மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 13.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.137.1
कीदृशेभ्यः प्रदातव्यं भवेच्छ्राद्धं पितामह ।
द्विजेभ्यः कुरुशार्दूल तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१३७.१ ॥
பாட்டனே, சிராத்தம் எத்தகைய த்விஜர்களுக்கு அளிக்கப்பட வேண்டும்? குருக்களில் புலியே, அதை எனக்கு விளக்குவது உமக்குத் தகும்.
13.137.2
ब्राह्मणान्न परीक्षेत क्षत्रियो दानधर्मवित् ।
दैवे कर्मणि पित्र्ये तु न्यायमाहुः परीक्षणम् ॥ १३.१३७.२ ॥
தான தர்மத்தை அறிந்த க்ஷத்திரியன் பிராமணர்களைச் சோதிக்கக் கூடாது; ஆனால் தேவ கர்மத்திலும் பித்ரு கர்மத்திலும் சோதனை செய்வதே முறை என்று சொல்லப்படுகிறது.
13.137.3
देवताः पावयन्तीह दैवेनैवेह तेजसा ।
उपेत्य तस्माद्देवेभ्यः सर्वेभ्यो दापयेन्नरः ॥ १३.१३७.३ ॥
இங்கு தேவர்கள் தெய்வீக தேஜஸால் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்; ஆகையால் மனிதன் அனைத்துத் தேவர்களையும் அணுகி அளிக்கச் செய்ய வேண்டும்.
13.137.4
श्राद्धे त्वथ महाराज परीक्षेद्ब्राह्मणान्बुधः ।
कुलशीलवयोरूपैर्विद्ययाऽभिजनेन च ॥ १३.१३७.४ ॥
ஆனால் மகாராஜாவே, சிராத்தத்தில் அறிவுள்ளவன் பிராமணர்களைக் குலம், நடத்தை, வயது, உருவம், கல்வி, பிறப்பு ஆகியவற்றால் சோதிக்க வேண்டும்.
13.137.5
तेषामन्ये पङ्क्तिदूष्यास्तथाऽन्ये पङ्क्तिपावनाः ।
अपाङ्क्तेयास्तु ये राजन्कीर्तयिष्यामि ताञ्शृणु ॥ १३.१३७.५ ॥
அவர்களில் சிலர் பந்தியைக் கெடுப்பவர்கள், சிலர் பந்தியைத் தூய்மைப்படுத்துபவர்கள். அரசே, பந்திக்கு தகுதியற்றவர்களை நான் சொல்லுகிறேன், கேள்.
13.137.6
कितवो भ्रूणहा यक्ष्मीं पशुपालो निराकृतिः ।
ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको गायनः सर्वविक्रयी ॥ १३.१३७.६ ॥
சூதாடி, கருக்கொலையாளி, க்ஷயரோகி, மாடு மேய்ப்பவன், கர்மங்களைக் கைவிட்டவன், கிராமத்து வேலையாள், வட்டிக்காரன், பாடகன், எல்லாவற்றையும் விற்பவன்.
13.137.7
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
सामुद्रिको राजभृत्यस्तैलिकः कूटकारकः ॥ १३.१३७.७ ॥
வீட்டை எரிப்பவன், விஷம் கொடுப்பவன், குண்டாசி, சோமத்தை விற்பவன், சாமுத்ரிகன், அரசனின் ஊழியன், செக்கெண்ணெய் ஆட்டுபவன், வஞ்சகம் செய்பவன்.
13.137.8
पित्रा विभजमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे ।
अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवती ॥ १३.१३७.८ ॥
தந்தையுடன் சொத்தைப் பங்கிடுபவன், வீட்டில் கள்ளக் காதலன் உள்ளவன், குற்றம் சாட்டப்பட்டவன், திருடன், கைத்தொழிலால் பிழைப்பவன்.
13.137.9
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक् पारदारिकः ।
अव्रतानामुपाध्यायः काण्डपृष्ठस्तथैव च ॥ १३.१३७.९ ॥
பர்வகாரன், ஊசி வேலை செய்பவன், நண்பனுக்குத் துரோகம் செய்பவன், பிறன்மனை சேர்பவன், விரதமில்லாதவர்களின் ஆசிரியன், காண்டபிருஷ்டன்; அவ்வாறே.
