Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.128

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

13.128.1

मया गवां पुरीषं वै श्रिया जुष्टमिति श्रुतम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संशयोऽत्र हि मे महान् ॥ १३.१२८.१ ॥

ಗೋವುಗಳ ಸಗಣಿಯೂ ಶ್ರೀಯಿಂದ (ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಿಂದ) ಅನುಗ್ರಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂಶಯವಿದೆ.

13.128.2

अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गोभिर्नृपेहं संवादं श्रिया भारतसत्तम ॥ १३.१२८.२ ॥

ಓ ರಾಜ, ಇದರ ಕುರಿತು ಜನರು ಈ ಪುರಾತನ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ — ಗೋವುಗಳು ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ನಡುವಿನ ಸಂವಾದವನ್ನು. ಓ ಭಾರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

13.128.3

श्रीः कृत्वेह वपुः कान्तं गोमध्येषु विवेश ह ।
गावोऽथ विस्मितास्तस्या दृष्ट्वा रूपस्य सम्पदम् ॥ १३.१२८.३ ॥

ಶ್ರೀಯು ಇಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಗೋವುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು. ಆಗ ಅವಳ ರೂಪದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕಂಡು ಗೋವುಗಳು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡವು.

13.128.4

काऽसि देवि कुतो वा त्वं रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
विस्मिताः स्म महाभागे तव रूपस्य सम्पदा ॥ १३.१२८.४ ॥

ದೇವಿ, ನೀನು ಯಾರು? ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಸಾಟಿ ಇಲ್ಲ. ಮಹಾಭಾಗ್ಯವತಿಯೇ, ನಿನ್ನ ರೂಪಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ ನಾವು ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ.

13.128.5

इच्छामस्त्वां वयं ज्ञातुं का त्वं क्व च गमिष्यसि ।
तत्त्वेन हि सुवर्णाभे सर्वमेतद्ब्रवीहि नः ॥ १३.१२८.५ ॥

ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ — ನೀನು ಯಾರು, ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವೆ? ಸುವರ್ಣವರ್ಣೆಯೇ, ಇವೆಲ್ಲವನ್ನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ನಮಗೆ ಹೇಳು.

13.128.6

लोकस्य कान्तिर्भद्रं वः श्रीर्नामाहं परिश्रुता ।
मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ १३.१२८.६ ॥

ನಾನು ಲೋಕದ ಕಾಂತಿ. ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ. ನಾನು 'ಶ್ರೀ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳು. ನನ್ನಿಂದ ತ್ಯಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೈತ್ಯರು ಅನಂತ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನಾಶವಾದರು.

13.128.7

मयाऽभिपन्ना देवाश्च मोदन्ते शाश्वतीः समाः ।
इन्द्रो विवस्वान्सोमश्च विष्णुरापोऽग्निरेव च ॥ १३.१२८.७ ॥

ನನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ದೇವತೆಗಳು ಶಾಶ್ವತ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರ, ವಿವಸ್ವಾನ್, ಸೋಮ, ವಿಷ್ಣು, ಜಲ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ.

13.128.8

मयाऽभिपन्ना दीप्यन्ते ऋषयो देवतास्तथा ।
यान्नाविशाम्यहं गावस्ते विनश्यन्ति सर्वशः ॥ १३.१२८.८ ॥

ನನ್ನಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಬೆಳಗುತ್ತಾರೆ. ಓ ಗೋವುಗಳೇ, ನಾನು ಸೇರದವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ.

13.128.9

धर्मश्चार्थश्च कामश्च मया जुष्टाः सुखान्विताः ।
एवंप्रभावां मां गावो विजानीत सुखप्रदाम् ॥ १३.१२८.९ ॥

ನನ್ನಿಂದ ಸೇವಿತವಾದ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮ ಸುಖದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತವೆ. ಓ ಗೋವುಗಳೇ, ಇಂತಹ ಪ್ರಭಾವವುಳ್ಳ, ಸುಖ ನೀಡುವ ನನ್ನನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ.

13.128.10

इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा ।
आगत्य प्रार्थये युष्माञ्श्रीजुष्टा भवताऽनघाः ॥ १३.१२८.१० ॥

ನಾನು ಕೂಡ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಬಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬೇಡುತ್ತೇನೆ — ಓ ನಿಷ್ಪಾಪರೇ, ನೀವು ಶ್ರೀಯಿಂದ ಪ್ರಿಯರಾಗಿರಿ.

13.128.11

अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभिः सह ।
न त्वामिच्छाम भद्रं ते गम्यतां यत्र रोचते ॥ १३.१२८.११ ॥

ನೀನು ಅಸ್ಥಿರಳು, ಚಂಚಲಳು, ಅನೇಕರೊಂದಿಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯಳು; ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ — ನಿನಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಡೆ ಹೋಗು.

13.128.12

वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽद्य वै ।
यथेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं त्वया ॥ १३.१२८.१२ ॥

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸುಂದರ ದೇಹವುಳ್ಳವರು; ಇಂದು ನಿನ್ನಿಂದ ನಮಗೇನು ಬೇಕು? ಇಷ್ಟದಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು; ನಿನ್ನಿಂದ ನಮ್ಮ ಕಾರ್ಯ ಈಡೇರಿದೆ.

13.128.13

किमेतद्वः क्षमं गावो यन्मां नेहाभिनन्दथ ।
न मां सम्प्रतिगृह्णीध्वं कस्माद्वै दुर्लभां सतीम् ॥ १३.१२८.१३ ॥

ಹಸುಗಳೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸದಿರುವುದು ನಿಮಗೆ ಏಕೆ ಯೋಗ್ಯ? ದುರ್ಲಭಳೂ ಸಾಧ್ವಿಯೂ ಆದ ನನ್ನನ್ನು ನೀವು ಏಕೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ?

