Mahābhārata · Adhyāya 13.119
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.119.1
सुरभ्यास्तु तदा देव्याः कीर्तिर्लक्ष्मीः सरस्वती ।
मेधा च प्रवरा देवी याश्चतस्रोऽभिविश्रुताः ॥ १३.११९.१ ॥
Entonces las cuatro diosas, hijas de la diosa Surabhi —Kīrti, Lakṣmī, Sarasvatī y la excelsa diosa Medhā— son célebres.
13.119.2
पृथग्गोभ्यः किमेताः स्युरुताहो गोषु संश्रिताः ।
देवाः के वाऽऽश्रिता गोषु तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११९.२ ॥
¿Son estas diosas distintas de las vacas, o habitan en las vacas? ¿Qué dioses habitan en las vacas? Dímelo, abuelo.
13.119.3
यं देवं संश्रिता गावस्तं देवं देवसंज्ञितम् ।
यद्यद्देवाश्रितं दैवं तत्तद्दैवं द्विजा विदुः ॥ १३.११९.३ ॥
Al dios en cuya protección habitan las vacas se le llama «dios». Lo que sea divino y se apoya en los dioses, eso los dvijas lo conocen como divino.
13.119.4
सर्वेषामेव देवानां पूर्वं किल समुद्भवे ।
अमृतार्थे सुरपतिः सुरभिं समुपस्थितः ॥ १३.११९.४ ॥
En tiempos antiguos, durante el batido del océano, el señor de los dioses acudió a Surabhi en busca del néctar de inmortalidad para todos los dioses.
13.119.5
इच्छेयममृतं दत्तं त्वया देवि रसाधिकम् ।
त्वत्प्रसादाच्छिवं मह्यममरत्वं भवेदिति ॥ १३.११९.५ ॥
Oh diosa, deseo el néctar más rico en sabor que tú das; por tu gracia que obtenga una inmortalidad venturosa.
13.119.6
वत्सो भूत्वा सुपरते पिबस्व प्रस्रवं मम ।
ततोऽमरत्वमपि तस्थानमैन्द्रमवाप्स्यसि ॥ १३.११९.६ ॥
Oh Supare, hazte ternera y bebe de mi ubre; entonces obtendrás la inmortalidad y también el sitial de Indra.
13.119.7
न च ते वृत्रहन्युद्धे व्यथाऽरिभ्यो भविष्यति ।
बलार्थमात्मनः शक्र प्रस्रवं पिब मे विभो ॥ १३.११९.७ ॥
En la batalla en que Vṛtra será abatido, ningún daño de los enemigos te alcanzará. ¡Oh Śakra, oh poderoso, bebe mi flujo para tu propia fuerza!
13.119.8
ततोऽपिबत्स्नं तस्याः सुरभ्याः सुरसत्तमः ।
अमरत्वं सुरूपत्वं बलं चापदनुत्तमम् ॥ १३.११९.८ ॥
Entonces el mejor de los dioses bebió aquel flujo de Surabhi. Obtuvo la inmortalidad, la belleza, la fuerza y el don supremo.
13.119.9
पुरंदरोऽमृतं पीत्वा प्रहृष्टः समुपस्थितः ।
पुत्रोऽहं तव भद्रं ते ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.११९.९ ॥
Purandara, encantado tras beber el néctar, se acercó y dijo: 'Soy tu hijo; que seas bendecida. Dime, ¿qué debo hacer por ti?'
13.119.10
कृतं पुत्र त्वया सर्वमुपयाहि त्रिविष्टपम् ।
पालयस्व सुरान्सर्वाञ्जहि ये सुरशत्रवः ॥ १३.११९.१० ॥
Hijo, lo has hecho todo. Ahora ve al cielo; protege a todos los dioses y mata a todos los que son enemigos de los dioses.
13.119.11
न च गोब्राह्मणेऽवज्ञा कार्या ते शान्तिमिच्छता ।
गोब्राह्मणस्य निश्वासः शोषयेदपि देवताः ॥ १३.११९.११ ॥
Si deseas la paz, nunca desprecies a las vacas ni a los brahmanes. El suspiro de una vaca o de un brahmán podría secar incluso a los dioses.
13.119.12
गोब्राह्मणप्रियो नित्यं स्वस्तिशब्दमुदाहरन् ।
पृथिव्यामन्तरिक्षे च नाकपृष्ठे च विक्रमेत् ॥ १३.११९.१२ ॥
Sé amado de las vacas y de los brahmanes, pronunciando siempre la palabra 'svasti' (bendición); y actúa con valor en la tierra, en el cielo y en las alturas del paraíso.
13.119.13
यच्च तेऽन्यद्भवेत्कृत्यं तन्मे ब्रूयाः समासतः ।
तत्ते सर्वं करिष्यामि सत्येनैतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.११९.१३ ॥
Cualquier otra tarea que tengas, dímela brevemente. Haré todo ello por ti; te lo digo en verdad.
