മഹാഭാരതം · അധ്യായം 13.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.128.1
मया गवां पुरीषं वै श्रिया जुष्टमिति श्रुतम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संशयोऽत्र हि मे महान् ॥ १३.१२८.१ ॥
പശുക്കളുടെ ചാണകവും ശ്രീയാൽ (ലക്ഷ്മിയാൽ) അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇത് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇതിൽ എനിക്ക് വലിയ സംശയമുണ്ട്.
13.128.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गोभिर्नृपेहं संवादं श्रिया भारतसत्तम ॥ १३.१२८.२ ॥
ഹേ രാജാവേ, ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആളുകൾ ഈ പുരാതന ഇതിഹാസം പറയാറുണ്ട് — പശുക്കളും ശ്രീയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം. ഭാരതശ്രേഷ്ഠാ, ഞാൻ അത് നിന്നോട് പറയാം.
13.128.3
श्रीः कृत्वेह वपुः कान्तं गोमध्येषु विवेश ह ।
गावोऽथ विस्मितास्तस्या दृष्ट्वा रूपस्य सम्पदम् ॥ १३.१२८.३ ॥
ശ്രീ ഇവിടെ മനോഹരമായ രൂപം സ്വീകരിച്ച് പശുക്കൾക്കിടയിൽ പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ അവളുടെ രൂപസമ്പത്ത് കണ്ട് പശുക്കൾ വിസ്മയിച്ചു.
13.128.4
काऽसि देवि कुतो वा त्वं रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
विस्मिताः स्म महाभागे तव रूपस्य सम्पदा ॥ १३.१२८.४ ॥
ദേവീ, നീ ആരാണ്? എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്? ഭൂമിയിൽ രൂപത്തിൽ നീ അതുല്യയാണ്. മഹാഭാഗ്യവതീ, നിന്റെ രൂപസമ്പത്തിനാൽ ഞങ്ങൾ വിസ്മയിച്ചിരിക്കുന്നു.
13.128.5
इच्छामस्त्वां वयं ज्ञातुं का त्वं क्व च गमिष्यसि ।
तत्त्वेन हि सुवर्णाभे सर्वमेतद्ब्रवीहि नः ॥ १३.१२८.५ ॥
ഞങ്ങൾ നിന്നെ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു — നീ ആരാണ്, എവിടേക്കാണ് പോകുന്നത്? സുവർണ്ണവർണ്ണയായവളേ, ഇതെല്ലാം സത്യമായി ഞങ്ങളോട് പറയൂ.
13.128.6
लोकस्य कान्तिर्भद्रं वः श्रीर्नामाहं परिश्रुता ।
मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ १३.१२८.६ ॥
ഞാൻ ലോകത്തിന്റെ കാന്തിയാണ്. നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം ഉണ്ടാകട്ടെ. ഞാൻ 'ശ്രീ' എന്ന പേരിൽ പ്രസിദ്ധയാണ്. എന്നാൽ എന്നാൽ ഞാൻ ഉപേക്ഷിച്ച ദൈത്യർ ദീർഘകാലം നശിച്ചുപോയി.
13.128.7
मयाऽभिपन्ना देवाश्च मोदन्ते शाश्वतीः समाः ।
इन्द्रो विवस्वान्सोमश्च विष्णुरापोऽग्निरेव च ॥ १३.१२८.७ ॥
എന്നാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാർ ശാശ്വത വർഷങ്ങളോളം സന്തോഷിക്കുന്നു; ഇന്ദ്രൻ, വിവസ്വാൻ, സോമൻ, വിഷ്ണു, ജലം, അഗ്നി എന്നിവരും.
13.128.8
मयाऽभिपन्ना दीप्यन्ते ऋषयो देवतास्तथा ।
यान्नाविशाम्यहं गावस्ते विनश्यन्ति सर्वशः ॥ १३.१२८.८ ॥
എന്നാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഋഷിമാരും ദേവതകളും പ്രകാശിക്കുന്നു; ഓ പശുക്കളേ, ഞാൻ പ്രവേശിക്കാത്തവർ പൂർണ്ണമായി നശിക്കുന്നു.
13.128.9
धर्मश्चार्थश्च कामश्च मया जुष्टाः सुखान्विताः ।
एवंप्रभावां मां गावो विजानीत सुखप्रदाम् ॥ १३.१२८.९ ॥
എന്നാൽ ഞാൻ സേവിക്കുന്ന ധർമ്മവും അർത്ഥവും കാമവും സുഖസമ്പന്നമാണ്; ഓ പശുക്കളേ, ഇത്തരം പ്രഭാവമുള്ള, സുഖം നൽകുന്ന എന്നെ അറിയുക.
