Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.119

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

13.119.1

सुरभ्यास्तु तदा देव्याः कीर्तिर्लक्ष्मीः सरस्वती ।
मेधा च प्रवरा देवी याश्चतस्रोऽभिविश्रुताः ॥ १३.११९.१ ॥

അന്ന് സുരഭി ദേവിയുടെ കീർത്തി, ലക്ഷ്മി, സരസ്വതി, ശ്രേഷ്ഠയായ മേധാ എന്നീ നാല് ദേവിമാർ പ്രസിദ്ധരാണ്.

13.119.2

पृथग्गोभ्यः किमेताः स्युरुताहो गोषु संश्रिताः ।
देवाः के वाऽऽश्रिता गोषु तन्मे ब्रूहि पितामह ॥ १३.११९.२ ॥

ഇവർ പശുക്കളിൽ നിന്ന് വേറിട്ടവരോ, അതോ പശുക്കളിൽ തന്നെ ആശ്രയിച്ചവരോ? പശുക്കളിൽ ആശ്രയിച്ച ദേവന്മാർ ആരാണ്? പിതാമഹാ, അത് എന്നോട് പറയൂ.

13.119.3

यं देवं संश्रिता गावस्तं देवं देवसंज्ञितम् ।
यद्यद्देवाश्रितं दैवं तत्तद्दैवं द्विजा विदुः ॥ १३.११९.३ ॥

ഏത് ദേവനെ ആശ്രയിച്ച് പശുക്കൾ വസിക്കുന്നുവോ, ആ ദേവൻ ദേവനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. ദേവന്മാരെ ആശ്രയിച്ച ദൈവം എന്തോ, അതിനെ ദ്വിജന്മാർ ദൈവമെന്ന് അറിയുന്നു.

13.119.4

सर्वेषामेव देवानां पूर्वं किल समुद्भवे ।
अमृतार्थे सुरपतिः सुरभिं समुपस्थितः ॥ १३.११९.४ ॥

പണ്ട് സമുദ്രമഥന കാലത്ത്, അമൃതിനായി ദേവേന്ദ്രൻ സുരഭിയുടെ അടുത്തെത്തി.

13.119.5

इच्छेयममृतं दत्तं त्वया देवि रसाधिकम् ।
त्वत्प्रसादाच्छिवं मह्यममरत्वं भवेदिति ॥ १३.११९.५ ॥

ദേവീ, നീ നൽകുന്ന, രസസമൃദ്ധമായ അമൃത് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ എനിക്ക് ശുഭകരമായ അമരത്വം ലഭിക്കട്ടെ.

13.119.6

वत्सो भूत्वा सुपरते पिबस्व प्रस्रवं मम ।
ततोऽमरत्वमपि तस्थानमैन्द्रमवाप्स्यसि ॥ १३.११९.६ ॥

സുപരേ, കിടാവായി മാറി എന്റെ അകിടിൽ നിന്ന് പാൽ കുടിക്കുക. അപ്പോൾ നീ അമരത്വവും ഇന്ദ്രപദവിയും നേടും.

13.119.7

न च ते वृत्रहन्युद्धे व्यथाऽरिभ्यो भविष्यति ।
बलार्थमात्मनः शक्र प्रस्रवं पिब मे विभो ॥ १३.११९.७ ॥

വൃത്രനെ വധിക്കുന്ന യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളിൽ നിന്ന് നിനക്ക് ഒരു ദുരിതവും ഉണ്ടാകില്ല. ഹേ ശക്രാ, ഹേ വിഭോ, നിന്റെ ബലത്തിനായി എന്റെ പാൽ കുടിക്കൂ.

13.119.8

ततोऽपिबत्स्नं तस्याः सुरभ्याः सुरसत्तमः ।
अमरत्वं सुरूपत्वं बलं चापदनुत्तमम् ॥ १३.११९.८ ॥

അപ്പോൾ ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ ആ സുരഭിയുടെ പാൽധാര കുടിച്ചു. അമരത്വവും സുന്ദരരൂപവും ബലവും ഉത്തമവരവും അവൻ നേടി.

13.119.9

पुरंदरोऽमृतं पीत्वा प्रहृष्टः समुपस्थितः ।
पुत्रोऽहं तव भद्रं ते ब्रूहि किं करवाणि ते ॥ १३.११९.९ ॥

അമൃതു കുടിച്ച് സന്തോഷിച്ച പുരന്ദരൻ അടുത്തെത്തി പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നിന്റെ പുത്രനാണ്; നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ. പറയൂ, നിനക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?'

