మహాభారతం · అధ్యాయం 13.128
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.128.1
मया गवां पुरीषं वै श्रिया जुष्टमिति श्रुतम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं संशयोऽत्र हि मे महान् ॥ १३.१२८.१ ॥
గోవుల పేడ కూడా శ్రీ (లక్ష్మి)చే అనుగ్రహింపబడినది అని విన్నాను. దీనిని వినగోరుతున్నాను; ఇందులో నాకు గొప్ప సందేహం ఉంది.
13.128.2
अत्राप्युदाहरन्तीममितिहासं पुरातनम् ।
गोभिर्नृपेहं संवादं श्रिया भारतसत्तम ॥ १३.१२८.२ ॥
ఓ రాజా, దీనిపై ప్రజలు ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని చెబుతారు — గోవులకు, శ్రీకి మధ్య జరిగిన సంవాదాన్ని. ఓ భారతశ్రేష్ఠా, నేను దానిని నీకు చెబుతాను.
13.128.3
श्रीः कृत्वेह वपुः कान्तं गोमध्येषु विवेश ह ।
गावोऽथ विस्मितास्तस्या दृष्ट्वा रूपस्य सम्पदम् ॥ १३.१२८.३ ॥
శ్రీ ఇక్కడ అందమైన రూపం ధరించి గోవుల మధ్యలో ప్రవేశించింది. అప్పుడు ఆమె రూప సంపదను చూసి గోవులు ఆశ్చర్యపడ్డాయి.
13.128.4
काऽसि देवि कुतो वा त्वं रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
विस्मिताः स्म महाभागे तव रूपस्य सम्पदा ॥ १३.१२८.४ ॥
దేవీ, నీవెవరు? ఎక్కడినుంచి వచ్చావు? భూమిపై రూపంలో నీవు సాటిలేనిదానవు. మహాభాగ్యవతీ, నీ రూప సంపదచే మేము ఆశ్చర్యపడ్డాము.
13.128.5
इच्छामस्त्वां वयं ज्ञातुं का त्वं क्व च गमिष्यसि ।
तत्त्वेन हि सुवर्णाभे सर्वमेतद्ब्रवीहि नः ॥ १३.१२८.५ ॥
మేము నిన్ను తెలుసుకోవాలనుకుంటున్నాము — నీవెవరు, ఎక్కడికి వెళ్తావు? సువర్ణ వర్ణురాలా, ఇవన్నీ నిజంగా మాకు చెప్పు.
13.128.6
लोकस्य कान्तिर्भद्रं वः श्रीर्नामाहं परिश्रुता ।
मया दैत्याः परित्यक्ता विनष्टाः शाश्वतीः समाः ॥ १३.१२८.६ ॥
నేను లోకపు కాంతిని. మీకు శుభం కలుగుగాక. నేను 'శ్రీ' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధురాలిని. నా చేత విడువబడిన దైత్యులు శాశ్వత కాలం నశించిపోయారు.
13.128.7
मयाऽभिपन्ना देवाश्च मोदन्ते शाश्वतीः समाः ।
इन्द्रो विवस्वान्सोमश्च विष्णुरापोऽग्निरेव च ॥ १३.१२८.७ ॥
నాచే రక్షించబడిన దేవతలు శాశ్వత కాలం ఆనందిస్తారు. ఇంద్రుడు, వివస్వంతుడు, సోముడు, విష్ణువు, జలాలు, అగ్ని కూడా.
13.128.8
मयाऽभिपन्ना दीप्यन्ते ऋषयो देवतास्तथा ।
यान्नाविशाम्यहं गावस्ते विनश्यन्ति सर्वशः ॥ १३.१२८.८ ॥
నాచే రక్షించబడిన ఋషులు, దేవతలు ప్రకాశిస్తారు. ఓ ఆవులారా, నేను ప్రవేశించని వారు పూర్తిగా నశిస్తారు.
13.128.9
धर्मश्चार्थश्च कामश्च मया जुष्टाः सुखान्विताः ।
एवंप्रभावां मां गावो विजानीत सुखप्रदाम् ॥ १३.१२८.९ ॥
నాచే సేవించబడిన ధర్మము, అర్థము, కామము సుఖముతో కూడి ఉంటాయి. ఓ ఆవులారా, ఇటువంటి మహిమ గలది, సుఖమును ఇచ్చునది అయిన నన్ను తెలుసుకోండి.
13.128.10
इच्छामि चापि युष्मासु वस्तुं सर्वासु नित्यदा ।
आगत्य प्रार्थये युष्माञ्श्रीजुष्टा भवताऽनघाः ॥ १३.१२८.१० ॥
నేను కూడా మీ అందరిలో ఎల్లప్పుడూ నివసించాలని కోరుతున్నాను. వచ్చి మిమ్మల్ని ప్రార్థిస్తున్నాను — ఓ పాపరహితులారా, మీరు శ్రీచే సేవించబడాలి.
13.128.11
अध्रुवा चपला च त्वं सामान्या बहुभिः सह ।
न त्वामिच्छाम भद्रं ते गम्यतां यत्र रोचते ॥ १३.१२८.११ ॥
నీవు అస్థిరురాలివి, చంచలురాలివి, అనేకులతో సాధారణురాలివి; నిన్ను మేము కోరము — నీకు శుభం కలుగుగాక, నీకు నచ్చిన చోటికి వెళ్ళు.
13.128.12
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽद्य वै ।
यथेष्टं गम्यतां तत्र कृतकार्या वयं त्वया ॥ १३.१२८.१२ ॥
మేమందరం అందమైన శరీరులము; ఈ రోజు నీతో మాకు ఏమి పని? నీకు ఇష్టమైనట్లు అక్కడికి వెళ్ళు; నీ వలన మా పని పూర్తయింది.
13.128.13
किमेतद्वः क्षमं गावो यन्मां नेहाभिनन्दथ ।
न मां सम्प्रतिगृह्णीध्वं कस्माद्वै दुर्लभां सतीम् ॥ १३.१२८.१३ ॥
ఆవులారా, ఇక్కడ మీరు నన్ను ఎందుకు స్వాగతించరు? దుర్లభురాలను, సాధ్విని అయిన నన్ను మీరు ఎందుకు స్వీకరించరు?
13.128.14
सत्यश्च लोकवादोऽयं लोके चरति सुव्रताः ।
स्वयं प्राप्ते परिभवो भवतीति विनिश्चयः ॥ १३.१२८.१४ ॥
ఓ సుత్రతలారా, తనంతట తానే వచ్చినవారికి అవమానం కలుగుతుంది అనే లోకవాక్యం నిజమే; ఇది నిశ్చయం.
13.128.15
महदुग्रं तपः कृत्वा मां निषेवन्ति मानवाः ।
देवदानवगन्धर्वाः पिशाचोरगराक्षसाः ॥ १३.१२८.१५ ॥
మహా ఘోర తపస్సు చేసి మానవులు నన్ను సేవిస్తారు; దేవతలు, దానవులు, గంధర్వులు, పిశాచులు, ఉరగులు, రాక్షసులు కూడా.
13.128.16
क्षममेतद्धि वो गावः प्रतिगृह्णीत मामिह ।
नावमन्या ह्यहं सौम्यास्त्रैलोक्ये सचराचरे ॥ १३.१२८.१६ ॥
ఆవులారా, ఇక్కడ మీరు నన్ను స్వీకరించడమే మీకు తగినది; సౌమ్యులారా, చరాచర త్రిలోకాలలో నేను అవమానించదగినదానిని కాను.
13.128.17
नावमान्यामहे देवि न त्वां परिभवामहे ।
अध्रुवा चलचित्तासि ततस्त्वां वर्जयामहे ॥ १३.१२८.१७ ॥
దేవీ, మేము నిన్ను అవమానించడం లేదు, తిరస్కరించడం లేదు; కానీ నీవు అస్థిరురాలివి, చంచల చిత్తురాలివి, అందుకే నిన్ను విడిచిపెడుతున్నాము.
13.128.18
बहुना च किमुक्तेन गम्यतां यत्र वाञ्छसि ।
वपुष्मन्त्यो वयं सर्वाः किमस्माकं त्वयाऽनघे ॥ १३.१२८.१८ ॥
ఎక్కువ చెప్పి ఏం లాభం? నీకు కావలసిన చోటికి వెళ్ళు. మేమందరం సుందర శరీరాలు కలవాళ్ళం; నిర్దోషురాలా, నీతో మాకు ఏమి పని?