13.128.10
इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा ।
आगत्य प्रार्थये युष्माञ्श्रीजुष्टा भवताऽनघाः ॥ १३.१२८.१० ॥
ഞാനും നിങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും വസിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; വന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു — ഓ നിഷ്കളങ്കരേ, നിങ്ങൾ ശ്രീയാൽ സേവിക്കപ്പെടട്ടെ.
13.128.11
अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभिः सह ।
न त्वामिच्छाम भद्रं ते गम्यतां यत्र रोचते ॥ १३.१२८.११ ॥
നീ അസ്ഥിരയും ചഞ്ചലയും പലരുമായി പൊതുവായവളുമാണ്; നിന്നെ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല — നിനക്ക് മംഗളം, നിനക്കിഷ്ടമുള്ള ഇടത്തേക്ക് പോകുക.
13.128.12
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽद्य वै ।
यथेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं त्वया ॥ १३.१२८.१२ ॥
ഞങ്ങളെല്ലാവരും സുന്ദരശരീരമുള്ളവരാണ്; ഇന്ന് നിന്നെക്കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കെന്ത്? ഇഷ്ടപ്രകാരം അവിടേക്ക് പോകുക; നിന്നാൽ ഞങ്ങളുടെ കാര്യം പൂർത്തിയായി.
13.128.13
किमेतद्वः क्षमं गावो यन्मां नेहाभिनन्दथ ।
न मां सम्प्रतिगृह्णीध्वं कस्माद्वै दुर्लभां सतीम् ॥ १३.१२८.१३ ॥
പശുക്കളേ, ഇവിടെ നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വാഗതം ചെയ്യാത്തത് നിങ്ങൾക്ക് എന്തു യോഗ്യം? ദുർലഭയും സാധ്വിയുമായ എന്നെ നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് സ്വീകരിക്കുന്നില്ല?
13.128.14
सत्यश्च लोकवादोऽयं लोके चरति सुव्रताः ।
स्वयं प्राप्ते परिभवो भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१२८.१४ ॥
സുവ്രതകളേ, സ്വയം വന്നുചേരുന്നവർക്ക് അവഹേളനം ഉണ്ടാകും എന്ന ലോകോക്തി സത്യമാണ്; അതു നിശ്ചയം.
13.128.15
महदुग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः ।
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥ १३.१२८.१५ ॥
വലിയ ഘോരതപസ്സ് ചെയ്ത് മനുഷ്യർ എന്നെ സേവിക്കുന്നു; ദേവന്മാരും ദാനവരും ഗന്ധർവന്മാരും പിശാചുക്കളും ഉരഗങ്ങളും രാക്ഷസരും.
13.128.16
क्षममेतद्धि वो गावः प्रतिगृह्णीत मामिह ।
नावमन्या ह्यहं सौम्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.१२८.१६ ॥
പശുക്കളേ, ഇവിടെ നിങ്ങൾ എന്നെ സ്വീകരിക്കുന്നതു തന്നെയാണ് നിങ്ങൾക്കു യോഗ്യം; സൗമ്യകളേ, ചരാചരമായ മൂന്നുലോകത്തിലും ഞാൻ അവമതിക്കപ്പെടേണ്ടവളല്ല.
13.128.17
नावमान्यामहे देवि न त्वां परिभवामहे ।
अध्रुवा चलचित्तासि ततस्त्वां वर्जयामहे ॥ १३.१२८.१७ ॥
ദേവീ, ഞങ്ങൾ നിന്നെ അവമതിക്കുന്നില്ല, നിന്നെ നിന്ദിക്കുന്നുമില്ല; പക്ഷേ നീ അസ്ഥിരയും ചഞ്ചലചിത്തയുമാകയാൽ നിന്നെ ഞങ്ങൾ വർജിക്കുന്നു.
13.128.18
बहुना च किमुक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि ।
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽनघे ॥ १३.१२८.१८ ॥
ഏറെ പറഞ്ഞിട്ട് എന്തു പ്രയോജനം? നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളിടത്തേക്ക് പോകുക. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ദേഹസൗന്ദര്യമുള്ളവരാണ്; നിർദോഷേ, നിന്നാൽ ഞങ്ങൾക്ക് എന്തു കാര്യം?
