Mahābhārata · Adhyāya 13.137
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
13.137.1
कीदृशेभ्यः प्रदातव्यं भवेच्छ्राद्धं पितामह ।
द्विजेभ्यः कुरुशार्दूल तन्मे व्याख्यातुमर्हसि ॥ १३.१३७.१ ॥
Großvater, welchen Art von Zweimalgeborenen soll das Śrāddha gegeben werden? Tiger der Kuru, du mögest mir dies erklären.
13.137.2
ब्राह्मणान्न परीक्षेत क्षत्रियो दानधर्मवित् ।
दैवे कर्मणि पित्र्ये तु न्यायमाहुः परीक्षणम् ॥ १३.१३७.२ ॥
Ein Kṣatriya, der die Pflicht des Gebens kennt, soll Brahmanen nicht prüfen; doch bei den Riten für die Götter und die Ahnen heißt es, Prüfung sei die rechte Regel.
13.137.3
देवताः पावयन्तीह दैवेनैवेह तेजसा ।
उपेत्य तस्माद्देवेभ्यः सर्वेभ्यो दापयेन्नरः ॥ १३.१३७.३ ॥
Hier reinigen die Götter allein durch ihren göttlichen Glanz; deshalb soll der Mensch sich an alle Götter wenden und die Gabe darbieten lassen.
13.137.4
श्राद्धे त्वथ महाराज परीक्षेद्ब्राह्मणान्बुधः ।
कुलशीलवयोरूपैर्विद्ययाऽभिजनेन च ॥ १३.१३७.४ ॥
Doch, großer König, beim Śrāddha soll der Weise die Brahmanen prüfen nach Geschlecht, Wandel, Alter, Gestalt, Wissen und Herkunft.
13.137.5
तेषामन्ये पङ्क्तिदूष्यास्तथाऽन्ये पङ्क्तिपावनाः ।
अपाङ्क्तेयास्तु ये राजन्कीर्तयिष्यामि ताञ्शृणु ॥ १३.१३७.५ ॥
Unter ihnen verunreinigen einige die Reihe, andere reinigen die Reihe. O König, ich will jene nennen, die für die Reihe ungeeignet sind; höre.
13.137.6
कितवो भ्रूणहा यक्ष्मीं पशुपालो निराकृतिः ।
ग्रामप्रेष्यो वार्धुषिको गायनः सर्वविक्रयी ॥ १३.१३७.६ ॥
Ein Spieler, ein Embryonentöter, ein Schwindsüchtiger, ein Hirte, wer die Riten verworfen hat, ein Dorfdiener, ein Wucherer, ein Sänger und wer alles verkauft.
13.137.7
अगारदाही गरदः कुण्डाशी सोमविक्रयी ।
सामुद्रिको राजभृत्यस्तैलिकः कूटकारकः ॥ १३.१३७.७ ॥
Der Hausbrandstifter, der Giftmischer, der kuṇḍāśī, der Verkäufer von Soma, der sāmudrika, der Diener des Königs, der Ölpresser und der Betrüger.
13.137.8
पित्रा विभजमानश्च यस्य चोपपतिर्गृहे ।
अभिशस्तस्तथा स्तेनः शिल्पं यश्चोपजीवती ॥ १३.१३७.८ ॥
Wer das Erbe mit dem Vater teilt, in dessen Haus ein Liebhaber ist, der Angeklagte, der Dieb und der, der von einem Handwerk lebt.
13.137.9
पर्वकारश्च सूची च मित्रध्रुक् पारदारिकः ।
अव्रतानामुपाध्यायः काण्डपृष्ठस्तथैव च ॥ १३.१३७.९ ॥
Der Festbegeher, der Schneider, der Verräter eines Freundes, der Ehebrecher, der Lehrer der Gelübdelosen und der kāṇḍapṛṣṭha, ebenso.
13.137.10
श्वभिश्च यः परिक्रामेद्यः शुना दष्ट एव च ।
परिवित्तिश्च यश्च स्याद्दुश्चर्मा गुरुतल्पगः। ॥ १३.१३७.१० ॥
Wer unter Hunden umherzieht, wer von einem Hund gebissen wurde, der parivitti, der mit schlechter Haut und wer das Lager der Frau seines Lehrers besteigt.