13.128.19
अवज्ञाता भविष्यामि सर्वलोकेषु मानवैः ।
प्रत्याख्यातेति युष्माभिः प्रसादः क्रियतां मम ॥ १३.१२८.१९ ॥
మీరు నన్ను తిరస్కరిస్తే, అన్ని లోకాలలో మానవులచే నేను తిరస్కరించబడతాను. కాబట్టి నాపై దయ చూపండి.
13.128.20
महाभागा भवत्यो वै शरण्याः शरणागताम् ।
परित्रायन्तु मां नित्यं भजमानामनिन्दिताम् ॥ १३.१२८.२० ॥
మీరు మహా భాగ్యవంతులు, శరణు ఇవ్వదగినవారు. శరణు కోరి వచ్చిన నిర్దోషినైన నన్ను ఎల్లప్పుడూ రక్షించండి.
13.128.21
माननामहमिच्छामि भवत्यः सततं शिवाः ।
अप्येकाङ्गेष्वधो वस्तुमिच्छामि च सुकुत्सिते ॥ १३.१२८.२१ ॥
శుభకరమైన ఆవులారా, నేను ఎల్లప్పుడూ మీ నుండి గౌరవం కోరుకుంటాను. మీ అవయవాలలో ఒకదానిలో, అత్యంత నిందితమైన చోటులో కూడా నివసించాలని కోరుకుంటాను.
13.128.22
न वोऽस्ति कुत्सितं किञ्चिदङ्गेष्वालक्ष्यतेऽनघाः ।
पुण्याः पवित्राः सुभगा अवाग्देशं प्रयच्छथ।
वसेयं यत्र वो देहे तन्मे व्याख्यातुमर्हथ ॥ १३.१२८.२२ ॥
పాపరహితులారా, పవిత్రులారా, భాగ్యవంతులారా, మీ అవయవాలలో నిందార్హమైనది ఏదీ కనిపించడం లేదు. నాకు కింది భాగంలో స్థానం ఇవ్వండి. మీ శరీరంలో ఏ భాగంలో నేను నివసించవచ్చో నాకు చెప్పండి.
13.128.23
एवमुक्तास्तु ता गावः शुभाः करुणवत्सलाः ।
सम्मान्य सहिताः सर्वाः श्रियमुचुर्नराधिप ॥ १३.१२८.२३ ॥
నరాధిపా, ఇలా చెప్పబడగా, కరుణతో కూడిన ఆ శుభకరమైన ఆవులన్నీ కలిసి, శ్రీని గౌరవించి ఆమెతో పలికాయి.
13.128.24
अवश्यं मानना कार्या तवास्माभिर्यशस्विनि ।
शकृन्मूत्रे निवसतां पुण्यमेतद्धि नः शुभे ॥ १३.१२८.२४ ॥
యశస్వినీ, మేము తప్పక నీకు గౌరవం చేస్తాము. శుభవతీ, పేడలో, మూత్రంలో నివసించే మాకు ఇదే పుణ్యం.
13.128.25
दिष्ट्या प्रसादो युष्माभिः कृतो मेऽनुग्रहात्मकः ।
एवं भवतु भद्रं वः पूजिताऽस्मि सुखप्रदाः ॥ १३.१२८.२५ ॥
అదృష్టవశాత్తు మీరు నాపై అనుగ్రహ రూపమైన దయ చూపారు. అలాగే కానివ్వండి, మీకు శుభం కలుగుగాక; సుఖమిచ్చేవారలారా, మీరు నన్ను గౌరవించారు.
13.128.26
एवं कृत्वा तु समयं श्रीर्गोभिः सह भारत ।
पश्यन्तीनां ततस्तासां तत्रैवान्तरधीयत ॥ १३.१२८.२६ ॥
ఈ విధంగా ఒప్పందం చేసుకుని, భారతా, శ్రీదేవి గోవులతో కలిసి, వారు చూస్తుండగానే అక్కడే అంతర్ధానమయ్యింది.
13.128.27
एवं गोशकृतः पुत्र माहात्म्यं तेऽनुवर्णितम् ।
माहात्म्यं च गवां भूयः श्रूयतां गदतो मम ॥ १३.१२८.२७ ॥
ఈ విధంగా, గోమయంలో జన్మించిన కుమారుడా, నీకు ఆ మహిమ వర్ణించబడింది. ఇప్పుడు నేను చెప్పే గోవుల మహిమను మళ్లీ విను.