13.137.10
श्वभिश्च यः परिक्रामेद्यः शुना दष्ट एव च ।
परिवित्तिश्च यश्च स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः। ॥ १३.१३७.१० ॥
நாய்களுடன் திரிபவன், நாயால் கடிபட்டவன், பரிவித்தி, துச்சர்மா, குருபத்தினியின் படுக்கை செல்பவன்.
13.137.11
कुशीलवो देवलको नक्षत्रैर्यश्च जीवती ।
ईदृशैर्ब्राह्मणैर्भुक्तमपाङ्क्तेयैर्युधिष्ठिर। ॥ १३.१३७.११ ॥
குசீலவன், தேவலகன், நட்சத்திரங்களால் பிழைப்பவன் — இத்தகைய அபங்க்தேய பிராமணர்களால் உண்ணப்பட்டது, யுதிஷ்டிரா.
13.137.12
रक्षांसि गच्छते हव्यमित्याहुर्ब्रह्मवादिनः ।
श्राद्धं भुक्त्वा त्वधीयीत वृषलीतल्पगश्च यः। ॥ १३.१३७.१२ ॥
பிரம்மவாதிகள் சொல்வர்: அத்தகையோரால் கொடுக்கப்படும் ஹவ்யம் ராட்சதர்களைச் சேரும். சிராத்தத்தில் உண்டு, வ்ருஷலியின் படுக்கையில் கிடப்பவன் — அவனும் ஓதட்டும்.
13.137.13
पुरीषे तस्य ते मासं पितरस्तस्य शेरते ।
सोमविक्रयिणे विष्ठा भिषजे पूयशोणितम् ॥ १३.१३७.१३ ॥
அவனுடைய மலத்தில் அவனுடைய முன்னோர்கள் ஒரு மாதம் கிடக்கிறார்கள்; சோமம் விற்பவனுக்கு (அளித்தது) மலம்; மருத்துவனுக்கு (அளித்தது) சீழும் இரத்தமும்.
13.137.14
नष्टं देवलके दत्तमप्रतिष्ठं च वार्धुषे ।
यत्तु वाणिजके दत्तं नेह नामुत्र तद्भवेत्।
भस्मनीव हुतं हव्यं तथा पौनर्भवे द्विजे ॥ १३.१३७.१४ ॥
தேவலகனுக்கு (கோயில் பூசாரிக்கு) கொடுத்தது வீணாகும்; வட்டிக்காரனுக்கு (கொடுத்தது) அடிப்படையற்றது; வணிகனுக்கு கொடுத்தது இங்கும் மறுமையிலும் பலனளிக்காது. மறுமணம் செய்த பிராமணனுக்கு அளித்த ஹவ்யம் சாம்பலில் ஊற்றிய ஆகுதி போல்.
13.137.15
ये तु धर्मव्यपेतेषु चारित्रापगतेषु च ।
हव्यं कव्यं प्रयच्छन्ति येषां तत्प्रेत्य नश्यति ॥ १३.१३७.१५ ॥
தர்மத்திலிருந்து விலகியவர்களுக்கும் ஒழுக்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தவர்களுக்கும் ஹவ்யமும் கவ்யமும் அளிப்பவர்களின் அது மரணத்திற்குப் பின் அழிந்துபோகிறது.
13.137.16
ज्ञानपूर्वं तु ये तेभ्यः प्रयच्छन्त्यल्पबुद्धयः ।
पुरीषं भुञ्जते तस्य पितरः प्रेत्य निश्चयः ॥ १३.१३७.१६ ॥
அறிந்தே அவர்களுக்கு அளிக்கும் குறுமதியுடையோர் — அவர்களுடைய முன்னோர் மரணத்திற்குப் பின் மலத்தை உண்கிறார்கள்; இது உறுதி.
13.137.17
एतानिमान्विजानीयादपाङ्क्तेयान्द्विजाधमान् ।
शूद्राणामुपदेशं च ये कुर्वन्त्यल्पचेतसः ॥ १३.१३७.१७ ॥
இவர்களை அறிய வேண்டும் — பந்திக்குத் தகாதவர்கள், த்விஜர்களில் கீழானவர்கள்; சூத்திரர்களுக்கு உபதேசம் செய்யும் குறுமதியினர்.
