॥
வைக்கோல் புகை நிறமுள்ள, கன்றுடனும் வெண்கலப் பால்பாத்திரத்துடனும் கூடிய பசுவை, துணியால் போர்த்தி தானமாக அளிப்பவன் பித்ருலோகத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்.
13.114.18
सवत्सां पीवरीं दत्त्वा दृतिकण्ठामलङ्कृताम् ।
वैश्वदेवमसम्बाधं स्थानं श्रेष्ठं प्रपद्यते ॥ १३.११४.१८ ॥
கன்றுடனும், கொழுத்ததும், தோல் பை போன்ற கழுத்துடனும், அலங்கரிக்கப்பட்டதுமான பசுவை தானமாக அளிப்பவன் விசுவதேவர்களின் தடையற்ற சிறந்த இடத்தை அடைகிறான்.
13.114.19
समानवत्सां गौरीं तु धेनुं दत्त्वा पयस्विनीम् ।
सुव्रतां वस्त्रसंवीतां वसूनां लोकमाप्नुयात् ॥ १३.११४.१९ ॥
ஒரே நிறக் கன்றுடன் கூடிய, வெண்மையான, பால் சுரக்கும் பசுவை, நல்விரதம் கொண்டதும் துணியால் போர்த்தப்பட்டதுமான அதை, தானம் செய்தவன் வசுக்களின் உலகை அடைகிறான்.
13.114.20
पाण्डुकम्बलवर्णाभां सवत्सां कांस्यकदोहनाम् ।
प्रदाय वस्त्रसंवीतां साध्यानां लोकमाप्नुते ॥ १३.११४.२० ॥
வெளிறிய கம்பளியின் நிறமுடைய, கன்றுடன் கூடிய, வெண்கலப் பால் பாத்திரம் உடைய பசுவை துணியால் போர்த்தித் தானம் செய்தவன் சாத்தியர்களின் உலகை அடைகிறான்.
13.114.21
वैराटपृष्ठमुक्षाणं सर्वरत्नैरलङ्कृतम् ।
प्रददन्मरुतां लोकान्स राजन्प्रतिपद्यते ॥ १३.११४.२१ ॥
வைராட முதுகுடைய, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட காளையைத் தானம் செய்பவன், அரசே, மருத்துக்களின் உலகங்களை அடைகிறான்.
13.114.22
वत्सोपपन्नां नीलां गां सर्वरत्नसमन्विताम् ।
गन्धर्वाप्सरसां लोकान्दत्त्वा प्राप्नोति मानवः ॥ १३.११४.२२ ॥
கன்றுடன் கூடிய, நீல நிறப் பசுவை, எல்லா ரத்தினங்களுடனும் கூடியதை, தானம் செய்து மனிதன் கந்தர்வர் மற்றும் அப்சரஸ்களின் உலகங்களை அடைகிறான்.
13.114.23
दृतिकण्ठमनड्वाहं सर्वरत्नैरलङ्कृतम् ।
दत्त्वा प्रजापतेर्लोकान्विशोकः प्रतिपद्यते ॥ १३.११४.२३ ॥
தோல்பை போன்ற கழுத்துடைய, எல்லா ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட வண்டி காளையைத் தானம் செய்து, துக்கமற்றவனாக, பிரஜாபதியின் உலகை அடைகிறான்.
13.114.24
गोप्रदानरतो याति भित्त्वा जलदसञ्चयान् ।
विमानेनार्कवर्णेन दिवि राजन्विराजता ॥ १३.११४.२४ ॥
பசுதானத்தில் ஈடுபட்டவன் மேகக் கூட்டங்களைப் பிளந்து, சூரியனின் நிறமுள்ள விமானத்தில் செல்கிறான், அரசே, வானில் ஒளிர்ந்தபடி.
13.114.25
तं चोरुवेषाः सुश्रोण्यः सहस्रं वारयोपितः ।
रमयन्ति नरश्रेष्ठं गोप्रदानरतं नरम् ॥ १३.११४.२५ ॥
பசுக்கொடையில் ஈடுபட்ட அந்த நரசிரேஷ்டனை அழகிய இடையும் தொடைகளும் கொண்ட ஆயிரம் வாரயோஷிதைகள் மகிழ்விக்கின்றனர்.
13.114.26
वीणानां वल्लकीनां च नू पुराणां च शिञ्जितैः ।
हासैश्च हरिणाक्षीणां सुप्तः सुप्रतिबोध्यते ॥ १३.११४.२६ ॥
வீணைகள், வல்லகிகளின் ஒலியாலும், சிலம்புகளின் ஜல்ஜல் ஒலியாலும், மான்விழி மங்கையரின் சிரிப்பாலும் தூங்குபவன் எளிதில் விழித்தெழுகிறான்.
13.114.27
यावन्ति रोमाणि भवन्ति धेन्वा-
स्तावन्ति वर्षाणि महीयते सः।
स्वर्गच्युतश्चापि ततो नृलोके ।
कुले प्रसूतो विपुले विशोकः ॥ १३.११४.२७ ॥
பசுவின் உடலில் எத்தனை மயிர்கள் உள்ளனவோ அத்தனை ஆண்டுகள் அவன் சொர்க்கத்தில் கௌரவிக்கப்படுகிறான்; சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்த பின்பும் மனிதலோகத்தில் பெரிய குலத்தில் பிறந்து துயரமின்றி வாழ்கிறான்.