13.119.10

कृतं पुत्र त्वया सर्वमुपयाहि त्रिविष्टपम् ।
पालयस्व सुरान्सर्वाञ्जहि ये सुरशत्रवः ॥ १३.११९.१० ॥

മകനേ, നീ എല്ലാം ചെയ്തുകഴിഞ്ഞു. ഇനി സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്ക് പോകൂ; എല്ലാ ദേവന്മാരെയും പാലിക്കൂ, ദേവശത്രുക്കളെയെല്ലാം വധിക്കൂ.

13.119.11

न च गोब्राह्मणेऽवज्ञा कार्या ते शान्तिमिच्छता ।
गोब्राह्मणस्य निश्वासः शोषयेदपि देवताः ॥ १३.११९.११ ॥

ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ പശുവിനോടും ബ്രാഹ്മണനോടും ഒരിക്കലും അവജ്ഞ കാണിക്കരുത്. പശുവിന്റെയും ബ്രാഹ്മണന്റെയും നിശ്വാസം ദേവന്മാരെപ്പോലും ഉണക്കിക്കളയും.

13.119.12

गोब्राह्मणप्रियो नित्यं स्वस्तिशब्दमुदाहरन् ।
पृथिव्यामन्तरिक्षे च नाकपृष्ठे च विक्रमेत् ॥ १३.११९.१२ ॥

പശുവിനും ബ്രാഹ്മണനും പ്രിയനായിരിക്കുക; എപ്പോഴും 'സ്വസ്തി' എന്ന മംഗളവാക്ക് ഉച്ചരിച്ച്, ഭൂമിയിലും ആകാശത്തിലും സ്വർഗ്ഗമുകളിലും വിക്രമത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുക.

13.119.13

यच्च तेऽन्यद्भवेत्कृत्यं तन्मे ब्रूयाः समासतः ।
तत्ते सर्वं करिष्यामि सत्येनैतद्ब्रवीमि ते ॥ १३.११९.१३ ॥

നിനക്ക് മറ്റെന്തെങ്കിലും കാര്യമുണ്ടെങ്കിൽ, അത് എന്നോട് സംക്ഷേപത്തിൽ പറയുക. അതെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കായി ചെയ്യും; സത്യമായാണ് ഇത് നിന്നോട് പറയുന്നത്.

13.119.14

इच्छेयं गोषु नियतं वस्तुं देवि ब्रवीमि ते ।
एभिः सुरगणैः सार्धं ममानुग्रहमाचर ॥ १३.११९.१४ ॥

ദേവീ, ഞാൻ പശുക്കളുടെ ഇടയിൽ എപ്പോഴും വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്ന് നിന്നോട് പറയുന്നു. ഈ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം എന്നിൽ അനുഗ്രഹം ചെയ്യുക.

13.119.15

गवां शरीरं प्रत्यक्षमेतत्कौशिक लक्ष्ये ।
यो यत्रोत्सहते वस्तुं स तत्र वसतां सुरः ॥ १३.११९.१५ ॥

കൗശികാ, പശുക്കളുടെ ഈ ശരീരം പ്രത്യക്ഷമായി കാണാവുന്നതാണ്. ആരാണോ എവിടെ വസിക്കാൻ ഉത്സാഹിക്കുന്നത്, അവൻ അവിടെ വസിക്കുന്നവരിൽ ഒരാളായിരിക്കട്ടെ.

13.119.16

सर्वं पवित्रं परमं गवां गात्रं सुपूजितम् ।
तथा कुरुष्व भद्रं ते यथा त्वं शक्र मन्यसे ॥ १३.११९.१६ ॥

പശുക്കളുടെ ശരീരം മുഴുവൻ അത്യന്തം പവിത്രവും നന്നായി പൂജിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്. അതിനാൽ നിനക്ക് ശരിയെന്ന് തോന്നുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക; നിനക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ, ശക്രാ.

13.119.17

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा सुरभ्याः सुरसत्तमः ।
सह सर्वैः सुरगणैरभजत्सौरभीं प्रजाम् ॥ १३.११९.१७ ॥

സുരഭിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടുമൊപ്പം സൗരഭീ സന്തതിയെ സ്വീകരിച്ചു.