13.137.18
षष्टिं काणः शतं षण्डः श्वित्री यावत्प्रपश्यति ।
पङ्क्त्यां समुपविष्टायां तावद्दूषयते नृप ॥ १३.१३७.१८ ॥
ஒற்றைக்கண்ணன் அறுபது பேரையும், பேடி நூறு பேரையும், குஷ்டரோகி எத்தனை பேரைப் பார்க்கிறானோ, அரசனே, அத்தனை பேரை பந்தியில் அமர்ந்திருப்பவர்களில் தூஷிக்கிறான்.
13.137.19
यद्वेष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः ।
सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते सर्वं विद्यात्तदासुरम् ॥ १३.१३७.१९ ॥
தலையை மூடிக்கொண்டு உண்பது, தெற்கு நோக்கி உண்பது, காலணி அணிந்து உண்பது — இவை அனைத்தும் அசுரத் தன்மையானவை என்று அறிய வேண்டும்.
13.137.20
असूयता च यदत्तं यच्च श्रद्धाविवर्जितम् ।
सर्वं तदसुरेन्द्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् ॥ १३.१३७.२० ॥
பொறாமையுடன் கொடுக்கப்படுவதும், நம்பிக்கையின்றி கொடுக்கப்படுவதும் — இவை அனைத்தையும் பிரம்மா அசுரத் தலைவனுக்குப் பங்காக நியமித்தார்.
13.137.21
श्वानश्च पङ्क्तिदूषाश्च नावेक्षेरन्कथञ्चन ।
तस्मात्परिसृते दद्यात्तिलांश्चान्ववकीरयेत् ॥ १३.१३७.२१ ॥
நாய்களும், பந்தியைக் கெடுப்பவர்களும் எவ்வகையிலும் பார்க்கக் கூடாது; ஆகவே சிதறிய உணவின் மீது எள் தூவ வேண்டும்.
13.137.22
तिलैर्विरहितं श्राद्धं कृतं क्रोधवशेन च ।
यातुधानाः पिशाचाश्च विप्रलुम्पन्ति तद्धविः ॥ १३.१३७.२२ ॥
எள் இல்லாமல் செய்யப்படும் சிராத்தமும், கோபத்தின் வசத்தில் செய்யப்படுவதும் — அந்த அவியை யாதுதானர்களும் பிசாசுகளும் கவர்ந்து கொள்கின்றனர்.
13.137.23
अपाङ्क्तो यावतः पाङ्क्तान्भुञ्जानाननुपश्यति ।
तावत्फलाद्धंशयति दातारं तस्य बालिशम् ॥ १३.१३७.२३ ॥
பந்திக்கு வெளியே இருப்பவன் பந்தியில் உண்பவர்கள் எத்தனை பேரைப் பார்க்கிறானோ, அத்தனை பேருக்குரிய பலனிலிருந்து அறிவிலியான தானம் செய்பவனைக் குறைக்கிறான்.
13.137.24
इमे तु भरतश्रेष्ठ विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ।
हेतुतस्तान्प्रवक्ष्यामि परीक्षस्वेह तान्द्विजान् ॥ १३.१३७.२४ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவர்களே பந்தியைப் புனிதப்படுத்துபவர்கள் என்று அறிய வேண்டும்; அவர்களைக் காரணத்துடன் சொல்வேன் — இங்கே அந்த துவிஜர்களைப் பரிசோதி.
13.137.25
विद्यावेदव्रतस्नाता ब्राह्मणाः सर्व एव हि ।
सदाचारपराश्चैव विज्ञेयाः सर्वपावनाः ॥ १३.१३७.२५ ॥
கல்வி, வேதம், விரதம் ஆகியவற்றில் நீராடிய அனைத்து பிராமணர்களும், நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்தவர்களும், அனைவரையும் தூய்மைப்படுத்துபவர்கள் என்று அறிய வேண்டும்.
