ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 13.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.128.1
मया गवां पुरीषं वै श्रिया जुष्टमिति श्रुतम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संशयोऽत्र हि मे महान् ॥ १३.१२८.१ ॥
ଗାଈର ଗୋବର ମଧ୍ୟ ଶ୍ରୀ (ଲକ୍ଷ୍ମୀ) ଦ୍ୱାରା ଅନୁଗ୍ରହିତ ବୋଲି ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ଏହା ଶୁଣିବାକୁ ମୁଁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଏଥିରେ ମୋର ବଡ଼ ସଂଶୟ ଅଛି।
13.128.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गोभिर्नृपेहं संवादं श्रिया भारतसत्तम ॥ १३.१२८.२ ॥
ହେ ରାଜନ୍, ଏ ବିଷୟରେ ଲୋକେ ଏହି ପୁରାତନ ଇତିହାସ କହନ୍ତି — ଗାଈ ଓ ଶ୍ରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସଂବାଦ। ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାହା ତୁମକୁ କହୁଛି।
13.128.3
श्रीः कृत्वेह वपुः कान्तं गोमध्येषु विवेश ह ।
गावोऽथ विस्मितास्तस्या दृष्ट्वा रूपस्य सम्पदम् ॥ १३.१२८.३ ॥
ଶ୍ରୀ ଏଠାରେ ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଧାରଣ କରି ଗାଈମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କର ରୂପସମ୍ପଦ ଦେଖି ଗାଈମାନେ ବିସ୍ମିତ ହେଲେ।
13.128.4
काऽसि देवि कुतो वा त्वं रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
विस्मिताः स्म महाभागे तव रूपस्य सम्पदा ॥ १३.१२८.४ ॥
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ କିଏ? କେଉଁଠାରୁ ଆସିଛ? ପୃଥିବୀରେ ରୂପରେ ତୁମେ ଅତୁଳନୀୟା। ହେ ମହାଭାଗେ, ତୁମ ରୂପସମ୍ପଦରେ ଆମେ ବିସ୍ମିତ।
13.128.5
इच्छामस्त्वां वयं ज्ञातुं का त्वं क्व च गमिष्यसि ।
तत्त्वेन हि सुवर्णाभे सर्वमेतद्ब्रवीहि नः ॥ १३.१२८.५ ॥
ଆମେ ତୁମକୁ ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁ — ତୁମେ କିଏ ଓ କେଉଁଠାକୁ ଯିବ? ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣବର୍ଣ୍ଣା, ଏ ସବୁ ସତ୍ୟରେ ଆମକୁ କୁହ।
13.128.6
लोकस्य कान्तिर्भद्रं वः श्रीर्नामाहं परिश्रुता ।
मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ १३.१२८.६ ॥
ମୁଁ ଜଗତର କାନ୍ତି। ତୁମମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ମୁଁ 'ଶ୍ରୀ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମୋ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଶାଶ୍ୱତ ବର୍ଷ ଧରି ବିନଷ୍ଟ ହେଲେ।
13.128.7
मयाऽभिपन्ना देवाश्च मोदन्ते शाश्वतीः समाः ।
इन्द्रो विवस्वान्सोमश्च विष्णुरापोऽग्निरेव च ॥ १३.१२८.७ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଦେବତାମାନେ ଶାଶ୍ବତ ବର୍ଷ ଧରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ସୋମ, ବିଷ୍ଣୁ, ଜଳ ଓ ଅଗ୍ନି ମଧ୍ୟ।
13.128.8
मयाऽभिपन्ना दीप्यन्ते ऋषयो देवतास्तथा ।
यान्नाविशाम्यहं गावस्ते विनश्यन्ति सर्वशः ॥ १३.१२८.८ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ଋଷି ଓ ଦେବତାମାନେ ଦୀପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି; ହେ ଗାଈମାନେ, ଯାହାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।
13.128.9
धर्मश्चार्थश्च कामश्च मया जुष्टाः सुखान्विताः ।
एवंप्रभावां मां गावो विजानीत सुखप्रदाम् ॥ १३.१२८.९ ॥
ମୋ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ସୁଖରେ ଭରପୂର ହୁଅନ୍ତି; ହେ ଗାଈମାନେ, ଏପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସୁଖଦାୟିନୀ ମୋତେ ଜାଣ।
13.128.10
इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा ।
आगत्य प्रार्थये युष्माञ्श्रीजुष्टा भवताऽनघाः ॥ १३.१२८.१० ॥
ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମମାନଙ୍କ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଦା ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ଆସି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରେ — ହେ ନିଷ୍ପାପମାନେ, ତୁମେ ଶ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରିୟ ହୁଅ।
13.128.11
अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभिः सह ।
न त्वामिच्छाम भद्रं ते गम्यतां यत्र रोचते ॥ १३.१२८.११ ॥
ତୁମେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଚଞ୍ଚଳ, ଅନେକଙ୍କ ସହିତ ସାଧାରଣ; ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁନୁ — ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ତୁମକୁ ଭଲ ଲାଗେ ସେଠାକୁ ଯାଅ।
13.128.12
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽद्य वै ।
यथेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं त्वया ॥ १३.१२८.१२ ॥
ଆମେ ସମସ୍ତେ ସୁନ୍ଦର ଦେହଧାରିଣୀ; ଆଜି ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ କ'ଣ? ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସେଠାକୁ ଯାଅ; ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଆମର କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି।
13.128.13
किमेतद्वः क्षमं गावो यन्मां नेहाभिनन्दथ ।
न मां सम्प्रतिगृह्णीध्वं कस्माद्वै दुर्लभां सतीम् ॥ १३.१२८.१३ ॥
ହେ ଗାଈମାନେ, ଏଠାରେ ତୁମେମାନେ ମୋର ସ୍ୱାଗତ ନ କରିବା କ’ଣ ତୁମମାନଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ? ଦୁର୍ଲଭା ଓ ସାଧ୍ବୀ ମୋତେ ତୁମେମାନେ କାହିଁକି ଗ୍ରହଣ କରୁନାହଁ?
13.128.14
सत्यश्च लोकवादोऽयं लोके चरति सुव्रताः ।
स्वयं प्राप्ते परिभवो भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१२८.१४ ॥
ହେ ସୁବ୍ରତାମାନେ, ନିଜେ ଆସିଥିବା ଲୋକର ଅପମାନ ହୁଏ ବୋଲି ଲୋକବାକ୍ୟ ସତ୍ୟ; ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।
13.128.15
महदुग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः ।
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥ १३.१२८.१५ ॥
ମହାନ ଓ ଉଗ୍ର ତପସ୍ୟା କରି ମାନବମାନେ ମୋର ସେବା କରନ୍ତି; ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ଉରଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ।
13.128.16
क्षममेतद्धि वो गावः प्रतिगृह्णीत मामिह ।
नावमन्या ह्यहं सौम्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.१२८.१६ ॥
ହେ ଗାଈମାନେ, ଏଠାରେ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରିବାହିଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପକ୍ଷେ ଉଚିତ; ହେ ସୌମ୍ୟାମାନେ, ଚରାଚର ତ୍ରିଲୋକରେ ମୁଁ ଅପମାନର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
13.128.17
नावमान्यामहे देवि न त्वां परिभवामहे ।
अध्रुवा चलचित्तासि ततस्त्वां वर्जयामहे ॥ १३.१२८.१७ ॥
ହେ ଦେବୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅପମାନ କରୁନାହୁଁ, ତିରସ୍କାର ମଧ୍ୟ କରୁନାହୁଁ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଚଞ୍ଚଳଚିତ୍ତା, ତେଣୁ ତୁମକୁ ବର୍ଜନ କରୁଛୁ।
13.128.18
बहुना च किमुक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि ।
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽनघे ॥ १३.१२८.१८ ॥
ଅଧିକ କହିବାରେ କ'ଣ ଲାଭ? ତୁମେ ଯେଉଁଠାକୁ ଇଚ୍ଛା କର ସେଠାକୁ ଯାଅ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ସୁନ୍ଦର ଶରୀରଧାରିଣୀ; ହେ ନିଷ୍ପାପା, ତୁମ ସହିତ ଆମର କ'ଣ କାମ?