13.128.19
अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलोकेषु मानवैः ।
प्रत्याख्यातेति युष्माभिः प्रसादः क्रियतां मम ॥ १३.१२८.१९ ॥
നിങ്ങൾ എന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞാൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളിലും മനുഷ്യരാൽ ഞാൻ നിന്ദിക്കപ്പെടും. അതിനാൽ എന്നോട് കൃപ ചെയ്യണമേ.
13.128.20
महाभागा भवत्यो वै शरण्याः शरणागताम् ।
परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम् ॥ १३.१२८.२० ॥
നിങ്ങൾ മഹാഭാഗ്യവതികളാണ്; ശരണം നൽകാൻ യോഗ്യരാണ്. ശരണം തേടിവന്ന കുറ്റമറ്റ എന്നെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണമേ.
13.128.21
माननामहमिच्छामि भवत्यः सततं शिवाः ।
अप्येकाङ्गेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते ॥ १३.१२८.२१ ॥
മംഗളകരമായ പശുക്കളേ, ഞാൻ എപ്പോഴും നിങ്ങളിൽനിന്ന് ബഹുമാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഏതെങ്കിലും അവയവത്തിൽ, അതിനിന്ദിതമായ സ്ഥലത്തും വസിക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
13.128.22
न वोऽस्ति कुत्सितं किञ्चिदङ्गेष्वालक्ष्यतेऽनघाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा अवाग्देशं प्रयच्छथ।
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्हथ ॥ १३.१२८.२२ ॥
നിഷ്പാപികളേ, പവിത്രരേ, ഭാഗ്യവതികളേ, നിങ്ങളുടെ അവയവങ്ങളിൽ നിന്ദ്യമായ ഒന്നും കാണുന്നില്ല. എനിക്ക് താഴ്ന്ന ഭാഗം നൽകണമേ. നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിൽ ഏത് അവയവത്തിൽ ഞാൻ വസിക്കണമെന്ന് പറഞ്ഞുതരണമേ.
13.128.23
एवमुक्तास्तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः ।
सम्मान्य सहिताः सर्वाः श्रियमुचुर्नराधिप ॥ १३.१२८.२३ ॥
നരാധിപാ, ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ കാരുണ്യവും വാത്സല്യവുമുള്ള ആ മംഗളകരമായ പശുക്കളെല്ലാം ഒന്നിച്ച് ശ്രീയെ ആദരിച്ച് അവളോട് സംസാരിച്ചു.
13.128.24
अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर्यशस्विनि ।
शकृन्मूत्रे निवसतां पुण्यमेतद्धि नः शुभे ॥ १३.१२८.२४ ॥
യശസ്വിനീ, ഞങ്ങൾ നിനക്ക് തീർച്ചയായും ആദരവ് നൽകും. ശുഭേ, ചാണകത്തിലും മൂത്രത്തിലും വസിക്കുന്ന ഞങ്ങൾക്ക് ഇതുതന്നെയാണ് പുണ്യം.
13.128.25
दिष्ट्या प्रसादो युष्माभिः कृतो मेऽनुग्रहात्मकः ।
एवं भवतु भद्रं वः पूजिताऽस्मि सुखप्रदाः ॥ १३.१२८.२५ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ നിങ്ങൾ എന്നോട് അനുഗ്രഹരൂപമായ കൃപ കാണിച്ചു. അങ്ങനെതന്നെ ആകട്ടെ, നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം; സുഖം നൽകുന്നവരേ, നിങ്ങൾ എന്നെ ആദരിച്ചു.
13.128.26
एवं कृत्वा तु समयं श्रीर्गोभिः सह भारत ।
पश्यन्तीनां ततस्तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.१२८.२६ ॥
ഇങ്ങനെ കരാർ ചെയ്തശേഷം, ഭാരതാ, ശ്രീദേവി പശുക്കളോടൊപ്പം അവർ കാൺകെ അവിടെത്തന്നെ അന്തർധാനം ചെയ്തു.
13.128.27
एवं गोशकृतः पुत्र माहात्म्यं तेऽनुवर्णितम् ।
माहात्म्यं च गवां भूयः श्रूयतां गदतो मम ॥ १३.१२८.२७ ॥
ഇങ്ങനെ, ഗോമയത്തിൽ ജനിച്ച പുത്രാ, നിനക്കു അതിന്റെ മാഹാത്മ്യം വർണ്ണിക്കപ്പെട്ടു. ഇനി ഞാൻ പറയുന്ന പശുക്കളുടെ മാഹാത്മ്യം വീണ്ടും കേൾക്കുക.