13.119.14
इच्छेयं गोषु नियतं वस्तुं देवि ब्रवीमि ते ।
एभिः सुरगणैः सार्धं ममानुग्रहमाचर ॥ १३.११९.१४ ॥
Diosa, te digo que deseo habitar siempre entre las vacas. Junto con estas huestes de dioses, muéstrame tu favor.
13.119.15
गवां शरीरं प्रत्यक्षमेतत्कौशिक लक्ष्ये ।
यो यत्रोत्सहते वस्तुं स तत्र वसतां सुरः ॥ १३.११९.१५ ॥
Kauśika, este cuerpo de las vacas es visible. Quien esté dispuesto a morar en cualquier lugar, que sea uno de los que moran allí.
13.119.16
सर्वं पवित्रं परमं गवां गात्रं सुपूजितम् ।
तथा कुरुष्व भद्रं ते यथा त्वं शक्र मन्यसे ॥ १३.११९.१६ ॥
Todo el cuerpo de las vacas es sumamente puro y digno de honra. Por ello, haz como te parezca bien; que la fortuna te acompañe, oh Śakra.
13.119.17
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा सुरभ्याः सुरसत्तमः ।
सह सर्वैः सुरगणैरभजत्सौरभीं प्रजाम् ॥ १३.११९.१७ ॥
Habiendo oído aquellas palabras de Surabhi, el mejor de los dioses, junto con todas las huestes de dioses, acogió a la descendencia de Saurabhī.
13.119.18
शृङ्गे वक्त्रे च जिह्वायां देवराजः समाविशत् ।
सर्वच्छिद्रेषु पवनः पादेषु मरुतां गणाः ॥ १३.११९.१८ ॥
El rey de los dioses, Indra, entró en los cuernos, el rostro y la lengua; el viento entró en todas las aberturas, y las huestes de los Maruts en los pies.
13.119.19
ककुदं सर्वगो रुद्रः कुक्षौ चैव हुताशनः ।
सरस्वती स्तनेष्वग्र्या श्रीः पुरीषे जगत्प्रिया ॥ १३.११९.१९ ॥
En la joroba está Rudra, que todo lo penetra; en el flanco está Agni, el devorador de ofrendas. En las ubres está Sarasvatī, la primera; en el excremento está Śrī, amada del mundo.
13.119.20
मूत्रे कीर्तिश्च गङ्गा च मेधा पयसि शाश्वती ।
वक्त्रे सोमश्च वै देवो हृदये भगवान्यमः ॥ १३.११९.२० ॥
En la orina están la Fama y Gaṅgā; en la leche está la eterna Medhā. En la boca está el dios Soma, y en el corazón está el venerable Yama.
13.119.21
धर्मः पुच्छे क्रिया लोम्नि भास्करश्चक्षुषी श्रितः ।
सिद्धाः सन्धिषु सिद्धिश्च तपस्तेजश्च चेष्टने ॥ १३.११९.२१ ॥
En la cola está el Dharma, en los pelos la acción ritual; en los ojos reside el sol, Bhāskara. En las articulaciones están los perfectos y la perfección; en el movimiento están la austeridad y el esplendor.
13.119.22
एवं सर्वे सुरगणा नियता गात्रवर्त्मसु ।
महती देवता गावो ब्राह्मणैः परिसंस्कृताः ॥ १३.११९.२२ ॥
Así, todos los grupos de dioses están establecidos en los caminos del cuerpo de la vaca. Las vacas son grandes deidades, debidamente consagradas por los brahmanes.
13.119.23
गामाश्रयन्ति सहिता देवा हि प्रभविष्णवः ।
किमासां सर्वभावेन विदध्याद्भगवान्प्रियम् ॥ १३.११९.२३ ॥
Los dioses poderosos se refugian juntos en la vaca. ¿Qué acto querido debería el Señor realizar por ellas con toda su devoción?
13.119.24
भवांश्च परया भक्त्या पूजयस्व नरेश्वर ।
गावस्तु परमं लोके पवित्रं पावनं हविः ॥ १३.११९.२४ ॥
Oh señor de los hombres, también tú debes adorarlas con suprema devoción. En el mundo, las vacas son la ofrenda suprema, purificadora y santificadora.
13.119.25
निपात्य भक्षितः स्वर्गाद्भार्गवः फेनपः किल ।
स च प्राणान्पुनर्लब्ध्वा ततो गोलोकमाश्रितः ॥ १३.११९.२५ ॥
Arrojado desde el cielo, el descendiente de Bhṛgu, el bebedor de espuma, fue en verdad devorado. Pero recobró de nuevo sus alientos vitales y luego se refugió en Goloka, el mundo de las vacas.