13.137.11
कुशीलवो देवलको नक्षत्रैर्यश्च जीवती ।
ईदृशैर्ब्राह्मणैर्भुक्तमपाङ्क्तेयैर्युधिष्ठिर। ॥ १३.१३७.११ ॥
Der Barde, der Tempeldiener und wer von den Sternen lebt: was von solchen, für die Reihe unwürdigen Brahmanen gegessen wird, ist verunreinigt, o Yudhiṣṭhira.
13.137.12
रक्षांसि गच्छते हव्यमित्याहुर्ब्रह्मवादिनः ।
श्राद्धं भुक्त्वा त्वधीयीत वृषलीतल्पगश्च यः। ॥ १३.१३७.१२ ॥
Die Brahma-Redner sagen, dass Opfergaben solcher Männer zu den Dämonen gehen. Und wer nach dem Essen beim Śrāddha im Bett einer Śūdra-Frau liegt — der soll das Veda studieren.
13.137.13
पुरीषे तस्य ते मासं पितरस्तस्य शेरते ।
सोमविक्रयिणे विष्ठा भिषजे पूयशोणितम् ॥ १३.१३७.१३ ॥
In seinem Kot liegen seine Ahnen einen Monat lang; was einem Somahändler gegeben wird, ist Unrat, und einem Arzt gegeben, Eiter und Blut.
13.137.14
नष्टं देवलके दत्तमप्रतिष्ठं च वार्धुषे ।
यत्तु वाणिजके दत्तं नेह नामुत्र तद्भवेत्।
भस्मनीव हुतं हव्यं तथा पौनर्भवे द्विजे ॥ १३.१३७.१४ ॥
Was einem Tempelpriester gegeben wird, geht verloren; was einem Wucherer gegeben wird, hat keinen Bestand; was einem Kaufmann gegeben wird, trägt weder hier noch im Jenseits Frucht. Die Opfergabe an einen Brahmanen der zweiten Ehe ist wie in Asche gegossen.
13.137.15
ये तु धर्मव्यपेतेषु चारित्रापगतेषु च ।
हव्यं कव्यं प्रयच्छन्ति येषां तत्प्रेत्य नश्यति ॥ १३.१३७.१५ ॥
Wer Opfergaben und Totenspenden an Menschen gibt, die vom Dharma abgewichen und aus dem rechten Wandel gefallen sind, dessen Gabe vergeht nach dem Tod.
13.137.16
ज्ञानपूर्वं तु ये तेभ्यः प्रयच्छन्त्यल्पबुद्धयः ।
पुरीषं भुञ्जते तस्य पितरः प्रेत्य निश्चयः ॥ १३.१३७.१६ ॥
Die Kleingeistigen, die solchen wissentlich geben — ihre Ahnen essen nach dem Tod Kot; dessen ist man gewiss.
13.137.17
एतानिमान्विजानीयादपाङ्क्तेयान्द्विजाधमान् ।
शूद्राणामुपदेशं च ये कुर्वन्त्यल्पचेतसः ॥ १३.१३७.१७ ॥
Diese soll man als unwürdig erkennen, in der Reihe der Speisenden zu sitzen, die niedrigsten der Zweimalgeborenen: die Kleingeistigen, die den Śūdras Unterricht erteilen.
13.137.18
षष्टिं काणः शतं षण्डः श्वित्री यावत्प्रपश्यति ।
पङ्क्त्यां समुपविष्टायां तावद्दूषयते नृप ॥ १३.१३७.१८ ॥
Ein Einäugiger verunreinigt sechzig, ein Eunuch hundert, und ein Aussätziger so viele, wie er sieht — o König, so viele der in der Reihe Sitzenden verunreinigt er.
13.137.19
यद्वेष्टितशिरा भुङ्क्ते यद्भुङ्क्ते दक्षिणामुखः ।
सोपानत्कश्च यद्भुङ्क्ते सर्वं विद्यात्तदासुरम् ॥ १३.१३७.१९ ॥
Mit verhülltem Haupt zu essen, nach Süden gewandt zu essen oder in Sandalen zu essen – all dies soll als dämonisch erkannt werden.
