மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.128.1
मया गवां पुरीषं वै श्रिया जुष्टमिति श्रुतम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संशयोऽत्र हि मे महान् ॥ १३.१२८.१ ॥
பசுக்களின் சாணமும் ஸ்ரீயால் (திருமகளால்) சிறப்பிக்கப்பட்டது என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன். இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; இதில் எனக்குப் பெரிய ஐயம் உள்ளது.
13.128.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गोभिर्नृपेहं संवादं श्रिया भारतसत्तम ॥ १३.१२८.२ ॥
அரசே, இதைப் பற்றி மக்கள் இந்தப் பழைய இதிகாசத்தைச் சொல்கிறார்கள் — பசுக்களுக்கும் ஸ்ரீக்கும் இடையிலான உரையாடலை. பாரதர்களில் சிறந்தவனே, நான் அதை உனக்குச் சொல்கிறேன்.
13.128.3
श्रीः कृत्वेह वपुः कान्तं गोमध्येषु विवेश ह ।
गावोऽथ विस्मितास्तस्या दृष्ट्वा रूपस्य सम्पदम् ॥ १३.१२८.३ ॥
ஸ்ரீ அழகான உருவம் எடுத்து இங்கே பசுக்களுக்கு நடுவே நுழைந்தாள். அப்போது அவளுடைய அழகின் செழுமையைக் கண்டு பசுக்கள் வியப்படைந்தன.
13.128.4
काऽसि देवि कुतो वा त्वं रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
विस्मिताः स्म महाभागे तव रूपस्य सम्पदा ॥ १३.१२८.४ ॥
தேவி, நீ யார்? எங்கிருந்து வந்தாய்? பூமியில் உன் உருவத்திற்கு ஒப்பில்லாதவள் நீ. மகாபாக்கியவதியே, உன் அழகின் செழுமையால் நாங்கள் வியப்படைந்தோம்.
13.128.5
इच्छामस्त्वां वयं ज्ञातुं का त्वं क्व च गमिष्यसि ।
तत्त्वेन हि सुवर्णाभे सर्वमेतद्ब्रवीहि नः ॥ १३.१२८.५ ॥
நாங்கள் உன்னை அறிய விரும்புகிறோம் — நீ யார், எங்கே செல்லப் போகிறாய்? பொன்னிறமானவளே, இவை அனைத்தையும் உண்மையாக எங்களுக்குச் சொல்.
13.128.6
लोकस्य कान्तिर्भद्रं वः श्रीर्नामाहं परिश्रुता ।
मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ १३.१२८.६ ॥
நான் உலகின் ஒளி. உங்களுக்கு நலன் உண்டாகட்டும். நான் 'ஸ்ரீ' என்ற பெயரில் புகழ்பெற்றவள். என்னால் கைவிடப்பட்ட தைத்தியர்கள் நீண்ட காலம் அழிந்தனர்.
13.128.7
मयाऽभिपन्ना देवाश्च मोदन्ते शाश्वतीः समाः ।
इन्द्रो विवस्वान्सोमश्च विष्णुरापोऽग्निरेव च ॥ १३.१२८.७ ॥
என்னால் காக்கப்பட்ட தேவர்கள் என்றென்றும் மகிழ்ந்திருக்கின்றனர்; இந்திரன், விவஸ்வான், சோமன், விஷ்ணு, நீர்கள் மற்றும் அக்னியும் அவ்வாறே.
13.128.8
मयाऽभिपन्ना दीप्यन्ते ऋषयो देवतास्तथा ।
यान्नाविशाम्यहं गावस्ते विनश्यन्ति सर्वशः ॥ १३.१२८.८ ॥
என்னால் காக்கப்பட்ட முனிவர்களும் தேவர்களும் ஒளிர்கின்றனர்; ஓ பசுக்களே, நான் புகாதவர்கள் முற்றிலும் அழிகின்றனர்.
13.128.9
धर्मश्चार्थश्च कामश्च मया जुष्टाः सुखान्विताः ।
एवंप्रभावां मां गावो विजानीत सुखप्रदाम् ॥ १३.१२८.९ ॥
என்னால் நுகரப்பட்ட தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவை மகிழ்ச்சியுடன் கூடியவை; ஓ பசுக்களே, இத்தகைய வல்லமையும் இன்பம் தருபவளுமான என்னை அறியுங்கள்.
