Mahābhārata · Adhyāya 13.122

13.122.1

यास्तु गोमातरस्तस्य कामचारिण्य आगताः ।
समीपं हि सुमित्रस्य कृतज्ञाः समुपस्थिताः ॥ १३.१२२.१ ॥

As mães-vaca que vagavam à vontade vieram, agradecidas, para perto de Sumitra e apresentaram-se.

अभिप्रशस्य चैवाहुस्तमृषिं पुण्यदर्शनाः ।
गोलोकादागता वेद वृषगोमातरो वयम् ॥ १३.१२२.२ ॥

Tendo louvado muito aquele sábio, as mães-vaca de aspecto auspicioso disseram: "Saiba que somos as mães touro-vaca, vindas do mundo das vacas."

सुप्रीताः स्म वरं गृह्ण यमिच्छसि महामुने ।
यद्भि गोषु परां बुद्धिं कृतवानसि नित्यदा ॥ १३.१२२.३ ॥

Estamos muito satisfeitas. Grande sábio, recebe a dádiva que desejares, pois sempre tiveste a mais alta devoção às vacas.

प्रीतोस्म्यनुगृहीतोस्मि यन्मां गोमातरः शुभाः ।
सुप्रीतमनसः सर्वास्तिष्ठन्ते च वरप्रदाः ॥ १३.१२२.४ ॥

Estou satisfeito e favorecido, pois estas auspiciosas mães-vaca, de ânimo muito alegre e dadoras de dons, estão todas aqui de pé.

भवेद्गोष्वेव मे भक्तिर्यथैवाद्य तथा सदा ।
गोघ्नाश्चैवावसीदन्तु नरा ब्रह्मद्विषश्च ये ॥ १३.१२२.५ ॥

Que minha devoção às vacas seja sempre como é hoje; e que pereçam os homens que matam vacas e os que são hostis aos brâmanes.

एवमेतदृषिश्रेष्ठ हितं वदसि नः प्रियम् ।
एहि गच्छ सहाऽस्माभिर्गोलोकमृषिसत्तम ॥ १३.१२२.६ ॥

Assim é, o melhor dos sábios: falas o que nos é benéfico e querido. Vem, vai conosco ao mundo das vacas, o melhor dos sábios.

यूयमिष्टां गतिं यान्तु न ह्यहं गन्तुमुत्सहे ।
इमा गावः समुत्सृज्य तपस्विन्यो मम प्रियाः ॥ १३.१२२.७ ॥

Ide vós ao destino desejado; eu não quero ir. Abandonando estas vacas ascetas, caras a mim, não posso partir.

तास्तु तस्य वचः श्रुत्वा कपिलानां सुदारुणम् ।
नित्युस्तमृषिमुत्क्षिप्य भार्गवं नभ उद्वहन् ॥ १३.१२२.८ ॥

Ao ouvir aquelas palavras terríveis das vacas kapilā, ergueram aquele sábio, o Bhārgava, e o levaram aos céus.

कलेवरं तु तत्रैव तस्य संन्यस्य मातरः ।
निष्कृष्य करणं योगादानयन्भार्गवस्य वै ॥ १३.१२२.९ ॥

Deixando ali seu corpo, aquelas mães, pelo yoga, extraíram os sentidos do Bhārgava e os trouxeram de volta.

सर्वं चास्य तदाचख्युः कपिलानां विचेष्टितम् ।
यदर्थं हरणं गोभिर्गोलोकं लोकमातरः ॥ १३.१२२.१० ॥

As mães dos mundos contaram-lhe tudo o que as vacas kapilā tinham feito, e a razão pela qual o levaram ao Goloka.

ततस्तु कपिलास्तत्र तस्य दृष्ट्वा कलेवरम् ।
तथाप्रतिज्ञं शृङ्गैश्च खुरैश्चाप्यवचूर्णयन् ॥ १३.१२२.११ ॥

Então as vacas kapilā, vendo ali o seu corpo, conforme haviam prometido, esmagaram-no com chifres e cascos.

ततः संछिद्य बहुधा भार्गवं नृपसत्तम ।
युयुर्यत्रेतरा गावस्तच्च सर्वं न्यवेदयन् ॥ १३.१२२.१२ ॥

Então, ó melhor dos reis, tendo cortado o corpo do Bhārgava em muitos pedaços, foram até onde estavam as outras vacas e relataram tudo.

अथ गोमातृभिः शप्तास्ता गावः पृथिवीचराः ।
अमेध्यवदनाः क्षिप्रं भवध्वं ब्रह्मघातकाः ॥ १३.१२२.१३ ॥

Então, amaldiçoadas pelas mães das vacas, ó vacas que percorreis a terra, tornai-vos depressa de rosto impuro e assassinas de brâmanes.

एवं कृतज्ञा गावो हि यता गोमातरो नृप ।
ऋषिश्च प्राप्तवाँल्लोकं गावश्च परिमोक्षिताः ॥ १३.१२२.१४ ॥

Assim, as vacas gratas, contidas pelas mães das vacas, ó rei; e o sábio alcançou aquele mundo, e as vacas foram plenamente libertadas.