13.137.20
असूयता च यदत्तं यच्च श्रद्धाविवर्जितम् ।
सर्वं तदसुरेन्द्राय ब्रह्मा भागमकल्पयत् ॥ १३.१३७.२० ॥
Was aus Neid gegeben wird und was ohne Glauben gegeben wird – all dies hat Brahmā als Anteil des Herrn der Asuras bestimmt.
13.137.21
श्वानश्च पङ्क्तिदूषाश्च नावेक्षेरन्कथञ्चन ।
तस्मात्परिसृते दद्यात्तिलांश्चान्ववकीरयेत् ॥ १३.१३७.२१ ॥
Hunde und diejenigen, die die Reihe verunreinigen, dürfen es auf keine Weise ansehen; daher soll man geben und Sesam rings um das Verstreute streuen.
13.137.22
तिलैर्विरहितं श्राद्धं कृतं क्रोधवशेन च ।
यातुधानाः पिशाचाश्च विप्रलुम्पन्ति तद्धविः ॥ १३.१३७.२२ ॥
Das Totenopfer ohne Sesam oder im Zorn vollzogen – diese Opfergabe entreißen die Yātudhānas und Piśācas.
13.137.23
अपाङ्क्तो यावतः पाङ्क्तान्भुञ्जानाननुपश्यति ।
तावत्फलाद्धंशयति दातारं तस्य बालिशम् ॥ १३.१३७.२३ ॥
So viele der in der Reihe Essenden der Außenstehende ansieht, so viel vom Lohn entzieht er dem törichten Geber.
13.137.24
इमे तु भरतश्रेष्ठ विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ।
हेतुतस्तान्प्रवक्ष्यामि परीक्षस्वेह तान्द्विजान् ॥ १३.१३७.२४ ॥
O Bester der Bharatas, diese sind als Reiniger der Reihe zu erkennen; ich will sie dir mit ihren Gründen nennen. Prüfe hier jene Zweimalgeborenen.
13.137.25
विद्यावेदव्रतस्नाता ब्राह्मणाः सर्व एव हि ।
सदाचारपराश्चैव विज्ञेयाः सर्वपावनाः ॥ १३.१३७.२५ ॥
Alle Brāhmaṇas, die im Wissen, im Veda und in den Gelübden gebadet sind, und die dem guten Wandel ergeben sind, sind als Reiniger aller zu erkennen.
13.137.26
पाङ्क्तेयांस्तु प्रवक्ष्यामि ज्ञेयास्ते पङ्क्तिपावनाः ।
त्रिणाचिकेतः पञ्चाग्निस्त्रिसुपर्णः षडङ्गवित् ॥ १३.१३७.२६ ॥
Nun will ich von jenen sprechen, die zur Reihe gehören; sie sind als Reiniger der Reihe zu erkennen: der Dreifach-Nāciketa, der Hüter der fünf Feuer, der Dreifach-Suparṇa und der Kenner der sechs Vedāṅgas.
13.137.27
ब्रह्मदेयानुसन्तानश्छन्दोगो ज्येष्ठसामगः ।
मातापित्रोर्यश्च वश्यः श्रोत्रियो दशपूरुषः ॥ १३.१३७.२७ ॥
Wessen Linie durch Brahmā-Gaben weitergegeben wird, ein Chandoga, Sänger des vornehmsten Sāman, seinen Eltern gehorsam, ein durch Hören gelehrter Śrotriya, von zehn Generationen.
13.137.28
ऋतुकालाभिगामी च धर्मपत्नीषु यः सदा ।
वेदविद्याव्रतस्नातो विप्रः पङ्क्तिं पुनात्युत ॥ १३.१३७.२८ ॥
Der Brāhmaṇa, der stets zur rechten Zeit zu seinen rechtmäßigen Gattinnen geht und im Veda, im Wissen und in den Gelübden gebadet ist, reinigt die Reihe.
13.137.29
अथर्वशिरसोऽध्येता ब्रह्मचारी यतव्रतः ।
सत्यवादी धर्मशीलः स्वकर्मनिरतश्च सः ॥ १३.१३७.२९ ॥
Wer den Atharva-śiras studiert, ein zölibatärer Schüler, fest in den Gelübden, wahrhaftig, von rechtschaffenem Charakter und seiner eigenen Pflicht ergeben, reinigt die Reihe.
