மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.122
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.122.1
यास्तु गोमातरस्तस्य कामचारिण्य आगताः ।
समीपं हि सुमित्रस्य कृतज्ञाः समुपस्थिताः ॥ १३.१२२.१ ॥
அவருடைய விருப்பப்படி திரியும் பசுத்தாய்கள் நன்றியுடன் சுமித்திரரின் அருகில் வந்து நின்றன.
13.122.2
अभिप्रशस्य चैवाहुस्तमृषिं पुण्यदर्शनाः ।
गोलोकादागता वेद वृषगोमातरो वयम् ॥ १३.१२२.२ ॥
அந்த முனிவரை நன்கு புகழ்ந்து, புண்ணிய தரிசனம் கொண்ட பசுத்தாய்கள் கூறின: "அறிக, நாங்கள் எருது-பசுத்தாய்கள், கோலோகத்திலிருந்து வந்தோம்."
13.122.3
सुप्रीताः स्म वरं गृह्ण यमिच्छसि महामुने ।
यद्भि गोषु परां बुद्धिं कृतवानसि नित्यदा ॥ १३.१२२.३ ॥
நாங்கள் மிகவும் மகிழ்ச்சியடைந்தோம். மகாமுனியே, நீர் விரும்பும் வரத்தைப் பெறுக; ஏனெனில் நீர் எப்போதும் பசுக்கள் மீது உயர்ந்த அறிவைக் கொண்டிருந்தீர்.
13.122.4
प्रीतोस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मां गोमातरः शुभाः ।
सुप्रीतमनसः सर्वास्तिष्ठन्ते च वरप्रदाः ॥ १३.१२२.४ ॥
நான் மகிழ்ச்சியடைந்தேன், நான் அருளைப் பெற்றேன்; மங்கலமான பசுத்தாய்கள் அனைவரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சி மனத்துடன் வரமளிப்பவர்களாக இங்கே நிற்கிறார்களே.
13.122.5
भवेद्गोष्वेव मे भक्तिर्यथैवाद्य तथा सदा ।
गोघ्नाश्चैवावसीदन्तु नरा ब्रह्मद्विषश्च ये ॥ १३.१२२.५ ॥
இன்று போலவே பசுக்கள் மீது என் பக்தி எப்போதும் இருக்கட்டும்; பசுவைக் கொல்பவர்களும், பிராமணர்களை வெறுப்பவர்களுமான மனிதர்கள் அழியட்டும்.
13.122.6
एवमेतदृषिश्रेष्ठ हितं वदसि नः प्रियम् ।
एहि गच्छ सहाऽस्माभिर्गोलोकमृषिसत्तम ॥ १३.१२२.६ ॥
ரிஷிசிறந்தவரே, நீர் இவ்வாறு எங்களுக்கு நன்மையும் இனிமையுமான சொல்லைச் சொல்கிறீர். வாரும், எங்களுடன் கோலோகத்திற்குச் செல்லும், முனிசிரேஷ்டரே.
13.122.7
यूयमिष्टां गतिं यान्तु न ह्यहं गन्तुमुत्सहे ।
इमा गावः समुत्सृज्य तपस्विन्यो मम प्रियाः ॥ १३.१२२.७ ॥
நீங்கள் விரும்பிய கதியை அடையுங்கள்; நான் செல்ல விரும்பவில்லை. தவம் செய்யும், எனக்கு அன்பான இந்தப் பசுக்களை விட்டுவிட்டு நான் செல்ல மாட்டேன்.
13.122.8
तास्तु तस्य वचः श्रुत्वा कपिलानां सुदारुणम् ।
नित्युस्तमृषिमुत्क्षिप्य भार्गवं नभ उद्वहन् ॥ १३.१२२.८ ॥
கபிலைப் பசுக்களின் அந்த மிகக் கொடிய சொற்களைக் கேட்டு, அவை அந்த முனிவரான பார்கவரைத் தூக்கி வானில் சுமந்து சென்றன.
13.122.9
कलेवरं तु तत्रैव तस्य संन्यस्य मातरः ।
निष्कृष्य करणं योगादानयन्भार्गवस्य वै ॥ १३.१२२.९ ॥
அவருடைய உடலை அங்கேயே வைத்துவிட்டு, அந்தத் தாய்மார் யோகத்தால் பார்கவரின் புலன்களை வெளிக்கொணர்ந்து கொண்டுவந்தனர்.
13.122.10
सर्वं चास्य तदाचख्युः कपिलानां विचेष्टितम् ।
यदर्थं हरणं गोभिर्गोलोकं लोकमातरः ॥ १३.१२२.१० ॥
உலகத் தாய்மார்கள் அந்த கபிலைப் பசுக்களின் செயல்கள் அனைத்தையும் அவருக்கு விவரித்தனர்; அவற்றால் அவர் கோலோகத்துக்கு கொண்டுசெல்லப்பட்டதற்கான காரணத்தையும்.
13.122.11
ततस्तु कपिलास्तत्र तस्य दृष्ट्वा कलेवरम् ।
तथाप्रतिज्ञं शृङ्गैश्च खुरैश्चाप्यवचूर्णयन् ॥ १३.१२२.११ ॥
அப்போது அங்கே கபிலைப் பசுக்கள் அவரது உடலைக் கண்டு, தங்கள் சபதத்தின்படி கொம்புகளாலும் குளம்புகளாலும் அதை நொறுக்கின.
13.122.12
ततः संछिद्य बहुधा भार्गवं नृपसत्तम ।
युयुर्यत्रेतरा गावस्तच्च सर्वं न्यवेदयन् ॥ १३.१२२.१२ ॥
நரபதிகளில் சிறந்தவனே! பின்னர் அந்தப் பார்கவரின் உடலை பல துண்டுகளாக வெட்டி, மற்ற பசுக்கள் இருந்த இடத்துக்குச் சென்று, அனைத்தையும் அறிவித்தன.
13.122.13
अथ गोमातृभिः शप्तास्ता गावः पृथिवीचराः ।
अमेध्यवदनाः क्षिप्रं भवध्वं ब्रह्मघातकाः ॥ १३.१२२.१३ ॥
பின்னர் கோமாதாக்களால் சபிக்கப்பட்ட அந்த பூமியில் திரியும் பசுக்களே, தூய்மையற்ற முகம் கொண்டவர்களாகவும் பிராமண கொலையாளிகளாகவும் விரைவில் ஆகுங்கள்.
13.122.14
एवं कृतज्ञा गावो हि यता गोमातरो नृप ।
ऋषिश्च प्राप्तवाँल्लोकं गावश्च परिमोक्षिताः ॥ १३.१२२.१४ ॥
இவ்வாறு நன்றியுள்ள பசுக்கள், கோமாதாக்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டவை, அரசே; ரிஷி அந்த உலகை அடைந்தார், பசுக்களும் முழுமையாக விடுவிக்கப்பட்டன.