13.128.14

सत्यश्च लोकवादोऽयं लोके चरति सुव्रताः ।
स्वयं प्राप्ते परिभवो भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१२८.१४ ॥

ಓ ಸುವ್ರತೆಯರೇ, ತಾನಾಗಿ ಬಂದವರಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಲೋಕೋಕ್ತಿ ಸತ್ಯ; ಇದು ನಿಶ್ಚಯ.

13.128.15

महदुग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः ।
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥ १३.१२८.१५ ॥

ಮಹಾ ಘೋರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿ ಮಾನವರು ನನ್ನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ; ದೇವ, ದಾನವ, ಗಂಧರ್ವ, ಪಿಶಾಚ, ಉರಗ, ರಾಕ್ಷಸರೂ ಸಹ.

13.128.16

क्षममेतद्धि वो गावः प्रतिगृह्णीत मामिह ।
नावमन्या ह्यहं सौम्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.१२८.१६ ॥

ಹಸುಗಳೇ, ಇಲ್ಲಿ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವುದೇ ನಿಮಗೆ ಯೋಗ್ಯ; ಸೌಮ್ಯೆಯರೇ, ಚರಾಚರ ತ್ರಿಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಮಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಲ್ಲ.

13.128.17

नावमान्यामहे देवि न त्वां परिभवामहे ।
अध्रुवा चलचित्तासि ततस्त्वां वर्जयामहे ॥ १३.१२८.१७ ॥

ದೇವಿ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ನೀನು ಅಸ್ಥಿರಳು, ಚಂಚಲಚಿತ್ತಳು, ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇವೆ.

13.128.18

बहुना च किमुक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि ।
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽनघे ॥ १३.१२८.१८ ॥

ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಸುಂದರ ದೇಹವುಳ್ಳವರು; ನಿರ್ದೋಷಿಣಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಮಗೇನು ಪ್ರಯೋಜನ?

13.128.19

अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलोकेषु मानवैः ।
प्रत्याख्यातेति युष्माभिः प्रसादः क्रियतां मम ॥ १३.१२८.१९ ॥

ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಂದ ನಾನು ತಿರಸ್ಕೃತಳಾಗುವೆನು. ಆದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿರಿ.

13.128.20

महाभागा भवत्यो वै शरण्याः शरणागताम् ।
परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम् ॥ १३.१२८.२० ॥

ನೀವು ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತರು, ಶರಣು ನೀಡಲು ಅರ್ಹರು. ಶರಣು ಬಂದ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಸದಾ ರಕ್ಷಿಸಿರಿ.

13.128.21

माननामहमिच्छामि भवत्यः सततं शिवाः ।
अप्येकाङ्गेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते ॥ १३.१२८.२१ ॥

ಮಂಗಳಕರ ಹಸುಗಳೇ, ನಾನು ಸದಾ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಗೌರವ ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದರಲ್ಲಿ, ಅತ್ಯಂತ ನಿಂದಿತವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿಯೂ ವಾಸಿಸಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.

13.128.22

न वोऽस्ति कुत्सितं किञ्चिदङ्गेष्वालक्ष्यतेऽनघाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा अवाग्देशं प्रयच्छथ।
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्हथ ॥ १३.१२८.२२ ॥

ನಿಷ್ಪಾಪಳೇ, ಪವಿತ್ರರೇ, ಭಾಗ್ಯವಂತರೇ, ನಿಮ್ಮ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂದ್ಯವಾದುದು ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಕೆಳಭಾಗದ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೀಡಿರಿ. ನಿಮ್ಮ ದೇಹದ ಯಾವ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಾನು ವಾಸಿಸಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿರಿ.

13.128.23

एवमुक्तास्तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः ।
सम्मान्य सहिताः सर्वाः श्रियमुचुर्नराधिप ॥ १३.१२८.२३ ॥

ನರಾಧಿಪನೇ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಮಂಗಳಕರ ಹಸುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಶ್ರೀಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಿ ಅವಳೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದವು.

13.128.24

अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर्यशस्विनि ।
शकृन्मूत्रे निवसतां पुण्यमेतद्धि नः शुभे ॥ १३.१२८.२४ ॥

ಯಶಸ್ವಿನಿ, ನಾವು ನಿನಗೆ ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಶುಭೆ, ಸಗಣಿ ಮತ್ತು ಮೂತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ನಮಗೆ ಇದೇ ಪುಣ್ಯ.

13.128.25

दिष्ट्या प्रसादो युष्माभिः कृतो मेऽनुग्रहात्मकः ।
एवं भवतु भद्रं वः पूजिताऽस्मि सुखप्रदाः ॥ १३.१२८.२५ ॥

ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ನೀವು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹರೂಪದ ಕೃಪೆ ತೋರಿದ್ದೀರಿ. ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ, ನಿಮಗೆ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ; ಸುಖ ನೀಡುವವರೇ, ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ್ದೀರಿ.

13.128.26

एवं कृत्वा तु समयं श्रीर्गोभिः सह भारत ।
पश्यन्तीनां ततस्तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.१२८.२६ ॥

ಹೀಗೆ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಭಾರತ, ಶ್ರೀದೇವಿ ಗೋವುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅವರು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅಂತರ್ಧಾನಳಾದಳು.

13.128.27

एवं गोशकृतः पुत्र माहात्म्यं तेऽनुवर्णितम् ।
माहात्म्यं च गवां भूयः श्रूयतां गदतो मम ॥ १३.१२८.२७ ॥

ಹೀಗೆ, ಗೋಮಯದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಮಗನೇ, ನಿನಗೆ ಅದರ ಮಹಿಮೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಯಿತು. ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುವ ಗೋವುಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳು.