مهابهاراتا · أدهيايا 13.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.128.1
मया गवां पुरीषं वै श्रिया जुष्टमिति श्रुतम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संशयोऽत्र हि मे महान् ॥ १३.१२८.१ ॥
لقد سمعتُ أن حتى روث الأبقار مُكرَّم بالشري (لكشمي). أودّ أن أسمع ذلك، فإن لي في هذا شكًّا كبيرًا.
13.128.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गोभिर्नृपेहं संवादं श्रिया भारतसत्तम ॥ १३.१२८.२ ॥
وهنا يروي الناس هذه الحكاية القديمة عن الحوار بين الأبقار والشري. أيها الملك، يا خيرَ البهاراتا، سأرويها لك.
13.128.3
श्रीः कृत्वेह वपुः कान्तं गोमध्येषु विवेश ह ।
गावोऽथ विस्मितास्तस्या दृष्ट्वा रूपस्य सम्पदम् ॥ १३.१२८.३ ॥
اتّخذت الشري هنا هيئةً جميلة، ودخلت بين الأبقار، فلما رأت الأبقار وفرة جمالها اندهشت.
13.128.4
काऽसि देवि कुतो वा त्वं रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
विस्मिताः स्म महाभागे तव रूपस्य सम्पदा ॥ १३.१२८.४ ॥
أيتها الإلهة، من أنتِ ومن أين أتيتِ؟ أنتِ لا نظير لكِ في الهيئة على الأرض. أيتها المباركة، لقد دُهشنا لوفرة جمالكِ.
13.128.5
इच्छामस्त्वां वयं ज्ञातुं का त्वं क्व च गमिष्यसि ।
तत्त्वेन हि सुवर्णाभे सर्वमेतद्ब्रवीहि नः ॥ १३.१२८.५ ॥
نريد أن نعرفكِ: من أنتِ، وإلى أين ستذهبين؟ أيتها الذهبية اللون، أخبرينا بكل هذا بالحق.
13.128.6
लोकस्य कान्तिर्भद्रं वः श्रीर्नामाहं परिश्रुता ।
मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ १३.१२८.६ ॥
أنا كانتي العالم، فليكن لكم الخير. أنا معروفةٌ باسم الشري. وقد هلك الدايتيا الذين تخلّيتُ عنهم سنين لا تنقضي.
13.128.7
मयाऽभिपन्ना देवाश्च मोदन्ते शाश्वतीः समाः ।
इन्द्रो विवस्वान्सोमश्च विष्णुरापोऽग्निरेव च ॥ १३.१२८.७ ॥
الآلهة المحمية بي تفرح سنين خالدة: إندرا وفيفاسفات وسوما وفيشنو والمياه وأغني أيضًا.
13.128.8
मयाऽभिपन्ना दीप्यन्ते ऋषयो देवतास्तथा ।
यान्नाविशाम्यहं गावस्ते विनश्यन्ति सर्वशः ॥ १३.१२८.८ ॥
الحكماء والآلهة المحميون بي يتألقون كذلك؛ يا أبقار، من لا أدخل فيهم يهلكون تمامًا.
13.128.9
धर्मश्चार्थश्च कामश्च मया जुष्टाः सुखान्विताः ।
एवंप्रभावां मां गावो विजानीत सुखप्रदाम् ॥ १३.१२८.९ ॥
الدَّرْما والثروة والرغبة التي أرعاها تصبح عامرة بالسعادة؛ يا أبقار، اعلمن أنني ذات هذا الجلال، واهبة السعادة.
13.128.10
इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा ।
आगत्य प्रार्थये युष्माञ्श्रीजुष्टा भवताऽनघाः ॥ १३.१२८.१० ॥
وأنا أيضًا أرغب في السكن بينكن دائمًا؛ جئتُ أتوسل إليكن. يا بريئات، لتكنّ محبوبات من شري.
13.128.11
अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभिः सह ।
न त्वामिच्छाम भद्रं ते गम्यतां यत्र रोचते ॥ १३.१२८.११ ॥
أنتِ غير ثابتة وطائشة، مشتركة مع كثيرين؛ لسنا نريدك. لك الخير، اذهبي حيث يحلو لك.
13.128.12
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽद्य वै ।
यथेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं त्वया ॥ १३.१२८.१२ ॥
نحن جميعًا ذوات أجسام بهية؛ ماذا لنا معك اليوم؟ اذهبي حيث تشائين؛ بكِ قد تمّت حاجتنا.
13.128.13
किमेतद्वः क्षमं गावो यन्मां नेहाभिनन्दथ ।
न मां सम्प्रतिगृह्णीध्वं कस्माद्वै दुर्लभां सतीम् ॥ १३.१२८.१३ ॥
أيتها البقرات، أهذا لائق بكن أن لا ترحبن بي هنا؟ لماذا لا تقبلنني، وأنا النادرة الفاضلة؟
13.128.14
सत्यश्च लोकवादोऽयं लोके चरति सुव्रताः ।
स्वयं प्राप्ते परिभवो भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१२८.१४ ॥
أيتها الملتزمات بالعهود الحسنة، هذا القول السائد في العالم صادق: من يأتي من تلقاء نفسه يلقى الازدراء، وهذا يقين.
13.128.15
महदुग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः ।
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥ १३.१२८.१५ ॥
بعد أن يؤدي البشر تقشفًا عظيمًا وشديدًا يخدموني، وكذلك الآلهة والدانافا والغاندharva والبيشاتشا والثعابين والراكشاسا.
13.128.16
क्षममेतद्धि वो गावः प्रतिगृह्णीत मामिह ।
नावमन्या ह्यहं सौम्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.१२८.१६ ॥
أيتها البقرات، إن قبولي هنا هو الأليق بكن حقًا؛ أيتها الوديعات، لستُ في العوالم الثلاثة من المتحرك والساكن ممن يُحتقر.
13.128.17
नावमान्यामहे देवि न त्वां परिभवामहे ।
अध्रुवा चलचित्तासि ततस्त्वां वर्जयामहे ॥ १३.१२८.१७ ॥
أيتها الإلهة، لسنا نحتقرك ولا نزدريك، لكنك غير ثابتة وذات قلب متقلّب، لذلك نرفضك.
13.128.18
बहुना च किमुक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि ।
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽनघे ॥ १३.१२८.१८ ॥
ما فائدة الإكثار من القول؟ اذهبي حيث تشائين. نحن جميعًا ذوات أجساد مشرقة؛ أيتها البريئة، ما شأننا بك؟
13.128.19
अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलोकेषु मानवैः ।
प्रत्याख्यातेति युष्माभिः प्रसादः क्रियतां मम ॥ १३.१२८.१९ ॥
إن رفضتنّ، فسأكون محتقرةً عند البشر في جميع العوالم. فلتُتَح لي نعمتكنّ.
13.128.20
महाभागा भवत्यो वै शरण्याः शरणागताम् ।
परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम् ॥ १३.१२८.२० ॥
أنتنّ عظيمات الحظ، وجديرات بأن تُسْتَجار بهنّ. فاحمينني دائمًا، أنا التي جئتُ مستجيرةً وأخدمكنّ، يا من لا لوم عليها.
13.128.21
माननामहमिच्छामि भवत्यः सततं शिवाः ।
अप्येकाङ्गेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते ॥ १३.१२८.२१ ॥
أيتها المباركات، أتوق دائمًا إلى إكرامكنّ. وأرغب في أن أقيم حتى في أحد أعضائكنّ، ولو في أشدّ الأماكن استهجانًا.
13.128.22
न वोऽस्ति कुत्सितं किञ्चिदङ्गेष्वालक्ष्यतेऽनघाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा अवाग्देशं प्रयच्छथ।
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्हथ ॥ १३.१२८.२२ ॥
أيتها البريئات الطاهرات المقدسات المباركات، لا يُرى في أعضائكنّ شيء مستهجن. امنحينني موضعًا أدنى، وأخبرنني في أيّ أعضاء أجسادكنّ يمكنني أن أقيم.
13.128.23
एवमुक्तास्तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः ।
सम्मान्य सहिताः सर्वाः श्रियमुचुर्नराधिप ॥ १३.१२८.२३ ॥
أيها السيد على الناس، فلما خوطبن بذلك، أكرمن جميعًا شري وتكلمن معها، وكنّ رحيمات حنونات مباركات.
13.128.24
अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर्यशस्विनि ।
शकृन्मूत्रे निवसतां पुण्यमेतद्धि नः शुभे ॥ १३.१२८.२४ ॥
أيتها المجيدة، سنكرمك حتمًا. أيتها المباركة، فإن هذا هو فضلنا نحن الساكنات في الروث والبول.
13.128.25
दिष्ट्या प्रसादो युष्माभिः कृतो मेऽनुग्रहात्मकः ।
एवं भवतु भद्रं वः पूजिताऽस्मि सुखप्रदाः ॥ १३.१२८.२५ ॥
بحسن الحظ أظهرتم لي فضلًا، عطفًا ونعمة. فليكن كذلك، ولتكن لكم السلامة؛ يا واهبات السعادة، لقد أكرمتموني.
13.128.26
एवं कृत्वा तु समयं श्रीर्गोभिः सह भारत ।
पश्यन्तीनां ततस्तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.१२८.२६ ॥
وبعد أن عقدت هذا العهد، يا بهاراتا، اختفت شري مع الأبقار هناك بينما كنّ ينظرن.
13.128.27
एवं गोशकृतः पुत्र माहात्म्यं तेऽनुवर्णितम् ।
माहात्म्यं च गवां भूयः श्रूयतां गदतो मम ॥ १३.१२८.२७ ॥
هكذا، يا ابن المولود من روث البقر، وُصِفت لك عظمتها. والآن اسمع مرة أخرى عظمة الأبقار كما أنا أقولها.