13.128.10
इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा ।
आगत्य प्रार्थये युष्माञ्श्रीजुष्टा भवताऽनघाः ॥ १३.१२८.१० ॥
நானும் உங்கள் அனைவரிடையே எப்போதும் வசிக்க விரும்புகிறேன்; வந்து உங்களை வேண்டுகிறேன் — ஓ பாவமற்றவர்களே, நீங்கள் ஸ்ரீயால் நேசிக்கப்படுங்கள்.
13.128.11
अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभिः सह ।
न त्वामिच्छाम भद्रं ते गम्यतां यत्र रोचते ॥ १३.१२८.११ ॥
நீ நிலையற்றவள், சபலமுள்ளவள், பலருடன் பொதுவானவள்; உன்னை நாங்கள் விரும்பவில்லை — உனக்கு நலம் உண்டாகட்டும், உனக்கு விருப்பமான இடத்திற்குச் செல்.
13.128.12
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽद्य वै ।
यथेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं त्वया ॥ १३.१२८.१२ ॥
நாங்கள் அனைவரும் அழகிய உடலுள்ளவர்கள்; இன்று உன்னால் எங்களுக்கு என்ன? விருப்பப்படி அங்கே செல், உன்னால் எங்கள் காரியம் முடிந்தது.
13.128.13
किमेतद्वः क्षमं गावो यन्मां नेहाभिनन्दथ ।
न मां सम्प्रतिगृह्णीध्वं कस्माद्वै दुर्लभां सतीम् ॥ १३.१२८.१३ ॥
பசுக்களே, இங்கே நீங்கள் என்னை வரவேற்காதது உங்களுக்கு ஏன் தகும்? நான் அரியவளும் கற்புடையவளுமாக இருக்க, ஏன் என்னை ஏற்கவில்லை?
13.128.14
सत्यश्च लोकवादोऽयं लोके चरति सुव्रताः ।
स्वयं प्राप्ते परिभवो भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१२८.१४ ॥
நல்ல விரதம் உடைய பசுக்களே, தானாக வந்தவருக்கு அவமதிப்பு ஏற்படும் என்பது உலகில் பரவியுள்ள பழமொழி; அது உண்மை, இது நிச்சயம்.
13.128.15
महदुग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः ।
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥ १३.१२८.१५ ॥
கடும் தவம் செய்து மனிதர்கள் என்னை வழிபடுகின்றனர்; தேவர்களும் தானவர்களும் கந்தர்வர்களும், பிசாசுகளும் நாகங்களும் ராட்சசர்களும் கூட.
13.128.16
क्षममेतद्धि वो गावः प्रतिगृह्णीत मामिह ।
नावमन्या ह्यहं सौम्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.१२८.१६ ॥
பசுக்களே, இங்கே நீங்கள் என்னை ஏற்பதே உங்களுக்குத் தகும்; சௌம்யைகளே, அசையும் அசையாத மூவுலகிலும் நான் அவமதிக்கத்தக்கவள் அல்ல.
13.128.17
नावमान्यामहे देवि न त्वां परिभवामहे ।
अध्रुवा चलचित्तासि ततस्त्वां वर्जयामहे ॥ १३.१२८.१७ ॥
தேவியே, நாங்கள் உன்னை அவமதிக்கவில்லை, இகழவும் இல்லை; ஆனால் நீ நிலையற்றவளும் சலனமான மனமுடையவளும் ஆதலால் உன்னை விலக்குகிறோம்.
13.128.18
बहुना च किमुक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि ।
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽनघे ॥ १३.१२८.१८ ॥
அதிகம் சொல்வதால் என்ன? நீ விரும்பும் இடத்திற்குச் செல். நாங்கள் அனைவரும் அழகிய உடலுடையவர்கள்; பாவமற்றவளே, உன்னால் எங்களுக்கு என்ன பயன்?