13.137.30
ये च पुण्येषु तीर्थेषु अभिषेककृतश्रमाः ।
मखेषु च समन्त्रेषु भन्त्यवभृथप्लुताः ॥ १३.१३७.३० ॥
Und jene, die sich bei den Waschungen an heiligen Furten mühen, und die glänzen, im Abschlussbad der Opfer mit Mantras gebadet.
13.137.31
अक्रोधना ह्यचपलाः क्षान्ताः दान्ता जितेन्द्रियाः ।
सर्वभूतहिता ये च श्राद्धेष्वेतान्निमन्त्रयेत् ॥ १३.१३७.३१ ॥
Die frei von Zorn, nicht wankelmütig, geduldig, beherrscht sind, die ihre Sinne bezwungen haben und allen Wesen wohlgesinnt sind — diese soll man zu den Śrāddhas einladen.
13.137.32
एतेषु दत्तमक्षय्यमेते वै पङ्क्तिपावनाः ।
इमे परे महाभागा विज्ञेयाः पङ्क्तिपावनाः ॥ १३.१३७.३२ ॥
Was diesen gegeben wird, ist unvergänglich, denn sie sind die Reiniger der Reihe. Auch diese anderen Hochbegünstigten soll man als Reiniger der Reihe erkennen.
13.137.33
यतयो मोक्षधर्मज्ञा योगिनश्चरितव्रताः ।
पञ्चरात्रविदो मुख्यास्तथा भागवताः परे ॥ १३.१३७.३३ ॥
Asketen, Kenner des Dharma der Befreiung, Yogins, die ihre Gelübde halten, die führenden Kenner des Pañcarātra und ebenso andere Verehrer Bhagavats.
13.137.34
वैखानसाः कुलश्रेष्ठा वैदिकाचारचारिणः ।
ये चेतिहासं प्रयताः श्रावयन्ति द्विजोत्तमान् ॥ १३.१३७.३४ ॥
Die Vaikhānasas, die Besten unter den Familien, die dem vedischen Wandel folgen und die mit Sammlung den Itihāsa den vorzüglichsten Zweimalgeborenen vortragen.
13.137.35
ये च भाष्यविदः केचिद्ये च व्याकरणे रताः ।
अधीयते पुराणं ये धर्मशास्त्राण्यथापि च ॥ १३.१३७.३५ ॥
Einige Kenner der Kommentare, jene, die an der Grammatik Freude haben, und jene, die die Purāṇas und die Dharma-Lehrbücher studieren.
13.137.36
अधीत्य च यथान्यायं विधिवत्तस्य कारिणः ।
उपपन्नो गुरुकुले सत्यवादी सहस्रशः ॥ १३.१३७.३६ ॥
Diejenigen, die nach der Regel studiert und das Gelernte gehörig ausgeführt haben, im Haus eines Lehrers aufgewachsen sind, die wahrhaftig sprechen — zu Tausenden.
13.137.37
अग्र्याः सर्वेषु वेदेषु सर्वप्रवचनेषु च ।
यावदेते प्रपश्यन्ति पङ्क्त्यास्तावत्पुनन्त्युत ॥ १३.१३७.३७ ॥
Die Vorzüglichsten in allen Veden und in allen Rezitationen reinigen die Reihe, solange sie in ihr gesehen werden.
13.137.38
ततो हि पावनात्पङ्क्त्याः पङ्क्तिपावन उच्यते ।
क्रोशादर्धतृतीयाच्च पावयेदेक एव हि।
ब्रह्मदेयानुसन्तान इति ब्रह्मविदो विदुः ॥ १३.१३७.३८ ॥
Daher wird aus dieser reinigenden Reihe derjenige, der die Reihe reinigt, Reihenreiniger genannt. Einer allein kann innerhalb von zweieinhalb Krośa reinigen. Die Kenner des Brahman nennen dies die Fortsetzung der Brahmadeya-Gabe.