13.128.19
अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलोकेषु मानवैः ।
प्रत्याख्यातेति युष्माभिः प्रसादः क्रियतां मम ॥ १३.१२८.१९ ॥
ଆପଣମାନେ ମୋତେ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଅବଜ୍ଞାତ ହେବି। ଅତଏବ ମୋ ପ୍ରତି କୃପା କରନ୍ତୁ।
13.128.20
महाभागा भवत्यो वै शरण्याः शरणागताम् ।
परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम् ॥ १३.१२८.२० ॥
ଆପଣମାନେ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ, ଶରଣ ଦେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଶରଣାଗତ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ମୋର ସର୍ବଦା ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
13.128.21
माननामहमिच्छामि भवत्यः सततं शिवाः ।
अप्येकाङ्गेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते ॥ १३.१२८.२१ ॥
ହେ ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଗାଈମାନେ, ମୁଁ ସର୍ବଦା ଆପଣମାନଙ୍କଠାରୁ ସମ୍ମାନ ଚାହେଁ। ଆପଣମାନଙ୍କ କୌଣସି ଅଙ୍ଗରେ, ଅତି ନିନ୍ଦିତ ସ୍ଥାନରେ ମଧ୍ୟ ବାସ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
13.128.22
न वोऽस्ति कुत्सितं किञ्चिदङ्गेष्वालक्ष्यतेऽनघाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा अवाग्देशं प्रयच्छथ।
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्हथ ॥ १३.१२८.२२ ॥
ହେ ନିଷ୍ପାପା, ପବିତ୍ରା, ସୌଭାଗ୍ୟବତୀଗଣ, ଆପଣମାନଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ନିନ୍ଦନୀୟ କିଛି ଦେଖାଯାଉ ନାହିଁ। ମୋତେ ନିମ୍ନ ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣମାନଙ୍କ ଦେହର କେଉଁ ଅଙ୍ଗରେ ମୁଁ ବାସ କରିପାରିବି, ତାହା କୁହନ୍ତୁ।
13.128.23
एवमुक्तास्तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः ।
सम्मान्य सहिताः सर्वाः श्रियमुचुर्नराधिप ॥ १३.१२८.२३ ॥
ହେ ନରାଧିପ, ଏପରି କୁହାଯିବାରୁ କରୁଣା ଓ ବାତ୍ସଲ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ସେହି ମଙ୍ଗଳମୟୀ ଗାଈମାନେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
13.128.24
अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर्यशस्विनि ।
शकृन्मूत्रे निवसतां पुण्यमेतद्धि नः शुभे ॥ १३.१२८.२४ ॥
ହେ ଯଶସ୍ୱିନୀ, ଆମେ ଅବଶ୍ୟ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ କରିବା। ହେ ଶୁଭେ, ଗୋବର ଓ ମୂତ୍ରରେ ବାସକାରୀ ଆମର ଏହା ହିଁ ପୁଣ୍ୟ।
13.128.25
दिष्ट्या प्रसादो युष्माभिः कृतो मेऽनुग्रहात्मकः ।
एवं भवतु भद्रं वः पूजिताऽस्मि सुखप्रदाः ॥ १३.१२८.२५ ॥
ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଆପଣମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହରୂପୀ କୃପା କରିଛନ୍ତି। ଏପରି ହେଉ, ଆପଣମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ସୁଖଦାୟିନୀଗଣ, ଆପଣମାନେ ମୋତେ ସମ୍ମାନିତ କରିଛନ୍ତି।
13.128.26
एवं कृत्वा तु समयं श्रीर्गोभिः सह भारत ।
पश्यन्तीनां ततस्तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.१२८.२६ ॥
ଏପରି ଚୁକ୍ତି କରି, ହେ ଭରତ, ଶ୍ରୀ ଗାଈମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେମାନେ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ ସେଠାରେ ହିଁ ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।
13.128.27
एवं गोशकृतः पुत्र माहात्म्यं तेऽनुवर्णितम् ।
माहात्म्यं च गवां भूयः श्रूयतां गदतो मम ॥ १३.१२८.२७ ॥
ଏପରି, ହେ ଗୋମୟରୁ ଜାତ ପୁତ୍ର, ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା। ବର୍ତ୍ତମାନ ମୁଁ କହୁଥିବା ଗାଈମାନଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପୁନର୍ବାର ଶୁଣ।