13.128.19
अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलोकेषु मानवैः ।
प्रत्याख्यातेति युष्माभिः प्रसादः क्रियतां मम ॥ १३.१२८.१९ ॥
நீங்கள் என்னை நிராகரித்தால், எல்லா உலகங்களிலும் மனிதர்களால் நான் இகழப்படுவேன். ஆகவே எனக்கு அருள் புரியுங்கள்.
13.128.20
महाभागा भवत्यो वै शरण्याः शरणागताम् ।
परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम् ॥ १३.१२८.२० ॥
நீங்கள் மிகவும் பாக்கியசாலிகள்; அடைக்கலம் கொடுக்கத் தகுந்தவர்கள். அடைக்கலம் தேடி வந்த குற்றமற்ற எனக்கு எப்போதும் காப்பாக இருங்கள்.
13.128.21
माननामहमिच्छामि भवत्यः सततं शिवाः ।
अप्येकाङ्गेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते ॥ १३.१२८.२१ ॥
மங்களகரமான பசுக்களே, நான் எப்போதும் உங்களிடமிருந்து மரியாதை பெற விரும்புகிறேன். உங்களின் ஏதோ ஓர் உறுப்பில், மிகவும் இகழப்பட்ட இடத்திலும் வசிக்க விரும்புகிறேன்.
13.128.22
न वोऽस्ति कुत्सितं किञ्चिदङ्गेष्वालक्ष्यतेऽनघाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा अवाग्देशं प्रयच्छथ।
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्हथ ॥ १३.१२८.२२ ॥
பாவமற்ற, புனித, பாக்கியமுள்ளவர்களே, உங்கள் உறுப்புகளில் இகழத்தக்கது எதுவும் காணப்படவில்லை. எனக்குக் கீழான இடத்தை அளியுங்கள். உங்கள் உடலில் எந்த இடத்தில் நான் வசிக்கலாம் என்பதை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
13.128.23
एवमुक्तास्तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः ।
सम्मान्य सहिताः सर्वाः श्रियमुचुर्नराधिप ॥ १३.१२८.२३ ॥
மனிதர்களின் அரசே, இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது கருணையும் அன்பும் கொண்ட அந்த மங்களகரமான பசுக்கள் அனைத்தும் ஒன்றுகூடி, ஸ்ரீ தேவியை மதித்து அவளிடம் பேசின.
13.128.24
अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर्यशस्विनि ।
शकृन्मूत्रे निवसतां पुण्यमेतद्धि नः शुभे ॥ १३.१२८.२४ ॥
புகழுள்ளவளே, நாங்கள் நிச்சயமாக உனக்கு மரியாதை செய்வோம். மங்கலமானவளே, சாணத்திலும் சிறுநீரிலும் வசிக்கும் எங்களுக்கு இதுவே புண்ணியம்.
13.128.25
दिष्ट्या प्रसादो युष्माभिः कृतो मेऽनुग्रहात्मकः ।
एवं भवतु भद्रं वः पूजिताऽस्मि सुखप्रदाः ॥ १३.१२८.२५ ॥
அதிர்ஷ்டவசமாக நீங்கள் எனக்கு அருள்கூர்ந்து அனுக்கிரகம் செய்தீர்கள். அவ்வாறே ஆகட்டும், உங்களுக்கு மங்களம். சுகம் அளிப்பவர்களே, நீங்கள் என்னைக் கௌரவித்தீர்கள்.
13.128.26
एवं कृत्वा तु समयं श्रीर्गोभिः सह भारत ।
पश्यन्तीनां ततस्तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.१२८.२६ ॥
இவ்வாறு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டு, பாரதா, ஸ்ரீ பசுக்களுடன் சேர்ந்து, அவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில், அங்கேயே மறைந்தாள்.
13.128.27
एवं गोशकृतः पुत्र माहात्म्यं तेऽनुवर्णितम् ।
माहात्म्यं च गवां भूयः श्रूयतां गदतो मम ॥ १३.१२८.२७ ॥
இவ்வாறு, பசுச்சாணத்தில் பிறந்தவனே, உனக்கு அதன் மகிமை விவரிக்கப்பட்டது. இப்போது நான் சொல்லும் பசுக்களின் மகிமையை மீண்டும் கேள்.