13.137.39
अनुत्विगनुपाध्यायः स चेदग्रासनं व्रजेत् ।
ऋत्विग्भिरभ्यनुज्ञातः पङ्क्त्या हरति दुष्कृतम् ॥ १३.१३७.३९ ॥
Wenn er, ohne Ritualpriester und ohne Lehrer, zum vordersten Sitz geht, aber von den Ritualpriestern dazu ermächtigt ist, so tilgt die Reihe diese Übeltat.
13.137.40
अथ चेद्वेदवित्सर्वैः पङ्क्तिदोषैर्विवर्जितः ।
न च स्यात्पतितो राजन्पङ्क्तिपावन एव सः ॥ १३.१३७.४० ॥
Ist aber ein Kenner der Veden von allen Fehlern der Reihe frei und nicht gefallen, o König, so ist eben er der Reihenreiniger.
13.137.41
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन परीक्ष्यामन्त्रयेद्द्विजान् ।
स्वकर्मनिरतान्दान्तान्कुले जातान्बहुश्रतान् ॥ १३.१३७.४१ ॥
Daher soll man, nachdem man mit aller Sorgfalt geprüft hat, die Zweimalgeborenen einladen, die ihren eigenen Pflichten ergeben, selbstbeherrscht, aus guten Familien stammend und vielwissend sind.
13.137.42
यस्य मित्रप्रधानानि श्राद्धानि च हवींषि च ।
न प्रीणन्ति पितॄन्देवान्स्वर्गं च न स गच्छति ॥ १३.१३७.४२ ॥
Wessen Totenopfer und Opfergaben vor allem für Freunde bestimmt sind und wer weder die Ahnen noch die Götter erfreut, der geht nicht in den Himmel.
13.137.43
यश्च श्राद्धे कुरुते सङ्गतानि ।
न देवयानेन पथा स याति।
स वै मुक्तः पिप्पलं बन्धनाद्वा ।
स्वर्गाल्लोकच्च्यवते श्राद्धमित्रः ॥ १३.१३७.४३ ॥
Wer beim Śrāddha seine Freunde versammelt, geht nicht den Weg der Götter. Er erlangt nicht die Frucht der Befreiung von den Fesseln; und wessen Freunde die Gäste des Śrāddha sind, fällt aus der himmlischen Welt.
13.137.44
तस्मान्मित्रं श्राद्धकृन्नाद्रियेत ।
दद्यान्मित्रेभ्यः सङ्ग्रहार्थं धनानि।
यन्मन्यते नैव शत्रुं न मित्रं ।
तं मध्यस्थं भोजयेद्धव्यकव्ये ॥ १३.१३७.४४ ॥
Darum soll der Ausrichter des Śrāddha keinen Freund ehren und seinen Freunden keinen Reichtum geben, um sie zu binden. Er soll bei den Opfern für Götter und Ahnen den bewirten, den er weder für Feind noch für Freund hält, den Neutralen.
13.137.45
यथोषरे बीजमुप्तं न रोहे-
न्नचावप्ता प्राप्नुयाद्बीजभागम्।
एवं श्राद्धं भुक्तमनर्हमाणै-
र्न चेह नामुत्र फलं ददाति ॥ १३.१३७.४५ ॥
Wie ein Same, der auf unfruchtbaren Boden gesät wird, nicht keimt und der Sämann keinen Anteil an der Ernte erhält, so bringt ein von Unwürdigen gegessenes Śrāddha weder hier noch in der nächsten Welt Frucht.
13.137.46
ब्राह्मणो ह्यनधीयानस्तृणाग्निरिव शाम्यति ।
तस्मै श्राद्धं न दातव्यं न हि भस्मनि हूयते ॥ १३.१३७.४६ ॥
Ein Brahmane, der den Veda nicht studiert, erlischt wie ein Strohfeuer. Ihm soll kein Śrāddha gegeben werden, denn in Asche wird nicht geopfert.
13.137.47
सम्भोजनी नाम पिशाचदक्षिणा ।
सा नैव देवान्न पितॄनुपैति।
इहैव सा भ्राम्यति हीनपुण्या ।
शालान्तरे गौरिव नष्टवत्सा ॥ १३.१३७.४७ ॥
Die Gabe namens sambhojanī ist die Gabe der Dämonen. Sie erreicht weder die Götter noch die Ahnen. Ohne Verdienst irrt sie hier umher, wie eine Kuh, die ihr Kalb verloren hat, zwischen den Ställen herumstreift.
