Mahābhārata · Adhyāya 13.120
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.120.1
कः फेनपेति नाम्नाऽसौ कथं वा भक्षितः पुरा ।
मृत उज्जीवितः कस्मात्कथं गोलोकमाश्रितः ॥ १३.१२०.१ ॥
Quem era aquele chamado Phenapa, e como foi ele outrora devorado? Como voltou à vida depois de morto, e como chegou a habitar Goloka?
13.120.2
विरुद्वे मानुषे लोके तथा समयवर्त्मसु ।
क्रते दैवं हि दुष्प्रपं मानुषेषु विशेषतः।
संशयो मे महानत्र तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१२०.२ ॥
Mesmo quando o mundo dos homens se opõe, mesmo nos caminhos do tempo ordenado, e mesmo quando se age, o destino é difícil de alcançar, sobretudo para os homens. Tenho aqui uma grande dúvida; deveis explicá-la para mim.
13.120.3
श्रूयते भार्गवे वंशे सुमित्रो नाम भारत ।
वेदाध्ययनसम्पन्नो विपुले तपसि स्थितः ॥ १३.१२०.३ ॥
Ouve-se, ó Bhārata, que na linhagem de Bhṛgu houve um chamado Sumitra, versado no estudo dos Vedas, estabelecido em grande austeridade.
13.120.4
वानप्रस्थाश्रमे युक्तः स्वकर्मनिरतः सदा ।
विनयाचारतत्वज्ञः सर्वधर्मार्थकोविदः ॥ १३.१२०.४ ॥
Dedicado ao estágio do morador da floresta, sempre atento aos seus próprios deveres, conhecedor da essência da conduta humilde, versado em todo dharma e todo fim.
13.120.5
यत्नात्त्रिषवणस्नायी संध्योपासनतत्परः ।
अग्निहोत्ररतः क्षान्तो जपञ्जुह्वच्च नित्यदाः ॥ १३.१२०.५ ॥
Banhando-se com diligência nos três crepúsculos, atento ao culto do crepúsculo, dedicado à oferenda de fogo, paciente, recitando e oferecendo oblações, dando diariamente.
13.120.6
पितृदेवांश्च नियतमतिर्थींश्च स पूजयन् ।
प्राणसन्धारणार्थं च यत्किंचिदुपहारयन् ॥ १३.१२०.६ ॥
De mente firme, honrando os antepassados, os deuses e os hóspedes, oferecendo o que pudesse para sustentar a vida.
13.120.7
गिरिस्त्रिशिखरो नाम यतः प्रभवते नदी ।
कुलजेति पुराणेषु विश्रुता रुद्रनिर्मिता ॥ १३.१२०.७ ॥
Da montanha chamada Triśikhara nasce um rio, célebre nos Purāṇas como Kulajā, criado por Rudra.
13.120.8
तस्यास्तीरे समे देशे पुष्पमालासमाकुले ।
वन्यौषधिद्रुमोपेते नानापक्षिमृगायुते ॥ १३.१२०.८ ॥
Na sua margem, num lugar plano cheio de guirlandas de flores, abundante em ervas silvestres e árvores, repleto de muitas aves e veados.
13.120.9
व्यपेतदंशमशके ध्वाङ्क्षगृध्रैरसेविते ।
कृष्णदर्भतृणप्राये सुरम्ये ज्योतिरश्मिनि ॥ १३.१२०.९ ॥
Livre de mosquitos e moscas, não frequentado por corvos e abutres, abundante em capim darbha negro, muito formoso, com pedras luminosas.
13.120.10
सर्वोन्नतैः समैः श्यामैर्याज्ञीयैस्तरुभिर्वृते ।
तत्राश्रमपदं पुण्यं भृगूणामभवत्पुरा। ॥ १३.१२०.१० ॥
Cercado de árvores sacrificiais altas, planas e escuras, ali existira outrora o sagrado local de eremitério dos Bhṛgus.
13.120.11
उवास तत्र नियतः सुमित्रो नाम भार्गवः ।
यथोद्दिष्टेन पूर्वेषां भृगूणां साधुवर्त्मना ॥ १३.१२०.११ ॥
Ali vivia um bhārgava disciplinado chamado Sumitra, que seguia o caminho reto prescrito pelos antepassados bhṛgu.
13.120.12
तस्मा आङ्गिरसः कश्चिद्ददौ गां शर्करीं शुभाम् ।
वर्षासु पश्चिमे मासि पौर्णमास्यां शुचिव्रतः ॥ १३.१२०.१२ ॥
A ele um āṅgirasa deu uma vaca śarkarī auspiciosa, no dia de lua cheia do último mês da estação chuvosa, ele de votos puros.
13.120.13
स तां लब्ध्वा धर्मशीलश्चिन्तयामास तत्परः ।
सुमित्रः परया भक्त्या जननीमिव मातरम् ॥ १३.१२०.१३ ॥
Tendo-a obtido, o virtuoso, voltado para isso, refletiu; Sumitra, com suprema devoção, a considerou como sua própria mãe.
13.120.14
तेन सन्धुक्ष्यमाणा सा रोहिणी कामरूपिणी ।
प्रवृद्धिमगमच्छ्रेष्ठा प्राणतश्च सुदर्शना ॥ १३.१२०.१४ ॥
Animada por ele, aquela Rohiṇī, capaz de assumir qualquer forma à vontade, cresceu excelente e, em seu sopro vital, tornou-se bela.