13.137.26
पाङ्क्तेयांस्तु प्रवक्ष्यामि ज्ञेयास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निस्त्रिसुपर्णः षडङ्गवित् ॥ १३.१३७.२६ ॥
இப்போது பங்தியில் அமரும் பிராமணர்களைச் சொல்வேன்; அவர்கள் பங்தியைத் தூய்மைப்படுத்துபவர்கள் என அறிய வேண்டும்: த்ரிணாசிகேதர், பஞ்சாக்னி, த்ரிசுபர்ணர், ஷடங்கவித்.
13.137.27
ब्रह्मदेयानुसन्तानश्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः ।
मातापित्रोर्यश्च वश्यः श्रोत्रियो दशपूरुषः ॥ १३.१३७.२७ ॥
பிரமதேய வழித்தொடரைக் கொண்டவர், சந்தோகர், மூத்த சாமகானம் பாடுபவர், தாய் தந்தையருக்கு அடங்கியவர், வேதம் கேட்டறிந்த ஶ்ரோத்ரியர், பத்து தலைமுறைகள் கொண்டவர்.
13.137.28
ऋतुकालाभिगामी च धर्मपत्नीषु यः सदा ।
वेदविद्याव्रतस्नातो विप्रः पङ्क्तिं पुनात्युत ॥ १३.१३७.२८ ॥
ருதுகாலத்தில் தன் தர்மபத்தினிகளிடம் எப்போதும் செல்பவரும், வேதம், கல்வி, விரதம் ஆகியவற்றில் நீராடிய பிராமணரும் பங்தியைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்.
13.137.29
अथर्वशिरसोऽध्येता ब्रह्मचारी यतव्रतः ।
सत्यवादी धर्मशीलः स्वकर्मनिरतश्च सः ॥ १३.१३७.२९ ॥
அதர்வசிரஸை ஓதுபவர், பிரம்மச்சாரி, நியமவிரதம் உடையவர், சத்தியம் பேசுபவர், தர்மசீலர், தன் கடமையில் நிலைத்தவர் — அவரும் (பங்தியைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்).
13.137.30
ये च पुण्येषु तीर्थेषु अभिषेककृतश्रमाः ।
मखेषु च समन्त्रेषु भन्त्यवभृथप्लुताः ॥ १३.१३७.३० ॥
புண்ணிய தீர்த்தங்களில் அபிஷேக முயற்சியில் ஈடுபட்டவர்களும், மந்திரங்களுடன் கூடிய யாகங்களில் அவப்ருத நீராட்டால் தூய்மையானவர்களும் ஒளிர்கிறார்கள்.
13.137.31
अक्रोधना ह्यचपलाः क्षान्ताः दान्ता जितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता ये च श्राद्धेष्वेतान्निमन्त्रयेत् ॥ १३.१३७.३१ ॥
கோபமற்றவர்கள், சலனமற்றவர்கள், பொறுமையுடையவர்கள், அடக்கமுள்ளவர்கள், புலன்களை வென்றவர்கள், எல்லா உயிர்களுக்கும் நன்மை செய்பவர்கள் ஆகியோரை சிராத்தங்களில் அழைக்க வேண்டும்.
13.137.32
एतेषु दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः ।
इमे परे महाभागा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ॥ १३.१३७.३२ ॥
இவர்களுக்குக் கொடுக்கப்படுவது அழியாதது; இவர்களே வரிசையைப் புனிதப்படுத்துபவர்கள். இந்த மற்ற மகாபாக்கியவான்களும் வரிசையைப் புனிதப்படுத்துபவர்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்.
13.137.33
यतयो मोक्षधर्मज्ञा योगिनश्चरितव्रताः ।
पञ्चरात्रविदो मुख्यास्तथा भागवताः परे ॥ १३.१३७.३३ ॥
யதிகள், மோக்ஷதர்மத்தை அறிந்தவர்கள், யோகிகள், விரதங்களைக் கடைப்பிடிப்பவர்கள், பஞ்சராத்திரத்தில் சிறந்த அறிஞர்கள், அவ்வாறே மற்ற பாகவதர்களும் (அழைக்கப்பட வேண்டியவர்கள்).
13.137.34
वैखानसाः कुलश्रेष्ठा वैदिकाचारचारिणः ।
ये चेतिहासं प्रयताः श्रावयन्ति द्विजोत्तमान् ॥ १३.१३७.३४ ॥
வைகாநஸர்கள், குலங்களில் சிறந்தவர்கள், வைதிக ஒழுக்கத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள், மேலும் அடக்கத்துடன் சிறந்த த்விஜர்களுக்கு இதிகாசத்தை ஓதிக் கேட்பிக்கிறவர்கள்.
