ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 13.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.137.1
कीदृशेभ्यः प्रदातव्यं भवेच्छ्राद्धं पितामह ।
द्विजेभ्यः कुरुशार्दूल तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१३७.१ ॥
ಪಿತಾಮಹ, ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು? ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಬೇಕು.
13.137.2
ब्राह्मणान्न परीक्षेत क्षत्रियो दानधर्मवित् ।
दैवे कर्मणि पित्र्ये तु न्यायमाहुः परीक्षणम् ॥ १३.१३७.२ ॥
ದಾನಧರ್ಮ ಬಲ್ಲ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸಬಾರದು; ಆದರೆ ದೈವಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಪಿತೃಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡುವುದೇ ನ್ಯಾಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
13.137.3
देवताः पावयन्तीह दैवेनैवेह तेजसा ।
उपेत्य तस्माद्देवेभ्यः सर्वेभ्यो दापयेन्नरः ॥ १३.१३७.३ ॥
ಇಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ದೈವ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಪಾವನಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಮನುಷ್ಯನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿ ತೆರಳಿ ದಾನ ನೀಡಿಸಬೇಕು.
13.137.4
श्राद्धे त्वथ महाराज परीक्षेद्ब्राह्मणान्बुधः ।
कुलशीलवयोरूपैर्विद्ययाऽभिजनेन च ॥ १३.१३७.४ ॥
ಆದರೆ ಮಹಾರಾಜ, ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕುಲ, ಶೀಲ, ವಯಸ್ಸು, ರೂಪ, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಜನ್ಮದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
13.137.5
तेषामन्ये पङ्क्तिदूष्यास्तथाऽन्ये पङ्क्तिपावनाः ।
अपाङ्क्तेयास्तु ये राजन्कीर्तयिष्यामि ताञ्शृणु ॥ १३.१३७.५ ॥
ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ದೂಷಿಸುವವರು, ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವರು. ರಾಜನೇ, ಪಂಕ್ತಿಗೆ ಅರ್ಹರಲ್ಲದವರನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.
13.137.6
कितवो भ्रूणहा यक्ष्मीं पशुपालो निराकृतिः ।
ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको गायनः सर्वविक्रयी ॥ १३.१३७.६ ॥
ಜೂಜುಕೋರ, ಭ್ರೂಣಹಂತಕ, ಕ್ಷಯರೋಗಿ, ಪಶುಪಾಲಕ, ಕರ್ಮತ್ಯಾಗಿ, ಗ್ರಾಮದ ಸೇವಕ, ಬಡ್ಡಿ ವ್ಯಾಪಾರಿ, ಗಾಯಕ, ಸರ್ವವನ್ನೂ ಮಾರುವವ.
13.137.7
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
सामुद्रिको राजभृत्यस्तैलिकः कूटकारकः ॥ १३.१३७.७ ॥
ಮನೆ ಸುಡುವವನು, ವಿಷ ಕೊಡುವವನು, ಕುಂಡಾಶೀ, ಸೋಮವನ್ನು ಮಾರುವವನು, ಸಾಮುದ್ರಿಕ, ರಾಜಸೇವಕ, ಎಣ್ಣೆ ಆಡಿಸುವವನು, ಮೋಸ ಮಾಡುವವನು.
13.137.8
पित्रा विभजमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे ।
अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवती ॥ १३.१३७.८ ॥
ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಸ್ತಿ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಉಪಪತಿ ಇರುವವನು, ಆರೋಪಿತನು, ಕಳ್ಳನು, ಕೌಶಲದಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನು.
13.137.9
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक् पारदारिकः ।
अव्रतानामुपाध्यायः काण्डपृष्ठस्तथैव च ॥ १३.१३७.९ ॥
ಪರ್ವಕಾರ, ಸೂಚಿ, ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ, ಪರದಾರಗಾಮಿ, ಅವ್ರತರ ಉಪಾಧ್ಯಾಯ, ಕಾಂಡಪೃಷ್ಠ, ಹಾಗೆಯೇ.
13.137.10
श्वभिश्च यः परिक्रामेद्यः शुना दष्ट एव च ।
परिवित्तिश्च यश्च स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः। ॥ १३.१३७.१० ॥
ನಾಯಿಗಳ ಜೊತೆ ತಿರುಗುವವನು, ನಾಯಿ ಕಚ್ಚಿದವನು, ಪರಿವಿತ್ತಿ, ದುಶ್ಚರ್ಮ, ಗುರುಪತ್ನಿಯ ಶಯ್ಯೆಗೆ ಹೋಗುವವನು.
13.137.11
कुशीलवो देवलको नक्षत्रैर्यश्च जीवती ।
ईदृशैर्ब्राह्मणैर्भुक्तमपाङ्क्तेयैर्युधिष्ठिर। ॥ १३.१३७.११ ॥
ಕುಶೀಲವ, ದೇವಲಕ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಜೀವಿಸುವವನು — ಇಂಥ ಅಪಾಂಕ್ತೇಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಊಟ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟದ್ದು, ಓ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
13.137.12
रक्षांसि गच्छते हव्यमित्याहुर्ब्रह्मवादिनः ।
श्राद्धं भुक्त्वा त्वधीयीत वृषलीतल्पगश्च यः। ॥ १३.१३७.१२ ॥
ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅಂಥವರಿಂದ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಹವ್ಯವು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿ, ವೃಷಲಿಯ ಶಯ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗುವವನು — ಅವನು ವೇದ ಓದಲಿ.
13.137.13
पुरीषे तस्य ते मासं पितरस्तस्य शेरते ।
सोमविक्रयिणे विष्ठा भिषजे पूयशोणितम् ॥ १३.१३७.१३ ॥
ಅವನ ಮಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ಪಿತೃಗಳು ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಬಿದ್ದಿರುತ್ತಾರೆ; ಸೋಮ ಮಾರುವವನಿಗೆ (ಕೊಟ್ಟದ್ದು) ವಿಷ್ಠೆ; ವೈದ್ಯನಿಗೆ (ಕೊಟ್ಟದ್ದು) ಕೀವು ಮತ್ತು ರಕ್ತ.
13.137.14
नष्टं देवलके दत्तमप्रतिष्ठं च वार्धुषे ।
यत्तु वाणिजके दत्तं नेह नामुत्र तद्भवेत्।
भस्मनीव हुतं हव्यं तथा पौनर्भवे द्विजे ॥ १३.१३७.१४ ॥
ದೇವಲಕನಿಗೆ (ದೇವಾಲಯದ ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ) ಕೊಟ್ಟದ್ದು ನಷ್ಟ; ಬಡ್ಡಿಕೋರನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಆಧಾರವಿಲ್ಲದ್ದು; ವ್ಯಾಪಾರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟದ್ದು ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲಿಸದು. ಪುನರ್ಭವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಹವ್ಯ ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮಿಸಿದಂತೆ.
13.137.15
ये तु धर्मव्यपेतेषु चारित्रापगतेषु च ।
हव्यं कव्यं प्रयच्छन्ति येषां तत्प्रेत्य नश्यति ॥ १३.१३७.१५ ॥
ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾದವರಿಗೂ ನಡತೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದವರಿಗೂ ಹವ್ಯ-ಕವ್ಯ ಕೊಡುವವರ ಆ ದಾನ ಮರಣಾನಂತರ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
13.137.16
ज्ञानपूर्वं तु ये तेभ्यः प्रयच्छन्त्यल्पबुद्धयः ।
पुरीषं भुञ्जते तस्य पितरः प्रेत्य निश्चयः ॥ १३.१३७.१६ ॥
ತಿಳಿದೇ ಅವರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು — ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಮರಣಾನಂತರ ಮಲವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಇದು ನಿಶ್ಚಯ.
13.137.17
एतानिमान्विजानीयादपाङ्क्तेयान्द्विजाधमान् ।
शूद्राणामुपदेशं च ये कुर्वन्त्यल्पचेतसः ॥ १३.१३७.१७ ॥
ಇವರನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು — ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂರಲು ಅನರ್ಹರು, ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಅಧಮರು; ಶೂದ್ರರಿಗೆ ಉಪದೇಶ ಮಾಡುವ ಅಲ್ಪಬುದ್ಧಿಯವರು.
13.137.18
षष्टिं काणः शतं षण्डः श्वित्री यावत्प्रपश्यति ।
पङ्क्त्यां समुपविष्टायां तावद्दूषयते नृप ॥ १३.१३७.१८ ॥
ಒಂದು ಕಣ್ಣಿನವನು ಅರವತ್ತು ಜನರನ್ನು, ನಪುಂಸಕನು ನೂರು ಜನರನ್ನು, ಕುಷ್ಠರೋಗಿ ಎಷ್ಟು ಮಂದಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಓ ರಾಜನೇ, ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವರಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಅವನು ದೂಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.137.19
यद्वेष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः ।
सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते सर्वं विद्यात्तदासुरम् ॥ १३.१३७.१९ ॥
ತಲೆಗೆ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಊಟ ಮಾಡುವುದು, ದಕ್ಷಿಣಕ್ಕೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದು, ಪಾದರಕ್ಷೆ ಧರಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಸುರವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.137.20
असूयता च यदत्तं यच्च श्रद्धाविवर्जितम् ।
सर्वं तदसुरेन्द्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् ॥ १३.१३७.२० ॥
ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ಕೊಡುವುದು, ಶ್ರದ್ಧೆ ಇಲ್ಲದೆ ಕೊಡುವುದು — ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಸುರೇಂದ್ರನ ಪಾಲೆಂದು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದನು.
13.137.21
श्वानश्च पङ्क्तिदूषाश्च नावेक्षेरन्कथञ्चन ।
तस्मात्परिसृते दद्यात्तिलांश्चान्ववकीरयेत् ॥ १३.१३७.२१ ॥
ನಾಯಿಗಳೂ, ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೆಡಿಸುವವರೂ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡಬಾರದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಚೆಲ್ಲಿದ ಅನ್ನದ ಮೇಲೆ ಎಳ್ಳು ಚೆಲ್ಲಬೇಕು.
13.137.22
तिलैर्विरहितं श्राद्धं कृतं क्रोधवशेन च ।
यातुधानाः पिशाचाश्च विप्रलुम्पन्ति तद्धविः ॥ १३.१३७.२२ ॥
ಎಳ್ಳಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧ, ಕೋಪವಶದಿಂದ ಮಾಡಿದುದು — ಆ ಹವಿಸ್ಸನ್ನು ಯಾತುಧಾನರೂ ಪಿಶಾಚರೂ ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.137.23
अपाङ्क्तो यावतः पाङ्क्तान्भुञ्जानाननुपश्यति ।
तावत्फलाद्धंशयति दातारं तस्य बालिशम् ॥ १३.१३७.२३ ॥
ಪಂಕ್ತಿಯ ಹೊರಗಿದ್ದವನು ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುವವರನ್ನು ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೋ, ಅಷ್ಟು ಜನರ ಫಲದಿಂದ ಆ ಮೂರ್ಖ ದಾತನನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.137.24
इमे तु भरतश्रेष्ठ विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ।
हेतुतस्तान्प्रवक्ष्यामि परीक्षस्वेह तान्द्विजान् ॥ १३.१३७.२४ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇವರೇ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಕಾರಣಸಹಿತವಾಗಿ ಅವರನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ — ಇಲ್ಲಿ ಆ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸು.
13.137.25
विद्यावेदव्रतस्नाता ब्राह्मणाः सर्व एव हि ।
सदाचारपराश्चैव विज्ञेयाः सर्वपावनाः ॥ १३.१३७.२५ ॥
ವಿದ್ಯೆ, ವೇದ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ, ಸದಾಚಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರೂ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.137.26
पाङ्क्तेयांस्तु प्रवक्ष्यामि ज्ञेयास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निस्त्रिसुपर्णः षडङ्गवित् ॥ १३.१३७.२६ ॥
ಈಗ ಪಂಕ್ತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಅವರು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು: ತ್ರಿಣಾಚಿಕೇತ, ಪಂಚಾಗ್ನಿ, ತ್ರಿಸುಪರ್ಣ, ಷಡಂಗವಿತ್.
13.137.27
ब्रह्मदेयानुसन्तानश्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः ।
मातापित्रोर्यश्च वश्यः श्रोत्रियो दशपूरुषः ॥ १३.१३७.२७ ॥
ಬ್ರಹ್ಮದೇಯ ಪರಂಪರೆಯ ವಂಶದವನು, ಛಂದೋಗ, ಜ್ಯೇಷ್ಠಸಾಮಗಾನ ಮಾಡುವವನು, ತಂದೆ-ತಾಯಿಗೆ ವಶನಾದವನು, ಶ್ರೋತ್ರಿಯ, ಹತ್ತು ಪೀಳಿಗೆಯ ವಂಶದವನು.
13.137.28
ऋतुकालाभिगामी च धर्मपत्नीषु यः सदा ।
वेदविद्याव्रतस्नातो विप्रः पङ्क्तिं पुनात्युत ॥ १३.१३७.२८ ॥
ಋತುಕಾಲದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯರ ಬಳಿ ಸದಾ ಹೋಗುವವನು, ವೇದ-ವಿದ್ಯೆ-ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ.
13.137.29
अथर्वशिरसोऽध्येता ब्रह्मचारी यतव्रतः ।
सत्यवादी धर्मशीलः स्वकर्मनिरतश्च सः ॥ १३.१३७.२९ ॥
ಅಥರ್ವಶಿರಸ್ಸನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವನು, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ನಿಯಮ-ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ದೃಢನು, ಸತ್ಯವಾದಿ, ಧರ್ಮಶೀಲ, ತನ್ನ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತನು — ಅವನು (ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ).
13.137.30
ये च पुण्येषु तीर्थेषु अभिषेककृतश्रमाः ।
मखेषु च समन्त्रेषु भन्त्यवभृथप्लुताः ॥ १३.१३७.३० ॥
ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಶ್ರಮ ಮಾಡಿದವರು, ಮಂತ್ರಸಹಿತ ಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ಅವಭೃಥ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಪಾವನರಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ.
13.137.31
अक्रोधना ह्यचपलाः क्षान्ताः दान्ता जितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता ये च श्राद्धेष्वेतान्निमन्त्रयेत् ॥ १३.१३७.३१ ॥
ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದವರು, ಚಂಚಲತೆ ಇಲ್ಲದವರು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲರು, ಸಂಯಮಿಗಳು, ಇಂದ್ರಿಯಜಿತರು, ಸಮಸ್ತ ಭೂತಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು — ಇಂಥವರನ್ನೇ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.
13.137.32
एतेषु दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः ।
इमे परे महाभागा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ॥ १३.१३७.३२ ॥
ಇವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ದಾನ ಅಕ್ಷಯವಾಗುತ್ತದೆ; ಇವರೇ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವರು. ಈ ಇತರ ಮಹಾಭಾಗ್ಯರನ್ನೂ ಪಂಕ್ತಿಪಾವನರೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
13.137.33
यतयो मोक्षधर्मज्ञा योगिनश्चरितव्रताः ।
पञ्चरात्रविदो मुख्यास्तथा भागवताः परे ॥ १३.१३७.३३ ॥
ಯತಿಗಳು, ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮ ಬಲ್ಲವರು, ಯೋಗಿಗಳು, ವ್ರತನಿಷ್ಠರು, ಪಂಚರಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜ್ಞಾನಿಗಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಇತರ ಭಾಗವತರು.
13.137.34
वैखानसाः कुलश्रेष्ठा वैदिकाचारचारिणः ।
ये चेतिहासं प्रयताः श्रावयन्ति द्विजोत्तमान् ॥ १३.१३७.३४ ॥
ವೈಖಾನಸರು, ಕುಲಶ್ರೇಷ್ಠರು, ವೈದಿಕ ಆಚಾರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವವರು, ಮತ್ತು ಸಂಯಮದಿಂದ ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ಕೇಳಿಸುವವರು.
13.137.35
ये च भाष्यविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः ।
अधीयते पुराणं ये धर्मशास्त्राण्यथापि च ॥ १३.१३७.३५ ॥
ಭಾಷ್ಯಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ ಕೆಲವರು, ವ್ಯಾಕರಣದಲ್ಲಿ ರತರಾದವರು, ಪುರಾಣ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವವರು.
13.137.36
अधीत्य च यथान्यायं विधिवत्तस्य कारिणः ।
उपपन्नो गुरुकुले सत्यवादी सहस्रशः ॥ १३.१३७.३६ ॥
ವಿಧಿಯಂತೆ ನ್ಯಾಯಾನುಸಾರ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಆಚರಿಸುವವರು, ಗುರುಕುಲದಲ್ಲಿ ಇದ್ದವರು, ಸತ್ಯವಾದಿಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಮಂದಿ.
13.137.37
अग्र्याः सर्वेषु वेदेषु सर्वप्रवचनेषु च ।
यावदेते प्रपश्यन्ति पङ्क्त्यास्तावत्पुनन्त्युत ॥ १३.१३७.३७ ॥
ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳಲ್ಲೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರವಚನಗಳಲ್ಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು, ಇವರು ಪಂಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಕಾಲ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾರೆ.
13.137.38
ततो हि पावनात्पङ्क्त्याः पङ्क्तिपावन उच्यते ।
क्रोशादर्धतृतीयाच्च पावयेदेक एव हि।
ब्रह्मदेयानुसन्तान इति ब्रह्मविदो विदुः ॥ १३.१३७.३८ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಪಾವನ ಪಂಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವನು 'ಪಂಕ್ತಿಪಾವನ' ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬನೇ ಎರಡೂವರೆ ಕ್ರೋಶದವರೆಗಿನ ಪಂಕ್ತಿಯನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬಲ್ಲನು. ಇದನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮವಿದರು ಬ್ರಹ್ಮದೇಯ ಸಂತಾನವೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.
13.137.39
अनुत्विगनुपाध्यायः स चेदग्रासनं व्रजेत् ।
ऋत्विग्भिरभ्यनुज्ञातः पङ्क्त्या हरति दुष्कृतम् ॥ १३.१३७.३९ ॥
ಋತ್ವಿಜರು ಮತ್ತು ಉಪಾಧ್ಯಾಯರಿಲ್ಲದವನು ಶ್ರೇಷ್ಠಾಸನಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ, ಋತ್ವಿಜರ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೆ, ಪಂಕ್ತಿಯು ಆ ದುಷ್ಕೃತವನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ.
13.137.40
अथ चेद्वेदवित्सर्वैः पङ्क्तिदोषैर्विवर्जितः ।
न च स्यात्पतितो राजन्पङ्क्तिपावन एव सः ॥ १३.१३७.४० ॥
ಆದರೆ ವೇದವಿದನು ಎಲ್ಲ ಪಂಕ್ತಿದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಪತಿತನಾಗದಿದ್ದರೆ, ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನೇ ಪಂಕ್ತಿಪಾವನ.
13.137.41
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन परीक्ष्यामन्त्रयेद्द्विजान् ।
स्वकर्मनिरतान्दान्तान्कुले जातान्बहुश्रतान् ॥ १३.१३७.४१ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ, ದಾಂತರಾದ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಬಹುಶ್ರುತರಾದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಬೇಕು.
13.137.42
यस्य मित्रप्रधानानि श्राद्धानि च हवींषि च ।
न प्रीणन्ति पितॄन्देवान्स्वर्गं च न स गच्छति ॥ १३.१३७.४२ ॥
ಯಾರ ಶ್ರಾದ್ಧಗಳು ಮತ್ತು ಹವಿಸ್ಸುಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಿತ್ರರಿಗಾಗಿ ಇದ್ದು, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.137.43
यश्च श्राद्धे कुरुते सङ्गतानि ।
न देवयानेन पथा स याति।
स वै मुक्तः पिप्पलं बन्धनाद्वा ।
स्वर्गाल्लोकच्च्यवते श्राद्धमित्रः ॥ १३.१३७.४३ ॥
ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಿತರ ಕೂಟವನ್ನು ಮಾಡುವವನು ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಿತ್ರರಿಗಾಗಿ ಮಾಡುವವನು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕದಿಂದ ಪತನಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
13.137.44
तस्मान्मित्रं श्राद्धकृन्नाद्रियेत ।
दद्यान्मित्रेभ्यः सङ्ग्रहार्थं धनानि।
यन्मन्यते नैव शत्रुं न मित्रं ।
तं मध्यस्थं भोजयेद्धव्यकव्ये ॥ १३.१३७.४४ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ತನು ಮಿತ್ರನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬಾರದು; ಮಿತ್ರರನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಧನವನ್ನು ನೀಡಬಾರದು. ಶತ್ರುವೆಂದೂ ಮಿತ್ರನೆಂದೂ ಭಾವಿಸದವನನ್ನು ಹವ್ಯ ಕವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
13.137.45
यथोषरे बीजमुप्तं न रोहे-
न्नचावप्ता प्राप्नुयाद्बीजभागम्।
एवं श्राद्धं भुक्तमनर्हमाणै-
र्न चेह नामुत्र फलं ददाति ॥ १३.१३७.४५ ॥
ಬರಡು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಿದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಬಿತ್ತಿದವನಿಗೆ ಬೆಳೆಯ ಪಾಲು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಅನರ್ಹರು ಸೇವಿಸಿದ ಶ್ರಾದ್ಧ ಇಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಫಲ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.137.46
ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति ।
तस्मै श्राद्धं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते ॥ १३.१३७.४६ ॥
ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಹುಲ್ಲಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಆರಿಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ನೀಡಬಾರದು; ಬೂದಿಯಲ್ಲಿ ಆಹುತಿ ನೀಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
13.137.47
सम्भोजनी नाम पिशाचदक्षिणा ।
सा नैव देवान्न पितॄनुपैति।
इहैव सा भ्राम्यति हीनपुण्या ।
शालान्तरे गौरिव नष्टवत्सा ॥ १३.१३७.४७ ॥
ಸಂಭೋಜನಿ ಎಂಬ ದಕ್ಷಿಣೆ ಪಿಶಾಚರ ದಕ್ಷಿಣೆ. ಅದು ದೇವತೆಗಳನ್ನಾಗಲಿ ಪಿತೃಗಳನ್ನಾಗಲಿ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ. ಪುಣ್ಯಹೀನವಾದ ಅದು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅಲೆಯುತ್ತದೆ; ಕರುವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಹಸು ಮನೆಗಳ ನಡುವೆ ಅಲೆಯುವಂತೆ.
13.137.48
यथाऽग्नौ शान्ते घृतमाजुहोति ।
तन्नैव देवान्न पितॄनुपैति।
तथा दत्तं नर्तके गायके च ।
यां चानृते दक्षिणामावृणोति ॥ १३.१३७.४८ ॥
ಆರಿದ ಬೆಂಕಿಗೆ ತುಪ್ಪವನ್ನು ಹೋಮಿಸಿದರೆ ಅದು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ನರ್ತಕನಿಗೂ ಗಾಯಕನಿಗೂ ನೀಡಿದುದು, ಮತ್ತು ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ದಕ್ಷಿಣೆ.
13.137.49
उभौ हिनस्ति न भुनक्ति चैषा ।
या चानृते दक्षिणा दीयते वै।
आघातिनी गर्हितैषा पतन्ती ।
तेषां प्रेतान्पातयेद्देवयानात् ॥ १३.१३७.४९ ॥
ಅದು ಇಬ್ಬರನ್ನೂ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾರಿಗೂ ಒಳಿತು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಸುಳ್ಳಿನಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ದಕ್ಷಿಣೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಹೊಡೆಯುವುದು, ನಿಂದಿತವಾದುದು, ಬೀಳಿಸುವುದು. ಅದು ಅವರ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ದೇವಯಾನ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಬೀಳಿಸುತ್ತದೆ.
13.137.50
ऋषीणां समये नित्यं ये चरन्ति युधिष्ठिर ।
निश्चिताः सर्वधर्मज्ञास्तान्देवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १३.१३७.५० ॥
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನೇ, ಋಷಿಗಳ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಡೆಯುವ, ದೃಢನಿಶ್ಚಯರಾದ, ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞರಾದ ಅವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆಂದು ಬಲ್ಲರು.
13.137.51
स्वाध्यायनिष्ठा ऋषयो ज्ञाननिष्ठास्तथैव च ।
तपोनिष्ठाश्च बोद्धव्याः कर्मनिष्ठाश्च भारत ॥ १३.१३७.५१ ॥
ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದ ಋಷಿಗಳು, ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದವರು, ಹಾಗೆಯೇ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದವರು ಮತ್ತು ಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದವರೂ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡತಕ್ಕವರು, ಭಾರತ.
13.137.52
कव्यानि ज्ञाननिष्ठेभ्यः प्रतिष्ठाप्यानि भारत ।
तत्र ये ब्राह्मणान्केचिन्न सीदन्ति हि ते नराः ॥ १३.१३७.५२ ॥
ಭಾರತ, ಕವ್ಯಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಠರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ನೀಡುವ ಮನುಷ್ಯರು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
13.137.53
ये तु निन्दन्ति जल्पेषु न ताञश्राद्धेषु भोजयत् ।
ब्राह्मणा निन्दिता राजन्हन्युस्त्रैपुरुषं कुलम् ॥ १३.१३७.५३ ॥
ವ್ಯರ್ಥ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧಗಳಲ್ಲಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬಾರದು. ರಾಜನೇ, ನಿಂದಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮೂರು ಪೀಳಿಗೆಯ ಕುಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
13.137.54
वैखानसानां वचनमृषीणां श्रूयते नृप ।
दूरादेव परीक्षेत ब्राह्मणान्वेदपारगान् ॥ १३.१३७.५४ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ವೈಖಾನಸ ಋಷಿಗಳ ವಚನ ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ: ವೇದಪಾರಂಗತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ದೂರದಿಂದಲೇ ಪರೀಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
13.137.55
प्रियो वा यदि वा द्वेष्यस्तेषां तु श्राद्धमावपेत् ॥ १३.१३७.५५ ॥
ಅವರು ಪ್ರಿಯರಾಗಲಿ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಾರ್ಹರಾಗಲಿ, ಅವರಿಗೇ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.
13.137.56
यः सहस्रं सहस्राणां भोजयदेनृचो नरः ।
एकस्तान्मन्त्रवित्प्रीतः सर्वानर्हति भारत ॥ १३.१३७.५६ ॥
ಸಾವಿರಾರು ಏಕೃಚರಿಗೆ ಊಟ ಹಾಕುವ ಮನುಷ್ಯನು, ಓ ಭಾರತ, ಮಂತ್ರವಿದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದರೆ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಾನ ಫಲಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾಗುತ್ತಾನೆ.