13.137.48
यथाऽग्नौ शान्ते घृतमाजुहोति ।
तन्नैव देवान्न पितॄनुपैति।
तथा दत्तं नर्तके गायके च ।
यां चानृते दक्षिणामावृणोति ॥ १३.१३७.४८ ॥
Wie geklärte Butter, in ein erloschenes Feuer gegossen, weder die Götter noch die Ahnen erreicht, so auch das, was einem Tänzer oder Sänger gegeben wird, und die Dakṣiṇā, die in Lüge gegeben wird.
13.137.49
उभौ हिनस्ति न भुनक्ति चैषा ।
या चानृते दक्षिणा दीयते वै।
आघातिनी गर्हितैषा पतन्ती ।
तेषां प्रेतान्पातयेद्देवयानात् ॥ १३.१३७.४९ ॥
Sie schadet beiden und nützt keinem; die im Lügen gegebene Dakṣiṇā ist gewiss verletzend, tadelnswert und fallend. Sie stürzt ihre Toten vom Weg der Götter herab.
13.137.50
ऋषीणां समये नित्यं ये चरन्ति युधिष्ठिर ।
निश्चिताः सर्वधर्मज्ञास्तान्देवा ब्राह्मणान्विदुः ॥ १३.१३७.५० ॥
O Yudhiṣṭhira, jene, die stets nach der Regel der Weisen leben, entschlossen und Kenner allen Dharmas sind, die Götter erkennen sie als Brahmanen.
13.137.51
स्वाध्यायनिष्ठा ऋषयो ज्ञाननिष्ठास्तथैव च ।
तपोनिष्ठाश्च बोद्धव्याः कर्मनिष्ठाश्च भारत ॥ १३.१३७.५१ ॥
Die Weisen, die dem Selbststudium ergeben sind, die der Erkenntnis ergebenen, ebenso die der Askese und die dem rituellen Handeln ergebenen, sind zu erkennen, o Bhārata.
13.137.52
कव्यानि ज्ञाननिष्ठेभ्यः प्रतिष्ठाप्यानि भारत ।
तत्र ये ब्राह्मणान्केचिन्न सीदन्ति हि ते नराः ॥ १३.१३७.५२ ॥
O Bhārata, Kavya-Opfergaben sollen den der Erkenntnis ergebenen Brahmanen dargebracht werden; jene Menschen, die dort den Brahmanen geben, leiden nicht an Not.
13.137.53
ये तु निन्दन्ति जल्पेषु न ताञश्राद्धेषु भोजयत् ।
ब्राह्मणा निन्दिता राजन्हन्युस्त्रैपुरुषं कुलम् ॥ १३.१३७.५३ ॥
Diejenigen, die in leerem Gerede Brahmanen schmähen, soll man bei den Śrāddha-Riten nicht speisen. O König, geschmähte Brahmanen würden die Familienlinie von drei Generationen vernichten.
13.137.54
वैखानसानां वचनमृषीणां श्रूयते नृप ।
दूरादेव परीक्षेत ब्राह्मणान्वेदपारगान् ॥ १३.१३७.५४ ॥
O König, man hört den Ausspruch der Vaikhānasa-Weisen: Brahmanen, die die Veden durchdrungen haben, soll man schon aus der Ferne prüfen.
13.137.55
प्रियो वा यदि वा द्वेष्यस्तेषां तु श्राद्धमावपेत् ॥ १३.१३७.५५ ॥
Ob sie lieb oder verhasst sind — ihnen allein soll man das Śrāddha darbringen.
13.137.56
यः सहस्रं सहस्राणां भोजयदेनृचो नरः ।
एकस्तान्मन्त्रवित्प्रीतः सर्वानर्हति भारत ॥ १३.१३७.५६ ॥
Wer Tausende und Abertausende von Einversrezitatoren speist, o Bhārata, verdient durch das Erfreuen eines einzigen mantra-kundigen Brahmanen den Lohn aller von ihnen.