13.137.35
ये च भाष्यविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः ।
अधीयते पुराणं ये धर्मशास्त्राण्यथापि च ॥ १३.१३७.३५ ॥
பாஷ்யங்களை அறிந்த சிலரும், இலக்கணத்தில் ஈடுபட்டவர்களும், புராணங்களையும் தர்மசாஸ்திரங்களையும் கற்பவர்களும் (அழைக்கப்பட வேண்டியவர்கள்).
13.137.36
अधीत्य च यथान्यायं विधिवत्तस्य कारिणः ।
उपपन्नो गुरुकुले सत्यवादी सहस्रशः ॥ १३.१३७.३६ ॥
முறையாக நியாயப்படி கற்று, அதன்படி நடப்பவர்கள், குருகுலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள், உண்மை பேசுபவர்கள், ஆயிரக்கணக்கில் உள்ளவர்கள்.
13.137.37
अग्र्याः सर्वेषु वेदेषु सर्वप्रवचनेषु च ।
यावदेते प्रपश्यन्ति पङ्क्त्यास्तावत्पुनन्त्युत ॥ १३.१३७.३७ ॥
அனைத்து வேதங்களிலும், அனைத்து உபதேசங்களிலும் சிறந்தவர்கள், வரிசையில் இருக்கும் வரை அவர்கள் அவ்வரிசையைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார்கள்.
13.137.38
ततो हि पावनात्पङ्क्त्याः पङ्क्तिपावन उच्यते ।
क्रोशादर्धतृतीयाच्च पावयेदेक एव हि।
ब्रह्मदेयानुसन्तान इति ब्रह्मविदो विदुः ॥ १३.१३७.३८ ॥
ஆகவே, அந்தப் புனிதமான வரிசையிலிருந்து, வரிசையைத் தூய்மைப்படுத்துபவன் 'பங்க்தி-பாவனன்' எனப்படுகிறான். ஒருவனே இரண்டரை க்ரோசம் வரையிலான (வரிசையை) தூய்மைப்படுத்த முடியும். இதை பிரம்மவித்துக்கள் பிரம்மதேயத்தின் தொடர்ச்சி என்று அறிவர்.
13.137.39
अनुत्विगनुपाध्यायः स चेदग्रासनं व्रजेत् ।
ऋत्विग्भिरभ्यनुज्ञातः पङ्क्त्या हरति दुष्कृतम् ॥ १३.१३७.३९ ॥
ருத்விக்குகளும் உபாத்தியாயரும் இல்லாதவன் முதன்மை ஆசனத்திற்குச் சென்றாலும், ருத்விக்குகளால் அனுமதிக்கப்பட்டால், வரிசை அந்தத் தீச்செயலை நீக்குகிறது.
13.137.40
अथ चेद्वेदवित्सर्वैः पङ्क्तिदोषैर्विवर्जितः ।
न च स्यात्पतितो राजन्पङ्क्तिपावन एव सः ॥ १३.१३७.४० ॥
ஆனால் வேதம் அறிந்தவன் அனைத்து வரிசைக் குற்றங்களிலிருந்தும் விடுபட்டவனாகவும், பதிதனாகாதவனாகவும் இருந்தால், அரசே, அவனே பங்க்தி-பாவனன்.
13.137.41
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन परीक्ष्यामन्त्रयेद्द्विजान् ।
स्वकर्मनिरतान्दान्तान्कुले जातान्बहुश्रतान् ॥ १३.१३७.४१ ॥
ஆகவே, முழு முயற்சியுடன் சோதித்து, தங்கள் கடமைகளில் ஈடுபட்டவர்களும், அடக்கமுடையவர்களும், நல்ல குலத்தில் பிறந்தவர்களும், பலவற்றைக் கற்றவர்களுமான துவிஜர்களை அழைக்க வேண்டும்.
13.137.42
यस्य मित्रप्रधानानि श्राद्धानि च हवींषि च ।
न प्रीणन्ति पितॄन्देवान्स्वर्गं च न स गच्छति ॥ १३.१३७.४२ ॥
எவனுடைய சிரார்த்தங்களும் ஹோமங்களும் முக்கியமாக நண்பர்களுக்காக இருந்து, அவை பிதர்களையும் தேவர்களையும் மகிழ்விக்கவில்லையோ, அவன் சொர்க்கத்திற்குச் செல்வதில்லை.
13.137.43
यश्च श्राद्धे कुरुते सङ्गतानि ।
न देवयानेन पथा स याति।
स वै मुक्तः पिप्पलं बन्धनाद्वा ।
स्वर्गाल्लोकच्च्यवते श्राद्धमित्रः ॥ १३.१३७.४३ ॥
சிராத்தத்தில் நண்பர்களின் கூட்டத்தைச் செய்பவன் தேவயான வழியில் செல்வதில்லை. அவன் பந்தத்திலிருந்து விடுபட்ட பலனை அடையமாட்டான்; சிராத்தத்தை நண்பர்களாகக் கொள்பவன் சொர்க்கலோகத்திலிருந்து வீழ்கிறான்.
13.137.44
तस्मान्मित्रं श्राद्धकृन्नाद्रियेत ।
दद्यान्मित्रेभ्यः सङ्ग्रहार्थं धनानि।
यन्मन्यते नैव शत्रुं न मित्रं ।
तं मध्यस्थं भोजयेद्धव्यकव्ये ॥ १३.१३७.४४ ॥
ஆகவே சிராத்தம் செய்பவன் நண்பனைக் கொண்டாடக்கூடாது; நண்பர்களைத் தக்கவைக்க செல்வத்தைக் கொடுக்கக்கூடாது. எவனை எதிரியாகவும் நண்பனாகவும் கருதாமல் இருக்கிறானோ, அந்த நடுநிலையாளனை ஹவ்ய கவ்யங்களில் உணவளிக்க வேண்டும்.
13.137.45
यथोषरे बीजमुप्तं न रोहे-
न्नचावप्ता प्राप्नुयाद्बीजभागम्।
एवं श्राद्धं भुक्तमनर्हमाणै-
र्न चेह नामुत्र फलं ददाति ॥ १३.१३७.४५ ॥
தரிசு நிலத்தில் விதைத்த விதை முளைக்காது; விதைத்தவன் விளைச்சலின் பங்கைப் பெறமாட்டான். அவ்வாறே தகுதியற்றவர்கள் உண்ட சிராத்தம் இங்கும் மறுமையிலும் பலனைத் தருவதில்லை.
13.137.46
ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति ।
तस्मै श्राद्धं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते ॥ १३.१३७.४६ ॥
வேதம் கற்காத பிராமணன் வைக்கோல் நெருப்பைப் போல அணைந்துவிடுவான். அவனுக்கு சிராத்தம் கொடுக்கக்கூடாது; சாம்பலில் ஆஹுதி இடப்படுவதில்லை.
13.137.47
सम्भोजनी नाम पिशाचदक्षिणा ।
सा नैव देवान्न पितॄनुपैति।
इहैव सा भ्राम्यति हीनपुण्या ।
शालान्तरे गौरिव नष्टवत्सा ॥ १३.१३७.४७ ॥
சம்போஜனி என்ற தட்சிணை பிசாசர்களின் தட்சிணை. அது தேவர்களையோ பித்ருக்களையோ அடைவதில்லை. புண்ணியமற்ற அது இங்கேயே அலைகிறது; கன்றை இழந்த பசு வீடுகளுக்கிடையே அலைவது போல.
13.137.48
यथाऽग्नौ शान्ते घृतमाजुहोति ।
तन्नैव देवान्न पितॄनुपैति।
तथा दत्तं नर्तके गायके च ।
यां चानृते दक्षिणामावृणोति ॥ १३.१३७.४८ ॥
அணைந்த நெருப்பில் நெய்யை ஊற்றினால் அது தேவர்களையோ பிதுர்களையோ சென்றடையாது; அதுபோலவே நடனக்காரனுக்கும் பாடகனுக்கும் கொடுப்பதும், பொய்யில் அளிக்கப்படும் தக்ஷிணையும்.