13.119.18

शृङ्गे वक्त्रे च जिह्वायां देवराजः समाविशत् ।
सर्वच्छिद्रेषु पवनः पादेषु मरुतां गणाः ॥ १३.११९.१८ ॥

ദേവരാജനായ ഇന്ദ്രൻ പശുക്കളുടെ കൊമ്പുകളിലും മുഖത്തും നാവിലും പ്രവേശിച്ചു; വായു അവയുടെ എല്ലാ ദ്വാരങ്ങളിലും, മരുത്തുക്കളുടെ ഗണങ്ങൾ അവയുടെ കാലുകളിലും പ്രവേശിച്ചു.

13.119.19

ककुदं सर्वगो रुद्रः कुक्षौ चैव हुताशनः ।
सरस्वती स्तनेष्वग्र्या श्रीः पुरीषे जगत्प्रिया ॥ १३.११९.१९ ॥

കകുദത്തിൽ സർവ്വഗനായ രുദ്രനുണ്ട്; കുക്ഷിയിൽ ഹുതാശനനായ അഗ്നിയുണ്ട്. സ്തനങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠയായ സരസ്വതിയും ചാണകത്തിൽ ലോകപ്രിയയായ ശ്രീയും ഉണ്ട്.

13.119.20

मूत्रे कीर्तिश्च गङ्गा च मेधा पयसि शाश्वती ।
वक्त्रे सोमश्च वै देवो हृदये भगवान्यमः ॥ १३.११९.२० ॥

മൂത്രത്തിൽ കീർത്തിയും ഗംഗയും ഉണ്ട്; പാലിൽ ശാശ്വതമായ മേധയുണ്ട്. മുഖത്ത് ദേവനായ സോമനും ഹൃദയത്തിൽ ഭഗവാനായ യമനും ഉണ്ട്.

13.119.21

धर्मः पुच्छे क्रिया लोम्नि भास्करश्चक्षुषी श्रितः ।
सिद्धाः सन्धिषु सिद्धिश्च तपस्तेजश्च चेष्टने ॥ १३.११९.२१ ॥

വാലിൽ ധർമ്മവും, രോമങ്ങളിൽ ക്രിയയും ഉണ്ട്; കണ്ണുകളിൽ ഭാസ്കരൻ (സൂര്യൻ) ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു. സന്ധികളിൽ സിദ്ധന്മാരും സിദ്ധിയും; ചലനത്തിൽ തപസ്സും തേജസ്സും ഉണ്ട്.

13.119.22

एवं सर्वे सुरगणा नियता गात्रवर्त्मसु ।
महती देवता गावो ब्राह्मणैः परिसंस्कृताः ॥ १३.११९.२२ ॥

ഇങ്ങനെ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളും പശുക്കളുടെ ശരീരമാർഗ്ഗങ്ങളിൽ നിയതരായി നിലകൊള്ളുന്നു. ബ്രാഹ്മണരാൽ യഥാവിധി സംസ്കരിക്കപ്പെട്ട മഹാദേവതകളാണ് പശുക്കൾ.

13.119.23

गामाश्रयन्ति सहिता देवा हि प्रभविष्णवः ।
किमासां सर्वभावेन विदध्याद्भगवान्प्रियम् ॥ १३.११९.२३ ॥

ശക്തിമാന്മാരായ ദേവന്മാർ ഒന്നിച്ച് പശുവിനെ ആശ്രയിക്കുന്നു. ഇവയ്ക്കായി സർവഭാവത്തോടെ ഭഗവാൻ എന്ത് പ്രിയകാര്യം ചെയ്യണം?

13.119.24

भवांश्च परया भक्त्या पूजयस्व नरेश्वर ।
गावस्तु परमं लोके पवित्रं पावनं हविः ॥ १३.११९.२४ ॥

ഹേ നരേശ്വരാ, നീയും പരമഭക്തിയോടെ അവയെ പൂജിക്കുക. ലോകത്തിൽ പശുക്കൾ അത്യന്തം പവിത്രവും പാവനവുമായ ഹവിസ്സാണ്.

13.119.25

निपात्य भक्षितः स्वर्गाद्भार्गवः फेनपः किल ।
स च प्राणान्पुनर्लब्ध्वा ततो गोलोकमाश्रितः ॥ १३.११९.२५ ॥

സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് വീഴ്ത്തപ്പെട്ട ഭാർഗവൻ, നുര കുടിക്കുന്നവൻ, വിഴുങ്ങപ്പെട്ടു. എന്നാൽ അദ്ദേഹം വീണ്ടും പ്രാണൻ നേടി, പിന്നീട് ഗോലോകത്തെ ആശ്രയിച്ചു.