மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.120.1
कः फेनपेति नाम्नाऽसौ कथं वा भक्षितः पुरा ।
मृत उज्जीवितः कस्मात्कथं गोलोकमाश्रितः ॥ १३.१२०.१ ॥
ஃபேனப என்ற பெயருடையவன் யார்? முன்பு அவன் எவ்வாறு உண்ணப்பட்டான்? இறந்த பின் அவன் எவ்வாறு மீண்டும் உயிர் பெற்றான், எப்படி கோலோகத்தை அடைந்தான்?
13.120.2
विरुद्वे मानुषे लोके तथा समयवर्त्मसु ।
क्रते दैवं हि दुष्प्रपं मानुषेषु विशेषतः।
संशयो मे महानत्र तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१२०.२ ॥
மனித உலகம் எதிர்ப்பட்டு, காலஒழுங்கின் வழிகளிலும் செயல் செய்யப்பட்டாலும், தெய்வம் மனிதர்களுக்கு, குறிப்பாக, அடைய அரியது. இதில் எனக்கு பெரும் சந்தேகம் உள்ளது; அதை எனக்கு விளக்கவேண்டும்.
13.120.3
श्रूयते भार्गवे वंशे सुमित्रो नाम भारत ।
वेदाध्ययनसम्पन्नो विपुले तपसि स्थितः ॥ १३.१२०.३ ॥
பாரதனே, பார்கவ வம்சத்தில் சுமித்ர என்ற ஒருவர் இருந்தார் என்று கேள்விப்படுகிறோம்; அவர் வேத அத்யயனத்தில் நிறைந்தவர், பெரும் தவத்தில் நிலைத்திருந்தவர்.
13.120.4
वानप्रस्थाश्रमे युक्तः स्वकर्मनिरतः सदा ।
विनयाचारतत्वज्ञः सर्वधर्मार्थकोविदः ॥ १३.१२०.४ ॥
வானப்பிரஸ்த ஆசிரமத்தில் பொருந்தி, எப்போதும் தன் கடமையில் ஈடுபட்டவர்; பணிவும் நல்லொழுக்கத்தின் சாரத்தை அறிந்தவர், எல்லா தர்மத்தையும் பொருளையும் அறிந்த வல்லுநர்.
13.120.5
यत्नात्त्रिषवणस्नायी संध्योपासनतत्परः ।
अग्निहोत्ररतः क्षान्तो जपञ्जुह्वच्च नित्यदाः ॥ १३.१२०.५ ॥
முயற்சியுடன் மூன்று வேளை நீராடுபவர், சந்தியோபாசனையில் ஈடுபட்டவர், அக்னிஹோத்திரத்தில் நிலைத்தவர், பொறுமையுள்ளவர், ஜபம் செய்தும் ஆகுதி இட்டும், நித்தியமும் தானம் செய்பவர்.
13.120.6
पितृदेवांश्च नियतमतिर्थींश्च स पूजयन् ।
प्राणसन्धारणार्थं च यत्किंचिदुपहारयन् ॥ १३.१२०.६ ॥
நிலையான மனமுடையவர், பித்ருக்களையும் தேவர்களையும் விருந்தினர்களையும் பூஜித்து, உயிர் தாங்கும் பொருட்டு எது கிடைத்ததோ அதையும் படைத்தவர்.
13.120.7
गिरिस्त्रिशिखरो नाम यतः प्रभवते नदी ।
कुलजेति पुराणेषु विश्रुता रुद्रनिर्मिता ॥ १३.१२०.७ ॥
முக்கொடுமுடி என்ற பெயருடைய மலையிலிருந்து ஓர் ஆறு பிறக்கிறது; புராணங்களில் அது குலஜா என்று புகழ்பெற்றது, ருத்திரனால் உருவாக்கப்பட்டது.
13.120.8
तस्यास्तीरे समे देशे पुष्पमालासमाकुले ।
वन्यौषधिद्रुमोपेते नानापक्षिमृगायुते ॥ १३.१२०.८ ॥
அதன் கரையில் சமமான ஓரிடம் இருந்தது; மலர்மாலைகள் நிறைந்தது, காட்டு மூலிகைகளும் மரங்களும் கொண்டது, பல பறவைகளும் மான்களும் நிறைந்தது.
13.120.9
व्यपेतदंशमशके ध्वाङ्क्षगृध्रैरसेविते ।
कृष्णदर्भतृणप्राये सुरम्ये ज्योतिरश्मिनि ॥ १३.१२०.९ ॥
கொசுவும் ஈயும் இல்லாதது, காக்கைகளும் கழுகுகளும் வராதது, கருநிற தர்ப்பைப் புல் மிகுந்தது, மிக இனிய இடம், ஒளிரும் கற்கள் கொண்டது.