13.120.15
सिराविमुक्तपार्श्वान्ता विपुलां कान्तिमुद्वहत् ।
श्यामपार्श्वान्तपृष्ठा सा सुरभिर्मधुपिङ्गला ॥ १३.१२०.१५ ॥
De flancos e extremidades sem veias, portava vasto esplendor; a fragrante, de flancos, extremidades e dorso escuros, era pardo-dourada como o mel.
13.120.16
बृहती सूक्ष्मरोमान्ता रूपोदग्रा तनुत्वचा ।
कृष्णपुच्छा श्वेतवक्त्रा समवृत्तपयोधरा ॥ १३.१२०.१६ ॥
Era a grande, de extremidades de pelos finos, destacada em forma, de pele fina, cauda negra, face branca e úberes igualmente arredondados.
13.120.17
पृष्ठोन्नता पूर्वनता शङ्कुकर्णी सुलोचना ।
दीर्घजिह्वा ह्रस्वशृङ्गी सम्पूर्णदशनान्तरा ॥ १३.१२०.१७ ॥
Alta no dorso, inclinada à frente, de orelhas em forma de estaca, belos olhos, língua longa, chifres curtos e dentes completos.
13.120.18
मांसाधिकगलान्ता सा प्रसन्ना शुभदर्शना ।
नित्यं शमयुता स्निग्धा सम्पूर्णोदात्तनिस्वना ॥ १३.१२०.१८ ॥
Com muita carne na borda da garganta, era serena e de bela aparência; sempre dotada de calma, terna, com voz plena e elevada.
13.120.19
प्राजापत्यैर्गवां नित्यं प्रशस्तैर्लक्षणैर्युता ।
यौवनस्थेव वनिता शुशुभे रूपशोभया ॥ १३.१२०.१९ ॥
Sempre dotada dos excelentes sinais criados por Prajāpati, ela brilhava com o esplendor de sua forma, como uma mulher na flor da juventude.
13.120.20
वृषेणोपगता सा तु कल्या मधुरदर्शना ।
मिथुनं जनयामास तुल्यरूपमिवात्मनः ॥ १३.१२०.२० ॥
Aquela vaca auspiciosa, de aspecto doce, unida a um touro, deu à luz um par de forma igual à sua.
13.120.21
संवर्धयामास स तां सवत्सां भार्गवो मुनिः ।
तयोः प्रजाधिसंसर्गात्सहस्रं च गवामभूत् ॥ १३.१२०.२१ ॥
O sábio Bhārgava a criou junto com seu bezerro; pela união de sua descendência, as vacas tornaram-se mil.
13.120.22
गवां जातिसहस्राणि सम्भूतानि परस्परम् ।
ऋषभाणां च राजेन्द्र नैवान्तः प्रतिदृश्यते ॥ १३.१२०.२२ ॥
Ó senhor dos reis, milhares de espécies de vacas e touros surgiram umas das outras, e não se vê o fim delas.
13.120.23
तैराश्रमपदं रम्यमरण्यं चैव सर्वशः ।
समाकुलं समभवन्मेघैरिव नभस्थलम् ॥ १३.१२०.२३ ॥
Por elas o agradável eremitério e toda a floresta ficaram lotados, como o céu se enche de nuvens.
13.120.24
कानि चित्पद्मवर्णानि किंशुकाभानि कानिचित् ।
रुक्मवर्णानि चान्यानि चन्द्रांशुसदृशानि च ॥ १३.१२०.२४ ॥
Algumas eram da cor do lótus, algumas como as flores do kiṃśuka, algumas da cor do ouro, e outras como os raios da lua.
13.120.25
तथा राजतवर्णानि कानिचिल्लोहितानि वै ।
नीललोहितताम्राणि कृष्णानि कपिलानि च।
नानारागविचित्राणि यूथानि कुलयूथप ॥ १३.१२०.२५ ॥
Igualmente havia algumas de cor prateada, algumas vermelhas, azul-avermelhadas e cor de cobre, pretas e acastanhadas; manadas variegadas de muitas cores e os chefes das manadas de linhagem.
13.120.26
न च क्षीरं सुतस्नेहाद्वत्सानामुपजीवति ।
भार्गवः केवलं चासीद्गवां प्राणायने रतः ॥ १३.१२०.२६ ॥
Por amor ao filho, nem mesmo se alimentava do leite dos bezerros; aquele Bhārgava dedicava-se somente a sustentar a vida das vacas.
13.120.27
तथा शुश्रूषतस्तस्य गवां हितमवेक्षतः ।
व्यतीयात्सुमाहान्कालो वत्सोच्छिष्टेन वर्ततः ॥ १३.१२०.२७ ॥
Assim, servindo e zelando pelo bem-estar das vacas e vivendo das sobras dos bezerros, passou-se para ele um tempo muito longo.
13.120.28
क्षुत्पिपासापरिश्रान्तः सततं प्रस्रवं गवाम् ।
वत्सैरुच्छिष्टमुदितं बहुक्षीरतया बहु ॥ १३.१२०.२८ ॥
Exausto de fome e sede, permanecia constantemente junto ao fluxo do leite das vacas; as sobras dos bezerros eram tidas por abundantes, por causa da muita leite.
13.120.29
पीतवांस्तेन नामास्य फेनपेत्यभिविश्रुतम् ।
गौतमस्याभिनिष्पन्नमेवं नाम युधिष्ठिर ॥ १३.१२०.२९ ॥
Porque a bebeu, tornou-se renomado pelo nome de Phenapa. Nascido de Gautama, assim surgiu o seu nome, ó Yudhiṣṭhira.