13.137.49
उभौ हिनस्ति न भुनक्ति चैषा ।
या चानृते दक्षिणा दीयते वै।
आघातिनी गर्हितैषा पतन्ती ।
तेषां प्रेतान्पातयेद्देवयानात् ॥ १३.१३७.४९ ॥
அது இருவரையும் தீங்குசெய்கிறது, யாருக்கும் நன்மை செய்யாது; பொய்யில் அளிக்கப்படும் தக்ஷிணை நிச்சயமாக அடிக்கும், இகழப்பட்ட, வீழ்த்தும் தன்மையுடையது. அது அவர்களின் இறந்தோரை தேவயானப் பாதையிலிருந்து வீழ்த்தும்.
13.137.50
ऋषीणां समये नित्यं ये चरन्ति युधिष्ठिर ।
निश्चिताः सर्वधर्मज्ञास्तान्देवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १३.१३७.५० ॥
யுதிஷ்டிரா, ரிஷிகளின் நெறியில் எப்போதும் ஒழுகி, உறுதியுடையவர்களும் எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்தவர்களுமாய் இருப்பவர்களை தேவர்கள் பிராமணர்கள் என்று அறிவார்கள்.
13.137.51
स्वाध्यायनिष्ठा ऋषयो ज्ञाननिष्ठास्तथैव च ।
तपोनिष्ठाश्च बोद्धव्याः कर्मनिष्ठाश्च भारत ॥ १३.१३७.५१ ॥
சுவாத்யாயத்தில் நிலைத்த ரிஷிகள், ஞானத்தில் நிலைத்தவர்கள், அதுபோலவே தவத்தில் நிலைத்தவர்கள், கர்மத்தில் நிலைத்தவர்களும் அறியப்பட வேண்டியவர்கள், பாரதா.
13.137.52
कव्यानि ज्ञाननिष्ठेभ्यः प्रतिष्ठाप्यानि भारत ।
तत्र ये ब्राह्मणान्केचिन्न सीदन्ति हि ते नराः ॥ १३.१३७.५२ ॥
பாரதா, கவ்யங்களை ஞானத்தில் நிலைத்த பிராமணர்களுக்கே அளிக்க வேண்டும்; அங்கு பிராமணர்களுக்கு அளிப்பவர்கள் துன்பம் அடைவதில்லை.
13.137.53
ये तु निन्दन्ति जल्पेषु न ताञश्राद्धेषु भोजयत् ।
ब्राह्मणा निन्दिता राजन्हन्युस्त्रैपुरुषं कुलम् ॥ १३.१३७.५३ ॥
வீண் பேச்சுகளில் பிராமணர்களை நிந்திப்பவர்களை சிராத்தங்களில் உண்பிக்கக் கூடாது. அரசே, நிந்திக்கப்பட்ட பிராமணர்கள் மூன்று தலைமுறை குலத்தையும் அழிப்பார்கள்.
13.137.54
वैखानसानां वचनमृषीणां श्रूयते नृप ।
दूरादेव परीक्षेत ब्राह्मणान्वेदपारगान् ॥ १३.१३७.५४ ॥
அரசனே, வைகானஸ முனிவர்களின் சொல் கேட்கப்படுகிறது: வேதங்களில் தேர்ந்த பிராமணர்களை தொலைவிலிருந்தே பரீட்சிக்க வேண்டும்.
13.137.55
प्रियो वा यदि वा द्वेष्यस्तेषां तु श्राद्धमावपेत् ॥ १३.१३७.५५ ॥
அவர்கள் அன்பிற்குரியவர்களாயினும் வெறுப்பிற்குரியவர்களாயினும், அவர்களுக்கே சிராத்தம் அளிக்க வேண்டும்.
13.137.56
यः सहस्रं सहस्राणां भोजयदेनृचो नरः ।
एकस्तान्मन्त्रवित्प्रीतः सर्वानर्हति भारत ॥ १३.१३७.५६ ॥
ஆயிரமாயிரம் ஏகர்ச்சர்களுக்கு உணவளிப்பவன், ஓ பாரதா, மந்திரம் அறிந்த ஒரே ஒருவரை மகிழ்வித்தாலே அவர்கள் அனைவருக்கும் தகுதியானவன் ஆகிறான்.