13.120.10
सर्वोन्नतैः समैः श्यामैर्याज्ञीयैस्तरुभिर्वृते ।
तत्राश्रमपदं पुण्यं भृगूणामभवत्पुरा। ॥ १३.१२०.१० ॥
எல்லாம் உயர்ந்தவையும் சமமானவையும் கரிய நிறமுடையவையுமான யாக மரங்களால் சூழப்பட்டதாக, அங்கு முன்பு பிருகுக்களின் புனித ஆசிரம இடம் இருந்தது.
13.120.11
उवास तत्र नियतः सुमित्रो नाम भार्गवः ।
यथोद्दिष्टेन पूर्वेषां भृगूणां साधुवर्त्मना ॥ १३.१२०.११ ॥
அங்கு சுமித்ரன் என்ற பெயருடைய தன்னடக்கமுள்ள ஒரு பார்க்கவன் வாழ்ந்தான்; அவன் முன்னோர் பிருகுக்கள் வகுத்த நல்வழியில் நடந்தான்.
13.120.12
तस्मा आङ्गिरसः कश्चिद्ददौ गां शर्करीं शुभाम् ।
वर्षासु पश्चिमे मासि पौर्णमास्यां शुचिव्रतः ॥ १३.१२०.१२ ॥
அவனுக்கு ஓர் ஆங்கிரசர் நல்ல சர்க்கரீ பசுவைக் கொடுத்தார்; மழைக்காலத்தின் கடைசி மாதத்தின் பௌர்ணமியில், தூய விரதமுடையவர்.
13.120.13
स तां लब्ध्वा धर्मशीलश्चिन्तयामास तत्परः ।
सुमित्रः परया भक्त्या जननीमिव मातरम् ॥ १३.१२०.१३ ॥
அவளைப் பெற்ற தர்மசீலன் அதிலேயே மனம் ஊன்றி சிந்தித்தான். நல்ல நண்பன் பெரும் பக்தியுடன் அவளைத் தன் அன்னையைப் போல் கருதினான்.
13.120.14
तेन सन्धुक्ष्यमाणा सा रोहिणी कामरूपिणी ।
प्रवृद्धिमगमच्छ्रेष्ठा प्राणतश्च सुदर्शना ॥ १३.१२०.१४ ॥
அவனால் தூண்டப்பட்ட அந்த ரோஹிணி, விரும்பிய வடிவம் எடுக்கும் ஆற்றல் கொண்டவள், சிறந்தவளாக வளர்ந்தாள்; உயிராற்றலால் அழகாகவும் விளங்கினாள்.
13.120.15
सिराविमुक्तपार्श्वान्ता विपुलां कान्तिमुद्वहत् ।
श्यामपार्श्वान्तपृष्ठा सा सुरभिर्मधुपिङ्गला ॥ १३.१२०.१५ ॥
நரம்புகள் இல்லாத பக்கங்களும் முனைகளும் கொண்ட அவள் விரிந்த ஒளியைத் தாங்கினாள்; கரிய பக்கங்கள், முனைகள், முதுகு கொண்ட அந்த சுரபி தேன் நிறப் பொன்னிறமாக இருந்தாள்.
13.120.16
बृहती सूक्ष्मरोमान्ता रूपोदग्रा तनुत्वचा ।
कृष्णपुच्छा श्वेतवक्त्रा समवृत्तपयोधरा ॥ १३.१२०.१६ ॥
அவள் பெரியவள், நுண்ணிய மயிர்களுடைய முனைகள் கொண்டவள், வடிவில் உயர்ந்தவள், மெல்லிய தோலுடையவள், கருத்த வாலும் வெண்ணிற முகமும் கொண்டவள், சம உருண்ட மடிகள் உடையவள்.
13.120.17
पृष्ठोन्नता पूर्वनता शङ्कुकर्णी सुलोचना ।
दीर्घजिह्वा ह्रस्वशृङ्गी सम्पूर्णदशनान्तरा ॥ १३.१२०.१७ ॥
முதுகில் உயர்ந்தவள், முன்புறம் வளைந்தவள், ஆப்பு போன்ற காதுகள் கொண்டவள், அழகிய கண்களுடையவள், நீண்ட நாக்கும் குட்டையான கொம்புகளும் கொண்டவள், முழுப் பற்கள் கொண்டவள்.
13.120.18
मांसाधिकगलान्ता सा प्रसन्ना शुभदर्शना ।
नित्यं शमयुता स्निग्धा सम्पूर्णोदात्तनिस्वना ॥ १३.१२०.१८ ॥
தொண்டையின் முனையில் மிகுந்த சதையுடையவள்; அவள் மகிழ்வும் நல்ல தோற்றமும் கொண்டவள்; எப்போதும் அமைதியும் மென்மையும் கொண்டு, நிறைந்த உயர்ந்த குரலுடையவள்.
13.120.19
प्राजापत्यैर्गवां नित्यं प्रशस्तैर्लक्षणैर्युता ।
यौवनस्थेव वनिता शुशुभे रूपशोभया ॥ १३.१२०.१९ ॥
பிரஜாபதியால் படைக்கப்பட்டவளும் எப்போதும் சிறந்த அடையாளங்களைக் கொண்டவளுமான அவள், இளமையில் இருக்கும் பெண்ணைப் போல தன் அழகின் ஒளியால் பிரகாசித்தாள்.
13.120.20
वृषेणोपगता सा तु कल्या मधुरदर्शना ।
मिथुनं जनयामास तुल्यरूपमिवात्मनः ॥ १३.१२०.२० ॥
அந்த மங்களமும் இனிய தோற்றமும் கொண்ட பசு ஒரு காளையுடன் கூடி, தன்னைப் போன்ற வடிவுடைய ஒரு இணையை ஈன்றாள்.
13.120.21
संवर्धयामास स तां सवत्सां भार्गवो मुनिः ।
तयोः प्रजाधिसंसर्गात्सहस्रं च गवामभूत् ॥ १३.१२०.२१ ॥
பார்க்கவ முனிவர் அந்தப் பசுவையும் அதன் கன்றையும் வளர்த்தார்; அவ்விருவரின் சந்ததிகளின் சேர்க்கையால் பசுக்கள் ஆயிரமாகப் பெருகின.
13.120.22
गवां जातिसहस्राणि सम्भूतानि परस्परम् ।
ऋषभाणां च राजेन्द्र नैवान्तः प्रतिदृश्यते ॥ १३.१२०.२२ ॥
அரசர்களின் தலைவனே! பசுக்களும் காளைகளும் ஆயிரக்கணக்கான வகைகளாக ஒன்றிலிருந்து ஒன்று தோன்றின; அவற்றின் முடிவு காணப்படவில்லை.
13.120.23
तैराश्रमपदं रम्यमरण्यं चैव सर्वशः ।
समाकुलं समभवन्मेघैरिव नभस्थलम् ॥ १३.१२०.२३ ॥
அவற்றால் அந்த இனிய ஆசிரமப் பகுதியும் முழு காடும் நிறைந்தன; வானம் மேகங்களால் நிறைவது போல.
13.120.24
कानि चित्पद्मवर्णानि किंशुकाभानि कानिचित् ।
रुक्मवर्णानि चान्यानि चन्द्रांशुसदृशानि च ॥ १३.१२०.२४ ॥
சில தாமரை நிறமுடையவை, சில கிம்சுக மலர்களைப் போன்றவை, சில பொன்னிறமுடையவை, வேறு சில சந்திரக் கதிர்களைப் போன்றவை.
13.120.25
तथा राजतवर्णानि कानिचिल्लोहितानि वै ।
नीललोहितताम्राणि कृष्णानि कपिलानि च।
नानारागविचित्राणि यूथानि कुलयूथप ॥ १३.१२०.२५ ॥
அதேபோல், வெள்ளி நிறமுடையவையும், சில சிவப்பானவையும் இருந்தன. நீலச்சிவப்பும் செம்பு நிறமுமானவை, கருப்பானவை, பழுப்பானவை இருந்தன. பல நிறங்களால் வண்ணமயமான கூட்டங்களும் அவற்றின் குலத் தலைவர்களும் இருந்தனர்.
13.120.26
न च क्षीरं सुतस्नेहाद्वत्सानामुपजीवति ।
भार्गवः केवलं चासीद्गवां प्राणायने रतः ॥ १३.१२०.२६ ॥
மகன் மீதான அன்பால் கன்றுகளின் பாலையும் அவர் உண்ணவில்லை. அந்த பார்கவர் கேவலம் பசுக்களின் உயிர் காப்பதில் ஈடுபட்டிருந்தார்.
13.120.27
तथा शुश्रूषतस्तस्य गवां हितमवेक्षतः ।
व्यतीयात्सुमाहान्कालो वत्सोच्छिष्टेन वर्ततः ॥ १३.१२०.२७ ॥
இவ்வாறு பசுக்களின் நலனைக் கவனித்து அவற்றுக்குப் பணிவிடை செய்து, கன்றுகளின் எச்சிலையே உண்டு வாழ்ந்து அவருக்கு மிக நீண்ட காலம் கழிந்தது.
13.120.28
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तः सततं प्रस्रवं गवाम् ।
वत्सैरुच्छिष्टमुदितं बहुक्षीरतया बहु ॥ १३.१२०.२८ ॥
பசியாலும் தாகத்தாலும் களைத்தவராய், பசுக்களின் பால் ஓட்டத்தையே எப்போதும் அவர் பின்தொடர்ந்தார். கன்றுகளின் எச்சில் பால் மிகுதியாக இருந்ததால் அது அதிகம் என்று கூறப்பட்டது.
13.120.29
पीतवांस्तेन नामास्य फेनपेत्यभिविश्रुतम् ।
गौतमस्याभिनिष्पन्नमेवं नाम युधिष्ठिर ॥ १३.१२०.२९ ॥
அவர் குடித்ததால், அவருடைய பெயர் 'பேனபர்' என்று பிரபலமானது. கௌதமரிடமிருந்து பிறந்து இவ்வாறு அவருக்குப் பெயர் வந்தது, யுதிஷ்டிரா.